VI SAB/Wa 102/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2013 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie zatwierdzenia zmiany oferty SOR w zakresie usług Premium i usług informacyjno-zleceniowych 1. zobowiązuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do rozstrzygnięcia sprawy z wniosku T. S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany oferty SOR w zakresie usług Premium i usług informacyjno-zleceniowych w terminie trzech miesięcy od dnia zwrotu organowi akt administracyjnych sprawy; 2. stwierdza, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej K. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) wniosła za pośrednictwem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek T. S.A. (dalej: T.) w sprawie zmiany "Oferty ramowej określającej ramowe warunki dostępu telekomunikacyjnego w zakresie rozpoczynania i zakańczania połączeń, hurtowego dostępu do sieci T., dostępu do łączy abonenckich w sposób zapewniający dostęp pełny lub współdzielony oraz dostęp do łączy abonenckich poprzez węzły sieci telekomunikacyjnej na potrzeby sprzedaży szerokopasmowej transmisji danych" zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2010 r. nr [...], zmienionej następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] października 2011 r. nr [...] (dalej: Oferta SOR). Wobec powyższego skarżąca wniosła o stwierdzenie przewlekłego prowadzenia przez Prezesa UKE niniejszego postępowania, stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie Prezesa UKE do wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej wniosek T. w określonym terminie, jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi odnośnie stanu faktycznego i prawnego sprawy podała, że 4 listopada 2011 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 234 poz. 1390, dalej nowelizacja P.t.), na podstawie które zostały wprowadzone do ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej P.t.) postanowienia nakładające na przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązki związane ze świadczeniem abonentom usług o podwyższonej opłacie (Premium Rate Services, dalej PRS) – art. 64 i 64a P.t. Nowelizacja P.t. w zakresie PRS weszła w życie 4 maja 2012 r. Następnie wskazano, że pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. (data wpływu do organu [...] lutego 2012 r.) T. wniosła o zmianę Ofert SOR w zakresie PRS oraz usług informacyjno-zleceniowych. W grudniu 2012 r. skarżąca wezwała Prezesa UKE do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przewlekłym prowadzeniu postępowania. W odpowiedzi na powyższe organ, stwierdził, że podejmował niezbędne czynności zmierzające do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, a długość trwania postępowania spowodowana jest skomplikowanym charakterem postępowania. W ocenie skarżącej, niniejsza sprawa rozstrzygana na podstawie art. 43 ust. 1 P.t. powinna zostać zakończona nie później niż w ciągu miesiąca, a jeżeli jest szczególnie skomplikowana – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Skarżąca przedstawiła wykaz czynności podjętych przez organ w niniejszej sprawie: - [...] lutego 2012 r. wniosek T., - [...] lutego 2012 r. zawiadomienie o wszczęciu postępowania, - [...] lutego 2012 r. wniosek skarżącej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, stanowisko T., - [...] lutego 2012 r. wezwanie T. do zajęcia stanowiska, - [...] marca 2012 r. stanowisko T., - [...] marca 2012 r. dopuszczenie skarżącej do udziału w postępowaniu, - [...] marca 2012 r. stanowisko skarżącej, - [...] maja 2012 r. stanowisko T., - [...] maja 2012 r. zawiadomienie o dołączeniu materiału dowodowego do akt sprawy, - [...] czerwca 2012 r. stanowisko skarżącej, - [...] czerwca- [...] lipca 2012 r. postępowanie konsultacyjne, - [...] sierpnia 2012 r. wezwanie T. do zajęcia stanowiska, - [...] i [...] sierpnia 2012 r. stanowisko T. Skarżąca zauważyła, że w chwili wszczęcia postępowania konsultacyjnego, tj. [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE dysponował skoncentrowanym materiałem dowodowym umożliwiającym wydanie decyzji, bowiem przedstawił do konsultacji projekt rozstrzygnięcia, a od dnia zakończenia tego postępowania ([...] lipca 2012 r.) do dnia sporządzenia skargi upłynęło ponad pół roku. Zaznaczyła również, że ostatnia merytoryczna czynność tzn. wezwanie T. do przedstawienia stanowiska z dnia [...] sierpnia 2012 r. miała miejsce ponad 5 miesięcy temu. Po przedstawieniu stanowiska przez T., organ jedynie przesyła zawiadomienia o przedłużeniu terminu na załatwienie sprawy. W ocenie skarżącej, organ rozpoznając jej wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu działał w sposób przewlekły, bowiem rozpoznanie wniosku zajęło organowi 33 dni, przy czym nie można uznać, że jego rozpatrzenie stanowiło sprawę szczególnie skomplikowaną. Skarżąca zwróciła również uwagę na nieprawidłowości związane z przedłużaniem terminu załatwienia sprawy i wydawanie w tym przedmiocie postanowień po dniu, do którego zostało przedłużone