IV SA/Wa 2716/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 roku; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...], z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r., nr 25, poz. 150, ze zm.)w zw. z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227, ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...], z dnia [...] kwietnia 2010 r., którą ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji stacji obsługi środków transportu w ramach zmiany sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny, na działce o nr ew. [...] z obr. [...], położonej w W., przy ul. [...] W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że brak jest podstaw do uznania, że realizacja planowanego zamierzenia, sprowadzającego się do powstania niewielkiego, dwustanowiskowego warsztatu samochodowego, mogłaby wpłynąć w sposób zauważalny tak na środowisko, jak i na zdrowie i warunki życia ludzi. Jeśli nawet przyjąć, że naprawy prowadzone w planowanym warsztacie powodować będą wzrost hałasu w sąsiedztwie, to wzrost ten nie powinien być znaczący, o ile w ogóle będzie zauważalny na tle hałasu miasta już w tej chwili dobiegającego do sąsiednich nieruchomości, a ponadto będzie on występował jedynie w godzinach pracy warsztatu. Kolegium wskazało ponadto, że ewentualne niedogodności związane z funkcjonowaniem warsztatu złagodzić powinno przyjęte w pkt 3.4 decyzji organu I instancji rozwiązanie polegające na zobowiązaniu wnioskodawcy do wyposażenia stanowisk naprawczych w mechaniczną instalację wentylacyjną z przewodami elastycznymi zakładanymi na rury wydechowe, z wyprowadzeniem ponad dach budynku. Organ nie znalazł również podstaw do przyjęcia, że którakolwiek z osób fizycznych, do której została skierowana decyzja Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie posiada interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. wnieśli E. B. i J. B. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, art. 11, art. 77, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 46 ust. 1 i ust. 4a, art. 47, art. 49 ust. 3, art. 56 ust. 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (zwanej dalej "poś"). W uzasadnieniu skargi wskazano, że: - decyzja środowiskowa wydana została - nie jak stanowi poś – dla ’’planowanego przedsięwzięcia’’, a dla przedsięwzięcia już faktycznie zrealizowanego i funkcjonującego; - Urząd Dzielnicy [...] przyjął niezgodnie z ustawą Prawo budowlane, bez decyzji o warunkach zabudowy i bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, zgłoszenie o zmianie sposobu użytkowania budynku na dwa stanowiska obsługi samochodów oraz sklep motoryzacyjny, jak również przyjął dokumentację projektu budowlanego, w którym nie uwzględniono żadnych przedsięwzięć służących ochronie środowiska, a inwestor świadomie rozpoczął eksploatację warsztatu przerywając tym samym procedurę postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowych. Powyższe doprowadziło w konsekwencji do pozbawienia skarżących jako strony postępowania możliwości realnego wpływu na prowadzone postępowanie i obronę swoich praw; - organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii niezgodności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. z art. 107 § 1 (decyzja nie zawiera podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania oraz nie zawiera oznaczenia stron); - organ odwoławczy w trakcie prowadzonego postępowania nie rozpatrzył minimalnych wymagań stawianych inwestycji w związku z art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska, w tym nie określił jednoznacznie bezpośredniego i pośredniego wpływu warsztatu samochodowego na warunki życia oraz na dobra materialne skarżących; - organ odwoławczy rozpatrując wpływ inwestycji na środowisko nie ustalił rodzaju technologii jakie będą stosowane w warsztacie ,w tym rodzaju stosowanych maszyn i emitowanego przez nie hałasu oraz konkretnych rodzajów i przewidywanych ilości wszystkich wprowadzanych do środowiska substancji i energii, co nie pozwala stwierdzić, czy dotrzymane będą standardy jakości środowiska zgodnie z art. 144 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska poza granicami działki inwestora oraz docelowego, dopuszczalnego poziomu hałasu obowiązującego dla rozpatrywanego terenu; - organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego za strony postępowania zostali uznani dawni współwłaściciele części gruntu przejętego przez miasto W. pod budowę ulicy [...] obecnie nie posiadający nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie warsztatu, a pominięto właścicieli nieruchomości, których nieruchomości oddalone są co prawda o 10 do 30 m metrów od warsztatu, ale znajdujących się w rzeczywistym obszarze jego oddziaływania; - zaskarżona decyzja jak również decyzja organu I instancji niekonsekwentnie określają przedmiot prowadzonego postępowania, albowiem wszystkie postanowienia i wyjaśnienia wydawane w trakcie postępowania dotyczyły przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny przy ulicy [...] w W., co jest zgodne z wnioskiem inwestora, natomiast decyzja środowiskowa ustala środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji stacji obsługi środków transportu w ramach zmiany sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny i nie przywołuje pełnego brzmienia art.46 ust. 4b ustawy Prawo ochrony środowiska, pomijając odniesienie do dokonania zgłoszenia zgodnie z ust. 4a tego artykułu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę E. B. i J. B. wyrokiem z dnia 17 stycznia 2011 r., wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 2021/10, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że wprawdzie w decyzji środowiskowej zawarto niezbędne elementy wymagane przepisem art. 56 ust. 2 p.o.