I GSK 1835/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. WSA Inga Gołowska (spr.) Protokolant Marta Podoba po rozpoznaniu w dniu 27sierpnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. G. - Firma Handlowa "F." B. i W. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 lipca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 584/13 w sprawie ze skargi W. G. - Firma Handlowa "F." B. i W. G. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę kasacyjną. I. Wyrokiem z 9 lipca 2013r. sygn. akt: V SA/Wa 584/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę W. G. - Firma Handlowa "F." B. i W. G. na decyzję Szefa Służby Celnej z [...] grudnia 2012r., nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej. Referując stan sprawy, Sąd I instancji podał, że Firma Handlowa "F." B. i W. G. z W. wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. o udzielenie wiążącej informacji taryfowej (WIT) dla towaru opisanego jako sztuczna gałązka drzewa iglastego. Strona wnioskowała o zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do kodu CN 9505 10 90, obejmującego artykuły bożonarodzeniowe z pozostałych materiałów. Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją dokonał klasyfikacji towaru o nazwie sztuczna gałązka drzewa iglastego do kodu CN 6702 10 00 obejmującego kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części, artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców, z tworzyw sztucznych, wskazując, że klasyfikacja taryfowa towaru jest zgodna z postanowieniami reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, brzmieniem opozycji 6702, a także zgodna z brzmieniem podpozycji 6702 10 00 Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej. Klasyfikacja została ustalona również w oparciu o rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) z 19 czerwca 2012r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz. Urz. L 166 z 27 czerwca 2012r.). Na skutek rozpoznania odwołania strony, Szef Służby Celnej, zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Szef Służby Celnej stwierdził, że przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest towar o nazwie sztuczna gałązka drzewa iglastego, wykonany z tworzywa sztucznego i drutu. Wykorzystywana jest jako artykuł dekoracyjny. Organ I instancji towar ten zaklasyfikował do kodu CN 6702 10 00 obejmującego kwiaty sztuczne, liście i owoce, ich części. W polu 9 wiążącej informacji taryfowej Pl-WIT-2012-01000 z 20 września 2012r. zatytułowanym "Uzasadnienie klasyfikacji towaru", organ I instancji podał: "Klasyfikacja zgodna jest z postanowieniami 1 i 6 reguły Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, brzmieniem pozycji 6702, obejmującej kwiaty sztuczne, liście i owoce, a także zgodna z brzmieniem podpozycji 6702 10 00 Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej. Klasyfikacja ustalona również w oparciu o Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii "L" nr 166 z 27 czerwca 2012r. Gałązki nie należy uważać za artykuł świąteczny objęty pozycją 9505, ponieważ nie jest on wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i rozpoznawalny jako artykuł świąteczny. Nie zawiera on żadnych odcisków, ornamentów, symboli lub napisów". Pozycja 9505 nie obejmuje artykułów, które zawierają wzór świąteczny, dekoracje, symbole lub motywy i posiadają funkcję użytkową, na przykład zastawę stołową, naczynia kuchenne, artykuły toaletowe, dywany i inne włókiennicze pokrycia podłogowe, odzież, bieliznę pościelową, bieliznę do celów toaletowych lub kuchennych. Produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Produkty te są używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku. Produkty te, zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy) przeznaczone są do użytku podczas określonego święta. Zgodnie z komentarzem do pozycji 9505 produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą jednocześnie mieć wartość dekoracyjną i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Gdyby faktycznie cecha świąteczności odnosiła się tylko do drugiego warunku, wówczas to zdanie miałoby następujące brzmienie: "produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, musza mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) lub być zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne". Gałązka drzewa iglastego nie posiada cech, które przemawiają za tym, że ma on świąteczny (bożonarodzeniowy) charakter. Sztuczna gałązka drzewa iglastego ma wartość dekoracyjną a nie użytkową. Artykuły dekoracyjne, takie jak sztuczne kwiaty oraz ich części, które głównie wykorzystywane są do dekoracji, na przykład w domach lub kościołach, objęte są pozycją 6702. Artykuły pełniąc funkcje użytkowe są wykluczone z pozycji 9505, nawet jeżeli posiadają wzór lub zdobienie właściwe dla określonego święta. Organ odwoławczy przypomniał, iż z wyjaśnienia strony wynika, że zamówienia na wyprodukowanie sztucznej gałązki drzewa iglastego, import i wprowadzanie do obrotu następuje jedynie w okresie 2-4 miesięcy poprzedzających świąteczną sprzedaż detaliczną. Nie oznacza to jednak, że z tego powodu sporny towar musi mieć charakter artykułu bożonarodzeniowego. Zdaniem organu II instancji sztuczna gałązka drzewa iglastego w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej stanowi sztuczną gałązkę objętą pozycją 6702. Klasyfikacja gałązki drzewa iglastego do pozycji 6702 zgodna jest z postanowieniami reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmieniem tej pozycji (kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców). Strona powołała się na wiążące informacje taryfowe