postępowanie. Wskazała, że opóźnienia wynosiły 13 dni, 2 dni, 2 dni, 4 dni. Strona podkreśliła, iż w prowadzonym postępowaniu jedynie jeden raz organ zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy przed upływem terminu obowiązującego, wobec czego czterokrotnie nie zakończył sprawy ani w terminie ustawowym ani w terminie przez siebie wyznaczonym. Nadto organ dwukrotnie przedłużał termin rozpatrzenia sprawy, mimo braku jakiejkolwiek aktywności zmierzającej do jej rozstrzygnięcia. Skarżąca powołując się na doktrynę oraz orzecznictwo przedstawiła rozumienie przewlekłego postępowania oraz rażącego naruszenia prawa. Zaznaczyła, że przy analizie kwestii istnienia przewlekłości bierze się pod uwagę kilkukrotny upływ terminów załatwienia sprawy oraz opieszałość w wyznaczaniu i przeprowadzaniu czynności procesowych. Natomiast w niniejszej sprawie termin załatwienia sprawy upłynął już sześć razy, a w ciągu 5 miesięcy poprzedzających sporządzenie skargi organ dwukrotnie wyznaczał termin zakończenia sprawy, nie dokonywał w tym czasie czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie skarżącej, Prezes UKE przeprowadza czynności procesowe w sposób opieszały, czyli mamy do czynienia z przewlekłością postępowania. Nadto wielokrotne przekraczanie terminów uzasadnia nie tylko stwierdzenie przewlekłego postępowania ale również bezczynności organu. Fakt naruszenia terminów nie budzi wątpliwości, czyli organ prowadzi postępowanie w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca zwróciła również uwagę na konsekwencje przewlekłości postępowania, bowiem nowelizacja P.t. nakłada na przedsiębiorców telekomunikacyjnych nowe obowiązki w zakresie świadczenia usług głosowych. Obowiązki te dotyczą również przedsiębiorców telekomunikacyjnych korzystających z usług hurtowych T. w celu ich odsprzedaży na rynku detalicznym. Usługi hurtowe w tym zakresie (tzw. usługa WLR) są usługami regulowanymi, których warunki świadczenia są określone w zatwierdzonej przez Prezesa ofercie ramowej (Oferta SOR). Decyzja w niniejszej sprawie wprowadzi do oferty SOR postanowienie umożliwiające operatorom korzystającym z usługi WLR stosowanie się do obowiązków wynikających ze znowelizowanych przepisów P.t. – art. 64 i 64a P.t. na warunkach zatwierdzonych przez Prezesa UKE na podstawie art. 43 ust. 1 P.t. w ofercie ramowej. Skarżąca dodała, że nowelizacja P.t. w zakresie usług PRS miała sześciomiesięczny okres vacatio legis, a niniejsze postępowanie zostało wszczęte trzy miesiące przed wejściem w życie nowelizacji. Przedłużanie postępowania może negatywnie odbić się na wykonywaniu przez operatorów korzystających z usługi WLR obowiązków wobec abonentów wynikających z obowiązujących art. 64 i 64a P.t. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi polegających na wskazaniu wszystkich uczestników postępowania, nadesłaniu odpisów skargi dla uczestników postępowania, wskazaniu w jakim terminie domaga się wydania decyzji i czy wnosi o wydanie tylko decyzji częściowej czy też rozstrzygającej sprawę w całości, ewentualnie organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność, a z ostrożności procesowej - o uznanie, że ewentualna bezczynność lub przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ przedstawił dokładnie stan faktyczny sprawy i przebieg postępowania zaznaczając, że skarżąca nie wymieniła wszystkich czynności dokonanych w sprawie. Organ wskazał, iż: - pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (data wpływu [...] lutego 2012 r.) T. w odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE przedstawiła wyjaśnienia w zakresie wniosku T. z dnia [...] stycznia 2012 r., - pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (data wpływu [...] lutego 2012 r.) P. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wszczętym na podstawie wniosku T. z dnia [...] stycznia 2012 r., - pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (data wpływu [...] lutego 2012 r.) P. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wszczętym na podstawie wniosku T. z dnia [...] stycznia 2012 r., - pismem z dnia [...] marca 2012 r. (data wpływu [...] marca 2012 r.) T. wskazała terminy wdrożenia usług hurtowych objętych wnioskiem T. z dnia [...] stycznia 2012 r., - postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Prezes UKE dopuścił K. do udziału w postępowaniu, - pismem z dnia [...] marca 2012 r. (data wpływu [...] marca 2012 r.) T. zmodyfikowała swój wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r., - postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Prezes UKE dopuścił P. do udziału w postępowaniu, - postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Prezes UKE dopuścił P. do udziału w postępowaniu, - pismem z dnia [...] marca 2012 r. (data wpływu [...] marca 2012 r.) K. przedstawiła stanowisko w sprawie odnosząc się do poszczególnych, proponowanych przez T. postanowień Oferty SOR w Części V Usługa WLR w rozdziale 5, - pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, postępowanie administracyjne