V SA/Wa 1324/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi C. w R. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę W dniu [...] października 2011 r. C. Sp. z o.o. S.K.-A. w R. złożyła do Regionalnej Instytucji Finansującej [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A., w ramach Działania 8.2. Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, projekt pt. "[...]". W efekcie dokonanej oceny pismem z dnia [...] lutego 2012 r. poinformowano Spółkę, że projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej co skutkowało nie przyznaniem dofinansowania na jego realizację. W dniu [...] marca 2012 r. – zgodnie z pouczeniem – Skarżąca złożyła protest wnosząc o uznanie za spełnione następujących kryteriów: a) planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu; b) wskaźniki projektu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają złożone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne są do osiągnięcia; c) środki będą wykorzystane w efektywny sposób; d) projekt jest wykonalny technicznie i finansowo, a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania. Po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia Minister Administracji i Cyfryzacji pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. – stosownie do treści art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz § 9 ust. 7 Procedury odwoławczej w ramach PO IG obowiązującej dla konkursów ogłoszonych od 1 stycznia 2011 r., , stanowiącej załącznik 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 – poinformował Spółkę, że zaskarżona przez nią ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Organ wskazał, że wydatki w ramach realizacji projektu zostały prawidłowo ocenione jako niekwalifikowane. Wnioskodawca nie uwiarygodnił, że zakup urządzeń jest konieczny do wdrożenia systemu i nie stanowi jedynie doposażenia dla spółki, wnioskodawca nie wykazał także niezbędności zakupu usług eksperckich. Ponadto, jak nadmienił organ wnioskodawca nie określił zakresu analizy dotyczącej konkretyzacji czasochłonności prac i zastosowanej do wyceny stawki, a w związku z tym uniemożliwił potwierdzenie kwalifikowalności wydatków. Organ zaznaczył, że wnioskodawca nie wskazał metodologii wyodrębnienia przychodów mających związek z projektem, sposobu wyliczenia wartości bazowej i docelowej na poziomie wskaźników rezultatu. Minister podał również, że wnioskodawca nie uzasadnił wydatków, co nie pozwala na ocenę, czy zostały one właściwie oszacowane, a tym bardziej czy środki zostaną wykorzystane w najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. Sp. z o.o. S.K.-A. w Rz. żądała stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Spółka zarzuciła Ministrowi Administracji i Cyfryzacji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.: 1) przepisu art. 2 ustawy przez jego nie zastosowanie do stanu sprawy, w oparciu o jego celowościową wykładnię oraz przez niepełną ocenę projektu ze strony [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w R. oraz Ministra Administracji i Cyfryzacji pomimo tego, że projekt: - ma na celu wyeliminowanie barier organizacyjnych i systemowych województwa [...]; - będzie wykazywać pozytywny wpływ na polityki horyzontalne wymienione w art. 16 i 17 Rozporządzenia Rady WE 1083/2006; - pozwoliłby zmniejszyć wpływ działalności Skarżącej na środowisko w stopniu wyższym niż wymogi dotyczące ochrony środowiska w zakresie eliminacji szkodliwego oddziaływania na środowisko w takich obszarach jak energooszczędność, gospodarka odpadami, hałas i wibracje, - przyczyniłby się do eliminacji dyskryminacji płci na rynku pracy poprzez równy dostęp do pracy kobiet i mężczyzn. 