wydane przez niemiecką administrację celną, które zdaniem strony potwierdzają odmienności tradycji świątecznych oraz różnorodność symboli związanych ze świętami ale organ stwierdził, że nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów gospodarczych działających w obrębie Unii Europejskiej. Otrzymane informacje o towarze wraz z wnioskiem pozwoliły w sposób niebudzący wątpliwości ustalić tożsamość towaru oraz zaklasyfikować go do właściwej pozycji Taryfy, zgodnie z regułami 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. Rozporządzenia Komisji (UE) dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej wydawane są w celu zapewnienia jednolitości stosowania Nomenklatury scalonej, wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, oraz że Komisja rozporządzeniem wykonawczym nr 554/2012 z dnia 19 czerwca 2012 r. do kodu CN 6702 90 00 zaklasyfikowała stroik składający się ze sztucznych kwiatów (poinsencji), liści i owoców (gałązki drzew iglastych i jagody), wykonany z materiału włókienniczego pokrytego brokatem, tworzywa sztucznego i metalowego drutu. Produkt ten przeznaczony jest do dekoracji świecy. Klasyfikację wyznaczono przez reguły 1 i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 6702 i 6702 90 00. Zdaniem organu, ze względu na fakt że Komisja Europejska kwiatu poinsecji, liści i owoców (gałązki drzew iglastych i jagody) nie uznała za artykuły bożonarodzeniowe, gałązka drzewa iglastego również nie jest artykułem bożonarodzeniowym w rozumieniu pozycji 9505. II. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na powyższą decyzję organu wniosła Firma Handlowa "F." B. i W. G. zarzucając: 1. rażące naruszenie norm, postępowania, w szczególności art. 122, 180§1, 187§1, 191, 210§4 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm. dalej-O.p.) poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; 2. rażące naruszenie przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędne zastosowanie towaru do kodu CN 6702 90 00 00; 3. rażące naruszenie art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 dalej- p.p.s.a.) poprzez nie wzięcie pod uwagę argumentacji zawartej w wyrokach NSA o sygn. akt: I GSK 533/09, 539/09, 471/09, 538/09, 542/09, 543/09, 541/09, 467/09, 466/09, 532/09 i 529/09; 4. rażące naruszenie art. 197§1 O.p. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że skarga była niezasadna. W pisemnych motywach wyroku Sąd I instancji stwierdził, że kwestią problematyczną w sprawie była klasyfikacja taryfowa produktu o nazwie handlowej "gałązka drzewa iglastego", którą wykonano z tworzywa sztucznego i drutu. Organy celne wiążącą informacją taryfową zaklasyfikowały przedmiotowy towar do kodu CN 6702 10 00 Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o: regułę 1 i 6 ORINS, brzmienie pozycji 6702, obejmującej kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części, a także w oparciu o brzmienie podpozycji 6702 10 00 Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej. W ocenie Sądu, dokonując klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru organy celne prawidłowo zastosowały regułę 1. ORINS, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności -o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł od 2. do 6., a następnie z Not Wyjaśniających. Oznacza to, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru, inaczej mówiąc dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne. Zgodnie z brzmieniem pozycji 6702, pozycja ta obejmuje -Kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców. W myśl komentarza do działu 67, zawartego w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów", pozycja 6702 obejmuje: 1) kwiaty sztuczne, liście i owoce w postaci przypominającej produkty naturalne, wykonane przez połączenie różnych części (przez połączenie, sklejenie, wkładanie jednych w drugie lub w podobny sposób). Kategoria ta obejmuje również sztuczne kwiaty itp. Umownie przedstawiające kwiaty, liście lub owoce, 2) części kwiatów sztucznych, liści lub owoców (na przykład słupki, pręciki, zalążnie, płatki, kielichy kwiatowe, liście i łodygi), 3) artykuły wykonane z kwiatów sztucznych, liści lub owoców (na przykład bukiety, girlandy, wieńce, rośliny) i pozostałe artykuły przeznaczone do stosowania jako ozdoby lub dekoracje, wykonane przez połączenie kwiatów sztucznych, liści lub owoców. Niniejsza pozycja obejmuje sztuczne kwiaty, liście lub owoce przymocowane szpilką lub innym drobnym elementem mocującym. Artykuły objęte pozycją 6702 wykorzystywane są głównie do dekoracji (na przykład w domach lub kościołach) lub jako dekoracje kapeluszy, strojów itp. Z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych poniżej, towary te mogą być z materiałów włókienniczych, filcu, papieru, tworzyw sztucznych, gumy, skóry wyprawionej, folii metalowej, piór, muszli lub innych materiałów pochodzenia zwierzęcego (np. sztuczne liście z ssaków morskich, specjalnie preparowanych i barwionych, składających się z miękkich pozostałości ciał meduz lub mszywiołów) itp. Wszystkie artykuły klasyfikowane są do niniejszej pozycji niezależnie od stopnia ich wykończenia, pod warunkiem, że spełniają one wymogi zawarte w poprzednich punktach. Niniejsza pozycja nie obejmuje: a) naturalnych kwiatów i liści objętych pozycją 0603 lub 0604 (np. barwionych, srebrzonych lub złoconych), b) motywów kwiatowych z koronki, haftu lub innych tekstyliów, które chociaż mogą być wykorzystane jako ozdoby odzieży, to są wykonane jako sztuczne kwiaty (np. przez połączenie różnych części (płatków, pręcików, łodyg itp.), przez połączenie drutem, tekstyliami, papierem, gumą