IV SA/Wa 426/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi E. R. i A. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej GDOŚ) z [...] grudnia 2012r.nr. [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (D.U.z 2000r, Nr. 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez E. R. i A. B. zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z [...] września 2012 r., znak [...] nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia o nazwie "Budowa dwutorowej napowietrznej linii 100kV relacji [...]" wraz z określeniem zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, że skarżący uchybili 7 dniowemu terminowi o jakim mowa w art. 141 § 1 k.p.a. W przedmiotowym postępowaniu, z uwagi na to, że ilość uczestników postępowania przekraczała liczbę 20, organ zastosował art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr. 199, poz. 1227 ze zm.)–dalej ustawa o ocenach i art. 49 K.p.a. W związku z tym zawiadomienie o treści rozstrzygnięć następowało poprzez publiczne ogłoszenia. Przedmiotowe postanowienie zostało podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej RDOŚ w S. od 14 września 2012 r., w Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w terminie od 14 września 2012 r. do 1 października 2012 r, i w Urzędzie Miasta i Gminy G. w terminie od 20 września 2012 r. do 4 października 2012 r. Ponieważ doręczenie jest skuteczne z upływem 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia organ przyjął, że skutek ten nastąpił 4.10.2012 r. a termin do wniesienia zażalenia upłynął 11 października 2012 r. Zażalenie zostało wniesione 25 października 2012 r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego złożenia. Skarżący E. R. i A. B. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając organowi naruszenie art. 134 w zw. z art. 49 K.p.a. poprzez bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wnieśli o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że termin do wniesienia odwołania powinno liczyć się od ostatniego dnia w którym miało miejsce obwieszenie. W przypadku dokonania kilku ogłoszeń dla obliczenia terminu istotne jest data w której upływał termin do którego ogłoszenie było publikowane. Skarżący nie wskazali jednak z jakim dniem nastąpił wg nich skutek doręczenia i kiedy upłynął termin do wniesienia zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Podstawą stwierdzenia niedopuszczalności odwołania był art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niesporne było w tym postępowaniu, że ilość uczestników postępowania przekraczała 20 a więc możliwe było zastosowanie konstrukcji o jakiej mowa w art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy o ocenach. Przyjęcie tej możliwości powiadamiania stron o treści wydawanych rozstrzygnięć było w pełni uzasadnione. Analiza akt sprawy wskazuje, że postanowienie RDOŚ w S. z [...] września 2012 r. zostało obwieszczone na stronie internetowej RDOŚ w S. od 14 września 2012 r., w Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w terminie od 14 września 2012 r. do 1 października 2012 r. i w Urzędzie Miasta i Gminy G. w terminie od 20 września 2012 r. do 4 października 2012 r. W ocenie Sądu dzień od którego należało liczyć 14 dniowy termin o jakim mowa w art. 49 k.p.a. to 20 września 2012 r. ze względu na ostatnie z dokonanych ogłoszeń w urzędzie Miasta i Gminy G. Doręczenie zostało dokonane z upływem 14 dniowego terminu o jakim mowa w art. 49 k.p.a. tj. 4 października 2012 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął 11 października 2012 r. Zażalenie zostało wniesione 25 października 2012 r. (data stempla pocztowego) a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Sąd nie podziela, argumentów zaprezentowanych przez stronę skarżącą, że termin do wniesienia zażalenia należy liczyć od dnia najpóźniejszego w jakim strona mogła zapoznać się z treścią ogłoszenia. W tej kwestii Sąd w pełni podziela argumenty zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 15 czerwca 2012, sygn. akt. II OSK 847/12, LEX nr 1216776, z 15.05.2012r. sygn. akt. II OSK 847/12, Lex nr. 1216776, z 15 czerwca 2012 r sygn. akt. II OSK 847/12, Lex nr. 1216776 i postanowieniu z 20.10.2011 r, sygn. II OSK 2136/11, Lex nr 1070376. Jak słusznie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny bieg terminu o jakim mowa w art. 49 k.p.a. rozpoczyna się w dniu, w którym dokonano publicznego ogłoszenia, w sensie dostępności dla osób zainteresowanych treścią aktu administracyjnego. Idea regulacja o jakiej mowa w tym przepisie ma na celu umożliwienie zapoznania się z treścią aktu administracyjnego potencjalnym stronom postępowania. Mowa w nim o "dacie publicznego ogłoszenia". Gdyby ustawodawca chciał aby przepis ten interpretować inaczej tj. poprzez przyjęcie, że doręczenie jest skuteczne od daty kiedy upłynął termin w którym ogłoszenie było wywieszone lub od daty w której, w inny przyjęty zwyczajowo sposób, zakomunikowane - taką normę zawarłby w treści przepisu. Skoro tego nie uczynił nie ma podstaw do innej, niż zaprezentowana wyżej literalnej wykładni tego przepisu. Termin 14 dniowy należy zatem liczyć od dnia w którym to zapoznanie się strony z treścią aktu administracyjnego było potencjalnie możliwe. Powyższe czyni niezasadnymi zarzuty skargi dotyczące wadliwego obliczenia przez organ początku biegu terminu do wniesienia zażalenia. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz.270) orzekł jak w sentencji.