III SA/Lu 175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na czynność Starosty z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. określa, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Starosty na rzecz G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. 200 (dwieście) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, skargę na czynność Starosty Powiatowego w B. P. z dnia [...] stycznia 2013 r., polegającą na wystawieniu Spółce faktury nr [...] na kwotę 385 zł za czynności geodezyjno-kartograficzne, polegające na aktualizacji mapy. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. zarzuciła powyższej czynności naruszenie art. 61 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), poprzez wystawienie faktury obejmującej opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, pomimo, że w sprawie określenia tej opłaty powinna zostać wydana decyzja. Skarżąca podniosła także naruszenie art. 92 ust. 1 w związku z art. 217 Konstytucji RP, poprzez ustalenie wysokości opłaty za aktualizację mapy na podstawie przepisów niezgodnych z wskazanymi regulacjami ustawy zasadniczej. Ponadto skarżąca wskazała na nieprawidłowe wystawienie faktury z datą [...] stycznia 2013 r., podczas gdy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 37, poz. 333), faktura powinna być wystawiona najpóźniej 11 dnia od zadeklarowanej w zgłoszeniu daty zakończenia prac. W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że skarżąca zgłosiła w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. P. pracę geodezyjną, polegającą na aktualizacji mapy zasadniczej, wskazując jednocześnie termin zakończenia pracy na dzień [...] września 2012 r. Zgłoszenie zostało przyjęte w dniu [...] września 2012 r., a materiały niezbędne do wykonania pracy zostały przekazane wykonawcy [...] września 2012 r. Organ podniósł, iż pomimo upływu zadeklarowanego terminu zakończenia pracy geodezyjnej wykonawca nie zawiadomił ośrodka o jego zmianie, o przerwaniu lub zaniechaniu wykonania pracy oraz nie przekazał dokumentacji do zasobu, w związku z czym, dnia [...] stycznia 2013 r. została wystawiona faktura VAT nr [...], zgodnie pkt 9 ppkt 9.8, 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 19 lutego 2004 r. Organ podkreślił również, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy o finansach publicznych, a wydanie decyzji administracyjnej jest zbędne i niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem skargi jest czynność Starosty B. polegająca na obciążeniu skarżącej G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. opłatą za czynności geodezyjno-kartograficzne polegające na aktualizacji mapy. Jest poza sporem, że skarżąca dokonała w dniu [...] września 2012 r. zgłoszenia pracy geodezyjnej oraz że w dniu [...] stycznia 2013 r. Starosta powiatowy wystawił w związku z tym zgłoszeniem fakturę nr [...] na kwotę 385 zł. Zgodnie z art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne. Wysokość opłat określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333), wydane na podstawie art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy. Przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne nie określają formy, w jakiej nastąpić powinno obciążenie opłatami za czynności geodezyjne i kartograficzne. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że ustalenie opłaty za czynności geodezyjno-kartograficzne następuje w drodze czynności materialno-technicznej z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Taki też tryb postępowania został zastosowany w niniejszej sprawie. Starosta wystawił fakturę za czynności geodezyjno-kartograficzne, wzywając skarżącą do zapłaty kwoty wskazanej w fakturze. Należy jednak zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). Stosownie do art. 60 pkt 7 tej ustawy, dochody pobierane na podstawie odrębnych ustaw, przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe, są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym. Nie budzi wątpliwości, że opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne stanowią niepodatkowe należności budżetowe, określone w powołanym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy, organami pierwszej instancji właściwymi do wydania decyzji w odniesieniu do należności, o których mowa w art. 60, o ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej, w stosunku do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego są: wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa. Ponadto, w myśl art. 61 ust. 3 pkt 4 ustawy, organami odwoławczymi od decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 są samorządowe kolegia odwoławcze. Zgodnie natomiast z art. 67 ustawy, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.). Powyższe przepisy w sposób jednoznaczny wskazują, że ustalenie należności budżetowych jednostek samorządu terytorialnego (w niniejszej sprawie opłaty za czynności geodezyjno-kartograficzne), zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Pogląd taki nie budzi wątpliwości w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnych, ukształtowanym po wejściu w życie ustawy o finansach publicznych (por. postanowienie NSA z dnia 30 marca 2011 r., I OW 7/11 oraz postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2012 r., I OW 172/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 czerwca 2012 r., III SA/Łd 307/12). W rozpoznawanej sprawie decyzja w sprawie ustalenia opłaty nie została przez starostę wydana. Obciążenie skarżącej opłatą nastąpiło w drodze czynności materialno-technicznej, polegającej na wystawieniu faktury i wezwaniu skarżącej do zapłaty. Czynność ta, dokonana po wejściu w życie ustawy o finansach publicznych, przesadzającej o konieczności rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji, dokonana została zatem z naruszeniem prawa (art. 61 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych). Wobec powyższego skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni przedstawioną powyżej interpretację przepisów ustawy o finansach publicznych i rozstrzygnie sprawę w drodze decyzji administracyjnej, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o finansach publicznych oraz art. 104 k.p.a. Z uwagi na stwierdzenie bezskuteczności czynności z powodu niezachowania formy rozstrzygnięcia w sprawie opłaty za czynności geodezyjno-kartograficzne, nie jest możliwe ustosunkowanie się do dalszych zarzutów skargi, dotyczących zasadności i terminu obciążenia opłatą oraz zarzutu naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dopiero gdy organ rozstrzygnie sprawę we właściwej formie – wyda decyzję, możliwa będzie ocena tych zarzutów. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. O wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej czynności Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.