itp. lub przez sklejenie lub w podobny sposób) (sekcja XI), c) nakryć głowy ze sztucznych kwiatów lub liści (dział 65), d) artykułów ze szkła, e) sztucznych kwiatów, liści lub owoców, z ceramiki, kamienia, metalu, drewna itp., otrzymanych w jednym kawałku przez formowanie, kucie, rzeźbienie, tłoczenie lub w innym procesie, lub składających się z części połączonych ze sobą w inny sposób niż przez wiązanie, klejenie, wkładanie jednej w drugą lub w inny podobny sposób, f) drutu zwyczajnie pociętego do długości i pokrytego tekstyliami, papierem itp. przeznaczonego do wyrobu łodyg sztucznych kwiatów itp. (sekcja XV), g) artykułów łatwo rozpoznawalnych jako zabawki lub artykuły karnawałowe (dział 95). Sąd I instancji uznał, że organy celne zasadnie zaklasyfikowały przedmiotowy towar do pozycji 6702. W sytuacji gdy towar występuje w Taryfie celnej i jest klasyfikowany do konkretnego kodu CN, jego inna klasyfikacja wynikająca np. z zastosowania jest niemożliwa. Pozycja 9505 obejmuje artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, które ze względu na ich przeznaczenie są zazwyczaj wykonane z materiałów nietrwałych. Obejmują one: 1) świąteczne dekoracje używane do dekorowania sal, stołów itp. (takie jak girlandy, lampiony itp.); artykuły dekoracyjne na choinki (lameta, kolorowe bombki, zwierzęta i inne figurki itp.); dekoracje ciast, które są tradycyjnie związane z poszczególnymi świętami (np. zwierzęta, flagi), 2) artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia, np. sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, postacie związane z Bożym Narodzeniem oraz zwierzęta, anioły, strzelające zabawki bożonarodzeniowe z niespodzianką, skarpety bożonarodzeniowe, imitacje polan palonych w kominku na Boże Narodzenie, Święte Mikołaje, 3) artykuły maskaradowe, np. maski, sztuczne uszy i nosy, peruki, sztuczne brody i wąsy (niebędące artykułami codziennego użytku-pozycja 6704) oraz kapelusze papierowe. Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje kostiumów maskaradowych z materiałów włókienniczych, objętych działem 61 lub 62, 4) rzucane kulki z papieru lub bawełniano- wełniane, papierowe serpentyny (taśmy karnawałowe), tekturowe trąbki, "wydmuchiwane trąbki", konfetti, parasolki karnawałowe itp. Pozycja 9505 nie obejmuje artykułów, które zawierają wzór świąteczny, dekorację, symbole lub motywy i posiadają funkcję użytkową np. zastawę stołową, naczynia kuchenne, artykuły toaletowe, dywany i inne włókiennicze pokrycia podłogowe, odzież, bieliznę pościelową, bieliznę do celów toaletowych lub kuchennych. Ponadto w myśl komentarza do poz. 9505, zawartego w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Produkty te są używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku. Produkty te, zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), przeznaczone są do użytku podczas określonego święta. Pozycja 9505 nie wymienia sztucznych gałązek. Tym samym za słuszne należało uznać stanowisko organów celnych, że przedmiotowy towar-sztuczna gałązka ostrokrzewu, służący do dekorowania pomieszczeń w okresie Świąt Bożego Narodzenia, a także wykonywania stroików podkreślających charakter tych Świąt, nie jest objęty pozycją 9505. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. podobnie jak i inne rozporządzenia dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej wydane zostało w celu zapewnienia jednolitości stosowania tejże Nomenklatury. Jego wydanie pociąga za sobą konieczność stosowania we wszystkich państwach członkowskich, a zatem i związania jego regulacjami. Z jego treści wynika m.in. że Komisja (UE) zaklasyfikowała do kodu CN 6702 90 00 stroik składający się ze sztucznych liści, kwiatów i owoców wykonany z materiału włókienniczego pokrytego brokatem, tworzywa sztucznego i metalowego drutu. Klasyfikacje tego towaru wyznaczono przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł Interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 6702 i 6702 90 00. Z treści ww. rozporządzenia można więc zasadnie wywodzić, iż również samodzielna część takiego bądź podobnego stroika w postaci np. gałązki drzewa iglastego nie jest artykułem świątecznym objętym pozycją 9505 ponieważ nie została wyłącznie zaprojektowana jako artykuł świąteczny. Sąd I instancji nie dopatrzył się również naruszenia przez organy celne powoływanych w skardze przepisów art. 122, art. 187§1, art. 191 i art. 210§4 O.p. Za chybiony uznano zarzut naruszenia art. 170 p.p.s.a. Sąd podzielił stanowisko organu w kwestii nie powołania biegłego zgodnie z art. 197§1 O.p. Niezasadne było również powoływanie się przez skarżącą na naruszenie art. 210§1 pkt 2 O.p. i na tej podstawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 210§1 O.p. decyzja powinna zawierać oznaczenie organu podatkowego, datę jej wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o trybie odwoławczym-jeżeli od decyzji służy odwołanie oraz podpis osoby upoważnionej z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Jak wynikało z akt administracyjnych (k.76) zaskarżona decyzja, opatrzona została datą 20 grudnia 2012r. Wprawdzie w dołączonej do skargi kserokopii tej decyzji zamieszczona została jedynie data jako "grudzień 2012r.", jednakże skarżąca nie kwestionuje, że ta decyzja została jej skutecznie doręczona (art. 211 O.p.). Skuteczne prawnie doręczenie decyzji wywołuje skutki prawne wynikające z obowiązujących przepisów. W dacie doręczenia decyzji, wchodzi ona do obrotu prawnego jako akt administracyjny załatwiający konkretną sprawę indywidualnego podmiotu. IV. Firma Handlowa "F." B. i W. G. działając przez pełnomocnika radcę prawnego zaskarżyła powyższy wyrok w całości. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. zarzuciła: 1.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 210§1 pkt 2 p.p.s.a. w zw z art. 247§1 pkt 3 O.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że brak wskazania daty w decyzji doręczonej skarżącemu nie stanowi kwalifikowanej wady uzasadniającej stwierdzenie nieważności decyzji, 2.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 211 O.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że skoro skarżący nie kwestionuje samego faktu doręczenia decyzji to brak daty na doręczonej decyzji nie stanowi kwalifikowanej wady prawnej decyzji, 3.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie pomimo, że zaskarżona decyzja-jako doręczona skarżącemu bez wskazania daty jej wydania-jest dotknięta wadą nieważności na podstawie art. 210§1 pkt 2 w zw z art. 247§1 pkt 3 O.p. co miało istotny wpływ na wynik sprawy, 4. naruszenie prawa procesowego tj. art. 145§1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, pomimo, że zaskarżona decyzja wydana przez organ z naruszeniem art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z 27 września 2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz Reguły 1 i 6 ORINS a także z naruszeniem art. 122, art. 180§1, art. 187, art. 188, art. 191, art. 197§1, art. 210§4 O.p. co miało istotny wpływ na wynika sprawy. 5.naruszenie prawa materialnego tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z 27 września 2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez: a. niezastosowanie do przedmiotowego artykułu pozycji CN 9505 10 90 oraz błędną interpretację tej pozycji wyrażającą się w uznaniu, że skoro sztuczne gałązki nie są wymienione w pozycji CN 9505, to ich klasyfikacja w obrębie tej pozycji jest wykluczona, b. niewłaściwe zastosowanie do przedmiotowego artykułu pozycji CN 6702 90 00, 6.naruszenie prawa materialnego tj. Reguły 1i 6 ORINS poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skoro sztuczne gałązki nie są wymienione w pozycji CN 9505, to ich klasyfikacja w obrębie tej pozycji jest wykluczona, 7.naruszenie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 554/2012 z 19/06/2012r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie i wywiedzenie w drodze niedopuszczalnej analogii, że reguła interpretacyjna w nim zawarta znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, 8.naruszenie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wystąpienia do TSUE z wnioskiem o rozpatrzenie pytania prejudycjalnego i orzeczenie w trybie prejudycjalnym o ważności rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. Wskazując na powyższe wniesiono o: 1.skierowanie do TSUE pytania prejudycjalnego i orzeczenie w trybie prejudycjalnym o wykładni aktu przyjętego przez instytucję Unii Europejskiej tj. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w zakresie treści pozycji 9505 kodu TARIC oraz not wyjaśniających do tej pozycji, tj. poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania: a. czy aby zostać zaklasyfikowanymi w obrębie pozycji 9505, towary w każdym przypadku muszą zawierać odciski, ornamenty, symbole lub napisy kojarzące je z konkretnymi świętami? b. czy w świetle brzmienia pozycji 9505 oraz Not wyjaśniających do niej, o przeznaczeniu towaru do użytku podczas określonego święta decyduje wyłącznie fakt posiadania przez te towary ornamentów, odcisków, symboli bądź napisów, czy też możliwym jest uznanie danego artykułu jako świąteczny wyłącznie w oparciu o kojarzenie danego artykułu przez społeczność w obrębie kraju członkowskiego (lub grupy krajów) z konkretnymi świętami - nawet w przypadku, gdy artykuł taki nie posiada żadnych napisów, odcisków, ornamentów lub symboli? 2.orzeczenie w trybie prejudycjalnym o ważności rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. Ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia przez tutejszy Sąd wniosku o zwrócenie się do TSUE o rozpatrzenie pytania prejudycjalnego, w oparciu o art.125§1 pkt 1 p.p.s.a. wniesiono o zawieszenie postępowania przed Sądem do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed TSUE w sprawie T-468/12 w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji Nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów wg Nomenklatury scalonej, uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie i zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Odpowiadając na skargę kasacyjną Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie. V. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw (art. 184 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 183§1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują. Tym samym wyrok Sądu I instancji podlega kontroli pod kątem ustalenia, czy jest on wadliwy w zakresie objętym zarzutami wyartykułowanymi w skardze kasacyjnej. Dodać przy tym należy, że rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, iż Naczelny Sąd Administracyjny związany jest jej podstawami, czyli wskazanymi przepisami prawa materialnego lub procesowego. Natomiast NSA nie jest władny badać czy zaskarżony wyrok nie narusza innych przepisów niż wskazane w podstawach, na których środek oparto. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych jest o tyle istotne, że zgodnie z zasadą rozpoznawania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w granicach skargi kasacyjnej sąd ten nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (ad meritum) w jego całokształcie. Zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznaczają więc sformułowane przez skarżącego zarzuty, oparte na ustawowych podstawach i uzasadnione w treści skargi kasacyjnej. Konkretne podstawy skargi kasacyjnej, czyli zawarte w niej przyczyny zaskarżenia rozstrzygnięcia, determinują całkowicie kierunek działalności badawczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą musi on podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Z tych względów, skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, obwarowanym m.in. przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175§1-§3 p.p.s.a.), który opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna spełniać wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowym, ponadto jej obligatoryjnym elementem, jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Uzasadnienie skargi kasacyjnej ma zawierać rozwinięcie podniesionych zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie na czym naruszenie prawa polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu lub uzasadnienie zarzutu niewłaściwego zastosowania przepisu, a w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym - wykazanie, że zarzucane uchybienie rzeczywiście mogło mieć wpływ na wynik sprawy (wyrok NSA z 12 października 2005r. sygn. akt: I FSK 155/05, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej- CBOSA, także por. J. Drachal, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, Warszawa 2011, s. 600). Uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno przede wszystkim przedstawiać argumenty mające na celu wskazanie słuszności podstaw kasacyjnych (por. A. Skoczylas, Glosa do postanowienia NSA z 5 sierpnia 2004r. sygn. akt: FSK 299/04). Zarzuty skargi kasacyjnej odnosić się powinny do zaskarżonego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego zgodność z prawem jest przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie zaś do decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej, wydanych przez organ administracji publicznej (por. wyrok NSA z 19 marca 2013r. sygn. akt: II GSK 2455/11-CBOSA). Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej należy wskazać, iż Skarżąca oparła skargę kasacyjną na obu podstawach kasacyjnych, wymienionych w art. 174 p.p.s.a. Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, gdyż dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo, że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd przepis prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2008r. sygn. akt: II FSK 1787/06-CBOSA). Nietrafne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania sformułowane w pkt 1-4 petitum skargi kasacyjnej. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w pkt 1-3, wskazać należy, że mają one charakter komplementarny i odnoszą się do niedostrzeżenia przez WSA w W. rażącego naruszenia prawa, poprzez doręczenie stronie decyzji administracyjnej nie zawierającej daty jej wydania. Zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie. Skarżącej Spółce doręczono decyzję administracyjną w której data została określona w sposób niepełny tj. ,,grudzień 2012r." W aktach administracyjnych, znajduje się natomiast egzemplarz decyzji zawierający pełną datę ,,20 grudnia 2012r." WSA w W., przyjął, że strona otrzymała decyzję administracyjną i co ważne nie kwestionowała tej okoliczności zatem decyzja weszła do obrotu prawnego. Skarżąca skutecznie też wniosła skargę do WSA w W. Stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe. Wprawdzie decyzja odwoławcza Szefa Służby Celnej w W., nie zawierała daty jej wydania, czego wymagał art. 210§1 pkt 2 O.p., jednakże uchybienie to, mające charakter formalny, nie miało wpływu na wynik sprawy. Data decyzji, nie jest elementem koniecznym dla uznania pisma za decyzję, albowiem jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, zalicza się tu tylko: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (wyrok NSA z 20 lipca 1981r., sygn. akt: SA 1163/81, publ. OSPiKA nr 9-10/1982r., poz. 169). Wskazać także należy, że zgodnie z utrwalonymi poglądami w orzecznictwie sądów administracyjnych "rażące naruszenie prawa" to takie, uchybienie w wyniku, którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności, lub gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa (por. wyroki NSA: z 6 lutego 2006r. sygn. akt: I FSK 439/05, publik. ONSAiWSA z 2007 r. Nr 1, poz. 13; z 16 października 2008r. sygn. akt: I FSK 1237/07; z 21 maja 2009r. sygn. akt: II FSK 131/08; z 1 października 2009r. sygn. akt: II FSK 667/08; z 12 października 2011r., sygn. akt: II FSK 736/10 oraz S. Babiarz, Rażące naruszenie prawa jako przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, Jurysdykcja Podatkowa 2010, nr 1, s. 68 i nast.). Tego rodzaju rażące naruszenie prawa, jak trafnie przyjął Sąd I instancji, nie wystąpiło w rozpoznawanej sprawie. Istotą stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247§1 pkt 3 Op. jest to, aby przesłanka będąca przyczyną stwierdzenia nieważności istniała w chwili wydania decyzji. Naruszenie prawa tylko wtedy powoduje nieważność aktu administracyjnego, gdy ma charakter "rażącego", tzn. gdy decyzja wydana została wbrew nakazowi lub zdarzeniu ustanowionemu w przepisie prawa, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa lub ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek. Także zarzut naruszenia prawa procesowego z pkt 4 petitum skargi kasacyjnej był chybiony. Autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenie prawa procesowego tj. art. 145§1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w tym, że skarga nie została uwzględniona mimo, że organ wydał decyzję z naruszeniem art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z 