II GSK 2224/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Korycińska Janusz Zajda Protokolant Nina Szyller po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1193/12 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 3 [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od K. P. na rzecz Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. [...] (...) złotych tytułem kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 3 [...] 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w zakresie odmowy przyznania płatności do krów. Decyzją z dnia 27 [...] 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. przyznał K. P. płatności na rok 2011 w wysokości [...] zł w tym: jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...] zł i odmówił przyznania K. P. płatności do krów. W uzasadnieniu odmownej części powyższej decyzji organ I instancji podał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 z późn. zm.), do powierzchni trwałych użytków zielonych przysługuje płatność zwierzęca, o ile są spełnione warunki określone w przywołanym rozporządzeniu. Po przeprowadzonej kontroli administracyjnej organ I instancji stwierdził, że powierzchnia stwierdzona trwałych użytków zielonych wynosi [...] ha. W złożonym wniosku o przyznanie płatności na rok 2011 zostało zgłoszone żądanie uwzględnienia zwierząt zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub koniowatych, które zostało uwzględnione przy wyznaczaniu DJP (Dużych Jednostek Przeliczeniowych). Stawka płatności zwierzęcej do 1 ha uprawy w 2011 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2011 r. i wynosiła 396,14 zł. Należna kwota płatności wyniosła zatem [...] zł. Jednakże podczas kontroli administracyjnej nie stwierdzono, aby zadeklarowana przez wnioskodawcę samica z gatunku bydło domowe znajdowała się w siedzibie stada wnioskodawcy. Potwierdził to wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzony na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W związku z powyższym, z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości wyżej wymienione zwierzę nie zostało zatwierdzone, skutkiem czego wykluczono je z wnioskowanych płatności. W odwołaniu od odmownej części powyższej decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. K. P. podał, że przedmiotowa krowa jest zarejestrowana na jego żonę, a do wniosku została dołączona jej zgoda na przyznanie płatności. Decyzją z dnia 3 [...] 2012 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia 27 [...] 2012 r. Organ II instancji podniósł, iż strona zgłosiła do wymienionej płatności 1 sztukę bydła domowego (Bos taurus) o nr [...]. Natomiast analiza danych dotyczących wskazanych zwierząt dostępnych w prowadzonym przez ARiMR rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych (bazie IRZ) wskazuje, że krowa o powyższym numerze nigdy nie była zarejestrowana w siedzibie stada strony. Brak zatem było możliwości przyznania stronie płatności PK za 2011 r. w żądanej wysokości. Na poparcie swojego stanowiska organ odwoławczy przytoczył treść art. 7 ust. 2b i 2c oraz ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 z późn. zm.). W opinii organu II instancji, brak zarejestrowania zwierzęcia zgłaszanego do płatności PK na osobę (podmiot) wnioskujący o przyznanie tych płatności, oznacza brak możliwości uzyskania tej płatności do zwierzęcia. Zdaniem organu odwoławczego, zgody, o której mowa w art. 7 ust. 7 wyżej wymienionej ustawy udzielić może zatem jedynie osoba, na którą takie zwierzę (zgłaszane do płatności PK) nie jest zarejestrowane, ale jest jego współposiadaczem (np. mąż osoby zgłaszającej zwierzę do płatności). Przepis ten powinien być bowiem odczytywany w powiązaniu z przepisem art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. b, wskazującym podmioty mogące starać się o ten rodzaj wsparcia, co pozwala na uniknięcie sytuacji, w której wniosek był kwestionowany z uwagi na prawa współposiadaczy do dysponowania zwierzęciem. Organ II instancji stwierdził, że zgłoszona sztuka bydła nie znajdowała się w posiadaniu strony w dniu 31 [...] 2011r., lecz przebywała w siedzibie stada rolnika o nr producenta rolnego [...], tj. małżonka strony. Skargę na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. wniosła M. P. działająca w imieniu męża K. P. W uzasadnieniu skargi M. P. podała, że gospodarstwo rolne stanowi własność jej męża, natomiast krowa została wpisana na nią w celu zapobieżenia jej sprzedaży przez K. P. Ponadto M. P. podała, że sama nie może starać się o przyznanie dopłat, gdyż jej mąż nie wyraża na to zgody. