IV SA/Gl 1144/12

Dnia 4 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inne – świadectwo służby p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 24 września 2012 roku, adresowanym do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G., J. R. złożył wniosek o usunięcie stanu niezgodnego z prawem. W treści wniosku skarżący powołał się na wyrok tut. Sądu z dnia 21 września 2012 roku sygn. akt IV SAB/Gl 101/12, którym oddalono jego skargę na bezczynność wyżej wymienionego Komendanta. Jednocześnie skarżący wskazał, iż "Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej w G. dokonał bezpodstawnej i niezasadnej czynności materialno – technicznej, polegającej na wydaniu wadliwego świadectwa pracy z dnia [...] o sygn. [...] oraz oświadczył, że przedmiotowa czynność zmieniła jego sytuację prawną i faktyczną z pozytywnej na negatywną w czasie służby w Państwowej Straży Pożarnej, miała również istotny wpływ na rażące zaniżenie składników jego uposażenia. W odpowiedzi na powyższy wniosek Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w G. wydał dnia [...] roku pismo Nr[...], które zostało doręczone skarżącemu 30 października 2012 roku. W piśmie tym organ pierwszej instancji wskazał, że okoliczności dotyczące wydania świadectwa pracy z dnia [...] roku były już przedmiotem wielokrotnych wyjaśnień i rozstrzygnięć organów Państwowej Straży Pożarnej, sądów powszechnych oraz administracyjnych. Ponadto organ poinformował szczegółowo skarżącego o przebiegu sprawy począwszy od jego służby w byłej Komendzie Rejonowej Straży Pożarnych w G. a skończywszy na wyroku tut. Sądu z dnia 21 września 2012 roku sygn. akt IV SAB/Gl 101/12. Następnie w dniu 2 listopada 2012 roku skarżący złożył pismo zatytułowane "odwołanie" do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., w którym zaskarżył pismo organu pierwszej instancji z dnia [...] roku Nr [...] nazywając je "odmowną decyzją nienazwaną". W uzasadnieniu podniósł, iż od kilkunastu lat organy Państwowej Straży Pożarnej łamią jego prawa i wolności, gdyż załatwiły jego sprawę w formie czynności materialno – technicznej tzn. wydały powyższe świadectwo służby, które spowodowało rozwiązanie z nim stosunku pracy z dniem [...] roku, jako z dekretowym funkcjonariuszem pożarnictwa oraz wyrządziło mu ogromną szkodę materialną w postaci rażąco zaniżonego dodatku za lata służby oraz dodatku służbowego za okres od 1 lipca 1992 roku do 30 sierpnia 1996 roku. Ponadto wyjaśnił, iż jego zdaniem Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w G. uchyla się od wydania decyzji o zwolnieniu go ze służby z dniem [...] roku. Ostatecznie [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K., po rozpoznaniu wyżej wymienionego "odwołania", [...] roku wydał pismo Nr [...] w którym zwięźle poinformował J. R. o stanie jego sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia 24 września 2012 roku. W dniu 26 listopada 2012 roku J.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] roku Nr [...] nazywając je "decyzją administracyjną odmowną nienazwaną". W treści skargi zażądał m. in. "zobowiązania wyrokiem organu do usunięcia stanu niezgodnego z prawem w sprawie przedmiotowej czynności materialno – technicznej, polegającej na bezpodstawnym i podstępnym wydaniu mu rażąco wadliwego świadectwa pracy z dnia [...] roku sygn. [...] Skarżący ponownie powołał się na wyrok tut. Sądu z dnia 21 września 2012 roku sygn. akt IV SAB/Gl 101/12 oraz oświadczył, iż "organ pierwszej instancji uchyla się od dopełnienia obowiązku usunięcia stanu niezgodnego z prawem – wadliwego świadectwa pracy, które zmieniło jego sytuację prawną i faktyczną, powodując rażące zaniżenie składników jego uposażenia przez cały okres służby w Państwowej Straży Pożarnej". W odpowiedzi na skargę z dnia 18 grudnia 2012 roku pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie, względnie oddalenie skargi jednocześnie wskazując, iż zaskarżonym pismem organ udzielił ponownie skarżącemu szczegółowej informacji w jego sprawie oraz dodał, że przedmiotem skargi są okoliczności rozstrzygnięte m. in. prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007 roku sygn. akt IV SA/Gl 219/06, w którym Sąd podzielił stanowisko organów, iż J. R. z dekretowego funkcjonariusza pożarnictwa stał się z dniem 1 lipca 1992 roku strażakiem Państwowej Straży Pożarnej. Z tego też powodu nie można było wydać decyzji o zwolnieniu go ze służby. Natomiast wydanie skarżącemu świadectwa pracy za okres służby od dnia 3 czerwca 1991 roku do dnia 30 czerwca 1992 roku w byłej Komendzie Rejonowej Straży Pożarnych w