27 września 2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz Reguły 1 i 6 ORINS a także z naruszeniem art. 122, art. 180§1, art. 187, art. 188, art. 191, art. 197§1, art. 210§4 O.p. W rozpoznawanej sprawie, w przedmiotowym środku zaskarżenia w ogóle nie przedstawiono uzasadnienia postawionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania opisanych w pkt 4 petitum skargi kasacyjnej i w tym zakresie skarga kasacyjna nie spełnia ustawowych warunków określonych w art. 176 p.p.s.a. Nie zasługiwały również na uwzględnienie, zarzuty naruszenia prawa materialnego. Problem prawny jaki zarysował się w sprawie, odnosił się do kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem decyzji Szefa Służby Celnej wydanej w przedmiocie udzielenia wiążącej informacji taryfowej dla towaru opisanego jako sztuczna gałązka drzewa iglastego, podzielił pogląd organu, że towar powinien być zaklasyfikowany do pozycji 6702, która obejmuje: "kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców." Organ podkreślił, że sztuczna gałązka drzewa iglastego nie jest rozpoznawalna jako świąteczna (bożonarodzeniowa), ponieważ nie posiadają żadnych elementów: napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że zostały zaprojektowane i wykonane jako artykuły świąteczne i są przeznaczone do użytku tylko podczas świąt Bożego Narodzenia. Odnosząc się do tak zarysowanej istoty problemu prawnego w rozpatrywanej sprawie, w świetle brzmienia art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz określone nią cele, nie może budzić żadnych wątpliwości, że jej istota, jak wprost i wyraźnie wynika z wprowadzenia do wymienionego aktu prawa unijnego, wyraża się przede wszystkim w tym, aby Nomenklatura Scalona i każda inna nomenklatura w całości lub częściowo oparta na niej lub dodająca do niej podpodziały stosowana była w sposób jednolity przez wszystkie Państwa Członkowskie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przepisy prawa celnego stosuje się w sposób jednolity na całym obszarze celnym Wspólnoty, chyba że postanowienia umów międzynarodowych, praktyka przyjęta zwyczajowo na określonym obszarze geograficznym i gospodarczym bądź też przepisy dotyczące stosowania przez Wspólnotę autonomicznych środków stanowią inaczej. Wobec tego, że pomiędzy państwami członkowskimi UE nie ma granic celnych, konieczność jednolitego i tożsamego stosowania przepisów prawa celnego we wszystkich państwach członkowskich jest oczywista. Towary wprowadzone na obszar jakiegokolwiek państwa członkowskiego mogą być bowiem, co do zasady, bez ograniczeń celnych przemieszczane na obszarze pozostałych państw. W konsekwencji rozbieżności w wykładni i stosowaniu przepisów celnych mogłyby wywołać podobny skutek, jak rozbieżności w treści przepisów celnych pomiędzy poszczególnymi państwami tworzącymi unię celną. W związku z tym, w doktrynie prawa podkreśla się, że Wspólnotowy Kodeks Celny normatywnie uzasadnia i przesądza o konieczności jednolitego stosowania regulacji celnych, co stanowi jedynie jeden z elementów szerszej problematyki interpretacji europejskich przepisów prawnych. W tej mierze, nie można tracić z pola widzenia i tego aspektu analizowanego zagadnienia, który wiąże się z nakazem uwzględniania w procesie wykładni aktów prawa UE tego, aby treść pojęć, którymi na ich gruncie operuje prawodawca unijny uwzględniała ich "unijne znaczenie i kontekst". W konsekwencji, wówczas, gdy w przepisach prawnych pojawiają się pojęcia i terminy niezdefiniowane w prawie unijnym, Trybunał Sprawiedliwości, co do zasady, za niezasadne uznaje opieranie się na rozumieniu danego pojęcia czy też terminu, które przyjęte zostało w krajowym porządku prawnym (por. Wspólnotowy Kodeks Celny. Komentarz, red. W. Morawski, Lex 2007). Ze wskazanego punktu widzenia, gdy podkreślić w tej mierze znaczenie dyrektywy jednolitego stosowania przepisów celnych, w tym nomenklatury scalonej, przez wszystkie Państwa Członkowskie, nie dotyczy okoliczności stanu faktycznego, który przyjęty został za podstawę wyrokowania. Dokonując oceny zasadności zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej, a przez ich pryzmat oceny zgodności z prawem zaskarżonego wyroku Sądu I instancji podnieść należy, w rozpoznawanej sprawie obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 1006/2011z 27 września 2011r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE L z 28 października 2011r.). Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez Państwa Członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich oraz nomenklatura są jednolite. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych, dotyczących przywozu lub wywozu towarów. TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które ewentualnie mogłyby być brane pod uwagę. Dla celów wykładni Taryfy celnej zastosowanie znajduje także komentarz zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów", stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. nr 86, poz. 880) oraz w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" (Dz. Urz. UE. Nr C 50 z 28 lutego 2006r., s. 1). Każda pozycja kodu Wspólnej Taryfy Celnej jest równoprawna, a jej zastosowanie, co do zasady, zależy tylko od tego, czy klasyfikowany towar odpowiada danemu kodowi. Klasyfikowany przez organy celne sporny towar został opisany we wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej (WIT) jako sztuczna gałązka drzewa iglastego i przyporządkowany przez Skarżącą do pozycji CN 9505 (kod TARIC 9505109000), jako artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych lub żartów. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, Sąd I instancji słusznie uznał stanowisko organów celnych za prawidłowe, że tak opisany we wniosku towar podlega klasyfikacji taryfowej, zgodnie z regułą 1 i 6 ORINS, do pozycji CN 6702 Taryfy celnej. Reguła 1 ORINS stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie jest to sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami (od 2-5). Zgodnie z brzmieniem pozycji 6702, obejmuje ona "kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców". Uwzględniając treść uwagi 3 do działu 67, z której wynika, że pozycja 6702 nie obejmuje kwiatów sztucznych, liści lub owoców ze szkła, ceramiki, kamienia, metalu, drewna lub pozostałych materiałów, wykonanych w całości przez formowanie, kucie, rzeźbienie, matrycowanie lub inną techniką, lub składających się z części połączonych w inny sposób niż przez wiązanie, klejenie, wkładanie jednej w drugą, lub w inny podobny sposób, za oczywiste uznać należy również, że towar, opisany w dokumentach handlowych przedstawionych przez stronę, z uwagi na jego stan, nie podlega wskazanemu wyżej wyłączeniu. Podkreślić należy również, że pozycja 6702 obejmuje z brzmienia: kwiaty sztuczne, liście, owoce i ich części oraz artykuły z nich wykonane, nie dzieląc ich na gatunki, sposób wykorzystania, ani też, co istotne, na porę roku czy święta, w czasie których bywają wykorzystywane czy z jakimi są lub mogą być kojarzone. Skoro ponadto, przeznaczenie towaru ma wpływ na klasyfikację taryfową tylko wtedy, gdy stanowi tak Taryfa celna, to zastosowana dla spornych towarów pozycja CN 6702, która z brzmienia obejmuje kwiaty sztuczne, liście, owoce i ich części oraz artykuły z nich wykonane, nie dzieląc ich - jak wyżej podkreślono - na gatunki, sposób wykorzystania, ani porę roku czy święta w czasie których bywają wykorzystywane czy z jakimi są lub mogą być kojarzone, to przyjąć należy, że obejmuje wszystkie wymienione w niej towary - niezależnie od gatunku, przeznaczenia czy sposobu wykorzystania, z wyłączeniem jedynie towarów określonych w uwadze 3 do działu 67. W tym stanie rzeczy przyjętą klasyfikację celną należy ocenić, jako jedynie możliwą i prawidłową. Nie budzi bowiem wątpliwości, że taryfikacja spornego towaru do pozycji CN 6702 jest zgodna z jej brzmieniem. W związku z powyższym podzielić należy również stanowisko Sądu I instancji odnośnie do braku podstaw klasyfikowania omawianego towaru do zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym kodu CN 9505. Kod ten obejmuje artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów. Zgodnie z komentarzem do działu 95, zawartym w Notach wyjaśniających do Taryfy celnej oraz w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, pozycja 9505 obejmuje artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, które ze względu na ich przeznaczenie są zazwyczaj wykonane z materiałów nietrwałych. Obejmują one nie mające charakteru użytkowego: 1) świąteczne dekoracje używane do dekorowania sal, stołów itp. (takie jak girlandy, lampiony itp.); artykuły dekoracyjne na choinki (lameta, kolorowe bombki, zwierzęta i inne figurki itp.); dekoracje ciast, które są tradycyjnie związane z poszczególnymi świętami (np. zwierzęta, flagi); 2) artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia, np. sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, postacie związane z Bożym Narodzeniem oraz zwierzęta, anioły, strzelające zabawki bożonarodzeniowe z niespodzianką, skarpety bożonarodzeniowe, imitacje polan palonych w kominku na Boże Narodzenie, Święte Mikołaje; 3) artykuły maskaradowe, np. maski, sztuczne uszy i nosy, peruki, sztuczne brody i wąsy (niebędące artykułami codziennego użytku - pozycja 6704) oraz kapelusze papierowe. Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje kostiumów maskaradowych z materiałów włókienniczych, objętych działem 61 lub 62; 4) rzucane kulki z papieru lub bawełniano - wełniane, papierowe serpentyny (taśmy karnawałowe), tekturowe trąbki, "wydmuchiwane trąbki", konfetti, parasolki karnawałowe itp. Przedstawiony opis, nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zakwalifikowanie do kodu CN 9505 spornego towaru nie znajduje podstaw prawnych, bowiem byłoby to nie do pogodzenia z regułą 1 ORINS, na podstawie której - wprost, zgodnie z jej brzmieniem - towar ten należy zaklasyfikować do pozycji 6702, obejmującej "kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców". W kontekście argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzić należy również, że sam fakt, iż sporny towar pełni funkcję dekoracyjną, nie jest jeszcze wystarczającego uzasadnienia do klasyfikowania go do kodu CN 9505, pozycji 9505 10 - artykuły bożonarodzeniowe. Z tego mianowicie powodu, że wszystkie sztuczne kwiaty z istoty mają charakter dekoracyjny. Zatem zawarcie w wyjaśnieniach do pozycji 9505 informacji, że produkty nią objęte mogą mieć wartość dekoracyjną nie przyczynia się do rozgraniczenia z pozycją 6702. Nie ma bowiem podstaw by przyjąć, że towar ten to "artykuły świąteczne", "artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia" na terytorium Unii Europejskiej. Uwzględniając w tym kontekście treść Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej podnieść należy również, że aby towary mogły być klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Sporny towar nie posiada żadnych elementów: napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że został on zaprojektowany i wyprodukowany wyłącznie, jako artykuły świąteczne jak również, że jest rozpoznawalny wyłącznie jako artykuły świąteczne. W związku z tym, podkreślić należy, że ocena spełnienia przez towar