II SA/Bd 1347/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant Bartosz Kornalewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania świadectwa służby oddala skargę. Szef [...] w[...], wydał w dniu [...] r. świadectwo służby skarżącego T. K., w którym stwierdzono w poszczególnych punktach, że skarżący: 1. a/- pełnił czynną służbę w okresie od 15.09.1980 r. do 09.07.2008 r. i od 13.04.2010 r. do 30.04.2010 r. 1 b/ zawodową służbę wojskową stałą od 01.09.1984 r. do 09.07.2008 r. od 13.04.2010 r. do 30.04.2010 r. 2. W dniu, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, zajmował stanowisko służbowe: zastępcy Szefa [...] od dnia 1.07.2006 r. do 9.07.2008 r., 3. Został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy na podstawie art. 13 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242) w zw. z art. 4 pkt 54 i art. 7 ust. 1 ustawy z 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. z 2007 r., Nr 63, poz. 425 z późn. zm.). 4. Został rozliczony w całości z prawa do urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służby wojskowej. a/ w 2008 r.: Żołnierz w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służby wojskowej, wykorzystał: urlopu wypoczynkowego O dni, dodatkowego urlopu wypoczynkowego O dni, urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego 0 dni, Wypłacono ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego oraz za urlopy niewykorzystane za lata poprzednie, łącznie 41 dni. b/ w 2010 r.: Żołnierz w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, wykorzystał: urlopu wypoczynkowego O dni, dodatkowego urlopu wypoczynkowego O dni, urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego O dni. Wypłacono ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej oraz za urlopy niewykorzystane za lata poprzednie, łącznie za 17 dni. 5. Okresy korzystania w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, z urlopu zdrowotnego – nie korzystał. 6. Okresy korzystania w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, z urlopu szkoleniowego – nie korzystał. 7. Okresy korzystania w służbie z urlopu bezpłatnego – nie korzystał. 8. Okresy korzystania w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, z urlopu okolicznościowego w celu sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny – nie korzystał. 9. Okresy korzystania w służbie z urlopu macierzyńskiego – nie korzystał. 10. Okresy korzystania w służbie z urlopu wychowawczego – nie korzystał. 11. Wykorzystał w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, inne zwolnienia od zajęć służbowych – nie korzystał. 12. Liczbę dni, za które żołnierz, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, otrzymał świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (j. t. Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593) w 2008 r. - 41 dni, w 2010 r. -17 dni. 13. Potrącenia z uposażenia, o których mowa w art. 103 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – brak. 14. Okresy pełnienia służby wojskowej w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, o których mowa w art. 62 ust 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – nie pracował. 15. Okresy pełnienia służby na stanowiskach określonych jako stanowiska o szczególnych właściwościach, o których mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – nie pracował. 16. Okresy pełnienia służby wojskowej uzasadniającej podwyższenie emerytury wojskowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz,U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z póżn.zm.) – nie dotyczy. 17. Okresy pozostawania poza służbą wojskową - od 10-07.2008 r. do 12.04.2010 r. 18. informacje na temat ubezpieczenia społecznego – nie dotyczy. 19. Okresy pracy po ukończeniu 16 roku życia w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub ze współmałżonkiem, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. Nr 54, poz. 310) zaliczone do dnia 30 czerwca 2004 r. do wysługi w stopniu wojskowym – nie pracował. 