II FZ 123/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 stycznia 2013 r., I SA/Gl 7/13 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013 r., I SA/Gl 7/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi M. H.(zwanej dalej skarżącą) odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że organ I instancji ustalił skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w kwocie 39.815 zł. Organ II instancji uchylił tę decyzję w całości i ustalił zobowiązanie podatkowe w wysokości 38.113 zł. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji w całości na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2013 r., I SA/GL 7/13, wskazał, że sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania decyzji przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. To w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (podobnie: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347). Sąd podkreślił, że ograniczenie uzasadnienia zgłoszonego żądania do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania aktu jest niewystarczające do uznania, by zostały one spełnione. W zażaleniu na powyższe orzeczenie skarżąca wskazała, że wojewódzki sąd administracyjny błędnie przyjął, iż jej (tj. skarżącej) obowiązkiem było dokładne, wskazanie/uzasadnienie okoliczności na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. 4. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Ustawodawca jednak przewidział, że w drodze wyjątku w określonych okolicznościach jest to możliwe. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.– tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie (wnioskodawcy) znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego – może wiązać z tym, że przywrócenie pierwotnego stanu będzie niemożliwe, a trudne do odwrócenia skutki związane są np. z rozbiórką domu, trwale związanego z gruntem. Z tego wynika, że egzekucja sumy pieniężnej co do zasady nie spełnia tych przesłanek, bowiem pieniądze mogą zostać zwrócone wraz z odsetkami w razie uwzględnienia skargi. Natomiast okoliczność, że egzekucja określonej sumy pieniężnej może spowodować utratę płynności finansowej przedsiębiorcy, a w związku z tym zamknięcie zakładu pracy – może stanowić o wyrządzeniu szkody. Z powyższych przykładów wynika, że okoliczności faktyczne mają niebagatelny wpływ na ocenę sądu. W interesie strony jest, aby wniosek wnikliwie uzasadnić (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208). Niezbędna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich konkretnymi dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do zacytowania ustawy, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Sąd nie jest zobligowany do szukania tych okoliczności z urzędu. 5. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, gdyż skarżąca nie podała żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia, czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. Brak okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków" bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie nie pozwoliły Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach na przychylenie się do wniosku. 6. Naczelny Sąd Administracyjny orzekając na podstawie takiego samego materiału nie stwierdził nieprawidłowości w orzeczeniu sądu I instancji. W opisanych okolicznościach odmowa wstrzymania wykonania aktu była zasadna, zaś uzasadnienie postanowienia WSA- wyczerpujące i podnoszące najważniejszy problem- niepoparcia żądania argumentacją i stosownymi dowodami. 7. Z powyższych względów NSA na podstawie 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.