II OSK 1544/15

Dnia 21 października 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon sędzia del. NSA Teresa Kobylecka /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 249/13 w sprawie ze skargi R. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary za wycięcie drzew 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz R. S.A. z siedzibą w L. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 24 maja 2013r., sygn. akt II SA/Łd 249/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2012r. w przedmiocie kary za wycięcie drzew – uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2011r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania R. S.A. z siedzibą w L., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 162 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., art. 83 ust. 1-3, art. 84 ust. 1-6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004r., Nr 92, poz. 880 ze zm. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2005r. do 14 listopada 2008r., art. 88 ust. 1 pkt 2,art. 85 ust. 1-3, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.) - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2011r. w sprawie naliczenia kary pieniężnej za wycięcie z terenu nieruchomości w L. przy ul. A. [...], bez wymaganego zezwolenia dwóch jarząbów szwedzkich o obwodach pni 67 cm i 71 cm. Sąd podał, że z akt sprawy wynika, że na wniosek Spółki z dnia 21 września 2006r. o zezwolenie na wycięcie dwóch drzew, decyzją z dnia [...] września 2006r. Prezydent Miasta zezwolił na wycięcie przedmiotowych drzew, zakreślając w decyzji pięć warunków, przede wszystkim warunek zastąpienia wyciętych drzew w terminie do dnia 31 maja 2007r. nasadzeniami drzew ozdobnych, tj. czterech klonów kulistych odmiany czerwonej. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 2 października 2006r., wycięcie drzew miało miejsce w 2006r., przy czym również w 2006r. nieruchomość została zbyta przez Spółkę, która nasadzeń nie wykonała. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. organ I instancji stwierdził brak wykonania czynności nałożonych na Spółkę, polegających na nasadzeniu czterech klonów i jednocześnie uchylił decyzję z dnia [...] września 2006r. w części dotyczącej terminu odroczenia opłat w wysokości 24 591,64 zł, wzywając do zapłaty w terminie 14 dni. W wyniku odwołania od tej decyzji, wniesionego przez Spółkę, Kolegium uchyliło decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Prezydent Miasta L. stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia [...] września 2006r. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki, organ II instancji -decyzją z dnia [...] grudnia 2012r.- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. organ I instancji naliczył Spółce karę pieniężną w wysokości 81 212,28 zł za wycięcie bez zezwolenia dwóch jarząbów szwedzkich. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania Spółki utrzymało w mocy decyzję organu I Instancji. Przywołując treść przepisów art. 88, art. 89, art. 85 ustawy Kolegium stwierdziło, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, iż przy jarząbie szwedzkim o obwodzie pnia 71 cm przy stawce 82,77 zł za 1 cm i współczynniku 2,37, pomnożonej przez 3 - kara za usunięcie drzewa wynosiła 41 783,13 zł, zaś przy jarząbie szwedzkim o obwodzie pnia 67 cm przy stawce 82,77 zł za 1 cm i współczynniku 2,37 pomnożonej przez 3-39 429,15 zł. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła Spółka R. zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 45, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a., art. 84 ust. 5 i art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 24 maja 2013r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę i oświadczył, iż decyzja z dnia [...] września 2006r. zezwalająca na wycinkę drzew weszła do obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, badając legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie zgodził się z oceną organu, która legła u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia i uznał, że strona skarżąca uzyskała wymagane prawem zezwolenie na usunięcie przedmiotowych drzew. Ponadto Sąd wskazał na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2011r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r. zezwalającej stronie skarżącej na wycięcie dwóch jarząbów szwedzkich kolidujących z budową wjazdu na teren nieruchomości. W sprawie II SA/Łd 248/13 Sąd uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję stwierdzając, iż wadliwe było ustalenie organu o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd wskazał, że w przepisie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ustawodawca wymienił przypadki uzasadniające wymierzenie przez organ właściwy administracyjnej kary pieniężnej i wskazał m.in., że administracyjną karę pieniężną wymierza się za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. A skoro tak, to nie sposób dokonać subsumcji tej normy prawnej do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, odzwierciedlonego w obszernej dokumentacji. W ocenie Sądu, strona skarżąca usunęła dwa jarząby szwedzkie dysponując stosownym