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z urzędu wskazał, że w pkt IV wniosku o przyznanie płatności na rok 2011, K. P. zawarł wniosek o uwzględnienie zwierząt, których posiadaczem jest jego współmałżonka, do przedmiotowego wniosku zostało dołączone także oświadczenie M. P., z którego wynika, że wyraża zgodę na uwzględnienie zwierząt (oznaczonych w oświadczeniu o numerach identyfikacyjnych krów, [...]), których jest współposiadaczem, do płatności do krów, o które ubiega się K. P. nr identyfikacyjny [...]. Sąd I instancji stanął na stanowisku, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji w części dotyczącej odmowy przyznania K. P. płatności do krów podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, powołując się na treść przepisów ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a w szczególności art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a i ust. 7 Sąd wskazał, że o ile w dniu 31 [...] danego roku krowy lub owce były przedmiotem współposiadania małżonków, to wsparcie specjalne w formie płatności do krów lub owiec, o którym mowa we wskazanych powyżej przepisach, przysługuje temu z małżonków, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności wraz z wnioskiem o wsparcie specjalne w formie płatności do krów lub owiec, niezależnie od tego, na którego z małżonków zwierzęta są zarejestrowane. Z przytoczonego wyżej przepisu wynika także, że w takiej sytuacji domniemana jest zgoda małżonka, na którego zwierzęta są zarejestrowane. Ponieważ powyższa sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, albowiem K. P. spełniał warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, a nadto był współposiadaczem krowy zarejestrowanej na żonę, która niezależnie od domniemania wyrażenia zgody dołączyła pisemną zgodę na przyznanie mężowi wsparcia specjalnego w formie płatności do krowy, Sąd uchylił obie decyzje oraz zasądził na rzecz Skarżącego koszty postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – tj. art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 2C i ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, a to wskutek przyjęcia, że wpis do rejestru - o którym mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.U. z 2008 r. nr 204 poz.1281 ze zm.) nie jest warunkiem sine qua non z tytułu wsparcia specjalnego w formie płatności do krów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Skarga kasacyjna oparta została na podstawie określonej w pkt 1 art. 174 p.p.s.a. Z postawionego w niej zarzutu wynika, że istota spornego w rozpatrywanej sprawie zagadnienia odnosi się do oceny prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który stwierdził, że kontrolowana decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N., którymi przyznano stronie jednolitą płatność obszarową, uzupełniającą płatność podstawową i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) nie są zgodne z prawem z tego powodu, że bezpodstawnie odmówiono nimi jednocześnie udzielenia stronie wsparcia specjalnego w formie płatności do samic z gatunku bydło domowe. Według Sądu I instancji, w świetle mającego zastosowanie w rozpatrywanej sprawie przepisu art. 7 ust. 2b ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyjąć należało bowiem, że wymieniona płatność przysługuje niezależnie od tego, na którego z małżonków zwierzęta są zarejestrowane. W sytuacji bowiem, gdy płatność przysługuje temu małżonkowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania tej płatności i złożył wniosek o jej przyznanie wraz z wnioskiem o wsparcie specjalne, a współmałżonek na którego są zarejestrowane zwierzęta – w rozpatrywanej sprawie M. P. - wyraża zgodę na przyznanie wnioskowanego wsparcia specjalnego - co wynikało z treści dołączonej do wniosku pisemnej zgody – to nie mogło to stanowić podstawy odmowy przyznania spornego wsparcia specjalnego. Stanowisko Sądu I instancji ocenić należy, jako nieprawidłowe, a postawiony w skardze kasacyjnej zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a) w związku z art. 7 ust. 2c i ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za usprawiedliwiony. W punkcie wyjścia przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 7 ust 2b pkt 2 lit. a) przywołanej ustawy rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku bydło domowe (Bos taurus) i do samic gatunku owca domowa (Ovis aries), zwane "płatnością do krów i owiec", jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada nie więcej niż 10 samic z gatunku bydło domowe mających co najmniej 36 miesięcy życia - co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Z ust. 2 art. 7 wynika natomiast, że płatność do krów i owiec przysługuje do zwierząt, o których mowa w ust. 2b pkt 2, znajdujących się w dniu 31 maja danego roku w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, zaś ust. 7, że w przypadku gdy działka lub zwierzę, o którym mowa w ust. 2b pkt 2, w dniu 31 maja danego roku jest przedmiotem współposiadania, płatności obszarowe lub płatność do krów i owiec przysługują temu współposiadaczowi, na którego pozostali współposiadacze wyrazili zgodę. Zgoda ta nie jest wymagana, jeżeli miałaby pochodzić od współposiadacza będącego małżonkiem wnioskodawcy. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, treść przywołanych przepisów, zwłaszcza zaś art. 7 ust 2b pkt 2 lit. a) przywołanej ustawy, skutecznie podważa prawidłowość przywołanej powyżej tezy Sądu I instancji. Jak należałoby bowiem wnioskować z argumentacji zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, oparta została ona na założeniu o zbędności części wypowiedzi normatywnej zawartej w przywołanym przepisie. Tego rodzaju zabieg (interpretacyjny), przy założeniu, że prawodawca działa w sposób racjonalny i w treści przepisów prawnych nie zamieszcza wypowiedzi pozbawionych waloru normatywnego, to jest nie służących wyrażaniu norm prawnych, nie może być uznany za prawidłowy. Jedną z podstawowych zasad przyjmowanych przy dokonywaniu wykładni prawa jest bowiem zasada, wedle której za wadliwą uznaje się taką wykładnię, której rezultat czyni jakąś część przepisu prawnego zbędną. W konsekwencji, za trafny uznać należy argument skargi kasacyjnej, który oparty został na treści art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a) przywołanej ustawy, że pominięcie w procesie wykładni tego przepisu zagadnienia odnoszącego się do wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, nie może pozostawać bez wpływu na ocenę prawidłowości jego stosowania. Przywołany przepis ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w zakresie odnoszącym się do określonej nim przesłanki przyznania wsparcia specjalnego wyraźnie i jednoznacznie uzależnia jej spełnienie od potwierdzenia wpisem do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - "[...] jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada nie więcej niż 10 samic z gatunku bydło domowe mających co najmniej 36 miesięcy życia - co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt". W świetle przedstawionych argumentów, rezultat wykładni przywołanego przepisu - aby mógł być uznany za prawidłowy – nie mógł pomijać przywołanego powyżej i istotnego z punktu widzenia oceny ziszczenia się przesłanki warunkującej przyznanie omawianego wsparcia specjalnego, elementu wypowiedzi normatywnej i ustalonego na jego gruncie wymogu. Istota tak określonych przesłanek przyznania wsparcia specjalnego wyraża się bowiem w tym, aby przy spełnianiu warunków wstępnych – tj. spełnianiu warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożeniu wniosku o przyznanie tej płatności – w zakresie odnoszącym się wsparcia specjalnego, fakt posiadania przez wnioskodawcę na określony dzień określonej liczby zwierząt gospodarskich określonego gatunku, był potwierdzony wpisem do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Jakkolwiek więc, jak przyjął to Sąd I instancji, "K. P. spełniał warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, a także był współposiadaczem krowy zarejestrowanej na żonę, która wyraziła zgodę na przyznanie płatności mężowi", to jednak z punktu widzenia przepisu art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a) ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego i określonych nim przesłanek przyznania wsparcia specjalnego, nie dawało to podstaw, aby zaskarżoną decyzję o odmowie przyznania wnioskodawcy tego wsparcia, uznać za niezgodną z prawem. Konsekwencją pominięcia przez Sąd I instancji istotnego elementu wypowiedzi normatywnej zawartej w przywołanym przepisie - który powyżej został przywołany - było odwołanie się przez ten Sąd do argumentów i okoliczności, które ze względu na ustalone i niesporne okoliczności stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy, pozbawione były prawnie istotnego znaczenia. Mianowicie, jakkolwiek to K. P. (nr identyfikacyjny rolnika [...]) spełniając warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej wnioskował o przyznanie płatności do krów, to jednak, jak ustalił organ, zgłoszona do tego wsparcia specjalnego sztuka bydła o nr identyfikacyjnym [...], nie znajdowała się w posiadaniu wnioskodawcy w dniu 31 maja 2011 r., lecz przypisana została do siedziby stada rolnika o nr producenta rolnego [...], to jest żony wnioskodawcy – M. P. W tym też kontekście, argument odnoszący się do współposiadania wraz z wnioskodawcą wspomnianej sztuki bydła i zgody M. P. na przyznanie wsparcia specjalnego mężowi, jako wnioskodawcy, jest o tyle niezasadny, że w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. a) ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, posiadaczem zwierzęcia w odniesieniu do bydła jest podmiot, o którym mowa w art. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1760/2000, tj. osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za zwierzęta, na stałe lub tymczasowo, w tym także w czasie transportu oraz na rynku. Z kolei, jak wynika z pkt 5 ust. 1 art. 2 przywołanej ustawy, numer identyfikacyjny posiadacza zwierząt, to numer nadany posiadaczowi zwierzęcia na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Ponadto, na co również należy zwrócić uwagę, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy, w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych gromadzi się dane dotyczące dostawców oraz w odniesieniu do bydła i świń dane dotyczące: a) posiadaczy zwierząt gospodarskich, b) zwierząt gospodarskich, c) siedzib stad. Zgodnie natomiast z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, które wydane zostało w wykonaniu delegacji zawartej w art. 8 ust. 4 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt gospodarskich, rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych z gatunku: bydło, owce i kozy zawiera, między innymi, imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres, numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) posiadacza zwierzęcia gospodarskiego (pkt 1) oraz numer identyfikacyjny zwierzęcia gospodarskiego (pkt 2). Z powyższego wynika, zwłaszcza, gdy w tym kontekście podkreślić znaczenie regulacji zawartej w art. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1760/2000, że w zakresie odnoszącym do zagadnienia dotyczącego pojęcia "posiadacza zwierzęcia gospodarskiego", dla potrzeb przywołanych unormowań, prawodawca operuje w pełni autonomiczną legalną definicją tegoż pojęcia, która nie jest powiązana z cywilistycznym rozumieniem pojęcia "posiadacza" (dla porównania zob. również wyroki NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. II GSK akt 8/13 i II GSK 23/13). W związku z powyższym, nie może budzić wątpliwości to, że pominięcie przez Sąd I instancji przywołanego powyżej elementu wypowiedzi normatywnej, który zawarty został w art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a) ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, doprowadził ten Sąd do z gruntu wadliwych i fałszywych wniosków odnośnie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w zakresie, w jakim odmówiono tą decyzją przyznania wsparcia specjalnego, tj, płatności do krów. Zgodzić należy się więc z organem, który wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji, że w sytuacji braku zarejestrowania zwierzęcia zgłoszonego do wsparcia specjalnego na wnioskodawcę brak było podstaw do jej przyznania nawet wówczas, gdy zgodę na jej przyznanie wyraził posiadacz zwierzęcia w przywołanym powyżej rozumieniu tego pojęcia. Zgoda ta bowiem, to jest zgoda o której mowa w ust. 7 art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - w świetle powyżej przedstawionych argumentów - mogłaby odnieść skutek określony tym przepisem tylko w sytuacji wyrażenia jej przez podmiot, na który zwierzę zgłaszane do wsparcia specjalnego nie jest zarejestrowane, a znajduje się jednocześnie we współposiadaniu z wnioskodawcą, w odniesieniu do którego, co ma zasadnicze znaczenie, fakt posiadania na określony dzień określonej liczby zwierząt gospodarskich określonego gatunku znajduje potwierdzenie we wpisie do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonym na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Jednocześnie, jakkolwiek zgodnie z ostatnim zdaniem omawianego przepisu, zgoda o której w nim mowa, nie jest wymagana, jeżeli miałaby pochodzić od współposiadacza będącego małżonkiem wnioskodawcy, to jednak nie oznacza to, że brak wymogu jej złożenia wyłącza spełnienie podstawowego warunku, a mianowicie warunku posiadania przez wnioskodawcę na określony dzień określonej liczby zwierząt gospodarskich określonego gatunku potwierdzonego wpisem do przywołanego rejestru. W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lecz jedynie naruszenie prawa materialnego, Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok Sądu I instancji, postanowił na podstawie art. 188 p.p.s.a. rozpoznać skargę, którą w świetle wszystkich przedstawionych powyżej argumentów, jako niezasadną, należało oddalić. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 151 w związku z art. 203 pkt 2 i art. 199 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.