zostanie rozpatrzone do dnia [...] czerwca 2012 r., - pismem z dnia [...] maja 2012 r. (data wpływu [...]maja 2012 r.) T. przedstawiła swoje uwagi do stanowiska K., - pismem z dnia [...] maja 2012 r. Prezes UKE zawiadomił strony, że do materiału dowodowego w niniejszym postępowaniu zostały włączone następujące dokumenty: decyzja z dnia [...] września 2010 r., decyzja z dnia [...] kwietnia 2011 r., decyzja z dnia [...] października 2011r., oferta SOR, - pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy postępowanie administracyjne zostanie rozpatrzone do dnia [...] sierpnia 2012 r. - pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. (data wpływu do organu dnia [...] czerwca 2012 r.) K. przedstawiła uwagi do pisma T. z dnia [...] maja 2012 r., - w dniach od [...] czerwca 2012 r. do [...] lipca 2012 r., zgodnie z art. 15 Pt, Prezes UKE przeprowadził postępowanie konsultacyjne odnośnie projektu decyzji zatwierdzającej zmianę Oferty SOR, - T. pismem z dnia [...] lipca 2012 r. (data wpływu [...] lipca 2012 r.) przedstawiła stanowisko do konsultowanego projektu decyzji, - E. S.A. z siedzibą w W. pismem z dnia [...] lipca 2012 r. (data wpływu [...] lipca 2012 r.) przedstawiła stanowisko do konsultowanego projektu decyzji, - pismem z dnia [...] lipca 2012 r. (data wpływu [...] lipca 2012 r.) K. przedstawiła stanowisko konsultacyjne do konsultowanego projektu decyzji, - pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy postępowanie administracyjne zostanie rozpatrzone do dnia [...] września 2012 r., - pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezes UKE wezwał T., na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. do przedstawienia zgodnie z art. 40 ust. 2 P.t. uzasadnienia kosztowego (w oparciu o najbardziej aktualne dane finansowe) opłaty za aktywne konto przypisane do pojedynczej Usługi WLR na platformie sieci inteligentnej usługi blokad połączeń oraz progów kwotowych. Jednocześnie Prezes UKE wezwał T. do przekazania wyjaśnień dotyczących możliwości zastosowania opłaty jednorazowej z tytułu dostępu do platformy sieci inteligentnej (dalej "Platforma") w miejsce opłaty miesięcznej, - pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (data wpływu dnia [...] sierpnia 2012 r.) T. przedstawiła odpowiedź na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2012 r., - pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (data wpływu do organu dnia [...] września 2012 r.) T. przedstawiła swoje uwagi do stanowisk konsultacyjnych K. i E. - pismem z dnia [...] października 2012 r. Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy postępowanie administracyjne zostanie zakończone do dnia [...] listopada 2012 r., pismem z dnia [...] listopada 2012 r., iż postępowanie zostanie zakończone do [...] stycznia 2013, a następnie pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. wskazano termin zakończenia do [...] marca 2013 r., - pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Prezes UKE działając na podstawie art. 18 P.t. rozpoczął postępowanie konsolidacyjne odnośnie projektu decyzji w przedmiotowej sprawie. - dnia [...] lutego 2013 r. Prezes UKE otrzymał od Komisji Europejskiej pismo w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do projektu decyzji przekazanego do konsolidacji, z prośbą o odpowiedź do dnia [...] marca 2013 r. Organ zaznaczył, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na podstawie art. 206 ust. 1 Pt. Oznacza to, iż postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów K.p.a. oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Wobec czego nie wszystkie przepisy K.p.a. będą miały zastosowanie w sprawie, gdyż przepisy prawa telekomunikacyjnego przewidują konieczność podjęcia szeregu działań, które uniemożliwiają zakończenie postępowania administracyjnego w terminie 2 miesięcy. Organ podał, że prowadząc postępowanie musi uwzględniać specyfikę i szczególne uwarunkowania wynikające z konieczności przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego (art. 15 pkt 1 i 2 P.t.) oraz postępowania konsolidacyjnego (art. 18 P.t.). Postępowanie konsultacyjne w świetle art. 16 P.t. nie może toczyć się krócej niż 30 dni, nadto już na etapie postępowania konsultacyjnego musi być sporządzony projekt decyzji. Każda istotna zmiana tego projektu może powodować konieczność ponownego poddania zmienionego projektu ponownemu postępowaniu konsultacyjnemu. Z postępowaniem konsultacyjnym wiąże się obowiązek publikowania stanowisk konsultacyjnych oraz ogłoszenie niezastrzeżonych stanowisk uczestników tego postępowania. W świetle art. 7 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 5925) (Dz. Urz. UE L 301 z 12,11.2008, s. 23.) postępowanie konsolidacyjne może się toczyć dopiero po zakończeniu postępowania konsultacyjnego. Wiąże się z nim przygotowanie szeregu dokumentów, w tym notyfikacji i wersji skróconej dokumentów w języku angielskim zgodnie z wymogami Zalecenia KE z dnia 15 października 2008 r. w sprawie notyfikacji, terminów i konsultacji przewidzianych