II SA/Wa 2110/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spraw.) Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędzia WSA Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Gminy B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń Burmistrza Gminy B. - oddala skargę - Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] z dnia [...] października 2012 r., działając na podstawie art. 91 ust. 1 oraz art. 92 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza Gminy B. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie unieważnienia konkursu na kandydatów na stanowiska dyrektorów szkół przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r. tj. w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz zarządzenia Burmistrza Gminy B. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2012 r. Burmistrz Gminy B., działając na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, art. 5c pkt 2 i art. 36a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 ze zm.), wydał zarządzenie Nr [...], w którym unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. (§ 1), uchylił zarządzenie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydatów na stanowiska dyrektorów szkół oraz zarządzenie Nr [...] z [...] czerwca 2012 r. w sprawie powołania komisji konkursowych do przeprowadzenia konkursów wyłaniających kandydatów na stanowiska dyrektorów: Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz Szkoły Podstawowej w K. (§ 2), a także zarządził ponowne przeprowadzenie postępowania w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych (§3). Natomiast w dniu [...] sierpnia 2012 r. Burmistrz Gminy B., działając na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 i art. 47 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 36a ust. 1 i ust. 5 w związku z art. 3 pkt 5 i art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B. W związku z sygnałem w sprawie okoliczności unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające i stwierdził, że zarządzenie Nr [...] narusza prawo w sposób istotny. Wyjaśnił, że procedura wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki została unormowana art. 36a ustawy o systemie oświaty oraz w rozporządzeniu z dnia 8 kwietnia 2010 r. W § 8 ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia określono okoliczności unieważnienia konkursu i zarządzenia ponownego jego przeprowadzenia w przypadku: nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków, naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1, innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W uzasadnieniu do przedmiotowego zarządzenia Burmistrz określił dwie przesłanki unieważnienia konkursu, wypełniające jego zdaniem okoliczności opisane w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Pierwsza z nich dotyczyła nieprecyzyjnego, w ocenie Burmistrza, ogłoszenia przez organ prowadzący szkołę konkursu, poprzez brak wskazania w ogłoszeniu wymogów wobec kandydata na stanowisko dyrektora, wypływających z treści § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz. U. nr 184, poz. 1436 ze zm.). Organ nadzoru wyjaśnił jednak, że wymogi odnośnie treści ogłoszenia dotyczącego konkursu zostały unormowane w § 1 ust. 2 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r. Przepis ten powinien być punktem odniesienia do oceny prawidłowości ogłoszenia konkursowego. Ogłoszenie to stanowi ponadto jedynie czynność o charakterze materialno-technicznym. W związku z powyższym, wywodzenie z cech ogłoszenia konkursowego wniosku o zaistnieniu bezpośredniej przesłanki, skutkującej unieważnieniem konkursu, nie znajduje uzasadnienia prawnego. Ponadto, Burmistrz jako organ prowadzący szkołę przeprowadził w dniu [...] lipca 2012 r. postępowanie konkursowe i jako jej przewodniczący, przeprowadził rozmowy z kandydatami oraz zarządził głosowane nad kandydaturami. Jak wynika z dokumentów przekazanych organowi nadzoru ani przewodniczący komisji, ani żaden z jej członków nie zgłosili zastrzeżenia na którymkolwiek etapie pracy komisji co do zawartości ofert kandydatów. Wyjaśnił też, że uchwała komisji konkursowej o dopuszczeniu kandydata do postępowania konkursowego w kontekście spełnienia przez kandydata