II OSK 693/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. NSA Jerzy Solarski Protokolant starszy inspektor sądowy Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1174/13 w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1174/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Gliwicach oddalił skargę K. O. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia odpisu protokołu z kontroli przeprowadzonej w związku ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Jak ustalił to sąd I instancji Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego (PINB) w Cieszynie zawiadomił K. O. o planowanej na dzień 10 października 2012 r. kontroli stanu technicznego i użytkowania budynku [...] w Ustroniu. Jednocześnie organ wskazał, że w kontroli winien wziąć udział K. O. osobiście bądź przez należycie ustanowionego pełnomocnika. W dniu 10 października 2012 r. PINB w Cieszynie przeprowadził kontrolę na terenie [...] sporządzając z wykonanych czynności protokół. K. O. upoważnił zarządcę obiektu w osobie D. Ś. do reprezentowania go w czasie kontroli, w tym do podpisywania i odbioru protokołu pokontrolnego. Pismem z dnia 9 stycznia 2013 r. K. O. zwrócił się do PINB w Cieszynie o dostarczenie na jego adres kopii protokołu kontroli z dnia 10 października 2012r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. PINB w Cieszynie na podstawie art. 73 § 1 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej K.p.a.), odmówił K. O. przesłania kopii protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu 10 października 2012 r. na terenie [...] zlokalizowanego na działce nr [...] w Ustroniu przy ul. [...]. Kolejnym pismem z dnia 5 lutego 2013 r. K. O. wniósł o dostarczenie tym razem uwierzytelnionego odpisu protokołu kontroli z dnia 10 października 2012 r., wskazując, że jako stronie postępowania niezbędna jest mu wiedza z przebiegu kontroli i ustalonego stanu nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. PINB w Cieszynie na podstawie art. 74 § 2 i art. 123 K.p.a. odmówił K. O. wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu 10 października 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że K. O. żądając wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu ma obowiązek wykazania w tym ważnego interesu strony. Zdaniem organu nie zachodzi obiektywna niemożność przybycia strony do jego siedziby, albowiem prowadzi ona działalność gospodarczą na terenie zlokalizowanym na obszarze właściwości PINB w Cieszynie. Organ wskazał również, że nie stanowi ważnego interesu w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. chęć uzyskania uwierzytelnionego odpisu jedynie w celu zaznajomienia się z treścią tego dokumentu. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł K. O. Skarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów: art. 8 K.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, art. 74 § 2 K.p.a. poprzez wydanie postanowienia wyłącznie na podstawie przepisów proceduralnych bez wskazania przepisów materialnych, art. 73 § 2 K.p.a. w zw. z art. 10 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie, co uniemożliwiło stronie czynny udział w postępowaniu. Żalący się wskazuje, że mieszka w odległości ok. 500 km od siedziby organu i z tego powodu nie może się udać do jego siedziby, by zaznajomić się osobiście z treścią protokołu czy też sporządzić samodzielnie odpis protokołu na podstawie akt notatek i odpisów. Rozpoznając wniesione zażalenie ŚWINB w Katowicach postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie stwierdzając, że wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów musi być uzasadnione ważnym interesem strony. Rozpatrując takie żądanie organ dokonuje własnej oceny, czy w danej sprawie, ze względu na okoliczności prowadzonego postępowania lub ze względu na potrzeby strony, zaistniał ważny interes strony. Zdaniem ŚWINB trudno uznać, że odległość miejsca zamieszkania strony od siedziby organu wykluczała skorzystanie z przewidzianej w art. 73 § 1 K.p.a. w zw. z art. 73 § 2 in initio K.p.a. możliwości. Strona ustanowiła ponadto pełnomocnika do udziału w czynnościach kontrolnych, w tym również do odbioru protokołu kontroli, a zatem mogła ustanowić również pełnomocnika do przejrzenia akt postępowania i sporządzenia z nich notatek i odpisów. Ze stanowiskiem takim nie zgodził się K. O. i wniósł skargę do WSA w Gliwicach zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: - art. 74 § 2 K.p.a. poprzez wydanie "decyzji" wyłącznie na podstawie przepisów proceduralnych, - art. 73 § 2 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu, iż w niniejszej sprawie skarżący nie ma ważnego interesu dla domagania się wydania uwierzytelnionego odpisu z protokołu kontroli, - art. 7 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie przejawiające się w pominięciu zasady statuującej obowiązek przestrzegania praworządności w toku postępowania administracyjnego przez organy, - art. 8 K.