20. Dane zamieszczone na wniosek żołnierza, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, o których mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 128, poz. 1344, z póżn.zm.) - posiadanie dużego doświadczenia w związku z pełnieniem służby na stanowiskach poza granicami państwa. Skarżący wnioskiem z [...] r., złożonym do Szefa [...] w[...], wniósł o sprostowanie w/w świadectwa służby w sposób opisany w poprzednim wniosku o sprostowanie z dnia 26 maja 2010 r. Skarżący wnosił o następujące zmiany: 1. zmianę danych z pkt 1 świadectwa poprzez wpisanie, że pełnił czynną służbę w okresie od 15.09.1980 r. do 30.04.2010 r. 2. zmianę pkt 1b świadectwa poprzez wpisanie: zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej od 01.09.1984 r. do 30.04.2010 r. 3. zmianę pkt 2 świadectwa poprzez wpisanie: W dniu, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, zajmował stanowisko służbowe: Zastępcy Szefa [...] od dnia 1.07.2006 r. do 30.04.2010 r. 4. zmianę pkt 4 świadectwa, poprzez wpisanie: Żołnierz został rozliczony w całości z prawa do urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. W roku kalendarzowym, w którym został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, wykorzystał: - urlopu wypoczynkowego 0 dni, - dodatkowego urlopu wypoczynkowego 0 dni, Zawnioskował o wyliczenie należnego urlopu wypoczynkowego od 10.07.2008 r. do 30.04.2010 r. oraz dodatkowego urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego - zawnioskował o wyliczenie należnego urlopu wypoczynkowego od 10.07.2008 r. do 30.04.2010 r., kwestionując jednocześnie dotychczasowe wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, 5. zmianę pkt 11 świadectwa, poprzez wpisanie: Liczbę dni, za które żołnierz, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej lub wygasł z nim stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, otrzymał świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, z późn. zm.) – zawnioskował o ponowne wyliczenie wymiaru przysługującego mu urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego i urlopu dodatkowego niewykorzystanego w okresie od 10.07.2008 r. do 30.04.2010 r. 6. Zmianę pkt 15 świadectwa, poprzez wpisanie: Okresy pełnienia służby wojskowej uzasadniającej podwyższenie emerytury wojskowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z póżn.zm.): a/ Pakistan od 07.04.2007 r. do 09.05.2007 r. b/ Kuwejt od 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r. c/ Kuwejt od 16.01.2008 r. do 11.02.2008 r. (dowód: k. 31-35 w/w akt). Szef [...], postanowieniem Nr [...] z [...]r., na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej powoływany jako: kpa), art. 123 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz.593), § 6 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 128, poz. 1344 z późn. zm.), odmówił sprostowania świadectwa służby. Na to postanowienie płk rez. T. K. złożył zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] Szefa Inspektoratu [...] utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Wskutek wniesienia skargi, Wojewódzki Sad Administracyjny wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1341/10 z dnia 22 grudnia 2010 r., w którym uchylił zaskarżone postanowienie i postanowienie organu I instancji. Sąd zakwestionował brak odniesienia się organów do żądań sprostowania świadectwa w zakresie pobytu skarżącego w Pakistanie i Kuwejcie jako okresów uprawniających do podwyższenia emerytury wojskowej. Sąd stwierdził, że inne ustalenia i ocena prawna wyrażona w zaskarżonym postanowieniu są prawidłowe zwłaszcza dotyczące okresów pełnienia służby. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wydał postanowienie nr [...] o odmowie sprostowania świadectwa służby. w uzasadnieniu organ stwierdził, że płk rez. T. K. pełnił zawodową służbę wojskową w Szefostwie[...]