II SO/Sz 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu A. za nieprzekazanie skargi p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Wnioskiem z dnia [...] A.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu A. za nieprzekazanie skargi z dnia [...] na bezczynność organu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek, Przedsiębiorstwo A. w likwidacji w upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, działając przez syndyka masy upadłości, wniosło o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Syndyk wskazał, że zgromadzenie wspólników zgodnie z uchwałą z dnia [...] nr [...] postanowiło rozwiązać spółkę A. przez jej likwidację. Postanowieniem z dnia [...] Sąd Rejonowy ogłosił upadłość Przedsiębiorstwa A. Syndyk podał, iż po ogłoszeniu upadłości Spółki, niezwłocznie objął cały jej majątek. W skład masy upadłości wszedł majątek dużych rozmiarów, w tym nieruchomości oraz kilkadziesiąt pojazdów do przewozu osób. Upadła spółka zatrudniała i zatrudnia dalej kilkadziesiąt osób, a z uwagi na szereg zobowiązań przewozowych, syndyk w najbliższym okresie zamierza utrzymać funkcjonujące przedsiębiorstwo. Tym samym syndyk stał się również pracodawcą kilkudziesięciu osób zatrudnionych w upadłej spółce. Wskazał, że przejęcie takiego przedsiębiorstwa jest procesem złożonym i żmudnym. Syndyk wskazał, że w omawianym okresie do upadłej spółki wpłynęła zaadresowana na: "Przedsiębiorstwo A." skarga A.K. z dnia [...] na bezczynność organu. Skarga nie została przekazana syndykowi przez sekretariat Spółki A. Syndyk dopiero w efekcie otrzymania pisma WSA z dnia [...], wzywającego do ustosunkowania się do wniosku o wymierzenie grzywny, powziął wiadomość o powyższej skardze i dopiero w efekcie podjętych czynności skarga z dnia [...] została mu przedłożona. Syndyk wyjaśnił, iż powyższe problemy organizacyjne z przekazywaniem korespondencji działającemu na rzecz upadłej spółki syndykowi, zostały już rozwiązane. W ocenie syndyka, gdyby nie fakt, że do złożenia przedmiotowej skargi doszło po upływie tygodnia od ogłoszenia upadłości Przedsiębiorstwa A., skarga ta zostałaby przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w zakreślonym terminie. Powody niedochowania terminu były wyjątkowe i szczególne. Syndyk podał, że po otrzymaniu skargi na bezczynność organu w przedmiocie nieudzielenia wnioskodawcy informacji publicznej, uznał tą skargę w całości za zasadną wskazując, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Ponadto wnioskodawcy niezwłocznie udzielono żądanej informacji publicznej. Syndyk wskazał, że przesłanką do ogłoszenia upadłości Przedsiębiorstwa A., była niewypłacalność spółki. Każde dodatkowe niezaplanowane zobowiązania pieniężne masy upadłości obniżają efektywność takiego postępowania, a tym samym godzą bezpośrednio w interesy wierzycieli prywatnych, jak i publicznych, przez zmniejszenie stopnia ich zaspokojenia w trakcie takiego postępowania. W tej sytuacji, ciężarem przedmiotowej grzywny zostaliby obarczeni faktycznie wierzyciele i tak już poszkodowani przez brak spłaty ich zobowiązań przez upadłą spółkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, do piętnastu dni. W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zauważyć należy, że w przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a. mówi się o możliwości, a nie obowiązku, wymierzenia organowi grzywny, co oznacza, iż należy uwzględnić nie tylko wskazaną przez ustawodawcę przesłankę wymierzenia grzywny, tj. fakt niewypełnienia obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., ale także inne zaistniałe w danej sprawie okoliczności, takie jak np. przyczyna niezastosowania się podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej do obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., długość przekroczonego terminu, fakt czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązku dopełnił, wyjaśniając jednocześnie powody niedotrzymania terminu. Skarga A.K. na bezczynność Przedsiębiorstwa A. z dnia [...] została przekazana do sądu w dniu [...], a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Należy jednak zwrócić uwagę, iż przyczyną opóźnienia w przekazaniu skargi było wszczęcie postępowania upadłościowego w stosunku do skarżonego podmiotu (postanowienie Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 1 lipca 2013 r. sygn. akt VII GU 57/13), które zbiegło się w czasie ze złożeniem skargi przez A.K. Należy zgodzić się z twierdzeniem syndyka, iż postawienie przedsiębiorstwa w likwidacji w stan upadłości, to proces złożony. Stosownie do art. 57 ustawy ust. 1 ustawy z dnia 28 luty 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U z 2012 r., poz.1112 ze zm.) jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać wszystkie dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Zrozumiałym jest, że organizacja pracy przedsiębiorstwa w likwidacji, w momencie przejęcia jego majątku przez syndyka, może ulec zaburzeniu, stąd zaistniałe niedopatrzenie w przekazaniu syndykowi skargi A.K. Z wyjaśnień syndyka, wynika, iż nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie do sądu nie było działaniem umyślnym, celowo zmierzającym do pozbawienia strony prawa do rozpoznania jej skargi przez sąd. Grzywna, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art.55 § 1 nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do wymierzenia grzywny. Podobnie, przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w terminie, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (tak wyroki NSA sygn. akt I OZ 278/13, I OZ 232/13 ). Jednakże mając na uwadze całokształt sytuacji podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, w tym również sporadyczność udzielania takiej informacji, zmianę podmiotu zarządzającego, dążenie do naprawienia wszystkich błędów popełnionych przy rozpatrywaniu wniosku A.K. o udzielenie informacji publicznej, jak również niecelowość obciążania kosztami grzywny majątku spółki w upadłości, zabezpieczonego na spłatę zobowiązań jej wierzycieli, skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż wymierzenie grzywny byłoby niezasadne. Z powyższych względów na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.