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przejawiające się w prowadzeniu postępowania w sposób pozbawiający jego uczestników zaufania do władzy publicznej, - art. 10 § 1 K.p.a. poprzez jego pominięcie, przejawiające się w uniemożliwieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, poprzez odmowę wydania uwierzytelnionego odpisu z protokołu kontroli, - art. 32 K.p.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię skutkującą uznaniem, że w niniejszej sprawie skarżący miał obowiązek ustanowić pełnomocnika w celu sporządzenia notatek lub odpisów z akt sprawy, podczas gdy ustanowienie pełnomocnika jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem strony i brak pełnomocnika nie może wpływać negatywnie na sytuację procesową strony. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że postanowienie ŚWINB zostało wydane bez podstawy prawnej, skoro skonstruowano je wyłącznie na podstawie przepisów proceduralnych. Natomiast w ocenie skarżącego interes ekonomiczny wynikający z odległości, jaką musiałby przebyć do siedziby organu jest również ważnym interesem strony w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. Nadto wskazał, że odmowa wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu kontroli podważa zaufanie obywateli do organów państwa i uniemożliwia mu czynny udział w postępowaniu, którego jest stroną. W odpowiedzi na skargę ŚWINB podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. W motywach wyroku oddalającego skargę WSA w Gliwicach stwierdził, że istnieje możliwość osobistego zapoznania się przez skarżącego z treścią protokołu, a odległość miejsca jego zamieszkania od siedziby organu nie stanowi ważnego interesu w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. Regułą powinno być samodzielne wykonywanie odpisów przez stronę zgodnie z art. 73 § 1 K.p.a., natomiast wydawanie odpisów uwierzytelnionych powinno mieć charakter wyjątkowy i tylko wówczas, gdy strona wykaże, że ma w tym ważny interes. W niniejszej sprawie zdaniem sądu I instancji skarżący takiego interesu nie wykazał. Sąd I instancji za bezzasadne uznał również pozostałe zarzuty skargi, albowiem nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego, że odmowa wydania uwierzytelnionego odpisu z akt administracyjnych pozbawia go możliwości czynnego udziału w postępowaniu w sytuacji, gdy ma możliwość zapoznania się w każdym czasie z aktami prowadzonego postępowania, o czym został pouczony i tylko z własnej woli nie korzysta z przysługującego uprawnienia. Fakt wskazywania przez organy z możliwości ustanowienia pełnomocnika z czego w toku postępowania skarżący już korzystał, zdaniem tegoż sądu, nie stanowi naruszenia art. 32 K.p.a. W ocenie sądu I instancji chybiony był także zarzut wydania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 74 § 2 K.p.a., podczas gdy podstawą wydania zaskarżonego postanowienia były przepisy art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. Skargą kasacyjną reprezentowany przez pełnomocnika K. O., zaskarżył ww. wyrok w całości i zarzucił mu wadliwe wykonanie przez sąd I instancji swojego obowiązku kontroli decyzji administracyjnej pod względem zgodności z prawem, wynikającego z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm., dalej Pusa) oraz z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). I. W oparciu o art. 174 pkt 2 Ppsa skarżący kasacyjnie zarzuca wyrokowi sądu I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 73 § 2 K.p.a. poprzez niedostrzeżenie przez sąd I instancji, że "decyzja" ŚWINB została wydana z naruszeniem ww. przepisów, gdyż niesłusznie odmówiono skarżącemu wydania uwierzytelnionego odpisu z protokołu kontroli uznając, że nie ma on w tym ważnego interesu; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 7 i 8 K.p.a. poprzez niedostrzeżenie przez sąd I instancji, że organ administracyjny załatwił sprawę z pominięciem słusznego interesu obywatela i w sposób odbierający zaufanie uczestników do władzy publicznej, bowiem strona miała prawo do wątpliwości co do prawdziwości zawartych w protokole twierdzeń, z uwagi na fakt, iż we wcześniejszej kontroli (z dnia 30 sierpnia 2012 r.) już po jej dokonaniu protokół został samowolnie przez kontrolującego zmieniony. II. W oparciu o art. 174 pkt 1 Ppsa zarzucono wyrokowi sądu I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa w zw. z art. 73 § 2 K.p.a. przez błędną wykładnię pojęcia "ważny interes strony" skutkującą uznaniem, że w niniejszej sprawie skarżący nie ma ważnego interesu, podczas gdy obawa przed nierzetelnym dokonywaniem zmian przez organy administracji w podpisanym