I SA/Gl 840/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie WSA Beata Kozicka (spr.), Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Beata Kuziel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta Tychy z dnia 24 listopada 2011 r. nr XIII/261/11 w przedmiocie budżetu jednostek samorządu terytorialnego oddala skargę Uzasadnianie Rada Miasta Tychy zaskarżoną uchwałą nr XIII/261/11 z dnia 24 listopada 2011 r. – w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów przedszkolnych, szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta Tychy oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania – ustaliła tryb udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół i placówek oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. A Sp. z o.o., (dalej: "A", "Spółka") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą uchwałę wnosząc o stwierdzenie nieważności jej § 3 ust. 2, § 3 ust. 6 pkt 2 i 3 oraz § 3 ust. 8 zarzucając jej naruszenie art. 94 Konstytucji RP oraz art. 90 ust. 2a, art. 90 ust. 3c i art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) poprzez przekroczenie zakresu delegacji ustawowej przy wydawaniu zaskarżonej uchwały. W jej uzasadnieniu przytoczyła treść art. 90 ust. 2a i art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty i podniosła, że "z powołanych przepisów u.s.o. jednoznacznie wynika, iż jedyną podstawą obliczenia dotacji jest kwota przewidziana na jednego ucznia (wychowanka) w części oświatowej subwencji ogólnej, czy też kwota wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych, a nie jak wskazano w uchwale Rady Miasta "uchwała budżetowa" oraz "metryczka subwencji oświatowej". Podkreśliła także, że "do czasu otrzymania przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązujących na dany rok budżetowy wysokości standardu podziału subwencji oświatowej, na podstawie stosownego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego, podanej liczby uczniów oraz znanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, znana jest kwota dotacji na jednego ucznia". W dalszej kolejności autor skargi wskazał, że dotacje podmiotowe dla niepublicznych szkół i niepublicznych placówek oświatowych prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz przez osoby fizyczne przeznaczone są na dofinansowanie – wyłącznie w ramach wydatków bieżących – realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, w ciągu całego roku, a więc łącznie z okresem ferii i wakacji szkolnych oraz z okresami wiążącymi się z wcześniejszym kończeniem zajęć przez uczniów klas maturalnych. W jego ocenie przy ustalaniu wysokości i rozliczaniu dotacji dla szkół za lipiec i sierpień nie należy kalkulacyjnie zmniejszać liczby uczniów stanowiących podstawę do określenia wysokości dotacji o absolwentów którym w czerwcu wręczono świadectwa ukończenia szkoły, bowiem rok szkolny kończy się dopiero z dniem 31 sierpnia danego roku. Zdaniem strony skarżącej przyjęcie zasady, iż dotacja nie przysługuje na absolwentów szkoły w okresie w istocie prowadzić będzie do nierównego traktowania szkół niepublicznych. Spółka poprzedziła skargę złożonym w dniu 14 maja 2012 r. wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie podjęto uchwałę nr [...] Rady Miasta Tychy z dnia [...] w sprawie "odmowy realizacji wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Nr XIII/261/11 Rady Miasta Tychy z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów przedszkolnych, szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta Tychy oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania", w której organ stanowiący – w jej § 1 – odmówił realizacji wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Następnie Rada Miasta Tychy w § 1 uchwały Nr [...] z dnia [...] – w sprawie "udzielenia odpowiedzi na skargę pełnomocnika A – adwokata W. O., Kancelaria Adwokacka [...] wzniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na Uchwałę Nr XIII/261/11 Rady Miasta Tychy z dnia 24 listopada 2011 r." – postanowiła udzielić odpowiedzi na skargę, a w § 2 upoważniła do powyższego działania Prezydenta Miasta Tychy, z prawem stanowienia dalszych pełnomocnictw. Mając powyższe na uwadze – pismem z dnia 16 lipca 2012 r. – pełnomocnik umocowanego organu wniósł odpowiedź na skargę, w której wskazał, że zaskarżona uchwała nie została wydana z przekroczeniem delegacji ustawowej. W pierwszej kolejności podniósł, że niezasadny jest zarzut strony skarżącej przekroczenia w jej § 3 ust. 2 delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 ustawy z o systemie oświaty. Zaznaczył, że zgodnie z nim "organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a i 2a-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji". Zaakcentował, że regulacja zawarta w § 3 ust. 2 uchwały wskazuje dwojaki