II SA/Kr 111/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. na postanowienie Wojewody z dnia 9 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji skargę oddala Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2012 r Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w K. domagała się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 14 września 2011 r znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji pn "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym jednopoziomowym na działce nr [...] obr [...] wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz wjazdem na działkach nr [...] i [...] obr [...], przy ul [...] w K." oraz wstrzymania wykonania powyższej decyzji W uzasadnieniu wskazała, ze inwestor w celu uporządkowania swojej działki nr [...] wjechał samochodami ciężarowymi na drogę wewnętrzną Spółdzielni, (działkę nr [...]), stanowiącą własność Spółdzielni i jej członków. Podniosła, ze wykonawcy inwestora nadal korzystają z tej drogi i parkują na niej samochody. Podała, ze inwestor nie posiada innej urządzonej drogi dojazdowej do miejsca budowy, a wąski pas gruntu pomiędzy budynkiem przy ul [...] a działką Spółdzielni, stanowiący własność inwestora może okazać się niewystarczający do poruszania się sprzętem budowlanym. Stwierdziła, ze już samo korzystanie przez inwestora z działki Spółdzielni stanowi o ewidentnym pozostawaniu tej nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu realizowanego przez inwestora Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2012 r., na podstawie art. 152 §1 w zw. z art. 123 §1 K p a odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji. W uzasadnieniu organ podał, ze wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie powoduje wstrzymania wykonania decyzji z mocy prawa. Zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji powinno zapobiegać sytuacji w której wykonanie decyzji prowadziłoby do nieodwracalnych skutków prawnych lub faktycznych Nieuzasadnione korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji mogłoby stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej wyrażonej w art 16 §1 Kpa W ocenie organu okoliczności podane we wniosku stanowiące podstawę żądania wznowienia postępowania nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania przede wszystkim ze względu na fakt iż wnioskującej o wznowienie nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym ww decyzją. Wnioskodawczyni nie wskazała tez żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do wznowienia postępowania i wstrzymania wykonania decyzji z urzędu Organ odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych stwierdził także, ze żądanie wstrzymania decyzji przed wznowieniem postępowania uznaje się za przedwczesne Postanowieniem z tego samego dnia Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w K. wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie domagając się jego uchylenia i orzeczenia o wstrzymaniu wykonania opisanej wyżej decyzji W ocenie strony żalącej się wstrzymanie wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę jest konieczne i uzasadnione albowiem realizacja decyzji może spowodować nieodwracalne skutki dla nieruchomości Spółdzielni i właścicieli wyodrębnionych lokali - działki nr [...] obr [...], na której znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul [...], sąsiadujący bezpośrednio z działką nr [...] obr [...] (teren inwestycji) Inwestor nie posiada właściwej drogi dojazdu do miejsca budowy a wąski odcinek gruntu pomiędzy budynkiem przy ul [...] a działką Spółdzielni, stanowiący własność inwestora jest niewystarczający do poruszania się ciężkim sprzętem budowlanym Nie ma również możliwości aby w przyszłości ten wąski skrawek gruntu o szerokości 4,50 m stanowił drogę dojazdową i szlak pieszy do wybudowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Wyraziła przy tym pogląd ze "inwestycja w kształcie jaki wynika z decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę niewątpliwie będzie niekorzystnie oddziaływała na nieruchomość Spółdzielni znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie, nawet gdyby zachowane zostały wymagane odległości". Strona żaląca się wskazała, że inwestor założył, ze dojazd do budynku będzie się odbywał po działce nr [...] stanowiącej współwłasność Spółdzielni i jej członków posiadających wyodrębnione lokale mieszkalne w budynku przy ul [...], na co ani Spółdzielnia ani jej członkowie - właściciele lokali - nie wyrazili zgody. Ponadto podniosła, że projekt budowlany jest niezgodny z uchwalonym przez Radę Miasta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" Nr XXX/362/11 z dnia 9 listopada 2011 r, który obowiązuje od dnia 29 grudnia 2011 r. W ocenie strony żalącej się, prace nad uchwaleniem tego planu stanowiły podstawę do zawieszenia postępowania w sprawie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z uwagi na niezgodność warunków zabudowy z ustaleniami planu Wojewoda postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 r, znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko organu l instancji, ze wstrzymanie wykonania decyzji należy traktować jako środek ostateczny, który pomimo, ze w przepisie jest mowa o prawdopodobieństwie uchylenia decyzji, winien się opierać nie tylko na wiarygodnych materiałach dowodowych, ale i na przeświadczeniu o celowości wstrzymania decyzji. Podkreślił, ze postanowienie takie narusza zasadę trwałości decyzji administracyjnej, która pomimo, ze funkcjonuje w obrocie prawnym, nie może być wykonywana. Organ II instancji wyjaśnił również, ze z treści przepisu wynika, ze w przypadku zaistnienia przewidzianych w nim przesłanek, wstrzymanie wykonania decyzji me zależy od swobodnego uznania organu. Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, tzn gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1 k.p a., organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej W ocenie organu II instancji, podjętej po dokonaniu analizy akt sprawy, z żadnego dokumentu zgromadzonego w sprawie w tym z dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, nie wynika, ze będąc współwłaścicielem nieruchomości przy ul [...] w K. (działka nr [...] obr [...]) posiada w sprawie zakończonej decyzją z dnia 14 września 2011 r. przymiot strony. Na obecnym etapie postępowania okoliczności wskazane przez żalących się, mające stanowić podstawę wznowienia postępowania, nie są oczywiste w stopniu uzasadniającym stwierdzenie istnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wnioskodawca wskazując na "niekorzystne oddziaływanie", nie przedstawił jednocześnie żadnych dowodów potwierdzających tę okoliczność (za wyjątkiem wskazania na bezpośrednie sąsiedztwo). Nie można zatem mówić o oczywistości przesłanek wznowienia. Zdaniem organu odwoławczego Spółdzielnia nie uprawdopodobniła, ze może być stroną postępowania, co z kolei uprawdopodobniłoby uchylenie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę i uzasadniłoby wstrzymanie jej wykonania. Dlatego tez organ uznał, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia kwestionowanej decyzji Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r Wojewoda [...] uchylił postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji, wyjaśniając, ze badanie przymiotu strony osoby wnioskującej o wznowienie postępowania winno odbywać się po wydaniu postanowienia o wznowieniu Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu l instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania W uzasadnieniu strona skarżąca ponownie wskazała, ze postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie brała bez swojej winy udziału Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - w sprawie pozwolenia na budowę stronami w postępowaniu są tylko osoby, o których mowa w tym przepisie, a zatem : inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skoro Spółdzielnia - nie została powiadomiona o toczącym się postępowaniu w sprawie, a jest bezpośrednim sąsiadem mającej być prowadzonej inwestycji to powoływana podstawa wznowienia postępowania jest prawidłowa. Uzasadniając prawdopodobieństwo uchylenia decyzji strona skarżąca wskazała, że gdyby została prawidłowo od początku uznana za stronę postępowania to wniosłaby odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę. Podniosła, że "zgodnie z art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu przestrzennym uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego dla danego obszaru powoduje skutek w postaci wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy, o ile ustalenia tego planu są odmienne niż w wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę". Wyjątkiem od powyższej zasady jest sytuacja, w której została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Zatem gdyby umożliwiono stronie skarżącej wniesienie odwołania od decyzji, nie byłaby ona ostateczna w dniu wejścia w życie planu miejscowego, który odmiennie reguluje możliwość zagospodarowania tego terenu niż ustalone warunki zabudowy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, ze zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy Wskazać również należy, ze zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p p s a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9 07 2008 r, sygn II OSK 795/07, LEX nr 483232) Stosownie do treści art. 152 § 1 Kpa, będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia, organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania Samo złożenie żądania wznowienia nie powoduje, w przeciwieństwie do odwołania, obowiązku wstrzymania wykonania decyzji Istnieje jedynie obowiązek rozważenia tej kwestii. Wstrzymanie może przy tym nastąpić zarówno przed wydaniem postanowienia o wznowieniu (przepisy nie wymagają bowiem, aby czynność ta poprzedzona była postanowieniem o wznowieniu), może nastąpić w fazie wszczęcia, jak i w fazie postępowania rozpoznawczego Ponieważ wstrzymanie wykonania decyzji