przez stronę protokole kontroli jest ważnym interesem strony. Mając na uwadze powyższe skarżący kasacyjnie wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w toku postępowania administracyjnego strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Jednak ustawodawca przewidział również szersze uprawnienie strony – żądanie uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy, o ile uzasadnione jest to ważnym jej interesem. Skarżący kasacyjnie stwierdza, że interes ekonomiczny w domaganiu się wydania uwierzytelnionego odpisu jest ważnym interesem strony w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a., wadliwie nieuwzględnionym w niniejszej sprawie. Przywołując wybrane orzeczenia sądów administracyjnych, mające wspierać argumentację przywoływaną w skardze kasacyjnej, wywodzi, że sama konieczność posiadania dokumentów stanowi wystarczające uzasadnienie ziszczenia się "ważnego interesu strony". Wyeksponowano, że takim ważnym interesem może być np. stan zdrowia strony, niemożność przybycia do siedziby organu. Nie są trafne ustalenia co do zarządzania przez skarżącego ośrodkiem wypoczynkowym, skarżący zarządza spółką [...], której siedziba znajduje się w Bydgoszczy. Nie wzięto pod uwagę i tego, że uprzednio skarżący otrzymał uwierzytelniony protokół w analogicznej sprawie, który nadto został samowolnie przerobiony. Sąd wojewódzki miał ponadto dokonać błędnej wykładni pojęcia "ważny interes strony", gdy istnieje obawa przed nierzetelnym dokonywaniem zmian w podpisanym przez stronę protokole kontroli. W odpowiedzi organu na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego. Zdaniem pełnomocnika organu, po przyznaniu, że skarżący mógłby mieć większe od typowych zastrzeżenia co do wcześniejszej prawidłowości sporządzania protokołu, strona mogła jednak albo osobiście uzyskać wgląd do treści protokołu kontroli, albo posłużyć się ustanowionym przez siebie pełnomocnikiem, interes ekonomiczny nie powinien mieć co do zasady znaczenia. Zrodzenie z tego tytułu kosztów nie można utożsamiać z pojęciem "ważnego interesu strony", powątpiewając co do wysokości deklarowanych kosztów dojazdu do siedziby organu. Analizując kwestię osobistego dojazdu strony do siedziby organu stwierdzono, że zmieniające się warunki korzystania z dróg (ekspresowych i autostrad) "powinny być dostrzeżone w orzecznictwie". W tym aspekcie należy ocenić, jakie istnieją warunki przejazdu drogami publicznymi z Bydgoszczy do Cieszyna. Wniosek o przyznanie kosztów wspierano odwołując się do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej Ppsa, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 Ppsa rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 Ppsa, obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych (por. uchwała NSA z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, opubl. ONSAiwsa z 2010 r., nr 1, poz. 1). W niniejszej sprawie żadnej z wymienionych w art. 183 § 2 Ppsa przesłanek nieważności postępowania Sąd się nie dopatrzył, wobec czego kontrola ograniczyć się musiała wyłącznie do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W pierwszej kolejności zaznaczyć wypada, że wadliwie skarżący kasacyjnie oznacza zaskarżony akt ŚWINB jako decyzję, w istocie było to postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu. Istota sprawy sądowoadministracyjnej sprowadzała się zaś do wykładni przepisu art. 73 § 2 K.p.a., stanowiącego, że strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Pojęcie "ważny interes strony" ma charakter klauzuli generalnej, zasadnie skarżący kasacyjnie wskazuje, że wymaga to konkretyzacji na gruncie oznaczonego stanu faktycznego, ten zaś nie budzi sporu. Jest to o tyle uzasadnione, że w przepisach K.p.a. prawodawca wielokrotnie posługuje się zwrotami typu: "interes strony" (stron) (art. 14 § 2, art. 162 § 1 pkt 1), "ważny interes stron" (strony) (art. 24 § 4, art. 73 § 2, art. 261 § 4 pkt 1), "szczególnie ważny interes strony" (art. 61 § 2), "wyjątkowo ważny interes strony" (art. 108 § 1), "słuszny interes stron" (art. 118 § 3, art. 154 § 1, art. 155). Różnica w kwantyfikowaniu zatem "interesu strony" wymaga od organu, rozważającego żądanie strony wniesione na podstawie art. 73 § 2 K.p.a., czy istotnie okoliczności sprawy dowodzą, że żądanie to skierowano w warunkach istnienia "ważnego interesu strony". Chodzi tu inaczej o interes "znaczący", "istotny", "doniosły". Trafnie sąd I instancji wskazuje, że prawo strony wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, o którym mowa w art. 73 § 1 K.p.a., oznacza iż regułą powinno być samodzielne wykonywanie odpisów przez stronę. Strona może także żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów, gdy jest to uzasadnione jej ważnym interesem. Alternatywne żądanie, ujęte w przepisie art. 