sposób określania stawki dotacji przekazywanej na uczniów i wychowanków niepublicznych szkół i placówek oświatowych, tj.: na uczniów szkół, w których realizowany jest obowiązek nauki oraz na uczniów niepełnosprawnych w wysokości nie niższej niż przewidziana na jednego ucznia tego rodzaju placówki w części oświatowej subwencji ogólnej dla danej jednostki samorządu terytorialnego. Wysokość subwencji oświatowej przewidzianej dla jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymanej przez miasto T. określa metryczka subwencji oświatowej (sporządzona odrębnie dla gminy i powiatu) otrzymywana corocznie wraz z pismem przewodnim z Ministerstwa Finansów. W metryczce wskazany jest wskaźnik korygujący dla miasta T., uwzględniający strukturę zatrudnienia nauczycieli w podziale na stopnie awansu zawodowego zatrudnionych na terenie miasta T. w porównaniu ze strukturą ogólnokrajową. Podniósł, że w metryczce wskazane są wszystkie dane o liczbie uczniów będące podstawą naliczenia kwoty subwencji oraz przyporządkowane im konkretne wagi przeliczeniowe zgodnie z aktualnym na dany rok rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego. Wyraził pogląd, że metryczka subwencji oświatowej jest jedynym dokumentem, na podstawie którego można wyliczyć stawkę dotacji na uczniów szkół wyżej wskazanych. Ustalenie stawki dotacji na uczniów pozostałych szkół i placówek niepublicznych stanowi stosowną część wydatków bieżących ustalonych w budżetach szkół publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia. Ustalając tryb udzielania dotacji wskazano, że podstawą ustalenia stawki dotacji dla szkół wskazanych powyżej jest wysokość planowanych wydatków budżetowych zapisanych w uchwale budżetowej ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia. Tym samym – w jego ocenie – zasadnym jest wskazanie uchwały budżetowej jako drugiej podstawy ustalenia wysokości dotacji. Ustosunkowując się do zarzutu niezgodności z prawem § 3 ust. 6 pkt 2 zaskarżonej uchwały autor odpowiedzi na skargę w pierwszej kolejności wskazał na brak interesu prawnego strony skarżącej. Podkreślił, że A świadczy usługi edukacyjne na terenie miasta T.. Natomiast adresatami zakwestionowanego § 3 ust. 6 pkt 2 są placówki oświatowe, o których mowa w art. 90 ust. 3a ustawy o systemie oświaty. Wskazał, że Spółka nie prowadzi na terenie Miasta T. placówki oświatowej, o której mowa w art. 90 ust. 3a ustawy o systemie oświaty. Tym samym uchwała nie narusza jej interesu prawnego w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm., dalej: "u.s.g."). Nadto podał, że uchwałodawca w § 3 ust. 6 pkt 2) ustalił metodę obliczania rzeczywistej liczby wychowanków w miesiącach wakacyjnych. Zaakcentował, że nie ustalił on odmiennej niż rzeczywista liczba wychowanków podstawy obliczenia wysokości dotacji, a wskazał jedynie, że podstawą jej ustalenia będzie informacja przedstawiona w miesiącu czerwcu. Zwrócił uwagę, że liczba wychowanków w okresie wakacyjnym nie powinna ulegać zmianie w stosunku do miesiąca czerwca każdego roku. Podkreślił przy tym, że nie sposób ustosunkować się do twierdzeń skarżącego, który odnosi się do liczby uczniów i definicji absolwenta, podczas gdy z § 3 ust. 6 pkt 2) wynika, że wysokość dotacji w miesiącu lipcu i sierpniu dla placówek, o których mowa w art. 90 ust. 3a ustawy o systemie oświaty obliczana jest na podstawie aktualnej liczby wychowanków wykazanej w informacji miesięcznej złożonej w miesiącu lipcu i sierpniu. Jego zdaniem wbrew stanowisku Spółki w kwestionowanym postanowieniu nie przyjęto zasady, że dotacja nie przysługuje na absolwentów szkoły. Jak zaznaczył "takiego ograniczenia nie sposób wywieść ze wskazanych przez Skarżącego zapisów uchwały". Za nieuzasadniony uznał także zarzut sprzeczności z prawem § 3 ust. 8 zaskarżonej uchwały, zgodnie z którym "korektę informacji, o której mowa w ust. 4, zwiększającą liczbę uczniów ujętych w informacji złożonej za dany miesiąc, można złożyć do ostatniego dnia miesiąca, którego korekta dotyczy, z wyszczególnieniem danych uczniów obejmujących zakres zawarty w ust. 5. Wyrównanie kwoty dotacji dotyczące większej liczby uczniów organ dotujący przekaże do ostatniego dnia miesiąca następnego, po miesiącu, którego korekta dotyczy. Korekta informacji powinna zawierać pisemne uzasadnienie". Regulacja ta – jak stwierdził – nie stoi w sprzeczności z koniecznością ustalenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w odrębnym postępowaniu. Zgodnie z § 3 ust. 8 korektę można złożyć do ostatniego dnia miesiąca, którego korekta dotyczy. W jego ocenie użycie sformułowania "można" świadczy nie o obowiązku, a jedynie o "możliwości złożenia stosownej korekty". Wskazał, że rodzi on jedynie po stronie organ prowadzącego szkołę lub placówkę uprawnienie do korekty złożonej informacji