na mocy art. 152 § 1 k p a dotyczy ostatecznej decyzji administracyjnej, to interpretacja przesłanek wstrzymania, z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych powinna mieć charakter ścieśniający Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 02 2011 r, sygn II OSK 295/10 (LEX nr 1071256) "użyte w tym przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy Zbyt szybkie i niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji stanowić może naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych" Przepis art. 152 § 1 Kpa dotyczy zatem takiego stanu rzeczy gdy na podstawie akt sprawy organ jest wstępnie przekonany o konieczności uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu Zaistnienie przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji ostatecznej nie wymaga udowodnienia, ze decyzja dotychczasowa będzie podlegać uchyleniu Ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej powinna być jednak przekonująca i wyczerpująca, oparta na materiale dowodowym nawiązująca do przesłanki wznowienia postępowania oraz do konkretnych okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo wyeliminowania decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu Przenosząc dotychczasowe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, ze w zatwierdzonym kwestionowaną decyzją projekcie budowlanym podano, ze inwestor projektuje drogę wewnętrzną usytuowaną wzdłuż zachodniej granicy działki inwestora nr [...] obr. [...] oraz na działce nr [...] która pełnić będzie również funkcję drogi pożarowej obsługującej planowany budynek (k 10 projektu budowlanego) Z kolei z projektu zagospodarowania terenu (k 175) wynika, ze do projektowanego budynku wzdłuż połnocno-wschodniej granicy działki nr [...], stanowiącej własność Spółdzielni, zaprojektowano na działce inwestora ciąg pieszo-jezdny o szerokości 4,50 m Twierdzenie strony skarżącej, ze "inwestycja w kształcie, jaki wynika z decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę niewątpliwie będzie niekorzystnie oddziaływała na nieruchomość Spółdzielni znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie, nawet gdyby zachowane zostały wymagane odległości" nie świadczy jeszcze, ze Spółdzielnia - jak stwierdził organ w zaskarżonym postanowieniu - posiadała w sprawie zakończonej decyzją z dnia 14 września 2011r przymiot strony Samo bowiem bezpośrednie sąsiedztwo nie stanowi jeszcze o tym, ze nieruchomość Spółdzielni znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, czyli terenu wyznaczonego w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu Jak wynika z treści decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 14.09.2011 r (k 159 akt administracyjnych str2) działka nr [...] nie została wymieniona jako pozostająca w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu Z kolei, zgodnie z przepisem art. 28 ust 2 prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu Oddziaływanie obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 prawa budowlanego nie jest jednakże tożsame z powstaniem pewnych uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich w związku z realizacją inwestycji (por wyrok NSA z dnia 7022008 r sygn II OSK 2010/06 Lex 383755) W ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się ze wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu winno nastąpić biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych Tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia dają prawo właścicielowi zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę Ograniczenia które me są wynikiem istnienia przepisów prawnych me dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę Osoba taka może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny Sam fakt, ze dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja me jest wystarczającą podstawą do uznania, ze podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę (por wyrok NSA z dnia 9.10.2007 r, II OSK 1321/06, LEX nr 347949 , wyrok WSA w Warszawie z dnia 4.07.2006 r ,VM SA/Wa 121/06, LEX nr 243787 wyrok WSA w Warszawie z dnia 1.12.2005 r, VII S A AA/A 736/05 , Lex nr 196274 wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.11.2005 r, VII Sa/Wa 786/05 , Lex nr 198955 wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.06.2006 r, VII S A AA/a 1454/05, Lex nr 214065) Z wyżej przedstawionych powodów nie jest również zasadne stanowisko wnioskodawcy, ze już samo korzystanie przez inwestora z działki Spółdzielni stanowi o ewidentnym pozostawaniu tej nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu realizowanego przez inwestora Ustosunkowując się do zarzutów skargi stwierdzić należy ze przeprowadzony w skardze wywód, ze skoro "nie było sporne (jak wynika ze stanowiska organów -było właśnie sporne), ze skarżąca jest sąsiadem współwłaścicielem i zarządcą nieruchomości, znajdującej się w obszarze oddziaływania mającym być wybudowanym obiektu", to wobec naruszenia art. 28 ust 2 prawa