IV SA/Po 803/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na uchwałę Rady Miejskiej T. z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia odrzucić skargę J.W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej T. z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Powyższa skarga wniesiona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia [...].07.2013r. nr [...]. W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę należy wnieść w odpowiednim terminie. W przypadku skarg na uchwałę rady gminy o wygaśnięciu mandatu radnego znajduje zastosowanie ustawa z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1190 ze zm. – dalej ustawa). Powyższa ustawa została co prawda uchylona przez art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 113 ze zm.), jednak w kadencji organów samorządu terytorialnego rozpoczętej w 2010 r., do wygaśnięcia mandatów radnych oraz wójtów, burmistrzów, prezydentów mają zastosowanie przepisy Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (zob. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 1304/12 LEX nr 1216332). Zgodnie więc z art. 191 ust. 1 ustawy skarżącemu przysługuje 7 dniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia doręczenia uchwały. Powyższy termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem stosownie do przepisu art. 205 ust. 1 ustawy skarga zostanie złożona w urzędzie gminy (zob. post. NSA z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1592/11, LEX nr 1083622). Z powyższego wynika, iż J.W. składając skargę bezpośrednio do Sądu w oczywisty sposób uchybił trybowi jej składania. Wskazać w tym miejscu należy, iż datą złożenia skargi nadanej bezpośrednio do Sądu nie jest data jej nadania w Urzędzie Pocztowym lub złożenia w Biurze Podawczym Sądu, lecz data jej przekazania przez Sąd organowi za pośrednictwem, którego skarga winna być złożona (por. T.Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2005r. s. 248). Termin do wniesienia skargi w przypadku jej wniesienia na skutek błędnego zaadresowania bezpośrednio do sądu, będzie więc zachowany, jeżeli sąd ten przed upływem wspomnianego terminu przekaże ją właściwemu organowi lub zaadresowaną odda w polskim urzędzie pocztowym (por. postanow. SN z dnia 24 września 1998r. sygn. akt III CKN 722/98 LEX nr 55397). Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga jako błędnie złożona wpłynęła do Sądu w dniu 11 lipca 2013r. Sąd przekazał tą skargę organowi właściwemu pismem z dnia 12 lipca 2013r., co uwzględniając obieg dokumentów potraktować należy jako przekazanie niezwłoczne. Przy uwzględnieniu powołanej wyżej zasady ustalania daty złożenia błędnie zaadresowanej do Sądu skargi oznacza to, iż przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu po upływie 7 dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu uchwały. Z dokumentów przesłanych przez organ (k. 51 akt) wynika bowiem, iż przedmiotowa uchwała odebrana została w dniu 3 lipca 2013r. co oznacza, iż termin do złożenia skargi upłynął w dniu 10 lipca 2013r. Stanowiska tego nie zmienia błędne pouczenie skarżącego o prawie wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wprawdzie z treści art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. 2000 r., nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.) wynika, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, to jednak zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury - zastosowanie przepisu art. 112 k.p.a. nie może powodować, że błędnie pouczona strona podlegać będzie innym niż pozostali uczestnicy obrotu prawnego rygorom związanym z terminami wnoszenia skarg, odwołań czy też powództw. Przepis art. 112 k.p.a. stanowi zatem dla błędnie pouczonej strony gwarancję skutecznego uchylenia się od skutków uchybienia terminu stanowiącego skutek zastosowania się do błędnego pouczenia, ale przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, pozwalających na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybienia terminu. O dopuszczalności i trybie wnoszenia środków zaskarżenia nie decydują bowiem organy administracji, lecz przepisy prawa, które organy winny prawidłowo stosować (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 2355/11, LEX nr 1070389, wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1434/11, LEX nr 1153473). Uwzględniając powyższe, mając na uwadze fakt, iż skarżący stosując się do pouczenia organu dotyczącego trybu i terminu do wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, uchybiając terminowi do złożenia skargi nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia, przedmiotową skargę jako złożoną po terminie należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a.