zezwoleniem, bowiem na jej wniosek Prezydent Miasta L. w dniu [...] września 2006r. wydał decyzję, którą na podstawie art. 83 ust. 1 i ust. 3, art. 84 ust. 1-5 ustawy o ochronie przyrody zezwolił wnioskodawcy na wycięcie dwóch jarząbów szwedzkich, po spełnieniu pięciu warunków: 1) zastąpienia tych drzew drzewami ozdobnymi na terenie nieruchomości zgodnie z wykazem tj. czterema klonami kulistymi odmiany czerwonej w terminie do dnia 31 maja 2007r.; 2) zakupu materiału sadzeniowego z dobrze wykształconym systemem korzeniowym oraz wykonania nasadzeń zgodnie ze sztuką ogrodniczą; 3) zabezpieczenie drzew przed uszkodzeniem poprzez ich opalikowanie; 4) wykonanie przez okres 3 lat od chwili posadzenia wszelkich niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych; 5) powiadomienie Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa UM L. o dokonaniu nowych nasadzeń w terminie 2 tygodni od daty ich wykonania, do powiadomienia, dołączenie szkicu sytuacyjnego z lokalizacją posadzonych zamiennie drzew i odniesieniem do drzew usuwanych. Prezydent Miasta w decyzji zaznaczył nadto, iż zezwolenie zostało udzielone z równoczesnym naliczeniem opłaty za usunięcie drzew w wysokości 24 591,64 zł, a termin uiszczenia ustalonej opłaty został odroczony na okres 3 lat, tj. do dnia 31 maja 2010r. Przedmiotowe zezwolenie zostało skutecznie stronie doręczone i było podstawą dokonanej wycinki. W ocenie Sądu, nie ma podstaw prawnych, ani faktycznych, aby postawić stronie skarżącej zarzut, iż dokonała określonej czynności bez oparcia w przepisie prawa odzwierciedlonego odpowiednim dokumentem. Niewykonanie nałożonych warunków z decyzji w całości bądź w części, jak miało to miejsce w sprawie niniejszej, może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty, wskazanej w decyzji zezwalającej na wycinkę drzew, a niej jej wygaszeniem na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy ma restrykcyjny charakter i nakazuje - w razie zaistnienia przesłanek ustawowych - wymierzenie w trybie administracyjnym kary pieniężnej w znacznej wysokości. To powoduje, że decyzja nakładająca dotkliwą karę pieniężną nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych, tym bardziej, że stanowiąc źródło obowiązków dla stron, może być przymusowo egzekwowana w drodze egzekucji administracyjnej (wyrok WSA z dnia 4 listopada 2010r., sygn. akt IV SA/Wa 1752/10). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a. i lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do daty uprawomocnienia się wyroku w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 maja 2013r. na podstawie art. 175 § 1 p.p.s.a. wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], reprezentowane przez fachowego pełnomocnika, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając na podstawie art. 173 i art. 174 p.p.s.a.: - naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niezawieszenie postępowania w tej sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowo -administracyjnego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi o sygn. akt II SA/Łd 248/13; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. w związku z art. 162 § 1 pkt 2 i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267) zwanej dalej k.p.a., polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji Kolegium i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta L. z powodu oceny, że skarżący miał zezwolenie na wycięcie drzew, w sytuacji gdy z zebranego w sprawie, wiarygodnego materiału dowodowego wynikało, że skarżący nie miał tego zezwolenia, ponieważ ostateczną decyzją stwierdzono wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r. [...] i tym samym zaskarżona decyzja Kolegium i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta L. była zgodna z przepisami art. 162 § 1 pkt 2 i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa, 3) art. 141 § 4 p.p.s.a w związku z art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. - polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że niewykonanie w całości lub w części warunków z decyzji administracyjnej zezwalającej na wycięcie drzew może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty za to wycięcie, a nie jej wygaszeniem na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a., w sytuacji gdy niewykonanie w całości warunków z decyzji administracyjnej zezwalającej na wycięcie drzew musi skutkować stwierdzeniem jej wygaśnięcia na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 kpa, - naruszenie prawa materialnego tj.: 4) art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku poz. 627) - polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu, że skarżący dokonał wycięcia dwóch jarząbów szwedzkich na podstawie wymaganego prawem zezwolenia, w sytuacji gdy skarżący dokonał wycięcia dwóch jarząbów szwedzkich bez wymaganego prawem zezwolenia, ponieważ ostateczną decyzją stwierdzono wygaśnięcie decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew; Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi i zasądzenie od skarżącego na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej przedstawił szczegółowo przebieg postępowania w