ww. artykule dyrektywy. Jednocześnie z czynnościami, o których mowa w ust. 1, Prezes UKE publikuje na stronie podmiotowej BIP UKE dokumenty przekazane Komisji Europejskiej oraz zamieszcza otrzymane w tej sprawie opinie i decyzje. Wobec powyższego nie wszystkie czynności podejmowane w toku postępowania konsolidacyjnego uzależnione są od woli Prezesa UKE, czy nawet jego możliwości. Organ stwierdził, że w sprawie wydawane będą decyzje częściowe, dlatego też nie można wykluczyć dwukrotnego postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego (dla każdego projektu osobno). Krajowy organ regulacyjny uwzględnia w jak największym stopniu uwagi innych krajowych organów regulacyjnych, BEREC i Komisji i może - z wyjątkiem sytuacji objętych zakresem stosowania ust. 4 i ust. 5 lit. a) dyrektywy ramowej - przyjąć proponowany odpowiedni środek, a w przypadku przyjęcia tego środka - powiadamia o tym Komisję. Prezes UKE stwierdził, iż przeprowadzona analiza dokumentów doprowadziła do kontuzji, iż istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo, iż decyzja będzie mogła mieć znaczący wpływ na stosunki handlowe pomiędzy państwami członkowskimi. Znajdujące się w aktach sprawy pisma i pytania Komisji Europejskiej wskazują, iż pogląd ten był uzasadniony. Organ podkreślił, że sprawy o zatwierdzenie oferty ramowej lub jej zmiany mają charakter niezwykle skomplikowany. W postępowaniu administracyjnym występują oprócz T., także 3 izby gospodarcze. Materia, której dotyczy rozpoznawana sprawa jest zawiła, dotyczy skomplikowanych kwestii technicznych i ekonomicznych. Przyjęte w projekcie decyzji poddanym postępowaniu konsolidacyjnemu rozwiązania musiały być dodatkowo ocenione pod kątem innych nałożonych obowiązków regulacyjnych. Dodatkowo trwały "analizy" w zakresie kwestii wysokości opłaty za konto na platformie. Organ zauważył, że rzetelnie i wnikliwie analizował uzasadnienie kosztowe T. W kwestionowanym przez skarżącą okresie trwały także analizy jak rozwiązanie przyjęte w projekcie decyzji wpłynie na już wdrożone w T. rozwiązania w przedmiotowym zakresie tj. funkcjonującą bazą SOLiB czyli System Obsługi Limitów i Blokad. W ocenie organu, skomplikowany charakter sprawy wynika także z tego powodu, że T. zastrzegła część dokumentów jako tajemnicę przedsiębiorstwa, wobec czego przy prowadzeniu postępowania uwzględniając brzmienie art. 9 ust. 1-4 P.t. należy podejmować dodatkowe czynności uniemożliwiające ujawnienie tej tajemnicy uczestnikom postępowania występujących na prawach strony. Prezes UKE takie postanowienie wydał. Nadto dodał, że dokumenty dołączone do akt sprawy postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. są niezwykle obszerne co dodatkowo utrudnia rozpoznanie sprawy. Sprawę komplikuje dodatkowo fakt, iż organ będzie wydawał decyzję częściową. Powołując się na doktrynę organ stwierdził, że skarżąca dokonała wadliwego obliczenia terminów załatwienia sprawy. Prezes UKE zauważył, że zgodnie z art. 35 § 4 K.p.a. przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3, tak więc art. 15 P.t. w zw. z art. 16 ust. 2 P.t. wyłącza możliwość załatwienia sprawy w terminie miesiąca a w świetle art. 18 P.t. w zw. z art. 7 ust. 3 dyrektywy ramowej, niniejszej sprawy nie można było załatwić w terminie 2 miesięcy, albowiem tylko jednokrotne przeprowadzenie postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego zajmuje, co najmniej 2 miesiące. Organ przypomniał, że zgodnie z art. 35 K.p.a. do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Wobec powyższego organ wymienił okresy, których nie należy wliczać do terminów załatwienia niniejszej sprawy: - od [...] czerwca 2012 r. do [...] lipca 2012 r. – czas przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego, - od [...] lutego 2012 r. do [...] lutego 2012 r. – czyli okresu od dnia wpływu wniosku T. do dnia wpływu wniosku skarżącej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, - od [...] lutego 2012 r. do [...] lutego 2012 r. – czyli od dnia kiedy Prezes UKE wezwał T. do złożenia wyjaśnień do dnia nadesłania odpowiedzi. Organ zauważył, że skarżąca została dopuszczona do udziału w sprawie w dniu [...] marca 2012 r. i w ocenie Prezesa UKE dopiero od tej daty może powoływać się na ewentualne uchybienia organu. Wcześniej skarżąca nie była uczestnikiem postępowania na prawach strony, czyli nie powinna podnosić okoliczności wskazujących na rzekomą przewlekłość postępowania przed tą datą. Prezes UKE stwierdził, że okoliczność, iż w okresie od [...] lutego 2012 r. do [...] marca 2012 r. wpłynęły aż trzy wnioski organizacji społecznych, zmuszała organ do oceny, czy podmioty te są należycie reprezentowane, a wnioski w imieniu organizacji społecznej złożyły uprawnione osoby. W ocenie organu, skarżąca błędnie wskazała na opóźnienie w rozpoznaniu jej wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, gdyż Prezes UKE musiał rozważyć dopuszczalność i zasadność udziału w sprawie wszystkich trzech organizacji społecznych. Organ zaznaczył, że w dniu [...] marca 