tej cechy, którą jest jego charakterystyka wiążąca się ze wskazaną powyżej "wyłącznością" zaprojektowania, wyprodukowania oraz rozpoznawania, jako artykułu świątecznego, w świetle na wstępie poczynionych uwag, nie może pomijać konsekwencji wypływających z dyrektywy jednolitego stosowania unijnych przepisów celnych. Należałoby więc przyjąć, że interpretowanie nieostrych pojęć "artykułu świątecznego", "artykułu tradycyjnie używanego w święta", "artykułu wyłącznie zaprojektowanego, wyprodukowanego i rozpoznawalnego, jako świąteczny", którymi operuje na gruncie omawianej regulacji prawodawca unijny, z punktu widzenia ich stosowania dla potrzeb konkretnego stanu faktycznego, nie może pomijać konieczności uwzględniania ich kontekstu unijnego. W świetle okoliczności stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy również, że oceny o prawidłowości stanowiska wyrażonego w kontrolowanym wyroku Sądu I instancji, nie podważają również, z uwagi na treść regulacji zawartej w art. 12 ust. 1 i 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, i te argumenty strony skarżącej kasacyjnie, które budowała ona-bez szerszego jednak rozwinięcia-w przykładach wiążących informacji taryfowych mających świadczyć o zróżnicowaniu tradycji świątecznych, w tym również świątecznej symboliki. Ponadto, uwzględniając dotychczas przedstawione uwagi oraz formułowane na ich gruncie argumenty, w tym w szczególności te, które odnoszą się celów ustanowienia unijnych przepisów celnych oraz potrzeby jednolitego ich stosowania we wszystkich Państwach Członkowskich, stanowisku strony skarżącej eksponującej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej brak potrzeby uwzględniania w procesie klasyfikacji spornych towarów takich ich elementów i cech, jak napisy, symbole, zdobienia, ornamentykę, które by wskazywały, że został one zaprojektowane i wyprodukowane wyłącznie, jako artykuły świąteczne jak również, że są one rozpoznawalne wyłącznie jako artykuły świąteczne, a w jej miejsce - wobec braku "uniwersalnego wymiaru "świąteczności" w poszczególnych państwach UE" - potrzebę uwzględniania symboliki i zwyczajów danej społeczności, przeciwstawić należy, jako posiłkowy następujący argument. Mianowicie, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 554/201 z 19 czerwca 2012r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, które wydane zostało w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 oraz konieczności przyjęcia środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do przywołanego rozporządzenia, stroik składający się ze sztucznych kwiatów (poisencji), liści i owoców (gałązki drzew iglastych i jagody), zgodnie z Regułą 1 ORINIS, jest klasyfikowany do kodu CN 6702 90 00 i nie może być uważany za artykuł świąteczny objęty pozycją 9505. Nie jest bowiem on wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i rozpoznawalny, jako artykuł świąteczny i nie zawiera żadnych odcisków, ornamentów, symboli lub napisów, a w związku z tym nie jest przeznaczony do użytku podczas określonego święta. Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej, z przywołanego rozporządzenia jednoznacznie wynika więc, że wskazana cecha towaru ma istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości klasyfikowania go do pozycji CN 9505. Stawiane zatem w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego uznać należało za pozbawione usprawiedliwionych podstaw. W związku z tym, co wskazano wyżej, że istota problemu prawnego w rozpatrywanej sprawie nie dotyczy okoliczności stanu faktycznego, a wykładni, zwłaszcza zaś stosowania prawa w ustalonym stanie faktycznym sprawy, czyli oceny prawidłowości zaklasyfikowania objętego wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej towaru do pozycji CN 6702, -sztucznej gałązki drzewa iglastego, stwierdzić należy, że postawione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie mogły odnieść skutku oczekiwanego przez autora skargi kasacyjnej. W świetle wszystkich przedstawionych powyżej argumentów, stwierdzić należy również, że w rozpatrywanej sprawie nie ziściły przesłanki, które mogłyby uzasadniać wystąpienie przez Naczelny Sad Administracyjny z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o dokonanie wykładni rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, w zakresie, w jakim przedstawione zostało to przez stronę skarżącą kasacyjnie. Również wniosek o orzeczenie w trybie prejudycjalnym o ważności rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej był niezasadny. Realizacji przez sąd orzekający w sprawie, w trybie pytania prejudycjalnego, tzw. funkcji kooperacyjnej muszą towarzyszyć, bowiem wątpliwości odnośnie do stosowanych w niej przepisów prawa unijnego, których Sąd w składzie orzekającym w rozpatrywanej sprawie jednak nie powziął. Ich brak nie uzasadniał, więc inicjowania postępowania w omawianym trybie. Obowiązek wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym nie aktualizuje się również w sytuacji, gdy nie było wcześniejszego orzeczenia TS UE, do którego sąd krajowy mógłby nawiązać, co znajduje swoje potwierdzenie w doktrynie acte clair, tj. aktów jasnych. Wniosek zaś o zawieszenie postępowania przed Naczelny Sądem Administracyjnym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed TSUE w sprawie T-468/12 w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji Nr 554/2012 z 19 czerwca 2012r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów wg Nomenklatury Scalonej, stał się bezprzedmiotowy bowiem postanowieniem z 22 stycznia 2014r. TSUE odrzucił w/w skargę. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.