sprawie i podkreślił, że na terenie nieruchomości w L. przy ul. A. [...] "R." S.A. z siedzibą w L. nie dokonała nasadzenia czterech klonów kulistych odmiany czerwonej i dlatego Kolegium oceniło, że Spółka nie spełniła żadnego z warunków z decyzji z dnia [...] września 2006r. oraz przyjęło, że w tej sprawie mógł mieć i miał zastosowanie przepis art. 162 § 1 pkt 2 kpa, ponieważ wskazana decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r. zezwalająca "R." Spółce akcyjnej w L. na wycięcie dwóch jarząbów szwedzkich została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez Spółkę łącznie 5 warunków, a Spółka nie dopełniła łącznie tych warunków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zgodziło się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że niewykonanie w całości lub w części warunków z decyzji administracyjnej zezwalającej na wycięcie drzew może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty za to wycięcie, a nie jej wygaszeniem na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 kpa, w sytuacji gdy niewykonanie w całości warunków z decyzji administracyjnej zezwalającej na wycięcie drzew musi skutkować stwierdzeniem jej wygaśnięcia na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 kpa. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi powołując się na art. 162 § 1 pkt 2 kpa nie wyjaśnił treści tego przepisu, w którym ustawodawca posługuje się słowem: "stwierdza", a więc organ administracji publicznej nie ma innego wyjścia i musi stwierdzić wygaśniecie określonej decyzji, jeżeli ta decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Choć ustawodawca w tym przepisie posłużył się słowem: "warunek" w liczbie pojedynczej, to w drodze wnioskowania a minori ad maius należy przyjąć, że przepis ma też zastosowanie do warunków w licznie mnogiej, a więc stwierdzenie wygaśnięcia decyzji następuje też, gdy strona nie dopełniła określonych warunków wynikających z decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że z przepisu art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody wynika, że skarżący musiałby mieć ważne zezwolenie na usunięcie drzew, żeby nie została mu wymierzona kara pieniężna za wycięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Na tym etapie postępowania przy wydaniu wyroku z całą pewnością nie można było ocenić, że ostateczna decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew została wyeliminowana z obrotu prawnego, ponieważ wyrok w sprawie II SA/Łd 248/13 nie był i nie jest prawomocny. Tym samym należało ocenić, że w tej sytuacji skarżący dokonał wycięcia dwóch jarząbów szwedzkich bez wymaganego prawem zezwolenia, ponieważ właśnie ostateczną decyzją stwierdzono wygaśnięcie decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że wnosi tę skargę kasacyjną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wycięcie drzew bez zezwolenia dlatego, że sprawy związane z przedstawioną w skardze problematyką często występują i zajęcie stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie pozwoli Kolegium na jednolite stosowanie przepisów prawa w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną R. S.A. z siedzibą w L. wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 13 września 2013r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt II OSK 2024/13. Dnia 12 czerwca 2015r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił podjąć postępowanie na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., ponieważ NSA w dniu 25 marca 2015r. wydał wyrok w stanowiącej podstawę zawieszenia niniejszego postępowania kasacyjnego sprawie o sygn. akt II OSK 2024/13. W sprawie tej NSA oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 maja 2013r. sygn. akt II SA/Łd 248/13 uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2012r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2011r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zezwalającej na wycięcie drzew. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania sądowego, określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. W sprawie niniejszej takie przesłanki nie wystąpiły. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska Sądu I instancji, że organy nieprawidłowo uznały, iż niewykonanie w części lub w całości nałożonych w decyzji zezwalającej na wycięcie drzew określonych warunków stanowi przesłankę określoną w art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. mogącą skutkować stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r., zezwalającej R. S.A. z siedzibą w L. na wycięcie drzew. W ocenie skarżącego kasacyjnie stanowisko Sadu I instancji, że niewykonanie warunków decyzji może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty za wycięcie drzew, a nie jej wygaszeniem jest naruszeniem przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzut ten wiąże się z zarzutem naruszenia prawa materialnego – niewłaściwego zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, polegającym na przyjęcie, że R. S.A. z siedzibą w L. dokonała wycięcia drzew na podstawie zezwolenia na wycięcie drzew, podczas gdy ostateczną decyzją stwierdzono wygaśnięcie tej decyzji a także