2012 r. T. złożyła pismo, które mogło zostać zakwalifikowane jako modyfikacja wniosku, co musiało spowodować opóźnienie w rozpoznaniu sprawy. Natomiast w dniu [...] marca 2012 r. wpłynęło kolejne pismo T. modyfikujące wniosek. Wobec powyższego organ stwierdził, że ewentualne opóźnienia w rozpoznaniu sprawy były spowodowane okolicznościami zawinionymi przez stronę lub okolicznościami niezależnymi od Prezesa UKE w rozumieniu art. 35 k.p.a. Nadto zaznaczył, że skarżąca w dniu [...] marca 2013 r. złożyła własne stanowisko w sprawie, jak również domagała się wyjaśnienia pewnych kwestii, a konieczność ich wyjaśnienia spowodowała przedłużenie postępowania o co najmniej 14 dni, a T. do pytań skarżącej ustosunkowała się dopiero [...] maja 2012 r. Tak więc, tego okresu nie można wliczać do okresu załatwienia sprawy. W wspomnianym piśmie T. nadała swojemu wnioskowi nowe brzmienie akceptując cześć zmian proponowanych przez skarżącą, dlatego też Prezes UKE zobowiązany był ustalić, czy zmiany takie mają oparcie w stanie faktycznym. W ocenie organu, modyfikacja wniosku spowodowała dalsze opóźnienie rozpoznania sprawy. W ocenie Prezesa UKE do terminu załatwienia sprawy nie można wliczać także: - okresu od [...] czerwca 2012 r. do [...] czerwca 2012 r. - od dnia, w którym Prezes UKE wezwał T. do złożenia wyjaśnień dotyczących ustalenia zmiany wysokości opłaty za połączenie na nr [...], terminu wdrożenia projektu [...] w cennikach detalicznych T. do dnia, w którym wpłynęła odpowiedź T., - okresu od dnia [...] maja 2012 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. - od dnia kiedy pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy do dnia wpływu odpowiedzi skarżącej na pismo T. z dnia [...] maja 2012 r. (Nadto organ zaznaczył, iż w odpowiedzi skarżąca zaakceptował część propozycji T., natomiast już po upływie terminu postępowania konsultacyjnego do Prezesa UKE wpłynęły stanowiska skarżącej – [...] lipca 2012 r. i E. – [...] lipca 2012 r. Z uwagi, iż opóźnienie było nieznaczne Prezes UKE uwzględnił te stanowiska. W ocenie organu, przy ocenianiu zachowania terminów załatwienia sprawy również powyższe powinno być uwzględnione.) - okresu od [...] sierpnia 2012 r. do dnia [...] sierpnia 2012 r. –od dnia wezwania przez organ T. do uzasadnienia kosztowego opłat za aktywne konto przypisane do pojedynczej usługi WLR ma platformie sieci inteligentnej realizującej usługi blokad połączeń oraz progów kwotowych w oparciu o aktualne dane finansowe do dnia wpływu odpowiedzi na powyższe wezwanie. Organ podał, iż powodem opóźnienia były także, choć tylko pośrednio, wątpliwości prawne co do tego, czy decyzja zmieniająca ofertę ramową jest decyzją o nałożeniu obowiązku regulacyjnego. Wątpliwości te powstały na gruncie rozpoznania skarg od decyzji zatwierdzających ofertę SOR. Zdaniem WSA w Warszawie, zgodnie z poglądem zawartym w nieprawomocnym postanowieniu z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1423/12 decyzja w przedmiocie zatwierdzenia oferty ramowej nakłada obowiązek regulacyjny. W takiej sytuacji istniałaby konieczność poddania decyzji również postępowaniu konsolidacyjnemu, a ponadto zaskarżona decyzja podlegałaby zaskarżeniu do SOKiK. Zaistniałe wątpliwości mają charakter poważny skoro WSA rozpoznawał sprawę po raz drugi i mimo wskazań NSA odrzucił skargę z uwagi na występującą w powyższej sprawie niedopuszczalność drogi sądowej przed sądem administracyjnym. Organ stwierdził, że niewątpliwie niejednolite orzecznictwo sądowe nie ułatwia rozpoznania sprawy. Prezes UKE stwierdził, że podejmował niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy bez zbędnej zwłoki a szybkość prowadzonego postępowania nie może pozostawać w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 K.p.a. Organ zauważył, że analiza stanowisk złożonych przez uczestników postępowania wymaga dokładnego rozważenia, tak by rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zabezpieczało nie tylko interesy uczestników przedmiotowego postępowania, ale przede wszystkim użytkowników korzystających z usługi blokowania połączeń na numery o podwyższonej opłacie. Skomplikowany charakter sprawy powoduje również kwestia konieczności rozstrzygnięcia zasadności opłaty za aktywne konto na Platformie, służące do obsługi zleceń blokowania połączeń na numery o podwyższonej opłacie. W ocenie Prezesa UKE, nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej o oczywistej bezczynności czy też przewlekłości postępowania. Podstawą wydania decyzji w niniejszym postępowaniu jest art. 43 ust. 1 P.t., zgodnie z którym Prezes UKE dokonuje oceny projektu oferty ramowej pod kątem zgodności z przepisami prawa i potrzebami rynku, wskazanymi w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia oferty ramowej. Organ wyjaśnił, że nie każda zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Nadto organ dodał, że działania podejmowanie w ramach niniejszego postępowania nie mają na celu przedłużenia postępowania, wszystkie czynności zmierzają do końcowego załatwienia