zgodnie z § 3 ust. 3 zaskarżonej uchwały. Złożona korekta nie zmienia w żaden sposób podstawy udzielenia dotacji, którą jest liczba uczniów, a umożliwia jedynie modyfikację złożonej informacji tak, ażeby udzielona dotacja odpowiadała rzeczywistej liczbie uczniów uczęszczających w danym miesiącu do danej szkoły lub placówki poprzez eliminację ewentualnych błędów przy składaniu tej informacji w przewidzianym w uchwale terminie. Mając powyższe na uwadze, autor odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności odnotować należy, że w skardze błędnie wskazano podstawę prawną jej wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że ze względu na fakt, iż zaskarżoną uchwałę wydała rada gminy, podstawę tę stanowi nie art. 87 ustawy z dnia o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), lecz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Niemniej ten mankament skargi pozbawiony jest wpływu na jej skuteczność, mimo iż została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skoro oba przywołane przepisy mają analogiczną treść, w szczególności identycznie regulują przesłanki i tryb wniesienia skargi na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skargę na uchwałę radę gminy z zakresu administracji publicznej do sądu administracyjnego może złożyć każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. Przepis ów, tak samo jak art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, zawiera przy tym zastrzeżenie, że czynność ta może być dokonana po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Ten ostatni warunek w niniejszej sprawie został spełniony. Ponadto nie budzi wątpliwości, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Tychach nr XIII/261/11 z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów przedszkolnych, szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta Tychy oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania jest aktem prawa miejscowego. Powinna zatem spełniać wymagania ustanowione dla tej kategorii aktów prawnych. W szczególności, zgodnie z art. 94 Konstytucji RP, akty prawa miejscowego są wydawane na podstawie ustaw i w granicach upoważnień tam zawartych. Ustawa określa również zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego. W podstawie prawnej zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Tychach znalazł się m.in. art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, a także art. 251 ust. 1 i ust. 3-5, art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), i art. 11a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., nr 152, poz. 1223 z późn. zm.). Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, którego zarzut naruszenia podniosła strona skarżąca, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a i 2a-3b ustawy oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Natomiast w myśl art. 90 ust. 2a tej ustawy, na który powołuje się strona skarżąca, dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, w których realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na jednego ucznia danego typu i rodzaju szkoły w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Przywołane dotacje są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca na rachunek bankowy szkoły lub placówki, o czym stanowi art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty. W ocenie skarżącej unormowania zawarte w § 3 ust. 2, ust. 6 pkt 2 oraz ust. 8 zaskarżonej uchwały, wykraczają poza ramy upoważnienia ustawowego wynikającego z przytoczonych przepisów ustawy o systemie oświaty. Zgodnie § 3 ust. 2 tej uchwały miesięczne stawki dotacji na jednego ucznia określane są corocznie na podstawie uchwały budżetowej oraz metryczki subwencji oświatowej dla miasta Tychy na dany rok zgodnie z zasadami wyszczególnionymi w jej § 2. Strona skarżąca podnosi, że podstawy do obliczania wysokości dotacji nie może stanowić uchwała budżetowa oraz metryczka subwencji oświatowej. Zdaniem Sądu zakwestionowany § 3 uchwały Rady Miasta w Tychach nr XIII/261/11 z dnia 24 listopada 2011 r. nie narusza prawa. Podzielić należy stanowisko przedstawione przez organ, że metryczka subwencji jest jedynym dokumentem, na podstawie którego można wyliczyć stawkę niejako bazową, która będzie stanowić odniesienie dla odpowiednich modyfikacji w zależności od rodzaju placówki. Jednocześnie ustalając tryb udzielania dotacji wskazano, że wysokość dotacji dla szkół jest związana z wysokością wydatków budżetowych zapisanych w uchwale budżetowej. Takie określenie podstaw dotacji nie wpływa w żaden sposób na sposób ich rozdziału czy też na niezgodne z ustawą określenie wysokości dotacji dla poszczególnych rodzajów placówek. Z tego względu należy stwierdzić, że powołanie jako podstawy wyliczania podstawowej stawki dotacji, metryczki subwencji oświatowej oraz uchwały budżetowej nie stoi w sprzeczności ani też nie wykracza poza ramy ustawowe art. 90 ust. 2a i 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. W tym miejscu wskazać także należy, że Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w § 3 ust 6 pkt 2 zaskarżonej uchwały, który stanowi że w miesiącu lipcu i sierpniu kwota dotacji dla placówek, o których mowa w art. 90 ust. 3a ustawy o systemie oświaty obliczana jest na podstawie aktualnej liczby wychowanków wykazanej w informacji miesięcznej złożonej w miesiącu lipcu. Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ nie wprowadził podstawy ustalania liczby wychowanków w danej placówce niezgodnie ze stanem faktycznym. Stanowi on jedynie o zakresie i terminie przekazywanej przez zobowiązane podmioty, informacji o liczbie wychowanków. Niezasadne jest przy tym twierdzenie autora skargi, że uchwała wyklucza przyznawanie dotacji absolwentom, bowiem jej § 3 ust. 6 pkt 2) takiej przesłanki nie formułuje. Nie sposób podzielić także oceny strony skarżącej co do niezgodności z prawem § 3 ust. 8 zaskarżonej uchwały. Przywołany przepis kreuje uprawnienie, a nie obowiązek, podmiotu do złożenia korekty informacji w zakresie zwiększenia rzeczywistej liczby uczniów. Niezłożenie stosownej korekty nie wpłynie na zmniejszenie otrzymywanej dotacji ani też nie pociąga za sobą sankcji ze strony organu. Z tego względu trudno przyjąć, że przepis ten nakłada na beneficjenta dotacji dodatkowe, nieprzewidziane ustawą obowiązki, bowiem to właśnie w interesie podmiotu otrzymującego dotacje leży złożenie korekty, skutkującej zwiększeniem ogólnej puli przyznawanych mu pieniędzy. Nie można również zapominać, że art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty przekazuje organowi ustalenie trybu udzielania i rozliczania dotacji. Tym samym zobowiązanie do udzielania informacji o aktualnej ilości uczniów w danej placówce nie narusza regulacji ustawowych i jest istotne z uwagi na konieczność pozyskania przez jednostkę samorządu terytorialnego aktualnych wiadomości w zakresie nałożonych przez ustawę obowiązków. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty pozostawił do uregulowania prawodawcy lokalnemu zarówno kwestie trybu udzielenia, jak i rozliczenia oraz kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji, a także zakresu tej kontroli. Zgodzić się wypada w szczególności z poglądem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 204/11, że działanie takie nie może być uznane ani za element trybu udzielenia i rozliczenia dotacji, ani też za środek o charakterze kontrolnym, jeżeli w istocie stanowi sankcję za uchybienia beneficjenta dotacji – czego jednak w przedmiotowej sprawie uchwałodawca nie zawarł. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku strony skarżącej, w stanowiącym podstawę prawną podjęcia zaskarżonej uchwały przepisie art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, określając kompetencje organu stanowiącego jednostki samorządu, ustawodawca rozdzielnie wymienił tryb udzielania i rozliczania dotacji oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości jego wykorzystania. Z brzmienia tego przepisu wynika, że ustawodawca pozostawił organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego prawo samodzielnego decydowania o trybie i zakresie kontroli przeprowadzania prawidłowości wykorzystania dotacji. Z treści owego przepisu wynika, że w uchwale podjętej na podstawie tego przepisu prawa powinny znaleźć się w szczególności podstawy obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Wymienione w nim obligatoryjne postanowienia uchwały dotyczą "w szczególności" udzielenia dotacji, a nie trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystania udzielonej dotacji. Sąd w składzie orzekającym w pełni aprobuje i podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1860/11, mocą którego oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 kwietnia 2011 r, sygn. akt II SA/Bd 1264/10 w sprawie ze skarg A z o.o. w Ł. i B Spółki z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta Bydgoszcz z dnia 3 lutego 2010 r. nr LX/902/10 w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji, że "nie może dojść do sytuacji, jak to zdaje się wynikać z intencji skargi kasacyjnej, aby beneficjent miał otrzymywać dotacje bez żadnych obowiązków po jego stronie, a w szczególności w zakresie wykazania faktu wydatkowania dotacji zgodnie z jej celami". Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności nie stwierdzono aby uchwała Rady Miasta w Tychach w zaskarżonej części została wydana z przekroczeniem delegacji przewidzianej w ustawie o systemie oświaty, a tym samym nie narusza art. 94 Konstytucji RP. Z tego względu skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).