I SA/Kr 380/13

|Sygn. akt I SA/Kr 380/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: Sędzia WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2013r., sprawy ze skargi Ośrodka a "C" Sp. z o.o. w K., na postanowienie Ministra Finansów, z dnia 12 marca 2012r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 19 grudnia 2011r., II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych). Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 12 marca 2012r. Minister Finansów, działający przez Dyrektora Izby Skarbowej, powołując się na art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w zw. z art. 239 oraz art. 14g § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749; dalej: O.p.) utrzymał w mocy swoje postanowienie nr [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Centralnego Ośrodka "C" w K. Sp. z o.o. (dalej: skarżącej) z dnia 25 sierpnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia podano, że ww. wnioskiem skarżąca zwróciła się z zapytaniem: 1) czy otrzymana, zgodnie z umową zawartą przez skarżącą z Polską Agencją Przedsiębiorczości z dnia 29 kwietnia 2011 r. o dofinansowanie projektu: Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży chłodnictwa w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Kapitał Ludzki, kwota 1.469.144,82 zł stanowi dotację mającą bezpośredni wpływ na cenę świadczonej przez skarżącą usługi szkoleniowej i jako taka powinna być udokumentowana fakturą wewnętrzną, przy wykazaniu w całości jej zwolnienia z VAT (również w zakresie cross-finansing), zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 r. Nr 73 poz. 392 ze zm.; dalej: u.p.t.u.)? 2) czy z tytułu dokonanych przez skarżącą w ramach cross-finansing zakupów środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu, skarżącej nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u.? 3) czy skarżąca powinna dokonać rozliczenia ich nabycia, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 u.p.t.u.? 4) czy ich zakup powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.; dalej: rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.)? 5) czy Beneficjent winien wykazać na fakturze wystawionej dla przedsiębiorcy, że świadczone przez niego usługi kształcenia zawodowego oraz usługi ściśle z tymi usługami związane podlegają zwolnieniu w podatku od towarów i usług, zgodnie z § 13 ust 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.? Organ interpretujący przyjął, iż wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 17 listopada 2011 r. wezwano skarżącą do jego uzupełnienia. W ww. wezwaniu w zakresie objętym pytaniem nr 2 stwierdzono, że zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związanymi. Z przedmiotowego przepisu wynika w sposób oczywisty, że przedmiotowe zwolnienie dotyczy świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane dokonywane przez podmiot świadczący usługi szkoleniowe. Zatem zwolnienie to nie dotyczy zakupu przez podmiot świadczący usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby przedmiotowych szkoleń. W konsekwencji wezwano stronę skarżącą aby jednoznacznie wskazała o jakie zwolnienie (stawiając to pytanie) pyta w odniesieniu do nabycia przedmiotowych środków trwałych i wyposażenia. Przy czym wskazano że skarżąca może pytać tylko o własną sytuacje podatkową, a nie o sytuacje podatkową dostawcy wskazanych we wniosku środków trwałych i wyposażenia nabytego w ramach realizacji programu. Zaznaczono, iż w przedmiotowym zakresie podmiotem działającym (bądź nie) w charakterze podatnika nie będzie strona skarżąca, lecz dostawca przedmiotowego wyposażenia. Na ww. wezwanie udzielono odpowiedzi pismem z dnia 30 listopada 2011 r. W zakresie objętym wskazanym pytaniem dotyczącym stwierdzenia czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. strona skarżąca stwierdziła, że jako czynny podatnik podatku od towarów i usług może zadawać pytania tak w zakresie "swojego" podatku VAT należnego jak i naliczonego. Obydwa bowiem rodzaje podatku VAT dotyczą jej własnej sytuacji prawno-podatkowej. Skarżąca w złożonym wniosku nie pyta zatem zastępczo o sytuację podatkową dostawcy środków trwałych i wyposażenia, nabytych w ramach cross-financingu, oraz pozostałych wydatków służących realizacji projektu, lecz o swoją własną sytuację. Skarżąca, podobnie jak w złożonym wniosku wskazała, że również dostawa towarów i świadczenie usług związanych z kształceniem (przekwalifikowaniem) zawodowym, finansowanych