ś. (za wyjątkiem kwestii, o których mowa w ppkt 4-6, a których w oczywisty sposób, z racji rozmiaru przedsięwzięcia, nie było potrzeby regulować), niemniej w postępowaniu wyjaśniającym nie zebrano i nie rozważono wszystkich danych, o których mowa w art. 49 ust. 3 p.o.ś. co w konsekwencji pozwala uznać, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Na skutek skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1177/11 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 2021/10 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temuż Sądowi. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji uchylając decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. nie wykazał, że naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto w zaskarżonym wyroku nie wyjaśniono szeregu podstawowych kwestii, które powinny być uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnieśli, że "decyzję środowiskową wydaje się dla planowanego przedsięwzięcia a nie dla przedsięwzięcia już zrealizowanego i funkcjonującego", a w tym przypadku warsztat samochodowy już istnieje i działa od 3 lat. Do kwestii tej Sąd się nie odniósł, podobnie, jak do zmiany decyzji o warunkach zabudowy, co mogło mieć istotne znaczenie dla całej sprawy. Tymczasem, jak wskazał NSA, z akt sprawy wynika, że wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 17 października 2008 r., IV SA/Wa 2502/07 została oddalona skarga T. G. i A. G. na decyzję SKO w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...], którą na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 155 k.p.a. uwzględniono w całości skargę E. i J. B. na decyzje SKO w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], zmieniającą na wniosek T. i A. G. własną decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2007 r. uchyliło też własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r., decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. i odmówiło zmiany decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]. NSA wskazał również, że w aktach sprawy znajduje się też decyzja Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. zmieniająca na wniosek T. i A. G. decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. W realiach stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i dla uzasadnienia podstaw prawnych do wydania decyzji środowiskowej, niezbędne było odniesienie się do ww. decyzji o warunkach zabudowy. Wskazując na treść art. 46 ust. 4 pkt 2 i ust. 4a p.o.ś., który ma zastosowanie w związku z art. 153 u.i.o.ś., NSA wskazał, że należało rozważyć, czy wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma umocowanie prawne. Ponadto z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji nie wynika, czy T. i A. G. przed faktycznym dokonaniem zmiany przeznaczenia, dokonali zgłoszenia właściwemu organowi zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z art. 71 ust. 2 i 4 Prawa budowlanego i czy organ wniósł sprzeciw w drodze decyzji. Czy też jest to samowola budowlana, do której powinny mieć zastosowanie przepisy art. 71a Prawa budowlanego, który wszedł w życie z dniem 31 maja 2004 r. NSA w uzasadnieniu wyroku wskazał również, że planowane przedsięwzięcie ma niewielkie rozmiary, a zatem rodzi się pytanie czy do tego typu przedsięwzięć (małych), powinny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i przepisy ustawy – Prawo ochrony środowiska, chociaż ich uciążliwość dla najbliższych sąsiadów może być duża. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jak stanowi art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne toczy się na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r. wydanego w sprawie sygn. akt II OSK 1177/11, którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt IVSA/Wa 2021/10 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania temuż Sądowi. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało wszczęte wnioskiem T. G. i A. G. z dnia 23 sierpnia 2006 r. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 46a ust. 7 pkt 4 jest Prezydent W. W dniu 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), zgodnie z art. 153 ust. 1 ww. ustawy w stosunku do spraw wszczętych przed dniem 15 listopada 2008 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Prezydent W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji stacji obsługi środków transportu w ramach zmiany sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny przy ul. [...], na działce ew. nr [...] obręb [...] w Dzielnicy [...] w W. Prezydent W. uznał, że przedmiotowe przedsięwzięcie, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 70 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573) zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Prezydent W. postanowił odstąpić od wymogu sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowiska dla planowanego przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 46 ust. 4 pkt 2 i ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych a także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części – na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Z kolei sięgając do art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 647, ze zm.) należy stwierdzić, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca m.in. na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Decyzji o warunkach zabudowy wymaga również zmiana zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku. Z akt administracyjnych i sądowych przedmiotowej sprawy wynika, że Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. ustalił na wniosek T. i A. G. warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na