2) przepisu art. 5 ust. 2 Rozporządzenia Komisji Europejskiej Nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, poprzez naruszenie obowiązków informacyjnych dotyczących przepisu postępowania odwoławczego; 3) przepisu art. 5 pkt 6 ustawy poprzez uznanie za niekwalifikowane następujących wydatków: - urządzenia wielofunkcyjnego; - zestawu komputerowego; - komputera przenośnego laptop. - wykonania szczegółowego projektu infrastruktury sprzętowo-programowej oraz koncepcji systemu B2B; - zakupu usług eksperckich; - wykonania projektu funkcjonalnego i technicznego systemu; - promocji systemu B2B drogą elektroniczną; - promocji systemu B2B drogą tradycyjną; - zestawu do podpisu elektronicznego; - pomimo ich spójności ze "Szczególnym Opisem Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013" i opisanymi przez Instytucję Zarządzającą kryteriami kwalifikowalności; 4) przepisu § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz.U. nr 153, poz. 956) poprzez uznanie, iż: - zakup przez Skarżącą środków trwałych "komputer przenośny laptop (2 szt.), zestaw komputerowy (2 szt.)" oraz "urządzenie wielofunkcyjne drukarka, skaner, faks (1 sztuka)" nie ma bezpośredniego związku z automatyzacją wymiany danych; - wydatek z kategorii EKS "Zakup "Zakup usług eksperckich – wdrożenie systemu B2B (1 sztuka)" jest niekwalifikowany; - zaplanowana przez Skarżącą promocja systemu B2B drogą elektroniczną nie stanowi działania informacyjnego o udziale finansowym środków budżetu Unii Europejskiej w realizowanym projekcie objętym wsparciem. 5) przepisu art. 3 pkt 19) ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. nr 64, poz. 565 ze zm.) poprzez uznanie, iż Skarżąca nie uzasadniła w sposób dostatecznie konkretny wydatków na zakup wartości niematerialnych i prawnych i uznaniem ich za wydatki niekwalifikowane, co narusza tym samym zasadę neutralności technologicznej, o której mowa w powołanym przepisie: 6) przepisu art. 26 ust. 2 ustawy poprzez nie dochowanie wymogu przejrzystości ocen polegających na: - uznaniu, że istnieje wymóg wskazania danych technicznych nabywanych wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych, - nie zapewnieniu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, a polegające na dowolnej ocenie kryterium obligatoryjnego "Projekt jest wykonalny technicznie i finansowo, a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania" i innych zaopiniowanych negatywnie kwestii, a skutkującym brakiem uznania kryterium za spełnione, - uznaniu, że Skarżąca ograniczyła się do oświadczenia, iż przychody/koszty spadną bądź wzrosną; 7) przepisu art. 30 b ust. 4 ustawy poprzez rażące przekroczenie terminów rozpatrzenia protestu Skarżącej, określonych w załączniku nr 4.4, Działu IV, § 9 ust. 1 "Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, Procedury odwoławczej w ramach PO IG"; 8) naruszenie przepisu art. 31 ust. 1 ustawy poprzez oparcie się przez R. oraz Instytucję Pośredniczącą 1 – stopnia, przy ocenie wydatku z kategorii EKS "Zakup usług eksperckich – wdrożenie systemu B2B (1 sztuka)", wyłącznie na opinii eksperta niekorzystnego dla Skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ żądał jej odrzucenia bądź oddalenia podnosząc argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć. W piśmie procesowym z dnia 14 lutego 2013 r. pełnomocnik Skarżącej odniósł się do zarzutów podniesionych w odpowiedzi na skargę. Jego autor wskazał jako całkowicie niezasadny wniosek organu o odrzucenie skargi, gdyż skarżąca spółka wyczerpała procedurę odwoławczą obowiązującą w tym postępowaniu. Pełnomocnik skarżącej podał - odnosząc się do argumentów merytorycznych organu - że wszystkie działania podejmowane przez spółkę są zgodne z zasadami horyzontalnymi (tzw. kryterium wejścia) takimi jak równość szans, niedyskryminacja oraz zrównoważony rozwój. A ich realizacja będzie zapewniona poprzez system monitoringu i kontroli. Pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzut dotyczący naruszenia dyspozycji art. 5 Rozporządzenia Komisji (WRE) nr 1828/2006 poprzez niewykonanie przez organ obowiązków informacyjnych wobec spółki dotyczących przebiegu postępowania odwoławczego. Wbrew twierdzeniom organu pełnomocnik podkreślił, że wydatki są zgodne z instrukcjami wynikającymi z Biznes Planu oraz Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 2007-2013. Posiadane obecnie przez spółkę komputery są niewydajne w kontekście wymagań planowanego systemu B2B, co uzasadnia zdaniem autora pisma potrzebę zakupu nowego sprzętu komputerowego. Równie niezrozumiałe w opinii pełnomocnika są zarzuty podniesione przez organ dotyczące kompetencji osoby zarządzającej spółką. Osoba ta, jak wskazał pełnomocnik ma wykształcenie informatyczne, ale nie jest specjalistą od programowania i wdrażania systemu B2B, a zatem nie jest możliwe łączenie funkcji zarządczych z działaniami operacyjnymi. Zdaniem pełnomocnika skarżącej zakwestionowanie kwalifikowalności niektórych wydatków przez organ nie ma przełożenia na kalkulację efektywności całego projektu tj. na wskaźniki ekonomiczne. Ta metodologia wskazuje zatem w opinii autora pisma na konieczność uznania kryterium za spełnione. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. V SA/Wa 18/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił skargę bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż w dniu 12 lutego 2013 r. zarządzeniem wezwano pełnomocnika Skarżącej do przedłożenia Sądowi prawidłowo sporządzonej dokumentacji załączonej do skargi, w szczególności obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopią wniesionego środka odwoławczego, a także innych niezbędnych dokumentów – sporządzonych zgodnie z dyrektywami art. 30 c ust. 2 ustawy (w terminie 3 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia). Wezwanie zostało doręczone za pośrednictwem poczty elektronicznej. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych. Wezwanie uzasadniał fakt, iż przesłane Sądowi wraz ze skargą akta sprawy zawierały niepodpisane przez właściwe osoby: a) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu; b) biznes plan; c) protest a nadto żadna z kserokopii nie została poświadczona za zgodność z oryginałem. Biorąc pod uwagę fakt, iż uchybienia te nie zostały w zakreślonym terminie usunięte, Sąd – stosownie do treści art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy, a także wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. nr 1237) – orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie sygn. II GSK 504/13, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą Rz. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 18/13, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu NSA wskazał, iż odczytując treść art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego należało przyjąć, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia byłoby w niniejszej sprawie możliwe, gdyby strona skarżąca została skutecznie wezwana do uzupełniania stwierdzonych braków formalnych skargi w zakresie jej kompletności i - mimo takiego wezwania - braków tych nie uzupełniłaby. W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący - sędzia sprawozdawca wydał wprawdzie w dniu 12 lutego 2013 r. zarządzenie (sygn. akt V SA/Wa 18/13) wzywające pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braków skargi, jednakże zarządzenie to narusza art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie można przyjąć, że jego odpis został stronie skutecznie doręczony w sposób określony w art. 65 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na to brak było podstaw do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Rozpoznając sprawę merytorycznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) – po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Jednocześnie, w myśl art. 30e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z wyłączeniem określonych przepisów ustawy procesowej tj. art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115 – 122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. W ocenie Sądu skarga C. Sp. z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą R. nie jest zasadna. Zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2012 r. zostało w sposób szeroki, przejrzysty i logiczny uzasadnione, dając Sądowi możliwość przeprowadzenia kontroli zawartych w nim wywodów. W zakresie zarzutów zawartych w proteście z dnia [...] marca 2012 r. organ podzielił argumentację Spółki odnośnie kryterium nr 4 "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" - co do kosztów związanych z zakupem serwera oraz kwalifikowalnością wydatków z kategorii WNP (wartości niematerialne i prawne). Za zasadne zostały także uznane argumenty dotyczące kryterium nr 9 "Projekt jest wykonalny technicznie i finansowo, a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania". Spełnienie wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej stanowi niezbędny warunek do rekomendowania projektu do dofinansowania. Sąd podziela stanowisko organu, iż wbrew wywodom zawartym w proteście i w skardze zgłoszony w ramach Działania 8.2. Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, projekt Skarżącej pt. "[...]" nie spełnił : - kryterium oceny merytorycznej obligatoryjnej nr 4 w zakresie wydatków na komputery przenośne, zestaw komputerowy i urządzenie wielofunkcyjne. Urządzenia te nie są bezpośrednio związane z automatyzacją wymiany danych z przedsiębiorstwami, z którymi Skarżący współpracuje. Sąd podkreśla, iż Program Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Oś Priorytetowa 8 Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B ma na celu dofinansowanie projektów dotyczących integracji systemów informatycznych celem automatyzacji wymiany danych między partnerami handlowymi wnioskodawcy wskazanymi we wniosku. Problem posiadania wysokiej klasy urządzeń, jakkolwiek istotny dla Strony, nie uzasadnia zakupu urządzeń nie służących bezpośrednio temu celowi. Zatem w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia wskazywanego w skardze § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Regionalnego pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach PROW 2007-2013. Treść wspomnianego § 11 odnosi się bowiem do rodzaju wydatków kwalifikujących się do udzielenia wsparcia , o którym mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia poniesionych po dniu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. Do wydatków, o których mowa w § 9 ust. 1 zalicza się wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie patentów, licencji, know-how, nieopatentowanej wiedzy technicznej, w szczególności oprogramowania niezbędnego do wdrożenia rozwiązania elektronicznego biznesu typu B2B pod warunkiem spełnienia warunków określonych w tym przepisie. Sąd podziela także w ramach tego kryterium opinie dotyczące niekwalifikowalności wydatku z kategorii EKS (zakup usług eksperckich). Ze swej istoty usługi te nie są bezpośrednio związane z celem projektu – automatyzacją wymiany danych a organ miał podstawy do przyjęcia po analizie zapisów zawartych w projekcie, iż Skarżący we właściwy, wyczerpujący i kompleksowy sposób nie wykazał istnienia tej "bezpośredniości" w ramach jego projektu. Opinie ekspertów, choć nie tożsame, jednak zgodnie wskazują na nieprawidłowości w opisie tego wydatku Zasadne jest także stanowisko dotyczące przekroczenia przez Skarżącą granicy pomiędzy wydatkami na informacje o udziale środków UE w realizacji projektu a wydatkami na promocję systemu Strony. Jakkolwiek racje ma Skarżąca, iż granica ta niekiedy jest bardzo nieostra, to w ocenie Sądu tym bardziej wymagana jest w tym zakresie szczególna uwaga przy opisie planowanych działań. W odniesieniu do kryterium nr 6 dotyczącego wskaźników produktu i rezultatu Sąd podziela stanowisko organu, iż nieprzedstawienie metodologii wyodrębniania grup kategorii przychodów mających związek z projektem i branych pod uwagę przy kalkulacjach stanowi przesłankę do uznania tego kryterium za niespełnione nawet przy pozytywnej ocenie zastosowanej metodologii obliczenia wartości bazowej i docelowej wskaźników rezultatu i sposobu weryfikacji wskaźników produktu. Dla uznania danego kryterium za spełnione wszystkie jego elementy muszą być zgodne z wymogami zawartymi w Przewodniku po kryteriach wyboru i Instrukcją (pkt 13 Biznes Planu). Kryterium nr 8 "Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) nie mogło być uznane za spełnione wobec nieprzedstawienia przez Skarżącą uzasadnienia dla wszystkich wydatków. Uniemożliwiło to ocenę prawidłowości ich oszacowania i relacji nakładów do rezultatów. Opinie ekspertów w tym przedmiocie są zbieżne i jednoznaczne. W odniesieniu do słusznego zarzutu przekroczenia terminu rozpatrzenia protestu Skarżącej należy zauważyć, iż z uwagi na instrukcyjny charakter spornego terminu jego przekroczenie nie może stanowić wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z tych względów sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko Instytucji Pośredniczącej i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji wyroku.