I SA/Kr 1313/13

|Sygn. akt I SA/Kr 1313/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r., sprawy ze skargi I.O., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 27 czerwca 2013 r. nr [...], w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, - skargę oddala - Postanowieniem z dnia 23 maja 2013r. nr [...] na podstawie art. 34 § 4 w zw. z art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 poz. 1015 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał zarzut, zgłoszony przez I. O. (O.) w piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr 01/11 z dnia 26 lipca 2011 r. wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, za bezzasadny. W jego uzasadnieniu organ wskazał, że wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając zobowiązanemu w dniu 8 sierpnia 2011 r. odpis w/w tytułu wykonawczego . W tym samym dniu dokonano zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w Banku Pocztowym SA (zawiadomienie o zajęciu z dnia 4 sierpnia 2011r. nr [...]). Natomiast w dniu 9 sierpnia 2011 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w ING Banku Śląskim SA (zawiadomienie o zajęciu z dnia 4 sierpnia 2011r. nr [...]) oraz w banku PKO BP SA (zawiadomienie o zajęciu z dnia 4 sierpnia 2011 r. nr [...]). W dniu 2 września 2011 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego zobowiązanego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (zawiadomienie o zajęciu z dnia 25 sierpnia 2011 r. nr [...]). Zobowiązanemu doręczono w/w kopie zajęć. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. dłużnik wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, podnosząc zarzut przedawnienia się nałożonej grzywny oraz wskazując , że na powyższą zaległość wierzyciel już wystawił tytuł wykonawczy w dniu 1 lipca 2010 r. nr [...] , na który zostały również zgłoszone zarzuty egzekucyjne. Organ stwierdził , iż w postanowieniu z dnia 7 listopada 2012 r. nr 432/12 wierzyciel – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zajął stanowisko w przedmiocie zgłoszonego zarzutu , uznając go za bezzasadny. Dysponując tym ostatecznym postanowieniem w sprawie stanowiska wierzyciela, mając na uwadze treść art. 34 § 1 cyt. wyżej ustawy, która stanowi, że w zakresie zarzutów zawartych w art. 33 pkt 1-5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca, organ orzekł o bezzasadności zgłoszonego zarzutu. Nie zgadzając się z wydanym postanowieniem I.O. złożył zażalenie, w którym wskazał, iż w sprawie zostały ujawnione nowe okoliczności nie opisane dotychczas w żadnym z postanowień. Następnie zaś przywołał wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 października 2012r. sygn akt II SA/Kr 1228/12, w którym na na str. 8 uzasadnienia stwierdzono:-postanowienie z dnia 24 listopada 2009r. zostało doręczone bezpośrednio zobowiązanemu w dniu 27 listopada2009r., - tytuł wykonawczy z dnia 30 października 2009r. nr 01/09 został doręczony skarżącemu w dniu 9 listopada 2009r. Z powyższego zobowiązany wywiódł, iż w obrocie prawnym funkcjonuje trzeci tytuł wykonawczy z dnia 30 października 2009r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia na podstawie art 17, art. 18, art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W jego uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszej kolejności stwierdził, że w świetle definicji zawartej w art.1a pkt 13 oraz zgodnie z dyspozycją art. 34 §1 i art. 29 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zachowując zasadę ogólnej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego miał możliwość badania jedynie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia odnośnie zgłoszonych zarzutów. Nie mógł natomiast rozstrzygać zarzutów, co do których zasadności kompetencję posiada wyłącznie wierzyciel. Przede wszystkim zaś nie mógł kwestionować stanowiska wierzyciela co do istnienia i wymagalności egzekwowanego obowiązku. Po przywołaniu treści art. 34 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ odwoławczy wskazał, że odmowa uwzględnienia zarzutu zakwalifikowanego jako zarzut z art. 33 pkt 2 cyt. ustawy , po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela, była uzasadniona , skoro opinia wierzyciela wyrażona w postanowieniu, była dla organu egzekucyjnego wiążąca. Odnosząc się do zarzutów zgłoszonych w zażaleniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie egzekucyjne mające na celu wyegzekwowanie przedmiotowej należności z tytułu grzywny w celu przymuszenia prowadzone jest wyłącznie na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 26 lipca 2011r. Tytuł wykonawczy nr [...] wskazany w zarzutach na postępowanie egzekucyjne został zwrócony do wierzyciela przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. ze względu na braki formalne za pismem z dnia 21 lica 2011 r. nr [...], a zatem na podstawie tego tytułu wykonawczego nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne . Odnosząc się do tytułu wykonawczego z dnia 30 października 2009r. nr [...] doręczonego zobowiązanemu w dniu 9 listopada 2009r. organ wyjaśnił, iż tytuł ten, jak wynika z treści postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lutego 2012r. nr [...], dotyczy egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym tj. rozbiórki obiektu budowlanego, a dopiero w następnej kolejności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia 24 listopada 2009r. nałożył na zobowiązanego grzywnę celem przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...]