G. było jedynie czynnością techniczną, która nie powodowała żadnych zmian w trwaniu jego stosunku służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4a. W związku z rozbieżnymi stanowiskami stron odnośnie charakteru pisma, będącego przedmiotem skargi należy w pierwszej kolejności ustalić jego charakter. W niniejszej sprawie J. R. wniósł skargę na pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...]roku Nr [...] w którym przede wszystkim został szczegółowo, w punktach poinformowany o przebiegu sprawy, dotyczącej jego służby w byłej Komendzie Rejonowej Straży Pożarnych i Państwowej Straży Pożarnej w G. oraz zainicjowanych przez niego postępowaniach administracyjnych, sądowoadministracyjnych i sądowych, zmierzających do podważenia zgodności z prawem świadectwa służby z dnia [...] roku. Poza tym, organ pierwszej instancji wyjaśnił skarżącemu, iż nie może spełnić jego żądania i usunąć stanu niezgodnego z prawem, gdyż stan takiej niezgodności nie istnieje albowiem powyższe świadectwo służby nie spowodowało żadnych zmian w trwaniu jego stosunku służbowego. Zgodnie z definicją sformułowaną w doktrynie decyzja administracyjna jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, w: M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 282). Również należy zwrócić uwagę na orzecznictwo wskazujące, iż w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego (postanowienie NSA z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 766/12). Natomiast zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi nie stanowi aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym zakresie (postanowienie NSA z 6 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1527/10). Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. W ocenie Sądu pismo te posiada jedynie charakter informacyjny a tym samym niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotowa skarga dotyczy świadectwa służby z dnia [...] roku w zakresie problematyki, która podlegała już kontroli sądowej w sprawie toczącej się przed tut. Sądem o sygn. akt IV SA/Gl 219/06 i zakończonej wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007 roku, oddalającym skargę J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd doszedł do przekonania, że skarżący będąc funkcjonariuszem pożarnictwa wyraził zgodę na kontynuowanie zatrudnienia w Państwowej Straży Pożarnej i z dniem 1 lipca 1992 roku został mianowany na stanowisko specjalisty w Jednostce Ratowniczo – Górniczej Państwowej Straży Pożarnej w G., dlatego też nie można było wydać decyzji o jego zwolnieniu ze służby. Natomiast wydanie skarżącemu świadectwa pracy za okres służby od dnia 3 czerwca 1991 roku do dnia 30 czerwca 1992 roku w byłej Komendzie Rejonowej Straży Pożarnych w G. było jedynie czynnością techniczną, która nie powodowała żadnych zmian w trwaniu stosunku służbowego. Tym samym skarga J. R. może podlegać również odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Jednakże przyjmując hipotetycznie za skarżącym, iż zaskarżone pismo jest "decyzją administracyjną odmowną nienazwaną" skarga powinna również zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. z uwagi na fakt, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna, czyli wydana w postępowaniu drugoinstancyjnym, choć nie oznacza to, że w skardze nie można wnosić o uchylenie decyzji ją poprzedzającej (postanowienie NSA w Warszawie z 18 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 392/11). Natomiast o ile skarżący kwestionuje świadectwo służby z dnia [...] r. jako czynność materialno – techniczną, to skarga jest spóźniona. Stosownie bowiem do art. 52 § 3 P.p.s.a. musi być ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, dokonywanym w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o tej czynności. Termin ten niewątpliwie dawno już upłynął. Pomijając wcześniejsze działania skarżącego można wskazać, że o stwierdzenie nieważności przedmiotowego świadectwa wystąpił on wnioskiem z dnia 14 lipca 2011 r. (vide: wyrok tut. Sądu z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt IV SAB/Gl 101/12). Przyjmując nawet, że dopiero wtedy dowiedział się o tym świadectwie, to termin do wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem 28 lipca 2011 r. Tym samym pismo skarżącego z dnia 24 września 2012 roku jest już spóźnione, przy założeniu, że stanowi ono takie wezwanie. Jeżeli natomiast wcześniej kierował takie wezwanie, to z kolei spóźniona byłaby przedmiotowa skarga (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, 2 i 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.