II OSK 942/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 879/12 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. G. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia 27 lutego 2012 r., nr XIII/78/12 w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia wójta postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Uchwałą z dnia 27 lutego 2012 r., nr XIII/78/12 Rada Gminy P. dokonała zmiany wynagrodzenia Wójta Gminy poprzez jego obniżenie. W podstawie prawnej uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 8 ust. 2, art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. Powyższą uchwałę – po uprzednim wezwaniu Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżył do sądu administracyjnego W. G. sprawujący funkcję Wójta Gminy P. Wskazał, że czyni to na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Zarzucił naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 36 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, jak również art. 29 § 1 Kodeksu pracy i art. 32 ust. 2 i art. 33 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez dyskryminujące traktowanie go jako pracownika samorządowego, zmniejszenie wynagrodzenia z pobudek politycznych, a nie z uwagi na złą jakość świadczonej pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił na podstawie 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę W. G. jako niedopuszczalną. Sąd powołał się na pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 września 2012 r. w sprawie II OSK 1534/12 i w konsekwencji stwierdził, że zaskarżona uchwała rady gminy w sprawie obniżenia wynagrodzenia wójta podjęta została w sprawie z zakresu stosunku pracy, a więc nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł W. G., domagając się jego uchylenia, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1999 r. o samorządzie gminnym, polegającą na przyjęciu, iż uchwała rady gminy o obniżeniu wynagrodzenia wójta nie jest podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zdaniem skarżącego, sąd powszechny (sąd pracy) nie posiada kompetencji do kontrolowania aktów organów samorządu terytorialnego (uchwał rad gmin) podjętych w sprawach obniżenia wynagrodzenia wójta z uwagi na ich administracyjnoprawny charakter. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy wyznacza art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowiąc, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć do sądu administracyjnego". Tak też zakres przedmiotowy zaskarżalności uchwał organów samorządu terytorialnego wyznacza art. 3 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc, że "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej". Granice właściwości sądów administracyjnych do kontroli uchwał organów gminy, z wyłączeniem aktów prawa miejscowego, została przedmiotowo ograniczona do spraw z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona uchwała Rady Gminy P. z dnia 27 lutego 2012 r., nr XIII/78/12 w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia wójta została podjęta w zakresie stosunku pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. O takiej kwalifikacji zaskarżonej uchwały przesądza art. 8 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.): "Czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności – wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały". Sprawy ze stosunku pracy w tym sprawy wynagrodzenia nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą do rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Tak też stanowi art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych "Spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy powszechne". Tym samym Sąd podzielił pogląd wyrażony w przywołanym w zaskarżonym orzeczeniu postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2012 r., II OSK 1534/12 (CBOSA). W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawidłowo odrzucił jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę W. G. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia 27 lutego 2012 r., nr XIII/78/12 w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia wójta. Przedmiotowa uchwała nie została wydana w sprawie z zakresu administracji publicznej, a związku z tym sprawa ze skargi na tę uchwałę nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.