budowlanego, istnieją przesłanki, ze decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zostanie uchylona, nie jest prawidłowy Nawet bowiem wtedy, gdyby ostatecznie organ przesądził, ze w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją skarżącej Spółdzielni przysługiwał przymiot strony, nie oznacza to jeszcze, ze decyzja ta zostałaby uchylona Jak bowiem wynika z art. 146 § 2 kpa, "nie uchyla się decyzji także w przypadku jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej" Ustalenia istnienia przesłanki negatywnej wymienionej w przepisie art. 146 § 2 kpa dokonuje się na podstawie przeprowadzonego przez organ rozumowania, po przyjęciu hipotetycznego założenia ze nie zapadła decyzja ostateczna kończąca postępowanie, które zostało wznowione Jeżeli w wyniku dokonania takiej oceny organ stwierdzi, ze pomimo tego, ze w postępowaniu zwykłym nie brały udziału wszystkie strony, zapadłaby w nim decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, winien wydać rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 § 2 kpa w związku z art 146 § 2 kpa Dopiero w sytuacji, gdy wynikiem przeprowadzonego rozumowania będzie konstatacja organu ze w postępowaniu zwykłym powinna być wydana decyzja nie odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, zajdzie konieczność wydania decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Dlatego tez prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, ze wnioskodawca wskazując na "niekorzystne oddziaływanie" nie przedstawił jednocześnie żadnych dowodów potwierdzających tę okoliczność (za wyjątkiem wskazania na bezpośrednie sąsiedztwo), tak więc wskazywane okoliczności, mające stanowić podstawę wznowienia postępowania i wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji, nie są oczywiste w stopniu uzasadniającym stwierdzenie istnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. O prawdopodobieństwie uchylenia decyzji dotychczasowej nie może tez świadczyć powołany w skardze fakt, ze z dniem 29.12.2011 r. wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...]. Zauważyć również należy, ze w skardze nieprawidłowo została powołana treść przepisu art. 65 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stanowi on bowiem, ze organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli 1) inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę, 2) dla tego terenu uchwalono plan miejscowy którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji (ust 1) Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę (ust 2) Oznacza to, że dopiero po dacie wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] (29.12.2011 r.) powstała możliwość wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji Przepis art. 65 ust. 1 pkt 2 u p z p daje możliwość wygaszenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w przypadku, gdy ustalenia planu miejscowego są inne niż w wydanej decyzji. "Inność" ustaleń oznacza wprost wyrażoną odmienność treści decyzji ustalającej warunki zabudowy z treścią planu miejscowego w takim zakresie, w jakim nie da się tych warunków wynikających z obu ww źródeł pogodzić Uchwalenie planu miejscowego na terenie, wobec którego wcześniej wydano decyzję o warunkach zabudowy, nie oznacza zatem bezwzględnego obowiązku jej wygaszenia Ważny jest stopień różnicy między postanowieniami planu a treścią decyzji i to, czy dają się one pogodzić. Z powyższego wynika zatem, ze błędne jest stanowisko zawarte w skardze, ze "uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego dla danego obszaru powoduje skutek w postaci wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy, o ile ustalenia tego planu są odmienne niż w wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę". Nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych zarzut skargi, ze postanowienie organu l instancji o odmowie wznowienia postępowania zostało uchylone przez organ odwoławczy ze względu na niesporność ustalenia, ze skarżąca jest współwłaścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu Jak bowiem wynika z treści uzasadnienia postanowienia z dnia 27.11.2012 r. powodem uchylenia postanowienia organu l instancji było dokonanie oceny, że badanie, czy podmiot wnioskujący o wznowienie istotnie ma przymiot strony powinno odbywać się po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art.149 § 2 k.p.a. oraz to, że organ l instancji nie wyjaśnił należycie, że wniosek o wznowienie złożony został w terminie. Jak już wyżej wskazano, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit.a) i c) p.p.s a. Sąd administracyjny tylko wtedy władny jest uchylić zaskarżone postanowienie z powodu naruszenia prawa materialnego, względnie naruszenia przepisów postępowania, jeśli miało ono wpływ na wynik sprawy lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrolując postanowienie o odmowie wstrzymania kwestionowanej decyzji Sąd wpływu takiego nie stwierdził. Dlatego też na podstawie art. 151 p.p s.a. skarga została oddalona.