II SA/Ke 584/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Burmistrz Miasta i Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Podstawą prawną wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały Rady Miejskiej – w sprawie rozpatrzenia skargi A. B. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy stanowił m. in. art. 229 pkt 3 K.p.a. Z przepisu tego wynika, że organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – jest rada gminy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała została podjęta w odpowiedzi na tzw. skargę powszechną określoną w art. 227 K.p.a. Przedmiotem takiej skargi, zgodnie z powołanym przepisem, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowego na akty i czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego – nie należą one bowiem do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010r., sygn. akt: I OW 30/10, LEX nr 643335) Skarga, o której mowa w art. 227 K.p.a., nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga określona przez przepis art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97, dostępny w internetowej bazie orzeczniczej NSA). Jednocześnie podkreślenia wymaga, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej i również z tego względu nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2010r., sygn. akt II OSK 2389/10, LEX nr 7434217). Ponadto, jak wskazuje NSA w wyroku z dnia 12.10.2011r., sygn. akt II OSK 2021/11, LEX nr 1070371 "organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości, co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego, jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 K.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów, tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby." Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcch orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.