sklep motoryzacyjny oraz piętra na jeden lokal mieszkalny na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. Decyzja ta została zmieniona decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., sygn. akt [...], na skutek odwołania, uchyliło decyzję Prezydenta W. Nr [...], z dnia [...] lipca 2006 r. i umorzyło postępowanie ponieważ decyzja została wydana na podstawie art. 132 k.p.a., a wniosek powinien być rozpatrzony w trybie określonym art. 155 k.p.a. Następnie Prezydent W. decyzją Nr [...], z dnia [...] kwietnia 2007 r., ponownie zmienia swoją decyzję Nr [...], z dnia [...] marca 2006 r., w ten sposób, że ustala warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki samochodowej ogólnej (kontrola elektroniczna silników spalinowych, naprawa układów hamulcowych, elektronicznych i kierowniczych, geometria, wyważanie, ustawienie zbieżności, diagnostyka i naprawa zawieszenia, przeglądy bieżące) oraz sklep motoryzacyjny i poziomu piętra na jeden lokal mieszkalny na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na skutek odwołania od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. sygn. akt [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W efekcie skargi wniesionej przez E. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. sygn. akt [...], Kolegium decyzją z dnia [...] października 2007 r., sygn. akt [...], wydaną w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchyliło własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r. sygn. akt [...], jak również uchyliło decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. i odmówiło zmiany decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2502/07 oddalił skargę T. G. i A. G. na decyzję Kolegium z dnia [...] października 2007 r. nr [...]. Z powyższego wynika, że w trybie administracyjnym w dniu [...] października 2007 r. zostały usunięte z obrotu prawnego wszystkie decyzje zmieniające decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na sklep motoryzacyjny oraz piętra na jeden lokal mieszkalny na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. Jednocześnie z akt administracyjnych wynika, że T. G. i A. G. w dniu 24 sierpnia 2007 r. złożyli do Urzędu W. w Dzielnicy [...] wniosek/zgłoszenie dot. zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego w części parteru budynku na sklep motoryzacyjny i dwa stanowiska obsługi samochodów oraz piętra budynku na lokal mieszkalny na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. Do zgłoszenia wnioskodawcy dołączyli, jak uznał organ, wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane dokumenty, w tym m.in. postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] o odstąpieniu od wymogu sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na stację obsługi środków transportu tj.: dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny przy ul. [...] w W. oraz ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. sygn. [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. zmieniającą decyzję tegoż organu Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. W dniu [...] września 2008 r. inwestorom wydano zaświadczenie nr [...] potwierdzające przyjęcie zgłoszenia z dnia 24 sierpnia 2007 r. informujące jednocześnie, że na powyższe zgłoszenie organ nie zgłosił sprzeciwu. Wynika z powyższego, że w dniu 15 września 2008 r., mimo że w obrocie prawnym nie funkcjonowała już decyzja Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., inwestorzy uzyskali zaświadczenie nr [...]. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że warsztat samochodowy na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W. został zrealizowany i funkcjonuje. Jak oświadczyli skarżący na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym faktyczna zmiana sposobu użytkowania obiektu na działce nr ew. [...] nastąpiła w 2006 r. i od tego czasu funkcjonuje tam zakład naprawy samochodów. Wracając do rozwiązań prawnych przyjętych w ustawie Prawo ochrony środowiska należy stwierdzić, że obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinien poprzedzać uzyskanie decyzji wymienionych w art. 46 ust. 4 ustawy lub dokonanie zgłoszeń wymienionych w art. 46 ust. 4a ustawy. Zgodnie z art. 46 ust. 4b ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna stanowić załącznik do wniosku o wydanie decyzji wymienionych w art. 46 ust. 4 i zgłoszenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4b ustawy. Skoro Prezydent W. uznał, że przedmiotowe przedsięwzięcie, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 70 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, to realizacja takiego przedsięwzięcia dopuszczalna jest wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Brak tej decyzji skutkuje niemożnością uzyskania decyzji określonej w art. 46 ust. 4 a także zaakceptowania zgłoszenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4b ustawy, co w konsekwencji uniemożliwia wykonanie planowanego przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia została wydana w dniu [...] kwietnia 2010 r., a zatem już po zaakceptowaniu zgłoszenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska, co nastąpiło w dniu [...] września 2008 r. przez wydanie zaświadczenia nr [...], a nawet po faktycznym zrealizowaniu przedsięwzięcia. W tych warunkach faktycznych brak było podstaw prawnych do wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji stacji obsługi środków transportu w ramach zmiany sposobu użytkowania części parteru budynku gospodarczego na dwa stanowiska obsługi samochodów w zakresie mechaniki ogólnej oraz sklep motoryzacyjny, na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 135 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.