I GSK 1712/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. S. J. Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r. o sygn. akt V SA/Wa 1364/13 w sprawie ze skargi K. S. J. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r., Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w W., po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie określenia kwoty cła i kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, odrzucił skargę. Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi, jak również o złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopi. Pełnomocnik strony skarżącej, w związku z zarządzeniem, dołączył pełny odpis KRS skarżącej spółki oraz wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia. Pełnomocnik spółki skarżącej nie dołączył pełnomocnictwa procesowego wskazując na fakt, iż stosowne pełnomocnictwo zostało przedłożone do akt sprawy w marcu 2012 r. – akta administracyjne sprawy. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę, w związku z nienadesłaniem pełnomocnictwa procesowego w zakreślonym przez Sąd siedmio dniowym terminie. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł pełnomocnik skarżącej spółki, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi wobec nieusunięcia w terminie jej braku formalnego dotyczącego złożonego pełnomocnictwa, mimo iż w rzeczywistości skarga nie była obarczona tym brakiem formalnym, a pozostałe braki formalne skargi zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, które to naruszenie skutkowało pozbawieniem skarżącej prawa do sądu, gwarantowanego w art. 77 ust 2 Konstytucji RP oraz naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, iż przekazanie Sądowi przez organ administracji publicznej pełnomocnictwa wraz z aktami sprawy nie wyczerpuje dyspozycji przepisu poprzez wezwanie pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdowało się stosowne pełnomocnictwo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarzuty w niej podniesione są uzasadnione. Zarzuty skargi kasacyjnej wskazują na naruszeniu przepisów postępowania tj; art. 58 § 1 pkt 3, art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, zaś z przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak w tym zakresie uzupełniany jest w trybie art. 49 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż w rozpoznawanej sprawie pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym znajdowało się w aktach z postępowania administracyjnego sprawy, które są częścią akt sprawy na podstawie których sąd wydaje orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie wskazujący, że obowiązek złożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi przy wnoszeniu skargi nie powstaje, gdy pełnomocnictwo to zostało już złożone w postępowaniu administracyjnym (warunkiem jest zatem, aby pełnomocnictwo obejmowało umocowanie do działania w imieniu strony także przed sądami administracyjnymi). Wniosek taki wyprowadzono z treści art. 133 § 1 (mającego z mocy art. 166 p.p.s.a. zastosowanie także do postanowień), nakazującego sądowi wydawanie orzeczeń na podstawie akt sprawy, przez które należy rozumieć zarówno akta sądowe, jak i akta z postępowania administracyjnego (vide postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 450/06, z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 286/08, z dnia 23 sierpnia 2011 r. II OSK 1541/11, por. także J.P. Tarno: "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2010, Wydanie 3, str. 135). Przyznać należy, iż w orzecznictwie reprezentowane jest również odmienne stanowisko wskazujące na obowiązek pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1551/04 Lex Polonica nr 1072581; wyrok NSA z dnia 26 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 322/05, Lex nr 274867; wyrok NSA z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt FSK 2137/04, Lex nr 247029) ale w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie powyższy pogląd jest nieprawidłowy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a jest uzasadniony. Tym samym brak było podstaw do odrzucenia skargi, co czyni uzasadnionym zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.