wymagań wynikających z rozporządzenia w sprawie wymagań czyni przesłankę braków w ogłoszeniu konkursowym pozbawioną podstawy prawnej. Dodał też, że jest w posiadaniu dwóch pism Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczących przedmiotowego konkursu, z dnia [...] lipca 2012 r. i z dnia [...] sierpnia 2012 r., w których zawarto stanowisko, iż kompetencje sprawdzenia, czy kandydat na stanowisko dyrektora szkoły spełnia wymagania zawarte w ogłoszeniu posiada jedynie komisja konkursowa, natomiast ocena zgodności z prawem procedury konkursowej należy do kompetencji organu prowadzącego. Potwierdzono też kwalifikacje kandydata, który wygrał konkurs do zajmowania stanowiska nauczyciela w gimnazjum w kontekście wypełnienia wymogów określonych w unormowaniach rozporządzenia w sprawie wymagań. Odnosząc się natomiast do drugiej, wskazanej przez Burmistrza przesłanki, tj. braku obiektywizmu członka komisji konkursowej reprezentującego Radę Rodziców w związku z zatrudnieniem go na stanowisku podległym jednej z kandydatek na dyrektora Zespołu, organ nadzoru stwierdził, że żaden z przepisów normujących funkcjonowanie komisji nie przewiduje, okoliczności wyłączenia członka składu komisji. Ponadto organ nadzoru stwierdził, że dysponuje oświadczeniem członka komisji reprezentującego Radę Rodziców z dnia [...] lipca 2012 r. o braku okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jego bezstronności w pracach Komisji konkursowej. Organ wyjaśnił, że wykładnia unormowań dotyczących procedury konkursowej na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyraźnie wskazuje na wielostopniowy i sformalizowany proces wyłaniania kandydata na członka komisji obwarowany licznymi wymogami natury materialnej i formalnej. W tym też kontekście, w ocenie organu nadzoru, należy dokonywać interpretacji cytowanego powyżej § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Należy więc mieć na uwadze, że nie każda nieprawidłowość może stanowić przesłankę unieważnienia konkursu, a jedynie taka, która może mieć wpływ na jego wynik. Logicznym jest zatem wniosek o potrzebie wyczerpującego udowodnienia i uprawdopodobnienia zaistnienia tych okoliczności, co zdaniem Wojewody nie miało w tym przypadku miejsca. Dalej stwierdził, że art. 36a ust. 2 o systemie oświaty wskazuje, iż kandydat na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki jest wyłaniany w drodze konkursu. Kandydatowi wyłonionemu w procedurze konkursowej nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. Zatem brak dokonania powyższej czynności przez organ prowadzący stanowi złamanie opisanej powyżej normy prawnej. Ponadto, przepis ten nie może stanowić podstawy prawnej dla wydanego zarządzenia unieważniającego konkurs na stanowisko dyrektorów szkół, albowiem z brzmienia tego przepisu można wywieść jedynie kompetencje dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły wyłonionego w drodze konkursu. Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że przedstawione przez Burmistrza Gminy B. w zarządzeniu Nr [...] argumenty unieważnienia konkursu nie stanowią przesłanki zastosowania unormowań § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Oznacza to, że wspomniane zarządzenie wydano bez podstawy prawnej i narusza ono prawo w sposób istotny, co skutkuje stwierdzeniem nieważności tego aktu. Wskazał też, że w § 2 zarządzenia Nr [...] derogowano zarządzenia Nr [...] oraz [...] w całym zakresie ich obowiązywania, tj. również w zakresie konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w K., co nie pokrywa się z zakresem normowania określonym w tytule zarządzenia Nr [...]. Odnosząc się natomiast do zarządzenia Burmistrza Gminy B. Nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B., organ nadzoru stwierdził, że zostało ono wydane wskutek wydania zarządzenia Nr [...] i stanowi jego logiczną konsekwencję. Mocą tego aktu powierzono pełnienie obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych innej osobie, niż wybrana w drodze konkursu unieważnionego następnie zarządzeniem Nr [...]. Stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr [...] implikuje potrzebę stwierdzenia nieważności powiązanego z nim zarządzenia Nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie Burmistrz Gminy B. zarzucił mu niezgodność z prawem polegającą na naruszeniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że zarządzenie Nr [...] oraz zarządzenie Nr [...] są sprzeczne z prawem w stopniu istotnym i w konsekwencji nieważne, naruszeniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r., polegające na przyjęciu, że przywołane w uzasadnieniu zarządzenia [...] okoliczności nie stanowią innych nieprawidłowości w rozumieniu przywołanego przepisu, co skutkowało stwierdzeniem przez organ, że zarządzenie [...] wydane zostało bez podstawy prawnej oraz naruszeniu art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, polegające na jego niezastosowaniu i przyjęciu, że powierzenie pełnienia obowiązków dyrektora dotychczasowej wicedyrektor na okres 10 miesięcy nastąpiło w sposób sprzeczny z prawem w stopniu istotnym. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem materialnym i procesowym. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Dokonując oceny legalności zaskarżonego aktu nadzorczego Wojewody [...], Sąd uznał, iż skarga wniesiona na ten akt nie zasługuje na uwzględnienie. Rozważania Sądu należy rozpocząć od wskazania, że zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych należy do zadań własnych gmin. Publiczną szkołą podstawową kieruje nauczyciel (lub inna osoba), któremu stanowisko dyrektora powierza organ prowadzący szkołę, tj. wójt (burmistrz, prezydent miasta). Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły wyłania się w drodze konkursu (art. 36 ust. 1 i ust. 2, art. 36a, art. 5 ust. 5 i art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, Dz. U. nr 256, poz. 2572 ze zm.). Organ prowadzący szkołę ogłasza konkurs na stanowisko dyrektora szkoły, powołuje komisję konkursową w celu przeprowadzenia konkursu oraz sprawuje nadzór nad prawidłowością postępowania konkursowego (art. 36a ust. 6 cytowanej ustawy). Realizując ostatnio wymienione kompetencje, powyższy organ zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie (art. 36a ust. 12 oraz § 8 ust. 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, Dz. U. z 2010 r. nr 60, poz. 373). Cytowane powyżej rozporządzenie przewiduje, w § 8 ust. 2, jedynie 4 przypadki, w których organ prowadzący unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie, tj. w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest wykładnia ostatniego z wymienionych przypadków, tj. innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Istota problemu sprowadza się zatem do tego, jak należy rozumieć powołany przepis i czy zawarta w nim norma dawała podstawę do unieważnienia omawianego konkursu z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarządzenia z dnia [...] sierpnia 2012 r. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wymieniona w § 8 ust. 2 pkt 4 okoliczność, pomimo ogólnego sformułowania, "innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu", nie obejmuje swoim zakresem okoliczności wymienionych w pkt 1-3 cytowanego przepisu. Oznacza to, że wadliwości związane z niedopuszczeniem kandydata do postępowania konkursowego, procedowaniem przez komisję konkursową bez wymaganej liczby członków i naruszeniem tajności głosowania nie mieszczą się w pojęciu wspomnianych nieprawidłowości, mogących mieć wpływ na wynik konkursu. Omawiane sformułowanie należy zatem odnosić do odmiennych zdarzeń, które wystąpiły w postępowaniu konkursowym i które należy łączyć z naruszeniem pozostałych uregulowań zawartych w ustawie o systemie oświaty i rozporządzeniu wykonawczym do niej. Pojęcie postępowania konkursowego trzeba przy tym rozumieć zarówno jako postępowanie zmierzające do powołania komisji mającej przeprowadzić właściwy konkurs oraz postępowanie prowadzone już przez tę komisję w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2010 r. sygn. I OSK 1525/09 Lex 580155 i z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. I OSK 1445/10, co prawda orzeczenia te zostały wprawdzie wydane w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 189, poz. 1855), ale wyrażone w nich stanowisko zachowało nadal aktualność, z uwagi na tożsamą regulację zawartą w nowym rozporządzeniu wykonawczym). Z treści § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r. wynika, że unieważnienie konkursu na tej podstawie winno nastąpić, jeżeli po pierwsze stwierdzono nieprawidłowości (inne niż wymienione w pkt 1-3) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, a po drugie - ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Obie te przesłanki muszą przy tym zachodzić jednocześnie. Ustalenia, czy takie okoliczności miały miejsce i ich ocena należą do organu prowadzącego szkołę, ale nie mogą mieć one charakteru dowolnego i arbitralnego. Powinny być one szczegółowo wywiedzione i należycie uargumentowane w uzasadnieniu zarządzenia o unieważnieniu konkursu. Tymczasem uzasadnienie omawianego zarządzenia jest dość ogólnikowe. Oznacza to, że organ nie wyjaśnił jednoznacznie ani dokładnych motywów, ani przesłanek swego działania. W związku z powyższym, podzielić należy stanowisko organu nadzoru, że organ prowadzący szkołę nie wykazał, aby w przeprowadzonym niniejszej sprawie postępowaniu konkursowym doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości, a zwłaszcza takich, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W pierwszej kolejności uchybień takich nie można stwierdzić w zakresie, jak twierdzi Burmistrz, nieprecyzyjnego ogłoszenia i brak wskazania w nim wymogów wobec kandydata na stanowisko dyrektora, wypływających z treści § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek. Należy bowiem zgodzić się z argumentacją organu nadzoru, że wymogi odnośnie treści ogłoszenia dotyczącego konkursu zostały unormowane w § 1 ust. 2 rozporządzenia 8 kwietnia 2010 r. i to właśnie ten przepis powinien być punktem odniesienia do oceny prawidłowości ogłoszenia konkursowego. Ponadto, ogłoszenie stanowi jedynie czynność o charakterze materialno-technicznym, nie służy natomiast weryfikacji zgłaszanych kandydatur. Te oceniane są bowiem w trakcie postępowania konkursowego. Zgodnie z § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia komisja, na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego. Uchwała zapada zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym. W przypadku równej liczby głosów głos decydujący należy do przewodniczącego komisji. W niniejszej sprawie taka uchwała została podjęta, a przewodniczący komisji, ani żaden z jej członków nie zgłosili zastrzeżenia na którymkolwiek etapie pracy komisji co do zawartości ofert kandydatów. W ocenie Sądu niezasadny był też zarzut Burmistrza co do wyników głosowania, jako okoliczności, która ma potwierdzać brak obiektywizmu i bezstronności jednego z członków komisji reprezentującego Radę Rodziców w związku z zatrudnieniem go na stanowisku podległym jednej z kandydatek na dyrektora Zespołu. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia komisja konkursowa wyłania kandydata na stanowisko dyrektora szkoły w głosowaniu tajnym. W niniejszej sprawie warunek ten został zachowany. Bezwzględny wymóg tajnego głosowania oznacza niedopuszczalność prowadzenia ustaleń, na jakich konkretnie kandydatów swe głosy oddali poszczególni członkowie komisji konkursowej. Wykluczone w tym zakresie są także jakiekolwiek domysły i sugestie. Wszelkie działania oraz rozważania na temat sposobu głosowania wskazywałyby na łamanie bezwzględnie obowiązującej procedury i to przez organ, który ma sprawować nadzór nad prawidłowością postępowania konkursowego. Nie można również podzielić stanowiska organu, że sam udział w komisji konkursowej osoby, która została zatrudniona przez uczestniczkę postępowania konkursowego, mógł dowodzić innych nieprawidłowości w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, a przede wszystkim wskazywać na takie uchybienia podczas wyłaniania komisji konkursowej, które musiałyby skutkować obligatoryjnym unieważnieniem konkursu. Ustawa o systemie oświaty w art. 36a ust. 6 określa jedynie ile osób i przez kogo desygnowanych organ prowadzący szkołę powołuje do komisji konkursowej. Powołana ustawa i rozporządzenie wykonawcze nie regulują natomiast kwestii wyłączenia zgłoszonych przedstawicieli oraz członków komisji od udziału w pracy komisji konkursowej. Akty te nie zawierają też odesłań w tym zakresie do przepisów procedury administracyjnej. Brak takich unormowań nie oznacza, że przy