III SA/Wa 2444/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2013 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2010 r. oddala skargę Postanowieniem z [...] stycznia 2012 r., wydanym na podstawie art. 216 § 1, art.239b § 1 pkt 1 oraz art.239b §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej O.p.) Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (NUS) nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (DUKS) z [...] grudnia 2011r., w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego Spółki S. Sp. z o. o. w upadłości likwidacyjnej (Skarżąca) w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2010 r. oraz w podatku od towarów i usług do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. , zwanej dalej ustawą o VAT), za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2010 r. W uzasadnieniu NUS podniósł, że zaległości Skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług wynoszą za kwiecień 2010 r. - 2.496.145,00zł., za maj 2010r. - 4.646.629,00zł., za czerwiec 2010r. - 5.499.885,00zł., za lipiec 2010r. - 5.715.553,00zł., za sierpień 2010r. - 7.087.046,00zł., za wrzesień 2010r. - 7.446.701,00zł., za październik 2010r. - 84.037,00zł. Skarżąca jest zobowiązana również do zapłaty odsetek od ww. kwoty. Następnie organ wskazał, że postanowieniem z [...] .06.2011 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla W. , Sąd Gospodarczy, [...] Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych ogłosił upadłość Skarżącej obejmującą likwidację jej majątku. NUS podniósł, że postępowanie upadłościowe jest postępowaniem egzekucyjnym o charakterze uniwersalnym, charakteryzuje się tym, że obejmuje ono cały majątek upadłego oraz tym, że w postępowaniu uczestniczą wszyscy wierzyciele upadłego. Wyjaśnił, że z przywołanego wyżej postanowienia wynika, iż Skarżąca na dzień 20 maja 2011 r. posiadała nieuregulowane zobowiązania, których łączna wartość wynosiła 107.714,81 zł w tym 89.959,81 zł to zobowiązania wobec jednostek powiązanych oraz 17.755,00zł wobec pozostałych jednostek, z czego kwota 12.736,00zł z tytułu dostaw i usług oraz kwota 5.019,00 zł z tytułu podatków, ceł, ZUS. W postanowieniu nie zostały ujęte zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług, które zostały określone decyzją DUKS z [...] .12.2011 r., w łącznej kwocie należności głównej 32.975.996,00zł. Od ww. kwoty należności głównej określonej w przedmiotowej decyzji naliczane są odsetki za zwłokę. W powołanym postanowieniu Sąd Rejonowy stwierdził ponadto, że majątek dłużnika na dzień złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości stanowiły ruchomości w postaci sprzętu komputerowego oraz wartości niematerialne i prawne w postaci oprogramowania o łącznej wartości 39.940,67zł. W dniu 19.05.2011 r. dłużnik zbył majątek ruchomy uzyskując z jego sprzedaży kwotę 67.650,00zł. Łącznie na dzień 13.06.2011 r. dłużnik posiadał środki pieniężne w wysokości-76.519,00 zł. Ponadto z bilansu sporządzonego na dzień 20.05.2011 r. wynika iż Skarżącej przysługują należności w wysokości 34.838,81 zł. Zobowiązania Skarżącej wynikające z decyzji DUKS z dnia [...] .12.2011 r. w podatku od towarów i usług są znacznej wysokości i wielokrotnie przekraczają posiadany przez nią majątek, co zdaniem NUS czyni prawdopodobnym zdarzenie, iż zobowiązania wynikające z przedmiotowej decyzji nie zostaną wykonane. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, w którym zarzuciła rażące naruszenie art. 239b § 2 O.p. poprzez brak uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Wskazała, że w samym roku 2010 zadeklarowała do opodatkowania kwotę ok. 143 min. zł., (z czego Vat wynosił ok. 33 min. zł, faktury były wystawione na C. Sp. z o.o.) o czym organ ma wiedzę z urzędu. Jeżeli egzekucja innych zobowiązań pozostaje bezskuteczna, oznacza to, że Skarżąca może dysponować środkami znacznie przewyższającymi zaległości w podatku. Samo ogłoszenie upadłości nie może świadczyć o prawdopodobieństwie braku uiszczenia zobowiązania podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (DIS), po rozpoznaniu zażalenia Skarżącej, postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji wskazując w uzasadnieniu, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności ustawodawca uzależnił od spełnienia łącznie dwóch przesłanek, tj.: musi zaistnieć co najmniej jeden z czterech warunków określonych w art. 239b § 1 O.p. oraz organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. DIS wskazał następnie, że w jego ocenie przesłanki nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności są związane przede wszystkim z sytuacją majątkową strony postępowania, jej podejściem do wywiązywania się ze zobowiązań pieniężnych oraz perspektywami wykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji nieostatecznej w drodze przyszłej egzekucji (np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16.03.2011 r., sygn. akt I SA/Gd 72/11). Przechodząc do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, w kontekście zaistnienia przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności określonych w art. 239 § 1 O.p., DIS podniósł, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012r. precyzyjnie wskazał, że: a. wobec Skarżącej toczy się postępowanie upadłościowe, które jest postępowaniem egzekucyjnym o charakterze uniwersalnym, w którym zostały zgłoszone nieuregulowane zobowiązania w wysokości 107.714,81 zł; b. majątek Skarżącej (środki pieniężne w wysokości 76.519,00 zł oraz przysługujące Spółce należności w wysokości 34.838.81 zł) przedstawia znikomą wartość w stosunku do zobowiązań określonych decyzją DUKS w łącznej kwocie 32.975.996,00 zł. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 239b § 1 pkt 1 i 2 O.p., warunkujące nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Odnosząc się do zarzutu niewystąpienia przesłanki określonej w art. 239b § 2 O.p., tj. braku uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wnikające z decyzji nie zostanie wykonane, DIS stwierdził, że Skarżąca nie posiada żadnego majątku, tak ruchomego, jak i nieruchomego, którego sprzedaż zaspokoiłaby Skarb Państwa w związku z wydaną decyzją wymiarową, jej zobowiązania wynikające z decyzji DUKS są znacznej wielkości i wielokrotnie przekraczają majątek, jaki posiada. Wobec Skarżącej toczy się postępowanie upadłościowe, zaś upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. DIS wskazał, że na podstawie zebranych dokumentów finansowych wywieść można następujące wnioski : a. zgodnie z zeznaniem podatkowym CIT-8 za 2010r. Skarżąca w 2009 r. poniosła stratę w wysokości 108.226,12 zł. W 2010 r. wykazywała wprawdzie bardzo wysokie przychody (159.440.908,00 zł), jednak koszty uzyskania przychodów praktycznie je równoważyły (159.375.269,53 zł), co skutkowało niską kwotą podatku należnego. b. zgodnie zaś ze sprawozdaniem finansowym Skarżącej za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2010 r. wynik finansowy zakończył się zyskiem netto w wysokości 61.903,60 zł, lecz został w całości przeznaczony na pokrycie straty za 2009r. c. z dokumentów złożonych przez syndyka masy upadłości, na dzień 12.06.2011 r. wynika, że środki finansowe na rachunkach bankowych wynoszą 76.288.29 zł, zaś należności u dłużników: 34.595,42 zł. Wierzyciele mają natomiast należności w kwocie głównej - 107.871,42 zł. d. ponadto zgodnie ze sprawozdaniem ze stanu majątku, Skarżąca nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości ani ruchomości. e. zgodnie ze sprawozdaniem rachunkowym za okres od 01.09.2011 r. do 30.09.2011 r. stan środków masy upadłości na koniec okresu sprawozdawczego wyniósł 97.500,23 zł. f. z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 od czerwca 2011 r. do listopada 2011 r. wynika, iż Skarżąca nie wykazywała żadnych kwot podatku należnego, a więc nie dokonywała żadnej sprzedaży. Z powyższego wynika, że zobowiązania Skarżącej określone przez DUKS są znacznej wielkości i wielokrotnie przekraczają majątek, jaki jest w jej posiadaniu, co uprawdopodabnia, iż zobowiązania wynikające z decyzji nie zostaną wykonane. O okoliczności wystąpienia przesłanki z art. 239b § 2 O.p. świadczą również informacje uzyskane przez organ podatkowy na podstawie toczącego się postępowania upadłościowego. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. akt [...] , ogłaszającym upadłość Skarżącej obejmującą likwidację majątku dłużnika, dłużnik posiada nieuregulowane zobowiązania, których łączna kwota wynosi 107.714,81 zł. W oparciu o bilans sporządzony na dzień 20 maja 2011 r. Sąd stwierdził ponadto, iż Skarżąca posiada środki pieniężne w kwocie 76.519 zł, a także należności w kwocie 34.838,81 zł. Sąd Rejonowy w powołanym postanowieniu stwierdził, że majątek Skarżącej wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, które będą wynosić około 50-60 tys złotych, w związku z czym większość majątku Skarżącej zostanie przeznaczona na pokrycie powyższych kosztów. Na marginesie DIS podkreślił, że nawet samo ogłoszenie upadłości Skarżącej przez Sąd świadczy o jej sytuacji finansowej. Jak stwierdził bowiem Sąd w postanowieniu z [...] czerwca 2011 r., zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1361 ze zm., dalej puin), , upadłość ogłasza się wobec dłużnika, który stal się niewypłacalny. Argument Skarżącej, że w 2010 r. zadeklarowała do opodatkowania kwotę 143 min zł, nie podważa dokonanej w tej sprawie oceny braku prawdopodobieństwa wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. Dla zaistnienia przesłanki z art. 239b § 2 O.p. nie ma bowiem znaczenia wysokość zadeklarowanej kwoty do opodatkowania, ale sytuacja finansowa podatnika, która w przedmiotowej sprawie wskazuje na prawdopodobieństwo nieuregulowania przez Skarżącą zobowiązań określonych decyzją. Całkowicie bezzasadne jest również twierdzenie, że "jeżeli egzekucja innych zobowiązań pozostaje bezskuteczna, oznacza to, że skarżący może dysponować środkami znacznie przewyższającymi zaległości w podatku". Poza gołosłownym stwierdzeniem Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, z których wynikałoby, że dysponuje ona majątkiem pozwalającym na spłatę zobowiązań wynikających z decyzji DUKS z dnia [...] grudnia 2011 r. Ponadto zaznaczyć trzeba, iż okoliczność, że Skarżąca nie wykonuje zobowiązań wobec innych podmiotów stanowi wręcz potwierdzenie zaistnienia przesłanki z art. 239 § 2 O.p., gdyż wskazuje na złą sytuację finansową Skarżącej. Skoro Skarżąca posiada nieuregulowane zobowiązania w wysokości 107.871,42 zł, w tym m. in. wobec Urzędu Skarbowego W. w kwocie 4.600,95 zł, to tym bardzie wątpliwa jest możliwość uregulowania zobowiązania w wysokości prawie 33 mln złotych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wniosła do tutejszego sądu skargę w której w całości podtrzymała argumenty zawarte w zażaleniu. DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że decyzją z dnia [...] lipca 2012r., utrzymał w mocy decyzję DUSK z dnia [...] grudnia 2011 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do października 2010r. DIS wskazał, że wprawdzie z chwilą wprowadzenia do obrotu prawnego ostatecznej decyzji wymiarowej, przestaje istnieć przedmiot postępowania w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, jakim jest decyzja nieostateczna. Jednakże w rozpatrywanej sprawie, na dzień wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. zaskarżonego postanowienia dotyczącego nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przez organ pierwszej instancji, okoliczność ta nie zachodziła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i brak jest podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 239b O.p., który stanowi wyjątek od wynikającej z art. 239a O.p. zasady, zgodnie z którą decyzja ostateczna nie podlega wykonania. Powyższe rozwiązanie przyjęto