73 § 2 K.p.a., wydania stronie uwierzytelnionych odpisów także wymaga stwierdzenia przez organ zaistnienia ważnego interesu strony. Niesporne jest, że w czynności kontrolnej, z której PINB w Cieszynie sporządził protokół, uczestniczył pełnomocnik skarżącego kasacyjnie. Brak zatem jest przeszkód, aby to pełnomocnik strony sporządził odpis protokołu, który może zostać następnie uwierzytelniony przez organ. Sąd w tym składzie przyłącza się do tych poglądów judykatury, w których wskazuje się, że uzasadnianie istnienia ważnego interesu strony li tylko koniecznością posiadania uwierzytelnionych odpisów poszczególnych dokumentów z akt administracyjnych, czy to dla potrzeb prowadzonego postępowania w sprawie, czy to w celu ich wykorzystania w innych postępowaniach prawnych jest niewystarczające. Żądając wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów należy jeszcze wykazać, że nie ma się samemu możliwości sporządzenia pożądanych odpisów z akt sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2007 r., I OSK 1319/06, LEX nr 364669). W ocenie Sądu ten pogląd zachowuje także aktualność na gruncie obecnego brzmienia art. 73 § 2 K.p.a., podczas gdy formułowano go czasie, gdy cyt. przepis stanowił, że "strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony". Skreślenie w powyższym przepisie frazy "sporządzonych przez siebie", nastąpiło na mocy art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18 ze zm.). W uzasadnieniu projektu cyt. ustawy zmianie przepisu art. 73 § 2 K.p.a. w powyższym aspekcie nie poświęcono uwagi (por. druk nr 2987 Sejm VI kadencji). Zdaniem Sądu w tym składzie nie oznacza to, że organ oceniający ziszczenie się "ważnego interesu strony", w aspekcie żądania wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, pominąć może możliwość sporządzenia takich odpisów przez stronę osobiście lub przez jej pełnomocnika, skoro to strona ma prawo sporządzania odpisów (art. 73 § 1 K.p.a.). Wydanie odpisów z akt sprawy oznacza przy tym, że takie odpisy albo w tych aktach już się znajdują, albo wymagają dopiero ich sporządzenia. Podzielić należy co do reguły stanowisko WSA w Gliwicach, wedle którego odległość miejsca zamieszkania od siedziby organu i istniejące w związku z tym utrudnienie komunikacyjne, gdy chodzi o osobiste działanie skarżącego kasacyjnie, nie stanowiło a priori o "ważnym interesie" odnośnie domagania się wydania z akt sprawy uwierzytelnionego odpisu protokołu kontroli. Stanowisko odnośnie tego, że odległość dzieląca siedzibę organu od miejsca zamieszkania strony nie usprawiedliwia ziszczenia się warunku "ważnego interesu strony" w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. prezentuje także doktryna procesu administracyjnego (por. G. Łaszczyca, Akta sprawy w ogólnym postępowaniu administracyjnym, LEX 2014). Nie stanowi "ważnego interesu" chęć strony uniknięcia prawdopodobnych kosztów sporządzenia przez siebie odpisu i wywodzenie, że sporządzenie tego odpisu przez organ będzie dla strony tańsze. W realiach kontrolowanej sprawy w czynności kontroli uczestniczył pełnomocnik strony, co wskazuje, że w pełni możliwe jest posłużenie się pełnomocnikiem w sporządzeniu odpisu dokumentu z akt. Powoływanie się z kolei przez skarżącego kasacyjnie na kwestię stanu zdrowia jest chybione, skoro tak w postępowaniu administracyjnym, jak i przed sądem wojewódzkim tego aspektu nie ponoszono. Te okoliczności prowadzą do wniosku, że nie są trafne zarzuty naruszenia przepisu art. 73 § 2 K.p.a. W konsekwencji nie są uprawione zarzuty naruszenia dalszych przepisów wskazanych w skardze kasacyjnej, a to art. 7 i 8 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Ppsa. Skoro podstawy skargi kasacyjnej uznać należy za nieusprawiedliwione, podlegała ona oddaleniu na zasadzie art. 184 Ppsa. Co się tyczy wniosku o przyznanie zwrotu kosztów tytułu udzielenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, to w ocenie Składu Orzekającego zachodzi przesłanka z art. 207 § 2 Ppsa do odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów. Sąd może to uczynić w "przypadkach szczególnie uzasadnionych". W uchwale składu siedmiu sędziów NSA II FPS 4/12 (ONSAiwsa 2013, nr 3, poz. 38) wskazano, że wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną ma sens, jeżeli autor odpowiedzi jest w stanie zaoferować sądowi argumenty istotne z punktu widzenia przyszłego rozstrzygnięcia. Analizując treść odpowiedzi na skargę kasacyjną nie sposób uznać, aby analizowana w niej ocena wysokości kosztów podróży skarżącego, względnie kwestia standardu podróżowania drogami ekspresowymi i autostradami miała znaczenie dla oceny ewentualnych naruszeń prawa zawartych w wyroku WSA w Gliwicach. Z tych przyczyn zasadne jest odstąpienia od zasądzenia kosztów od skarżącego na rzecz organu.