powołaniu komisji konkursowej oraz w toku postępowania konkursowego, zmierzającego do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, nie należało stosować ogólnych standardów dobrej administracji, mających zapewnić bezstronność i obiektywizm procedowania. Zauważyć jednak należy, że wszystkie procedury regulujące zagadnienia wyłączeń od udziału w sprawie odróżniają podstawy takich wyłączeń z mocy prawa oraz przesłanki wyłączeń z innych przyczyn. W niniejszej sprawie nie ujawniono takich relacji osobistych i rodzinnych oraz zdarzeń, które wymagałyby rozważenia pierwszej z tych sytuacji. Skoro organ powołał się na okoliczności mogące, jego zdaniem, wywołać wątpliwości co do bezstronności jednego z członków komisji, to podkreślenia wymaga, że taka okoliczność na ogół uzasadnia wyłączenie pracownika organu na jego wniosek, na żądanie strony lub przez organ z urzędu. Bezspornie chodzi tu przy tym o tego rodzaju wątpliwości co do bezstronności pracownika, które istniały już w trakcie postępowania i uzasadniały odsunięcie go od podejmowania dalszych czynności w sprawie, nie zaś o wątpliwości, które zrodziły się dopiero po zakończeniu postępowania, zwłaszcza na skutek niesatysfakcjonującego wyniku tego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 559/11, publ. LEX nr 990264). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, podkreślić należy, że członek komisji, co do którego wysunięte zostały omawiane zastrzeżenia należał, do grona przedstawicieli Rady Rodziców. Organ, typując tę osobę jako swego przedstawiciela oraz powołując ją do komisji, nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do jej bezstronności. Z akt sprawy nie wynika także, by sama osoba zainteresowana zgłaszała wniosek o jej wyłączenie, ani też, aby wniosek o jej wyłączenie jeszcze na etapie powoływania komisji, czy w trakcie toczącego się postępowania, zgłaszał jakikolwiek z uczestników postępowania lub nawet inna osoba desygnowana, a później powołana do komisji. Dlatego też w sprawie nie można dopatrzeć się żadnych nieprawidłowości w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r. O takich nieprawidłowościach przy wyłonieniu komisji, mającej przeprowadzić konkurs, możnaby mówić jedynie wtedy, gdyby organ powołał do komisji osobę, co do której sam miałby wątpliwości co do jej bezstronności albo mimo uzasadnionego wniosku zgłoszonego w tym zakresie przez inne zainteresowane podmioty. Jeżeli zaś chodzi o postępowanie prowadzone przez komisję a zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, to kwestię takich nieprawidłowości należałoby rozważać, wówczas gdyby w trakcie ścisłego postępowania konkursowego pojawiły się i nie zostały rozpatrzone okoliczności, nasuwające wątpliwości co do bezstronności któregokolwiek z członków komisji. Żadna z tych sytuacji w sprawie nie miała miejsca. Zatem organ nadzoru dokonał prawidłowej oceny zarządzenia Wójta Gminy B. jako wydanego z istotnym naruszeniem § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, a w konsekwencji trafnie przyjął, że zaistniały przesłanki do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w tym przedmiocie. Odnosząc się natomiast do zasadności stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Gminy B. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w B. oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B., należy wskazać, że rację ma organ nadzorczy, iż zostało ono wydane w konsekwencji zarządzenia Nr [...]. Zatem stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr [...] implikuje potrzebę stwierdzenia nieważności powiązanego z nim zarządzenia Nr [...], mocą którego powierzono pełnienie obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych innej osobie, niż wybrana w drodze konkursu unieważnionego następnie zarządzeniem Nr [...]. Należy bowiem mieć na uwadze, że art. 36a ust. 2 zdanie drugie ustawy o systemie oświaty gwarantuje kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu na stanowisko dyrektora szkoły powierzenie tej funkcji. Reasumując, zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] odpowiada prawu, a skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Mac powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.