I GZ 559/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 912/13 o ustaleniu wysokości wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 52.113 zł i przyjął, że w sprawie należny jest stały wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe oznacza, iż pomimo skonkretyzowania w akcie organu I instancji określonej kwoty pieniężnej, przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest należność pieniężna, bowiem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną, ani ich nie ustala. Powołując się na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II OZ 926/10 wyjaśnił, że w przypadku skargi na decyzję kasacyjną, którą uchylono decyzję organu I instancji dotyczącą należności pieniężnej, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego oparta na art. 138 § 2 k.p.a., to przy takiej decyzji nie jest możliwe określenie wysokości należności pieniężnej objętej skargą. Stąd wniosek, że w rozpoznawanej sprawie wpis sądowy winien być określony stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193), a nie w oparciu o § 1 ust. 4 tego rozporządzenia. W przypisanym ustawowym terminie, skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia w części dotyczącej podstawy prawnej wniesienia wpisu sądowego, a tym samym uwzględnienie w zakresie podstawy prawnej wpisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., tym samym wniósł o zasądzenie wpisu stałego w kwocie 200 zł, a nie jak podano – 500 zł. W uzasadnieniu skarżący podał, że bezsprzecznie w sprawie nie ma zobowiązania podatkowego ani innych zobowiązań mających wartość pieniężną, a skarga została wniesiona na decyzję wydana w trybie uchylenia, co jednoznacznie przemawia za zasądzeniem wpisu stałego w wysokości 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że na podstawie art. 231 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały. Innymi słowy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na akty administracyjne, z których bezpośrednio wynika dla strony postępowania obowiązek zapłaty określonej należności pieniężnej. Decydujące jest ustalenie, czy wydana przez organ decyzja stanowi tytuł prawny, uprawniający stronę bądź organ do wystąpienia z roszczeniem o uiszczenie należnej kwoty (v. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 143/07, niepubl.). Natomiast na gruncie rozpoznawanej sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Jest to tzw. decyzja kasacyjna, która nie nakłada na skarżącego obowiązku zapłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały, którego wysokość precyzuje § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wpis 500 zł w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych). Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił też poglądu skarżącego, że wpisem należnym w jego sprawie jest wpis stały w wysokości 200 zł, wynikający z zastosowania § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Przepis ten stanowi, że w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Przy zastosowaniu wykładni systemowej wewnętrznej uzasadnione jest przyjęcie, że przepis ten odnosi się tylko do takich spraw, w których skarga dotyczy postanowień lub decyzji wydanych w trybach nadzwyczajnych bez względu na przedmiot sprawy. Tok postępowania w niniejszej sprawie należał natomiast do zwykłego trybu, uruchomionego wskutek złożenia przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie (v. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt I GSK 1179/07, Lex nr 533159, postanowienie NSA z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt II GZ 55/08, niepubl.). Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.