w co najmniej 70 % ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie z ww. przepisem rozporządzenia. Wnioskodawca podniósł, że sformułowanie "związanych" nie jest równoznaczne z faktem że towar lub usługa związana ze szkoleniem muszą być wytworzone/dostarczone przez skarżącą. Mogą one pochodzić od podmiotów trzecich i służyć wykonaniu usługi szkolenia przez skarżącą i również z powyższego zwolnienia korzystać. Postanowieniem nr [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia podano m.in. art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h O.p. Organ uznał, iż wniosek z dnia 25 sierpnia 2011 r. o wydanie interpretacji indywidualnej częściowo dotyczy indywidualnej sprawy kontrahenta skarżącej, który dokonuje na rzecz skarżącej dostaw środków trwałych lub wyposażenia, a nie samej skarżącej. Postanowienie to obejmuje swoim zakresem wniosek o stwierdzenie czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Organ zauważył ponadto, że wniosek o wydanie interpretacji został uwzględniony w zakresie dotyczącym skarżącej bezpośrednio. W zakresie pytań nr 1 i 4 wydane zostały odpowiednio interpretacje z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...] oraz [...]. Natomiast w zakresie prawa do odliczenia przez skarżącą podatku naliczonego wydana została interpretacja z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...]. W zażaleniu na powyższe postanowienie zawartym w piśmie z dnia 4 stycznia 2012 r. skarżąca zarzuciła rażące naruszenie: – przepisów postępowania, mających wpływ na wydane rozstrzygnięcie: art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005r. Nr 8, póz. 60 ze zm.; dalej: O.p.), – przepisów prawa materialnego: art. 5 O.p. w związku z art. 15, art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz. 392 ze zm.) w związku z § 14 ust. 1, § 15 ust. 1 i § 5 ust. 1 pkt 9 oraz 11-12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, póz. 360). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. Minister Finansów utrzymał w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie o odmowie wszczęcia postępowania. Minister Finansów stwierdził, że nie może w przedmiotowym trybie udzielać ogólnych interpretacji dotyczącej opodatkowania dostaw różnych podmiotów i różnych towarów. Organ stwierdził, że postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem wyodrębnionym i nie stosuje się do niego wszystkich przepisów O.p. regulujących postępowanie podatkowe. W szczególności, w postępowaniu tym nie znajduje zastosowania art. 133 O.p. normujący status strony postępowania. Stąd na gruncie procedury wydawania interpretacji indywidualnej, jego uczestnikiem jest "zainteresowany" w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. W tym kontekście organ uznał, że zainteresowanym może być podatnik, płatnik, inkasent i podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem o interpretację na podstawie szczególnych przepisów. To zaś dowodzi w ocenie organu, że zainteresowanym może być jedynie ten, którego odpowiedzialności podatkowej dotyczy przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe). Tylko taki podmiot może bowiem skutecznie korzystać z przywileju "nieszkodzenia" w razie zastosowania się do treści interpretacji. Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca przedstawiła problem z zakresu podatku od towarów i usług, przy czym zakres ten dotyczył w istocie działań prawnopodatkowych jej kontrahenta od którego nabywa w ramach cross-financingu środki trwałe i wyposażenie tj. czy kontrahent jako dostawca środków trwałych i wyposażenia na rzecz skarżącej dla celów realizacji Projektu może korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. To kontrahent skarżącej wystawia fakturę VAT w której podaje stawkę i kwotę podatku, i choć stanowi ona wyliczenie należności za fakturę, to na etapie opodatkowania tej czynności skarżąca nie ma już wpływu na dane umieszczane na fakturze. Ponadto, organ zauważył, że interpretacja w spornym zakresie nie stanowiłaby dla skarżącej żadnej ochrony (skoro nie jest wystawcą faktury), a i kontrahent skarżącej – faktyczny wystawca faktury nie będzie tą interpretacją związany (nie występował o jej wydanie). Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie go w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na nieprawidłowej wykładni § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. oraz art. 14b § 1-3 w zw. z art. 14h O.p., a także art. 5 O.p. w zw. z art. 15, art. 86 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. w zw. z § 14 ust. 1, § 15 ust. 1 i § 5 ust. 1 pkt 9 oraz 11-12 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r., 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w zw. z art. 239 oraz art. 14g § 1 w zw. z art. 165a O.p. W uzasadnieniu skargi przytoczono słownikową definicję pojęcia "zainteresowany" podającą, iż "to taki, którego dotyczy, obchodzi poruszana sprawa". W tym kontekście skarżąca podała, że jako podatnik podatku VAT ma ona obowiązek ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku VAT za dany okres rozliczeniowy, czego dokonuje odliczając od podatku należnego podatek naliczony, wynikający z faktury VAT. Prawidłowo wystawiona faktura VAT stanowi więc dla skarżącej podstawę do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli natomiast kontrahent skarżącej błędnie zakwalifikuje daną dostawę czy usługę jako zwolnioną od podatku VAT, skarżąca będzie zobowiązana do wystąpienia do kontrahenta o korektę faktury VAT. Oznacza to, że sporny zakres wniosku o wydanie interpretacji z dnia 25 sierpnia 2011 r. dotyczy podatkowej sytuacji skarżącej, a nie wyłącznie jej bliżej nieokreślonego kontrahenta, a to dlatego, że skarżąca ma bezpośredni wpływ na treść faktury VAT obrazującej transakcję, której jest stroną. Odpowiadając na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 756/12 oddalił powyższą skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia 12 marca 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W wyniku skargi kasacyjnej Centralnego Ośrodka Chłodnictwa "C" Sp. z o.o. w Krakowie , Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1572/12, uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego. W przypadku podatku VAT, wstąpienie zobowiązania podatkowego lub zwrotu podatku wynika z podstawowego założenia konstrukcyjnego podatku od towarów i usług, jakie stanowi wiązanie opodatkowania z odliczeniem podatku. Sporne pytanie zadane zostało z punktu widzenia sytuacji prawnej skarżącej spółki, a nie z perspektywy jej kontrahenta. Z mocy ustawy podatnikowi VAT przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co ma niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego – a zatem ma on prawo do zadawania pytań dotyczących jego podatku naliczonego. Nie jest zatem, zd. Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowym stanowisko , że ustalenie czy czynność prawna ujęta w fakturze zakupu podlega zwolnieniu z podatku VAT, nie wpływa na sytuację podatkową skarżącej. Spółka ma bowiem obowiązek prawidłowo określić wartość podatku naliczonego, o którą następnie pomniejszony zostanie jej podatek należny. Aby to uczynić musi posiadać określoną wiedzę, którą może uzyskać poprzez otrzymanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Jedynie w sytuacji, gdyby wnioskodawca nie wykazał związku przedstawionego stanu faktycznego z jego ewentualną odpowiedzialnością podatkową można by przyjąć, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony, nie będący zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie z takim przypadkiem nie mamy do czynienia, a zatem brak było podstaw do wydania przez Ministra Finansów postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity : Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę, uchyla interpretację. Stosownie zaś do treści art. 190 p.p.s.a. sąd , któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy tego, czy w zakresie zadanego przez skarżącą pytania we wniosku z dnia 25 sierpnia 2011 r. o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest ona zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Z treści art. 14b § 1 O.p. wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.). Organ uznał, iż wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej częściowo dotyczy nie samej skarżącej lecz indywidualnej sprawy kontrahenta skarżącej, który dokonuje na jej rzecz dostaw środków trwałych lub wyposażenia. Pytanie obejmuje bowiem swoim zakresem wniosek o stwierdzenie czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Stąd na gruncie procedury wydawania interpretacji indywidualnej strony skarżącej nie można było uznać za "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Tymczasem , jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt I FSK 1572/12, a Sąd rozpoznający nin. skargę pogląd ten w całości podziela, z uwagi