. Tymczasem niniejsze postępowanie egzekucyjne obejmuje egzekucję należności z tytułu przedmiotowej grzywny i jest prowadzone wyłącznie na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie I.O. domagał się jego uchylenia, zarzucając niewyjaśnienie funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch tytułów wykonawczych dotyczących tej samej sprawy. Skarżący wskazał, że tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 1 lipca 2010 r., jak i tytuł nr [...] z dnia 26 lipca 2011 r. dotyczą egzekucji grzywny w celu przymuszenia. Zd. skarżącego zwrócenie wierzycielowi tytułu wykonawczego nr 02/10 nie jest tożsame z pozbawieniem go mocy prawnej, gdyż wierzyciel tj. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nigdy tego tytułu nie uchylił lecz wystawił nowy tytuł nr [...] i w takiej sytuacji organ egzekucyjny winien był odmówić prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Nie stwierdzając takich naruszeń, sąd administracyjny skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 poz. 1015 ze zm.) podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Stosownie zaś do treści art. 34 § 1 zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Z okoliczności faktycznych nin. sprawy wynika, że decyzją z dnia 25 czerwca 2001 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał I.O zarkowowi rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego na działce nr ew. [...] obr [...] położonej w Z. przy ul. D. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 sierpnia 2002 r. znak [...]. Następnie skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 2654/02 , a również skarga kasacyjna złożona w przedmiotowej sprawie została oddalona wyrokiem NSA z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 1867/06.Ponieważ wskazany wyżej obowiązek nie został wykonany PINB w Z. wystawił w dniu 30 października 2009 r. tytuł wykonawczy nr 01/09 stosowany do egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, a następnie postanowieniem nr [...] z dnia 24 listopada 2009 r. znak [...] w Z. nałożył na skarżącego grzywnę w wysokości 75340,80 zł celem przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 30 października 2009 r. W dniu 1 lipca 2010 r. PINB w Z. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] , stosowany w egzekucji należności pieniężnych, a dotyczący wskazanej wyżej grzywny w celu przymuszenia . Ten tytuł skierowany został do Naczelnika Urzędu Skarbowego celem wszczęcia na jego podstawie egzekucji należności pieniężnych. Jednak organ ten zwrócił wierzycielowi przedmiotowy tytuł wykonawczy ze względu na jego braki formalne. W dniu 26 lipca 2011 r. PINB w Z. wystawił nowy tytuł wykonawczy nr [...] na podstawie którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Skarżący w piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. zgłosił zarzut w sprawie prowadzenia przedmiotowego postępowania , podnosząc zarzut nieistnienia obowiązku objętego w/w tytułem wykonawczym. Następnie postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. znak [...] wierzyciel czyli PINB w Z. uznał zarzut zobowiązanego za bezzasadny wobec tego, ze obowiązek objęty tytułem jest wymagalny. Odnosząc zasady wskazane w przytoczonych wyżej przepisach do przytoczonych okoliczności faktycznych sprawy stwierdzić należy , że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skoro bowiem wierzyciel w ostatecznym postanowieniu z dnia 7 listopada 2012 r. uznał zarzut skarżącego w skazany w piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. za bezzasadny to organ egzekucyjny był takim stanowiskiem związany. W tym też stanie organ egzekucyjny nie był uprawniony do kwestionowania stanowiska wierzyciela co do istnienia i wymagalności egzekwowanego obowiązku. Wskazać też należy , że zaskarżone postanowienie zawiera wszelkie wymagane elementy, zaś jego uzasadnienie dostateczne ustalenia z powołaniem stosownych okoliczności oraz przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutu wskazanego w skardze należy w pierwszym rzędzie stwierdzić, że postępowanie mające na celu wyegzekwowanie przedmiotowej należności z tytułu grzywny w celu przymuszenia prowadzone jest nin. sprawie wyłącznie na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 26 lipca 2011 r. Natomiast tytuł wykonawczy nr [...] dotyczący tego samego obowiązku został przez organ egzekucyjny , ze względu na braki formalne jakimi był dotknięty, zwrócony wierzycielowi. Tym samym oznacza to, że postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] nie zostało wszczęte, a co za tym idzie, nie mogło być prowadzone. Należy w tym miejscu podkreślić, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują uchylenia tytułu wykonawczego w sytuacji, gdy tytuł wykonawczy zawiera braki formalne. W takich okolicznościach organ egzekucyjny , otrzymując tytuł wykonawczy co do którego stwierdza, że dotknięty jest brakami formalnymi, nie przystępuje do egzekucji tylko zwraca taki tytuł do wierzyciela. Tym samym w nin. sprawie , skoro postepowanie egzekucyjne nie zostało nawet wszczęte na podstawie tytułu nr 02/10 , to nie było podstaw do jego zakończenia. Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd uznał zarzut skargi za nieuzasadniony i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.