. W dniu 30 kwietnia 2010 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Na podstawie delegacji zawartej w art. 123 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Minister Obrony Narodowej w rozporządzeniu z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 128, poz. 1344 z późn. zm.) określił dane, które należy podać w świadectwie służby, wzór świadectwa służby, a także tryb wydawania i prostowania świadectw. W myśl § 3 ust. 1 i 4 cytowanego rozporządzenia, w świadectwie służby podaje się określone informacje niezbędne do ustalenia uprawnień wynikających ze stosunku służbowego oraz z ubezpieczenia społecznego, a wzór formularza świadectwa służby stanowi załącznik do rozporządzenia. Wydane zainteresowanemu świadectwo służby zawiera dane wskazane we wzorze, stosownie do jego przebiegu służby oraz przyznanych mu świadczeń. Zgodnie z odpisem przebiegu służby wojskowej płk T. K. pełnił czynną służbę wojskową od 15.09.1980 r. do 9 lipca 2008 r., i od 13 kwietnia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r., a zawodową służbę wojskową od 1.09.1984 r. do 9.07.2008 r., a następnie od 13 kwietnia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r. Wobec faktycznego zwolnienia w dniu 9.07.2008 r., nie miał obowiązku świadczenia służby, korzystał z uprawnień związanych ze zwolnieniem ze służby – odprawa, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, dodatkowe uposażenie roczne, a także świadczeń wypłacanych przez organ emerytalny, nabywając status emeryta wojskowego. Odnosząc się do zarzutu, że wydane świadectwo nie zawiera pełnych danych dla należnych mu świadczeń, w tym prawidłowo wyliczonych zaległości urlopowych oraz należnych z tego tytułu ekwiwalentów organ wskazał, że nie jest zasadne wyliczenie stronie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego za okres od dnia 10.07.2008 r. do 30.04.2010 r. Od 10.07.2008 r. do 12.04.2010 r. strona pozostawała poza służbą, a za okres pełnienia zawodowej służby wojskowej od 13.04.2010 r. do 30.04.2010 r. wyliczono jej należny urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy oraz wypłacono ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystane urlopy, co stwierdzono w pkt 4 świadectwa służby. W pkt 12 świadectwa służby stwierdza się jedynie zgodnie ze stanem faktycznym liczbę dni, za które żołnierz otrzymał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wspomniany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, o którym mowa w art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w 2010 r. został przyznany za 17 dni na podstawie decyzji nr [...] Szefa [...]z dnia [...] r. w sprawie przyznania należności finansowych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Decyzja została utrzymana w mocy decyzją Szefa [...] z [...]. Prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1652/10 oddalono skargę. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego pkt 15 świadectwa (w świadectwie służby nr 4/2010 odpowiednio jest to pkt 16) i zmiany danych świadectwa poprzez wpisanie: "Okresy pełnienia służby wojskowej uzasadniającej podwyższenie emerytury wojskowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 66 z późn. zm.): 1. PAKISTAN - od 07.04.2007 r. do 09.05.2007 r. 2. KUWEJT - od 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r. 3. KUWEJT – od 16.01.2008 r. do 11.02.2008 r.", organ stwierdził, że zarzut ten jest nieuzasadniony. Na podstawie zgromadzonych dowodów - rozkazów dziennych JW, kopii zarządzeń wyjazdu za granicę (aneksów do zarządzeń wyjazdu granicę) z lat 2007 - 2008 ustalono, że wnioskodawca w okresach od 07.04.2007 r. do 09.05.2007 r., od 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r., od 16.01.2008 r. do 11.02.2008 r. przebywał w podróży służbowej poza granicami państwa: a) w Islamskiej Republice Pakistanu od dnia 05.04.2007 do 12.05.2007 r., b) w Kuwejcie od dnia 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r., c) w Kuwejcie od dnia 15.01.2008 r. do 10.02.2008. Nie był to jednak pobyt (pełnienie służby) na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych, co uzasadniałoby podwyższenie emerytury. Płk rez. T. K. przebywał tam w podróży służbowej, zatem nie ma podstaw do prostowania w tym zakresie wydanego świadectwa służby. Nie ma też uzasadnienia uwzględnienie w opisie służby daty 30.04.2010 r. jako jedynej daty zwolnienia. Rozkaz nr 29 Szefa Szefostwa Transportu i Ruchu Wojsk Centrum Koordynacji Ruchu Wojsk w Warszawie z dnia 26.04.2010 r. zawiera stwierdzenie faktu, że wnioskodawca w dniu 13.04.2010 r. stawił się do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Rozkaz nr 55 z dnia 1.08.2008 r. dotyczy zaś zwolnienia ze służby i skierowania do WKU. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Szefa [...], w którym powołał się na naruszenie przez organ I instancji § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 128, poz. 1344) oraz § 9,10, 12, 107 § 3, 126 K.p.a. W zażaleniu podkreślił, że brak jest dokumentu na okoliczność powołania do służby z dniem 13.04.2010 r. Skoro nie było zwolnienia z 2008 r., to nie było tez powołania do służby w 2010 r. Ponadto 9.07.2008 r. żalący się był w podróży służbowej, a z decyzją nr 707/Kadr o zwolnieniu ze służby został zapoznany 14.07.2008 r. Ponadto żalący wskazał, że w decyzji [...]r. stwierdzono, że po 9.07.2008 r. dalej pełnił on służbę wojskową, gdyż jako termin zwolnienia podano 14.07.2008 r. Potwierdza to też rozkaz dzienny Nr [...] Szefa [...] z dnia [...]r. W ocenie skarżącego, na pominięcie przez organ okresu służby od 10.07.2008 r. do 12.04.2010 r., nie zezwala decyzja MON Nr [...]r., która ustaliła nowy termin zwolnienia ze służby na 30.04.2010 r., w miejsce poprzedniego terminu 9.07.2008 r. Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, zaskarżonym do Sądu postanowieniem Nr [...]r., na podstawie art. 123 § 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy powyższe rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia: Minister Obrony Narodowej decyzją Nr [...] r. stwierdził zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej z mocy prawa na podstawie art. 13 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242) w zw. z art. 4 pkt 54 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. Nr 63, poz. 425 z późn. zm) wskutek niezłożenia w terminie oświadczenia lustracyjnego przez żołnierza zawodowego zobowiązanego do jego złożenia. Następnie Minister Obrony Narodowej decyzją Nr [...] r. zmienił decyzję Nr [...]r. w ten sposób, że jako termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wskazał dzień 14 lipca 2009 r., w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Nr [...] r. Od powyższej decyzji żołnierz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1570/09 uchylił decyzję Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...]r. Jakkolwiek w powyższym wyroku sąd uwzględnił skargę to jednocześnie potwierdził, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania art. 13 ust. 1-3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz zmianie niektórych innych ustaw. Sąd wskazał, że skoro decyzja Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 sierpnia 2009 r. wydana została na podstawie art. 13 ust. 1 - 3 ww. ustawy i kształtowała stosunek służbowy żołnierza zawodowego, to decyzja w części określającej datę zwolnienia ze służby stanowiła decyzję konstytutywną. To zaś powoduje, że nie można było zwolnić skarżącego z zawodowej służby z mocą wsteczną, tj. z datą wcześniejszą niż wydano w sprawie decyzję ostateczną, albowiem tylko taka decyzja podlega wykonaniu. Wobec powyższego Minister Obrony Narodowej rozpatrując ponownie sprawę decyzją Nr [...]r. uchylił decyzję [...]r. w części dotyczącej terminu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i ustalił nową datę zwolnienia na dzień 30 kwietnia 2010 r., a w pozostałej części decyzję tę utrzymał w mocy. Realizując ten wyrok i decyzję [...]r. żołnierz stawił się celem pełnienia zawodowej służby wojskowej do dnia zwolnienia – 30.04.2010 r. (rozkaz SSTRW nr [...]r.). Skarżący jednak od 10 lipca 2008 r. do 12.04.2010 r. był zwolniony z obowiązku świadczenia służby (wykonywania zadań służbowych, pozostawania w gotowości do wykonywania tych zadań), jak również wyłączony spod działania szeregu praw i obowiązków dotyczących żołnierzy zawodowych, rozkazodawstwa wojskowego, dyscypliny wojskowej. Oficer skorzystał z uprawnień, jakie wiąże ze zwolnieniem ze służby ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, tzn. otrzymał odpowiednie należności pieniężne (odprawę, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, dodatkowe uposażenie roczne), a także świadczenie wypłacane przez wojskowy organ emerytalny przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby, w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby, a