na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego. W przypadku bowiem podatku VAT, wystąpienie zobowiązania podatkowego lub zwrotu podatku wynika z podstawowego założenia konstrukcyjnego podatku od towarów i usług, jakie stanowi wiązanie opodatkowania z odliczeniem podatku. Jego mechanizm oparty jest na istnieniu w okresie rozliczeniowym trzech wielkości podatku obrotowego: podatku należnego zawartego w fakturach stwierdzających sprzedaż (świadczenie usług), podatku naliczonego wynikającego z faktur stwierdzających nabycie towarów lub usług, oraz podatku do zapłacenia - kiedy to występuje zobowiązanie podatkowe, albo też podatku do zwrotu, kiedy to podatek należny jest niższy od naliczonego ((R. Mastalski, Prawo podatkowe, Warszawa 2000, str. 450). W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego sformułowała kilka pytań, z których jedno dotyczyło zakupu w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, korzystających jej zdaniem ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Odniesienie zaś treści tego pytania do konstrukcji podatku od towarów i usług jednoznacznie wskazuje , iż zadane ono zostało z punktu widzenia sytuacji prawnej skarżącej spółki, a nie z perspektywy jej kontrahenta. Z mocy ustawy podatnikowi VAT przysługuje bowiem uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co ma niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego – a zatem ma on prawo do zadawania pytań dotyczących jego podatku naliczonego. Otrzymaną w tym zakresie informację podatnik może następnie wykorzystywać dokonując rozliczenia podatku, jak również może powoływać się na nią w kontaktach z kontrahentami, dla których może ona mieć walor informacyjny. Sam fakt, że kontrahenci skarżącej nie są treścią takiej interpretacji związani nie może świadczyć o tym, że skarżąca może być przez organ podatkowy traktowana jako nie mająca statusu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Jak wskazał dalej Naczelny Sąd Administracyjny rację ma strona skarżąca twierdząc, że nie jest prawidłowe stanowisko , że ustalenie czy czynność prawna ujęta w fakturze zakupu podlega zwolnieniu z podatku VAT, nie wpływa na sytuację podatkową skarżącej. Spółka ma bowiem obowiązek prawidłowo określić wartość podatku naliczonego, o którą następnie pomniejszony zostanie jej podatek należny. Aby to uczynić musi posiadać określoną wiedzę, którą może uzyskać poprzez otrzymanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Prawidłowa jest także konstatacja strony, że wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego "w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych" świadczy o istnieniu związku polegającego na tym, że przedstawiony we wniosku o interpretację problem dotyczy bezpośrednio sfery praw podatkowych wnioskodawcy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wysokość podatku naliczonego oraz kwestie związane z jego obliczeniem mają bezpośredni wpływ na prawnopodatkowe obowiązki podatnika podatku od towarów i usług. Nie jest także słuszne stanowisko , że gdyby nawet organ wydał skarżącej interpretację, to interpretacja ta nie dawałaby żadnej ochrony wynikającej z art. 14k O.p. Nie ulega bowiem wątpliwości, że indywidualne interpretacje prawa podatkowego poza funkcją informacyjną, pełnią również funkcję ochronną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie skarżąca również mogłaby korzystać z takiej ochrony w przypadku rozpatrzenia jej wniosku i wydania indywidualnej interpretacji. Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jedynie w sytuacji, gdyby wnioskodawca nie wykazał związku przedstawionego stanu faktycznego z jego ewentualną odpowiedzialnością podatkową można by przyjąć, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony, nie będący zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., ale w rozpatrywanej sprawie z takim przypadkiem nie mamy do czynienia. Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd uznał, ,ze zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 19 grudnia 2011 r. naruszają zasadę z art. 14b § 1 O.p. w zw. z art. 165a § 1 O.p. i dlatego w punkcie I. wyroku uchylił zaskarżoną interpretację, za podstawę przyjmując art. 146 p.p.s.a., polecając, by Minister Finansów, rozpoznając ponownie wniosek o wydanie interpretacji, uwzględnił ocenę prawną wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. O kosztach orzeczono w punkcie II. wyroku na zasadzie art. 200 oraz art. 205 § 24 p.p.s.a.