sprawy, co w świetle przedstawionego stanu faktycznego i skomplikowanego charakteru sprawy niesie konieczność wyznaczania nowych terminów załatwienia sprawy. W ocenie organu, dążenie do dokładnego i wszechstronnego rozpatrzenia sprawy nie stanowi o pozorowaniu działań podejmowanych w ramach przedmiotowego postępowania administracyjnego. Prezes UKE, stwierdził również, że kwestie związane z zapewnieniem użytkownikom końcowym możliwości korzystania z usługi blokowania połączeń na numery usług o podwyższonej opłacie wymagają rzetelnej analizy nie tylko pod kątem aspektów prawnych, o których mowa w art. 64 P.t. i art. 64 a P.t., ale również rozstrzygnięcia kwestii technicznych w zakresie faktycznej realizacji przedmiotowej usługi poprzez funkcjonalności Platformy. Podniósł także konieczność dokładnego rozważenia przez Prezesa UKE uwag uczestników postępowania w zakresie technicznych możliwości skorzystania z usługi blokowania połączeń przez operatorów alternatywnych w świetle konieczności dostosowania systemów informatycznych operatorów alternatywnych do danych uzyskiwanych za pomocą Platformy, w sposób zgodny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłości postępowania mającej charakter rażącego naruszenia prawa, natomiast z uwagi na podejmowane przez Prezesa UKE czynności nie można mówić o bezczynności, nadto do czasu zajęcia ostatecznego stanowiska przez Komisję Europejską lub ew. BEREC nie można nawet w przybliżeniu określić terminu zakończenia postępowania. Prezes UKE podkreślił, że jest zobowiązany respektować nie tylko orzeczenia Sądów ale również przepisy prawa wspólnotowego i krajowego. Organ ponownie wskazał, że w niniejszej sprawie zachodziła potrzeba oceny konieczności przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego, a następnie ich przeprowadzenia. Nadto T. wielokrotnie modyfikowała wniosek i zmieniała stanowisko zajmowane w prawie. Strony wielokrotnie składały pisma przedstawiające swoje stanowiska co powodowało konieczność przygotowania kilku zmian projektów decyzji. Prezes UKE podał, że wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymaga ustalenia zgodności proponowanych przez T. zmian Oferty Ramowej z przepisami prawa oraz potrzebami rynku, co nie rzeczą łatwą. Ustalenie powyższej przesłanki wymaga przeprowadzenia wnikliwego postępowania oraz pogłębionej wiedzy merytorycznej. W ocenie organu, po szczegółowej ocenie okoliczności sprawy, nie można uznać, że nastąpiła przewlekłość z rażącym naruszeniem, bowiem w niniejszej sprawie nie występuje stan, w którym można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Prezes UKE powołując się na orzecznictwo NSA przedstawił rozumienie rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwaną dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. które winny być zakończone decyzjami administracyjnymi, postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowieniami rozstrzygającymi sprawę co do istoty, postanowieniami wydanymi w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innymi niż określone w pkt 1-3 aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnymi interpretacjami przepisów prawa podatkowego wydawanymi w indywidualnych sprawach. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Na wstępie podnieść należy, że organy administracji publicznej zobowiązane są do prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie można im było zarzucić zbędnej zwłoki, opieszałości w podejmowanych czynnościach postępowania. Powyższy obowiązek wynika z zasady ogólnej postępowania administracyjnego zawartej w art. 12 k.p.a. czyli zasady szybkości postępowania. Przypisanie określonej normie postępowania znaczenia zasady ogólnej wywołuje szereg konsekwencji prawnych, między innymi są to zasady wspólne dla całości postępowania administracyjnego, obowiązują we wszystkich stadiach postępowania, stanowią wiążąca wytyczną dla stosowania wszystkich przepisów Kodeksu (vide: Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005 ). Stosownie do wspomnianego art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Nadto na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.) W k.p.a. został zawarty rozdział 7 zawierający przepisy określające terminy załatwienia spraw. Stosownie do treści art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). Zgodnie z § 4 ww. artykułu przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określonej w § 3. Nadto w § 5 wskazano, iż do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zgodnie zaś z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.). W niniejszej sprawie pismo T. S.A. z dnia [...] stycznia 2012 r. stanowiące wniosek o zatwierdzenie Oferty SOR wpłynęło do Prezesa UKE w dniu [...] lutego 2012 r. Powyższe oznacza, że z tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Bowiem datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, o czym stanowi art. 61 § 3 k.p.a. Tak więc, od dnia [...] lutego rozpoczęły bieg terminy załatwienia sprawy przez Prezesa UKE. Jako podstawę