ze względu na zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego jako wierzycieli należności w sprawach objętych zakresem określonym w art. 2 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, tj. do podatków oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe. Poszczególne przypadki, które uprawniają organ podatkowy do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zostały skatalogowane w art. 239b § 1 O.p. Zgodnie z przywołanym przepisem decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Przytoczone przesłanki mogą wystąpić rozłącznie, aby stanowiły podstawę do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Jak widać, zastosowanie opisywanego rygoru w bezpośredni sposób nie jest związane z treścią decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w ocenie DIS w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 239b par. 1 pkt 1 i 2 O.p., ponieważ w stosunku do Skarżącej ogłoszona została upadłość obejmująca likwidację majątku, co oznacza, że prowadzone jest przeciwko niej postępowanie egzekucyjne o charakterze ogólnym oraz Skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Powyższe ustalenia faktyczne sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela. Fakt ogłoszenia w stosunku do Skarżącej upadłości obejmującej likwidację majątku wynika z postanowienia z [...] czerwca 2011 r. wydanego przez Sąd Rejonowy dla W., Sąd Gospodarczy, [...] Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych (sygn. akt [...] ). Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 upun, ustawa reguluje zasady wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych dłużników, Z mocy art. 61 upun, majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. Zgłoszone i zamieszczone na liście wierzytelności podlegają następnie zaspokojeniu z funduszów masy upadłości na zasadach określonych w Tytule VIII upun. Wobec powyższego podzielić należy również dokonaną przez DIS ocenę ogłoszenia w stosunku do Skarżącej upadłości obejmującej likwidację majątku, to jest uznanie, że okoliczność ta może być uznana za odpowiadającą przesłance z art. 239b § 1 pkt 1 O.p., gdyż celem prowadzonego w stosunku do Skarżącej postępowania upadłościowego jest celu zaspokojenie roszczeń jej wierzycieli przy wykorzystaniu całego jej majątku, który stał się masą upadłości. Sąd rozpoznający sprawę podziela również ustalenia faktyczne poczynione przez organ a dotycząc zaistnienia w sprawie przesłanki określonej w art. 239b § 1 pkt 2 O.p. Jak wskazały organy obu instancji, zobowiązania w podatku od towarów i usług, za poszczególne miesiące 2010 r. określone w decyzji DUKS z [...] grudnia 2011 r. zamykają się kwotą przeszło 33.000.000 złotych. Jednocześnie, jak wynika z postanowienia sądu z [...] czerwca 2011 r., bilansu sporządzonego na dzień 20 maja 2011 r. wynika, że Skarżąca posiada środki pieniężne w kwocie 76.519 zł, a także należności w kwocie 34.838,81 zł. Ze sprawozdania ze stanu majątku, (sporządzonego przez syndyka i przedłożonego sędziemu komisarzowi 1 lipca 2011 r.) wynika, że Skarżąca nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości czy ruchomości. Porównanie wysokości zobowiązania (około 33.000.000 złotych), z kwotą środków pieniężnych (76.519 złotych) oraz należności (34.838,81 złotych), przy uwzględnieniu informacji wynikających ze sprawozdania ze stanu majątku pozwala na stwierdzenie, że Skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, co oznacza, że spełniona została również przesłanka, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 2 O.p. Skarżąca powoływała się na fakt posiadania należności wynikających z faktur wystawionych w 2010 r. wobec Spółki C. na kwotę przeszło 144.000.000 złotych. Ustosunkowując się do powyższego stwierdzenia Skarżącej wskazać należy, że nie znajduje ono potwierdzenia w dokumentach złożonych przez syndyka masy upadłości, z których wynika, że kwota należności przysługujących Skarżącej