także nabył status emeryta wojskowego. Żołnierz w dniu 13 kwietnia 2010 r. stawił się celem pełnienia zawodowej służby wojskowej do Szefostwa[...], co stwierdzono w rozkazie nr [...] Szefa [...] z dnia [...]r., a następnie z dniem 30 kwietnia 2010 r. został zwolniony ze służby wojskowej. W związku z powyższym skarżący pełnił zawodową służbę wojskową do dnia 9 lipca 2008 r. oraz od dnia 13 kwietnia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r. Decyzja [...] Ministra Obrony Narodowej z [...] r. i rozkaz Szefa [...] z [...]r. nie zawierają stwierdzenia pełnienia przez stronę służby od 10.07.2008 r. do 12.04.2010 r. Zgodnie z art. 19 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, za pełniącego służbę uważa się żołnierza na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej, rezerwie kadrowej oraz w dyspozycji. Takiego statusu nie maja emeryci wojskowi. Podkreślono też, że zainteresowany nie kwestionował do czasu wydania wyroku przez WSA w Bydgoszczy faktycznego zwolnienia po 9.07.2008 r. Później stwierdził, że pełnił służbę, lecz okoliczności tej nie udokumentował. Organ dodał też, że po wyroku sądu WSA w Warszawie z 9.12.2009 r. i decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z 25.03.2010 r. zmieniającej datę zwolnienia, żołnierz mógł stawić się do pełnienia służby. Zrobił to 13.04.2010 r., co znalazło odzwierciedlenie w rozkazie nr [...] Szefa [...] z [...]r. Organ pierwszej instancji rozpatrując wniosek strony o sprostowanie świadectwa służby w części dotyczącej wskazania pełnych należnych mu świadczeń, w tym wyliczonych zaległości urlopowych oraz należnych z tego tytułu ekwiwalentów określił je w sposób prawidłowy. Stwierdzono jedynie zgodnie ze stanem faktycznym liczbę dni, za które żołnierz otrzymał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wspomniany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, o którym mowa w art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, został przyznany za 17 dni na podstawie decyzji Nr [...] Szefa [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania należności finansowych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Nie ma też podstaw do wyliczenia urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu za okres od 10.07.2008 r. do 30.04.2010 r. (za okres od 13.04.2010 r. do 30.04.2010 r. wyliczono należny urlop i dodatkowy urlop wypoczynkowy oraz wypłacono ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop). Od wymienionej powyżej decyzji strona wniosła odwołanie, które zostało rozstrzygnięte ostateczną decyzją Nr [...] Szefa [...]z dnia [...]r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, a wyrokiem WSA w Warszawie z 15.12.2010 r. sygn. akt II S.A./Wa 1652/10 skargę oddalono. W zakresie zarzutu strony dotyczącego pkt 15 świadectwa (w świadectwie służby nr [...] odpowiednio jest to pkt 16) i zmiany danych świadectwa poprzez wpisanie: "Okresy pełnienia służby wojskowej uzasadniającej podwyższenie emerytury wojskowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm.): PAKISTAN - od 07.04.2007 r. do 09.05.2007 r. KUWEJT - od 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r. KUWEJT - od 16.01.2008 r. do 11.02.2008 r.", w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdzono, że zarzut ten jest bezzasadny. Na podstawie rozkazów dziennych JW oraz uzyskanych z Dowództwa [...] oraz Batalionu [...] kopii zarządzeń wyjazdu za granicę (aneksów do zarządzeń wyjazdu za granicę) płk rez. T. K. z lat 2007 - 2008 ustalono, że wnioskodawca w okresach od 07.04.2007 r. do 09.05.2007 r., od 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r., od 16.01.2008 r. do 11.02.2008 r. przebywał w podróży służbowej poza granicami państwa, a mianowicie: a) w Islamskiej Republice Pakistanu od dnia 05.04.2007 do 12.05.2007 r. (zarządzenie wyjazdu za granicę nr [...] z dnia 05.04.2007, aneks nr [...] z dnia 26.06.2007 r. do zarządzenia wyjazdu za granicę nr[...], rozkaz dzienny Nr [...] Szefa [...] z dnia [...]r.), b) w Kuwejcie od dnia 07.07.2007 r. do 30.07.2007 r. (zarządzenie wyjazdu za granicę nr [...] z dnia 03.07.2007 r., rozkaz dzienny