naruszeniem przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. w związku z art. 162 § 1 pkt 2 i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegającym na uchyleniu decyzji z powodu oceny, że skarżący miał zezwolenie na wycięcie drzew, w sytuacji gdy z zebranego w sprawie, wiarygodnego materiału dowodowego wynikało, że skarżący nie miał tego zezwolenia, ponieważ ostateczną decyzją stwierdzono wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r. i tym samym zaskarżona decyzja Kolegium i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta L. była zgodna z przepisami art. 162 § 1 pkt 2 i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne. Należy zauważyć, że usuwanie drzew i krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, poza przypadkami określonymi w art. 83 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody. jedynie na podstawie zezwolenia właściwego organu (art. 83 ust. 1 ustawy). Regułą jest ponoszenie opłaty za usunięcie drzew lub krzewów na podstawie zezwolenia (art. 84 ust. 1 ustawy), którą ustala się w wydanym zezwoleniu. Organ może w decyzji zezwalającej na wycięcie drzew odroczyć termin uiszczenia opłaty, jeżeli zezwolenie przewiduje przesadzenie ich w inne miejsce lub zastąpienie innymi drzewami lub krzewami (art. 84 ust. 4 ustaw). W konsekwencji może to doprowadzić do umorzenia opłaty, gdy zaistnieje sytuacja określona w art. 84 ust. 5, świadcząca o zrekompensowaniu uszczerbku w środowisku, spowodowanego dokonaną wycinką. Natomiast konsekwencją prawną odroczenia terminu płatności opłaty za usunięcie drzew i krzewów jest konieczność powrotu do sprawy po upływie terminu odroczenia (poza sytuacją określoną w art. 84 ust. 5a ustawy). Stwierdzenie niewykonania warunków w terminie wyznaczonym decyzją zezwalającą na wycięcie drzew i krzewów skutkuje podjęciem rozstrzygnięcia o pobraniu opłaty. W sprawie bezsporne jest, że decyzją z dnia [...] września 2006r. na podstawie art. 83 ust. 1 i ust. 3, art. 84 ust. 1-5 ustawy o ochronie przyrody Prezydent Miasta L. zezwolił Spółce na wycięcie dwóch jarząbów szwedzkich po spełnieniu określonych obowiązków, w tym zastąpienia tych drzew drzewami ozdobnymi, w terminie do 31 maja 2007r. Zezwolenie zostało udzielone z równoczesnym naliczeniem opłaty w wysokości 24 591,64 zł, której termin uiszczenia odroczono na okres 3 lat, tj. do dnia 31 maja 2010r. Strona dokonała w 2006r. wycięcia przedmiotowych drzew. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że gdyby organ ustalił, iż nałożone obowiązki nie zostały wykonane w całości lub w części w określonym terminie, to winno to skutkować obowiązkiem uiszczenia opłaty naliczonej w tej decyzji, a nie wymierzenie kary administracyjnej. Należy bowiem zauważyć, że kara administracyjna wymierzana na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy jest instytucją odmienną od opłaty za usunięcie drzew, o jakiej mowa w art. 84 ust. 1 ustawy. Opłata za usunięcie drzew lub krzewów jest naliczana w przypadku wystąpienia przez posiadacza nieruchomości o wydanie stosownego zezwolenia, tj. w przypadku zgodnego z prawem usunięcia drzew. Natomiast kara administracyjna jest wymierzana za działania niezgodne z prawem, tzn. samowolne usunięcie drzew (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2012r. sygn. akt II OSK 2091/10, wyrok NSA z dnia 25 marca 2015r. sygn. akt II OSK 2024/13). Nie można zatem utożsamiać sytuacji, w której podmiot dokonuje wycinki drzew po uzyskaniu zezwolenia, z sytuacją, w której usunięcie drzew następuje bez wymaganego prawem zezwolenia. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyraził także pogląd, że niewykonanie nałożonych w decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew warunków nie może być przesłanką do wygaszenia tej decyzji, co miało miejsce w sprawie niniejszej: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2011r. stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r. zezwalającej R. S.A. z siedzibą w L. na wycięcie dwóch jarzębów szwedzkich kolidujących z budową wjazdu na teren nieruchomości. Wyrokiem z dnia 24 maja 2013r., sygn. akt II SA/Łd 248/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zarówno decyzję SKO, jak i decyzję organu I instancji stwierdzając, że wadliwe było uznanie organu o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 25 marca 2015r. w sprawie o sygn. akt II OSK 2024/13 oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i uznał, że "niewykonanie nałożonych obowiązków z decyzji w całości bądź w części może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty wskazanej w decyzji zezwalającej na wycinkę drzew, a nie jej wygaszeniem na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a.". Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonym wyroku, że R. S.A. z siedzibą w L. dokonała wycinki drzew (dwóch jarząbów szwedzkich) na podstawie zezwolenia właściwego organu (decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2006r.), zatem brak było podstaw do nałożenia na nią kary za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Mając powyższe na względzie, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.