prawną swego wniosku T. wskazała art. 43 ust. 2 i 3 P.t. oraz 206 P.t. W dacie złożenia wniosku art. 43 P.t. miał brzmienie: Art. 43 ust. 1 Prezes UKE zatwierdza projekt oferty ramowej, jeżeli odpowiada on przepisom prawa i potrzebom rynku wskazanym w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia oferty ramowej albo zmienia przedłożony projekt oferty ramowej i go zatwierdza, a w przypadku nieprzedstawienia oferty ramowej w terminie - samodzielnie ustala ofertę ramową. ust. 2. W przypadku zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes UKE może z urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części. W przypadku nieprzedstawienia przez zobowiązanego operatora zmiany oferty ramowej w określonym terminie, Prezes UKE samodzielnie ustala, zmiany oferty ramowej w całości lub w części. ust. 3. Wniosek operatora o zatwierdzenie projektu oferty ramowej lub jej zmiany zawiera informacje i dokumenty wykazujące zgodność oferty ramowej z wymogami prawa i obowiązkami regulacyjnymi, o których mowa w art. 24 pkt 2 lit. a. ust. 4. Prezes UKE publikuje na koszt operatora zatwierdzone oferty ramowe lub ich zmiany w Biuletynie UKE. ust. 5. W przypadku zniesienia obowiązku stosowania oferty ramowej, umowy zawarte na podstawie oferty ramowej na czas nieokreślony mogą być rozwiązane lub zmienione nie wcześniej niż po upływie 90 dni od dnia, w którym zniesiono ten obowiązek. ust. 6. Operator, na którego został nałożony obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1, jest obowiązany do zawierania umów o dostępie telekomunikacyjnym na warunkach nie gorszych, dla pozostałych stron umowy, niż określone w zatwierdzonej ofercie, o której mowa w ust. 1, lub ustalonej decyzją Prezesa UKE. Natomiast zgodnie z art. 206 ust.1 P.t. postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Zauważyć należy, że w ustawie P.t. zostały zawarte przepisy szczególne określające inne niż w art. 35 k.p.a. terminy załatwienia spraw np.: - art. 28 ust. 1 P.t wyznacza termin 90 dni od złożenia wniosku dla wydania decyzji o dostępie telekomunikacyjnym, - art. 28 ust. 2 P.t. wyznacza termin 60 dni od dnia złożenia wniosku dla wydania decyzji o zapewnieniu podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu telekomunikacyjnego, - art. 143 ust. 6 P.t. wyznacza termin 6 tygodni dla wydania decyzji dotyczącej pozwolenia radiowego, gdy wniosek dotyczy korzystania z częstotliwości określonych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości lub w planie zagospodarowania częstotliwości. Wobec powyższego skoro przepis szczególny nie określa innego terminu załatwienia sprawy, zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały terminy wskazane w art. 35 k.p.a. – tzn. termin miesięczny w sprawie wymagającej postępowania wyjaśniającego, dwumiesięczny w sprawie szczególnie skomplikowanej. Jak wynika ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego skarżąca została dopuszczona do udziału w postępowaniu prowadzonym na wniosek T. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Wobec powyższego od dnia doręczenia powyższego postanowienia, w ocenie Sądu, skarżąca może podnosić, iż organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Z chwilą doręczenia wspomnianego postanowienia organ jest nim związany, a tym samym skarżąca będąca organizacją społeczną działa na prawach strony w postępowaniu wszczętym na wniosek T. dotyczącym zatwierdzenia zmian Oferty SOR. W orzecznictwie podkreśla się z kolei, że przez przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej należy rozumieć brak należytego zaangażowania organu w załatwieniu sprawy indywidualnej. Przewlekłość postępowania obejmuje więc takie przypadki prowadzenia postępowania w sprawach indywidualnych jak wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, wykonywanie czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy. Przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej jest rozumiana w orzecznictwie także jako taki stan gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Inaczej rzecz ujmując przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przewlekłość postępowania zachodzi, gdy jest ono długotrwałe, prowadzone rozwlekle i trwa ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do końcowego rozstrzygnięcia. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (vide: wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 108/12). W niniejszej sprawie Prezes UKE aż 6 razy wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy do dnia: [...] czerwca 2012 r., [...] sierpnia 2012 r., [...] września 2012 r., [...] listopada 2012 r., [...] stycznia 2013 r., [...] marca 2013 r. Podkreślić należy, że organ nie dochował żadnego z wyznaczonych terminów, jak również po wniesieniu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie wydał decyzji zatwierdzającej zmiany w Ofercie SOR. Od dnia wszczęcia postępowania tzn. [...] lutego 2012 r. do dnia wniesienia skargi upłynęło ponad 12 miesięcy, natomiast do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie 19 miesięcy. Organ dwukrotnie przedłużał termin rozpatrzenia sprawy, mimo braku jakiejkolwiek aktywności zmierzającej do jej rozstrzygnięcia. Jak słusznie zauważa skarżąca, w chwili wszczęcia postępowania konsultacyjnego tzn. [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE przedstawił do konsultacji projekt rozstrzygnięcia, co oznacza, że dysponował takim materiałem dowodowym umożliwiającym wydanie decyzji. Sąd zauważa, iż nie wliczając do terminów załatwienia sprawy okresów wymienionych przez organ w odpowiedzi na skargę: - od [...] czerwca 2012 r. do [...] lipca 2012 r. czas przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego, - od [...] lutego 2012 r. do [...] lutego 2012 r. – czyli okresu od dnia wpływu wniosku T. do dnia wpływu wniosku skarżącej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, - od [...] lutego 2012 r. do [...] lutego 2012 r. – czyli od dnia kiedy Prezes UKE wezwał T. do złożenia wyjaśnień do dnia nadesłania odpowiedzi, - okresu od [...] czerwca 2012 r. do [...] czerwca 2012 r. – czyli od dnia, w którym Prezes UKE wezwał T. do złożenia wyjaśnień dotyczących ustalenia zmiany wysokości opłaty za połączenie na nr [...], terminu wdrożenia projektu [...] w cennikach detalicznych T. do dnia, w którym wpłynęła odpowiedź T., - okresu od dnia [...] maja 2012 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. – czyli od dnia kiedy pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy do dnia wpływu odpowiedzi skarżącej na pismo T. z dnia [...] maja 2012 r., - okresu od [...] sierpnia 2012 r. do dnia [...] sierpnia 2012 r. – czyli od dnia wezwania przez organ T. do uzasadnienia kosztowego opłat za aktywne konto przypisane do pojedynczej usługi WLR ma platformie sieci inteligentnej realizującej usługi blokad połączeń oraz progów kwotowych w oparciu o aktualne dane finansowe do dnia wpływu odpowiedzi na powyższe wezwanie, nie sposób przyjąć, że Prezes UKE zachował terminy określone w art. 35 k.p.a. W ocenie Sądu, występowanie w niniejszej sprawie 3 izb gospodarczych, wydanie postanowień o ograniczeniu prawa do wglądu materiału dowodowego, dołączenie przez organ obszernego materiału dowodowego, nie mogą być uznane jako utrudniające postępowanie Prezesa UKE. Prezes UKE jest organem regulacyjnym w zakresie działalności pocztowej, telekomunikacyjnej i gospodarki częstotliwościowej oraz kontroli spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej. Zakres zadań Prezesa UKE określają następujące akty prawne: - ustawa Prawo telekomunikacyjne, - ustawa Prawo pocztowe, - ustawa o systemie oceny zgodności, - ustawa o kompatybilności elektromagnetycznej, - ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, - ustawa o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej. Materialnoprawną podstawą prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania jest ustawa Prawo telekomunikacyjne, nie sposób więc uznać, że organ administracji publicznej, którego zakres działania obejmuje branżę telekomunikacyjną jako przyczynę opóźnień w prowadzonym postępowaniu wskazuje między innymi występowanie w sprawie 3 izb gospodarczych, czy konieczność wydawania postanowień w sprawie. Ponadto odnosząc się do dołączonego obszernego materiału dowodowego w postaci decyzji z dnia [...] września 2010 r. nr [...], decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], decyzji z dnia [...] października 2011 r. nr [...], oferty SOR zauważyć należy, że wspomniane decyzje zostały wydane przez Prezesa UKE w 2010 r. i 2011 r., pierwsza z nich zatwierdzała Ofertę SOR, a dwie kolejne dotyczyły zmian we wspomnianej ofercie. Decyzje zostały skierowane do T. oraz P. oraz skarżącej. Wobec powyższego treść tych decyzji jak również Oferty SOR jest znana zarówno organowi, który je wydał, jak również wnioskodawcy, czy izbom gospodarczym. Tym samym wskazywanie, że dołączenie obszernego materiału dowodowego utrudnia rozpoznanie sprawy jest bezzasadne, nic nie stało na przeszkodzie aby wspomniane materiały zostały przez organ załączone w miesiącu, w którym wpłynął wniosek T. czyli lutym a nie dopiero po 3 miesiącach. Nadto nie sposób uznać, że stosownie do art. 18 P.t. Prezes UKE rozpoczął postępowanie konsolidacyjne niezwłocznie po zakończeniu postępowania konsultacyjnego i rozpatrzeniu stanowisk uczestników tego postępowania. Postępowanie konsultacyjne zostało zakończone w lipcu 2012 r. a konsolidacyjne rozpoczęło się w lutym 2013 r. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął pod uwagę argumentację dotyczącą skomplikowanego charakteru sprawy (czego nie kwestionuje również skarżąca) co miało wpływ na ocenę, iż przewlekłe prowadzenie postępowania nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z treścią wyżej przywołanego przepisu Sąd zobowiązał organ do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 3 miesięcy od dnia zwrotu organowi akt administracyjnych sprawy. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnął na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.