Nr [...]Szefa [...] z dnia [...]r.) c) w Kuwejcie od dnia 15.01.2008 r. do 10.02.2008 r. (aneks nr [...] z dnia [...] r. do zarządzenia wyjazdu za granicę nr [...] z dnia 08.01.2008 r., rozkaz dzienny Nr [...] Szefa [...]z dnia 14.01.2008 r.) Żołnierz jednak w tym czasie nie pełnił służby na froncie w czasie wojny lub strefie działań wojennych. A tylko takie pełnienie służby uzasadniałoby podwyższenie emerytury. Stąd wniosek o sprostowanie świadectwa w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze złożonej do Sądu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z 18.07.2011 r. skarżący zarzucił 1. brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego; 2. naruszenie art. 10 pkt 1 oraz art. 123 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593 ze zm.), 3. naruszenie prawa materialnego: art. 10 pkt 1 oraz art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 128, poz. 1344 z późn. zm.) przez przyjęcie, że skarżący pełnił służbę wojskową w dwóch różnych okresach i wskazanie w świadectwie służby niewłaściwych danych, w takiej sytuacji prawnej i faktycznej, gdy organ nie wydał żadnej decyzji o powołaniu skarżącego po raz drugi do służby, nie wskazano stanowiska, miejsca pełnienia służby, nie zapoznano z obowiązkami służbowymi oraz ich nie powierzono, przy czym pierwsza data zwolnienia została wyeliminowana z obrotu prawnego, a z tego wynika, że służba pełniona była w jednym nieprzerwanym okresie od 15.09.1980 r. do 30.04.2010 r., 4. naruszenie art. 9, 10, 12 oraz art. 77 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez naruszenie obowiązku rozpatrzenia materiału dowodowego, nie odniesienie się do żądań skarżącego zgłoszonych we wniosku z dnia 29 czerwca 2011 r., opieszałego działania organów w sprawie tak oczywistej jakim jest sprostowanie świadectwa służby na podstawie dokumentów, które powinny być rzetelne i znajdować się w teczce akt personalnych skarżącego. Organy w trakcie tego postępowania opierały się wyłącznie na dokumentach zgromadzonych do innej sprawy administracyjnej, bez dokonania ich weryfikacji. Skarżący zakwestionował też pierwotną datę końcową pełnienia służby – 9.07.2008 r. oraz brak podstawy do podania kolejnej daty zwolnienia bez uprzedniego powołania do pełnienia służby. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Z brzmienia art. 145 § 1 przywołanej ustawy wnika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia posŧępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Zważywszy powyższe uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa obowiązujących w dacie jego podjęcia. Na wstępie podkreślić należy, że na podstawie przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) każdy organ, ponownie rozpatrujący przedmiotową sprawę jest związany tak oceną prawną, jak i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi przez wskazany Sąd w w/w wyroku. Przepis art. 153 p.p.s.a. stanowi bowiem, że: ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W piśmiennictwie (J.P.Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006, str. 329) podkreśla się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji publicznej. Zarówno, gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Konsekwencją związania sądu administracyjnego oceną prawną wyrażoną we wcześniejszym orzeczeniu jest to, że rozpatrując skargę od ponownego orzeczenia organu administracji powinien on zastosować wcześniej wyrażoną interpretację przepisów prawa i nie może formułować nowych ocen prawnych (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Red. R. Hauser. M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 545, t. 7). Związanie następuje wtedy, gdy spełnione są trzy warunki: • istnieje tożsamość podmiotowa sprawy, a zatem te same podmioty, które występowały w poprzedniej sprawie, występują w nowej sprawie, • ma miejsce tożsamość przedmiotowa, a więc sprawa dotyczy tego samego przedmiotu i jest oparta na tej samej podstawie prawnej, • nie zmienił się stan prawny. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z [...] zwolniono płk T. K. z zawodowej służby wojskowej wskutek nie złożenia w terminie oświadczenia lustracyjnego (art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz zmianie niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 176, poz. 1242). Decyzja ta po ponownym rozpatrzeniu sprawy została zmieniona w ten sposób, że zmieniono termin zwolnienia ze służby na dzień 14 lipca 2008 r. (dec. z 6 sierpnia 2009 r. nr 735/Kadr). Zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmieniającej ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zwolnienie następuje z mocy prawa. Oznacza to, że wydana decyzja potwierdza wyłącznie skutek, który powstaje z mocy prawa a sama decyzja o zwolnieniu ma charakter deklaratoryjny. Decyzja jest jednak niezbędna dla skutecznego zwolnienia ze służby. W wyroku II SA/Wa 1570/09 uchylającym decyzję z 6 sierpnia 2009 r. nr 735/Kadr sąd uznał, że skoro przepis art. 13 ust. 3 ustawy z 24 sierpnia 2007 r. nie precyzuje z jaką datą następuje zwolnienie, decyzja organu ma charakter władczy, co oznacza, że decyzja w części określającej datę zwolnienia ze służby jest decyzją konstytutywną W konsekwencji nie ma podstaw do zwolnienia ze służby z mocą wsteczną. Tylko decyzja wydana ze skutkiem ex nunc nadaje się do wykonania. Po wydaniu wyroku, organ decyzją nr [...] z [...]r. uchylił decyzję nr [...]r. w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i ustalił nową datę zwolnienia na 30 kwietnia 2010 r. Będąc związany dokonaną oceną prawną sąd uznał, że w przedstawionym stanie faktycznym sporna pozostaje ocena skutków, jakie wywołuje uchylenie decyzji w zakresie daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, a więc czy decyzja uchylająca w części wcześniejszą decyzję z uwagi na jej wadliwość wywołuje skutki wstecz, czy też dopiero z chwilą wskazania nowej daty zwolnienia. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na charakter wadliwości, którą była dotknięta decyzja o zwolnieniu. Akt administracyjny może być dotknięty kwalifikowaną wadliwością, która skutkuje stwierdzeniem jej nieważności lub inną istotną wadliwością powodującą uchylenie danego aktu. W obu jednak przypadkach konieczne jest wydanie innego aktu administracyjnego z uwagi na istnienie domniemania mocy obowiązującej skuteczności prawnej danego aktu - tu decyzji. Prowadzi to do wniosku, że decyzja dotknięta wadami a nawet najsilniejszymi wadami kwalifikowanymi ma moc obowiązującą dopóki nie zostanie we właściwej drodze uchylona. " Uchylenie decyzji " z powodu nieważności (stwierdzenie nieważności) powoduje zniesienie wszystkich skutków wywołanych tą decyzją od momentu jej wydania. Uchylenie natomiast decyzji dotkniętej istotną wadliwością powoduje z reguły przerwanie dalszego jej oddziaływania. Nie bez znaczenia pozostaje jednak czy mamy do czynienia z decyzją o charakterze deklaratoryjnym tj. potwierdzającą, że powstały konkretne fakty wywołujące skutki prawne czy decyzją o charakterze konstytutywnym, która tworzy nowe lub zmienia albo uchyla istniejące stosunki administracyjne, przy czym zmiana sytuacji następuje nie z mocy samej ustawy lecz z mocy wydanego aktu. W przypadkach istotnej wadliwości decyzji konstytutywnej ustanie skutków tą decyzją wywołanych nastąpi dopiero z datą uchylenia tej decyzji. Jeśli natomiast mamy do czynienia z decyzją deklaratoryjną tj. stwierdzającą, że powstały konkretne fakty wywołujące skutki prawne, uchylenie takiej decyzji z powodu istotnej wadliwości wywołuje skutki wstecz, gdyż uchylenie takiej decyzja świadczy o tym, że fakty na podstawie których decyzja była wydania, w rzeczywistości nie wystąpiły. W rozpoznawanej sprawie decyzja w części orzekającej o zwolnieniu ze służby ([...]) nie została uchylona. Sąd uchylił decyzję wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy (dec. nr[...]). W następstwie uchylenia tej decyzji organ wydał decyzję Nr [...]r., którą uchylił decyzję [...] ale tylko w zakresie daty zwolnienia, ustalając datę zwolnienia na 30 kwietnia 2010 r. Oznacza to, że nie był zakwestionowany fakt wystąpienia przesłanek do zwolnienia ze służby ex lege, wskutek niezłożenia oświadczenia lustracyjnego. Niezłożenie oświadczenia lustracyjnego skutkuje z mocy prawa podstawą do zwolnienia ze służby. Decyzja w tym