II FZ 370/13

Dnia 20 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. Sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Po 558/13 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 6 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za okres od stycznia 2010 r. do września 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Po 558/13, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał E. Sp. z o.o. w W., zwanej dalej "Spółką", do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 6 lutego 2013 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za okres od stycznia 2010 r. do września 2012 r., w kwocie 48 291 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie". W zażaleniu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 216, art. 231, art. 220 § 1 P.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie i uznanie, iż od skargi należny jest wpis stosunkowy, mimo, że zaskarżony akt nie obejmował należności, do której uiszczenia Spółka mogłaby zostać zobowiązana w trybie egzekucji administracyjnej oraz art. 216, art. 231, art. 220 § 1 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 2 pkt 27 i § 2 ust. 6 rozporządzenia poprzez niezastosowanie przepisów rozporządzenia i brak wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości w nim określonej, mimo iż skarga objęta jest zakresem normy wyrażonej w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać Spółkę, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., I FZ 239/08, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, iż Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, iż Spółka powinna uiścić wpis stosunkowy. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Spółka domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. Skoro zgodnie z art. 231 zd. 1 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a decyzja orzekająca o zwrocie nadpłaty wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną, to w sprawach, w których decyzja ta jest przedmiotem zaskarżenia należy pobrać wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 P.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, nie znalazł w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia prawnego, bowiem niniejsze postanowienie nie mieści się w katalogu orzeczeń z art. 209 P.p.s.a., zgodnie z którym wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.