wynosi 34.595,42 złotych. Podzielając w pełni poczynione przez DIS ustalenia faktyczne, z których wynika, że spełnione zostały przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 i 2 O.p. przejść należy do rozważenia głównej kwestii spornej pomiędzy stronami, dotyczącej uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji DUKS z [...] grudnia 2011 r. nie zostanie wykonane. W ocenie Skarżącej, DIS wadliwie przyjął, że powyższe zobowiązanie nie zostanie wykonane, z uwagi na fakt, że w 2010 r. wystawione zostały faktury wobec Spółki C. na kwotę przeszło 144.000.000 złotych, jak również z uwagi na fakt, że Skarżąca nie reguluje innych swoich zobowiązań, co oznacza, że dysponuje środkami dla uregulowania należności wynikających z decyzji DUKS. Jak wynika z art. 239b§ 2 O.p., dla nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobniać, według Małego słownika języka polskiego PWN, to uczynić prawdopodobnym (Mały słownik języka polskiego (red.) E. Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, s. 984). Dodatkowo wskazać należy, że w piśmiennictwie przyjmuje się, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie (vide T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego część pierwsza...", Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1997 s. 390). Chodzi więc w tym przypadku między innymi o sytuację, gdy z pewnych faktów można wyprowadzić wnioski, co do prawdopodobieństwa zaistnienia innego faktu. A zatem między sytuacją majątkową zobowiązanego do zapłacenia określonej kwoty a brakiem możliwości wyegzekwowania należności musi istnieć związek przyczynowy, który według zasad logicznego rozumowania wskazuje na bezskuteczność egzekucji, gdy będzie ona przeprowadzana w terminie późniejszym. Uprawdopodobnienie więc to nie to samo, co udowodnienie. W niniejszej sprawie, w ocenie sądu rozpoznającego sprawę, DIS w pełni uprawdopodobnił, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, dokonując porównania wysokość zobowiązania określonego w decyzji DUKS (33.000.000 złotych), z kwotą środków pieniężnych i należności przysługujących Skarżącej, których łączna wysokość nie przekracza 100.000 złotych, oraz wskazując, że same koszty postępowania upadłościowego wyniosą około 50.000-60.000 złotych. Argument Skarżącej, że w 2010 r. wystawiła faktury na kwotę 144.000.000 złotych, jak słusznie wskazał DIS w zaskarżonym postanowieniu, również nie mógł doprowadzić do uznania, że nie zaistniała przesłanka o której mowa w art. 239b§ 2 O.p. Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela pogląd DIS wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym dla zaistnienia przesłanki z art. 239b § 2 O.p. nie ma bowiem znaczenia wysokość zadeklarowanej kwoty do opodatkowania, ale sytuacja finansowa podatnika. Końcowo wskazać należy, że w toku rozprawy w dniu 13 marca 2013 r. Sąd nie dopuścił do udziału w rozprawie aplikanta adwokackiego Pana H. T. , który złożył upoważnienie udzielone przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, adw. D.J. . Jak wynika z oświadczenia Pana T. złożonego w toku rozprawy, rozpoczął on drugi rok aplikacji adwokackiej z dniem 1 stycznia 2013 r., co oznacza, że do dnia rozprawy odbył rok i dwa miesiące aplikacji. Zgodnie z art. 77 ustawy prawo o adwokaturze z 26 maja 1982 r. (Dz. U. z 2009. Nr 146 poz. 1188) po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami (ust. 1 artykułu 77). Po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może także zastępować adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (ust. 2 art. 77). Oznacza to, że w dacie rozprawy, Pan T. nie był uprawniony do zastępowania mec. J. przed sądem administracyjnym. Jednocześnie sąd uznał, że wobec prawidłowego powiadomienia pełnomocnika Skarżącej o terminie rozprawy, brak było podstaw do odroczenia terminu rozpoznania sprawy. Z powyższych względów, uznając że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.