zakresie ma charakter deklaratoryjny. Przedmiotem negatywnej oceny sądu, której następstwem była decyzja [...] był tylko element konstytutywny decyzji, obejmujący datę zwolnienia ze służby. Prowadzi to do wniosku, że skutki poprzedniego zwolnienia nie zostały zniweczone. Niedopełnienie przez żołnierza obowiązku złożenia oświadczenia dotyczącego pracy lub służby w organ bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami od 22 lipca 1944 r. do 31 lipca 1990 r. skutkowało rozwiązaniem stosunku zawodowej służby wojskowej z mocy prawa. Decyzja zatem stwierdzająca zwolnienie ze służby potwierdzała wyłącznie wystąpienie tego skutku, a skoro nie została zakwestionowana w tym zakresie, status prawny skarżącego powstały po wydaniu decyzji o zwolnieniu zmienił się i nie mógł być on uznany za pełniącego służbę wojskową. Skarżący stał się emerytem wojskowym, któremu wypłacono wszelkie świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby i zmianą jego sytuacji prawnej. Pierwotna decyzja o zwolnieniu zachowała zatem wszelkie skutki w swej treści i formie do czasu wydania decyzji[...], która modyfikowała tylko jeden z jej elementów tj. datę zwolnienia. Decyzja ustalająca inną datę zwolnienia nie mogła powodować zniweczenia skutków poprzedniej decyzji, gdyż w zakresie daty jako elementu konstytutywnego wywierała skutek ex nunc. Tak jak wskazano na wstępie uchylenie decyzji konstytutywnej, czy decyzji, której część stanowi element konstytutywny wskutek jej istotnej wadliwości powoduje ustanie skutków wywołanych tą decyzją od momentu uchylenia tej (decyzji) czy jej części, jak rozpoznawanej sprawie. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego nie można uznać, że ustały skutki jakie wiązały się z pierwotnie wydaną decyzją o zwolnieniu ze służby. Nie ma więc podstaw do uznania, że w opisanej sytuacji dla powstania skutków decyzji [...]r. konieczne było kolejne powołanie do służby, skoro zmieniono tylko datę zwolnienia ze służby. Jednocześnie rozkazem dziennym nr [...] r. stwierdzono, że 13 kwietnia 2010 r. skarżący stawił się w Szefostwie [...] celem pełnienia służby. Stąd w świadectwie służby określając okres służby ustalono, że skarżący pełnił czynną służbę od 13 kwietnia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r. Ostatecznie ustalając okresy służby organu przyjął, że skarżący pełnił czynną służbę od 15 września 1980 od 9 lipca 2008 r. i od 13 kwietnia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r. w tym stałą zawodową służbę wojskową od 1 września 1984 r. do 09 lipca 2008 r. i 13 kwietnia 2010 r. - 30 kwietnia 2010 r. Skarżący zakwestionował też pierwszą z końcowych dat pełnienia służby tj. 9 lipca 2008 r. wskazując, że w decyzji [...] określono, że pełnił służbę do 14 lipca 2008 r. Decyzja ta została jednak wyeliminowana z obrotu wyrokiem WSA w Warszawie z 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1570/09, a decyzja o zwolnieniu ze służby z 9 lipca 2008 r. potwierdziła występujący z mocy prawa skutek określony w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Mając powyższe na uwadze, a także fakt związania sądu ustaleniami i oceną prawną dokonaną już przez Sąd w tej sprawie, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie ustalonych w świadectwie służby okresów pełnienia służby. Pozostałe zarzuty (wyliczenie urlopów) są pochodną ustaleń dotyczących okresów pełnienia służby, zatem również stanowisko organu jest prawidłowe. Zagadnienia, które legły u podstaw uchylenia przez Sąd wcześniejszego rozstrzygnięcia w sprawie odmowy sprostowania świadectwa służby zostały przez organ uzupełnione, omówione i oceniane w sposób, który nie pozwala na ich zakwestionowanie. Skarżący w wymienionych okresach przebywając poza granicami kraju nie pełnił służby w czasie wojny lub na obszarach objętych działaniami wojennymi, które to okresy mogłyby rzutować na wymiar emerytury. Stąd zmiana świadectwa ze względu na te okoliczności nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, sąd uznał, że organ przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie naruszył przepisów prawa, stąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.