III SA/Wa 1350/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia T. w Polsce z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz Stowarzyszenia T. w Polsce z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 17 grudnia 2012 r. Stowarzyszenie T. w Polsce z siedzibą w W. (dalej: “Skarżący" lub “Stowarzyszenie") złożyło do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Opisując stan faktyczny i zdarzenie przyszłe Stowarzyszenie wskazało, że jest osobą prawną wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego, której cele statutowe obejmują upowszechnianie wewnętrznych sztuk zdrowotnych T. oraz ich zdrowotnych właściwości oraz bogactwa kultury chińskiej. Stowarzyszenie zgodnie ze statutem, realizuje swoje cele poprzez: - organizowanie i prowadzenie kursów nauki lub warsztatów wewnętrznych sztuk zdrowotnych T. ; - praktykowanie przez członków Stowarzyszenia wewnętrznych sztuk zdrowotnych T.; - organizowanie wolontariatu dla członków Stowarzyszenia, zarówno na rzecz Stowarzyszenia jak i na rzecz podmiotów zagranicznych zajmujących się upowszechnianiem, propagowaniem lub popularyzacją wewnętrznych sztuk zdrowotnych T.; - organizowanie spotkań popularyzatorskich, pokazów, prelekcji, seminariów, wystaw, odczytów, pokazów audiowizualnych lub filmowych, bankietów; - wydawanie broszur, czasopism, książek, przewodników, w tym także w postaci elektronicznej; - utrzymywanie i poszerzanie kontaktów oraz wymianę doświadczeń z podmiotami zagranicznymi zajmującymi się upowszechnianiem, propagowaniem lub popularyzacją wewnętrznych sztuk zdrowotnych T. Statut wskazuje, iż dla osiągnięcia swych celów Stowarzyszenie może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia T. Z uwagi na fakt, iż cele statutowe Skarżącego dotyczą kultury fizycznej i sportu oraz ochrony zdrowia, a ponadto obejmują działalność kulturalną, dochody osiągane przez niego są traktowane jako zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych. Dochody te są bowiem w całości przeznaczane i wydawane na realizację celów statutowych, co pozwala na zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej: “u.p.d.o.p.". Dochody Stowarzyszenia Polskiego nie są uzyskiwane z działalności, o której mowa w art. 17 ust. 1a u.p.d.o.p., która wyklucza możliwość korzystania ze zwolnień wskazanych w art. 17 ust. 1 (w tym pkt 4) u.p.d.o.p. W dniu 29 listopada 2011 r. Stowarzyszenie, jako pożyczkodawca zawarło umowę pożyczki pieniędzy na rzecz Stowarzyszenia T. w Holandii z siedzibą w H., Holandia (dalej jako “Stowarzyszenie Holenderskie"). Środki na udzielenie pożyczki pochodziły z dochodów Skarżącego zadeklarowanych jako wolne od podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. W umowie pożyczki wskazano, że została ona zawarta w celu udzielenia pomocy pożyczkobiorcy w działaniach związanych z przebudową budynku należącego do Stowarzyszenia Holenderskiego. Stowarzyszenie Holenderskie jest organizacją nie nastawioną na osiąganie zysków, a jego cele statutowe są zbieżne z celami Skarżącego. Stowarzyszenie Holenderskie jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia T.. Umowa pożyczki przewiduje spłatę zadłużenia wraz z odsetkami w terminach kwartalnych, od 31 grudnia 2011 r. Po początkowym dokonywaniu spłat Stowarzyszenie Holenderskie, motywując to sytuacją finansową, zwróciło się do Skarżącego z wnioskiem o odroczenie do 30 września 2013 r. spłaty rat pożyczki i odsetek należnych za trzeci kwartał 2012 r. oraz kolejne kwartały. W związku z tym 10 września 2012 r. strony zawarły umowę prolongaty spłaty pożyczki. W umowie tej Stowarzyszenie Holenderskie zapewniło, iż pożyczka udzielona przez Skarżącego została w całości wydatkowana na przebudowę budynku, który służy w całości wyłącznie działalności statutowej Stowarzyszenia Holenderskiego, to jest promocji oraz utrzymaniu zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T.. Jednocześnie Skarżący otrzymał w kopiach następujące dokumenty od Stowarzyszenia Holenderskiego: statut, kosztorys przebudowy budynku, umowę dotyczącą wykonania prac budowlanych w budynku, pozwolenie na używanie budynku po wykonanych pracach budowlanych. Z dokumentów wynika, iż wartość robót budowlanych przekroczyła kwotę pożyczki udzielonej przez Skarżącego i dotychczas zapłaconych odsetek od pożyczki. Z uwagi na trudną sytuację Stowarzyszenia Holenderskiego, Skarżący rozważa dokonanie na jego rzecz darowizny polegającej na nieodpłatnym zwolnieniu Stowarzyszenia Holenderskiego z obowiązku spłaty wszystkich niezapłaconych do dnia zawarcia umowy darowizny rat pożyczki wraz z odsetkami. W umowie darowizny zostanie zawarty warunek, że budynek sfinansowany pożyczką musi w całości służyć wyłącznie ww. działalności statutowej Stowarzyszenia Holenderskiego. Natomiast w przypadku ewentualnego zbycia budynku, uzyskane z tego tytułu środki pieniężne również będą musiały w całości zostać przeznaczone wyłącznie na realizację przez Stowarzyszenie Holenderskie tych celów statutowych. W razie niedotrzymania warunków, umowa darowizny ulegnie rozwiązaniu ze względu na zawarty w niej warunek rozwiązujący, zaś umorzone pierwotnie kwoty wynikające z umowy pożyczki będą musiały zostać zwrócone Skarżącemu. Niezależnie od darowizny w postaci nieodpłatnego zwolnienia Stowarzyszenia Holenderskiego z długu Skarżący dokonywał (i będzie dokonywać) okazjonalnych darowizn pieniężnych na rzecz innych stowarzyszeń będących członkami Międzynarodowego Stowarzyszenia T. Stowarzyszenia te są organizacjami nie nastawionymi na osiąganie zysków. Darowizny pieniężne były (będą) przekazywane w drodze przelewów bankowych. Każda z takich darowizn była potwierdzona (będzie potwierdzona) oświadczeniem obdarowanego, iż kwota darowizny zostanie przez niego wydatkowana w całości wyłącznie na cele statutowe obdarowanego, które przedmiotowo dotyczą promocji oraz utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T. W celu potwierdzenia zakresu działalności statutowej obdarowanego Skarżący otrzymał (otrzyma) jego statut. Ponadto obdarowane stowarzyszenie zobowiązało się (zobowiąże się), iż w przypadku ewentualnego wydatkowania kwoty darowizny na inne cele niż wskazane wyżej, kwota darowizny zostanie zwrócona Skarżącemu. W związku z powyższym Skarżący zadał następujące pytania: 1. Czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. darowizna dokonana przez Stowarzyszenie polegająca na nieodpłatnym zwolnieniu Stowarzyszenia Holenderskiego z obowiązku spłaty wszystkich niezapłaconych rat pożyczki wraz z odsetkami stanowić będzie przeznaczenie dochodów Stowarzyszenia na jego cele statutowe, w związku z czym dochody Stowarzyszenia stanowiące równowartość tej darowizny będą wolne od podatku dochodowego od osób prawnych? 2. Czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. darowizny pieniężne dotychczas dokonane i dokonywane w przyszłości przez Stowarzyszenie Polskie na rzecz innych zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia T. stanowiły (stanowić będą) przeznaczenie dochodów Stowarzyszenia Polskiego na jego cele statutowe, w związku z czym dochody Stowarzyszenia Polskiego stanowiące równowartość tych darowizn są (będą) wolne od podatku dochodowego od osób prawnych? Zdaniem Skarżącego, dokonana przez niego darowizna stanowić będzie przeznaczenie dochodów Skarżącego na jego cele statutowe. W konsekwencji, dochody Skarżącego stanowiące równowartość tej darowizny będą wolne od podatku dochodowego od osób prawnych. Skarżący w kontekście treści przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. stwierdził, iż dochody osiągane przez niego mogą korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych pod warunkiem, iż są one przeznaczone i wydatkowane, bez względu na termin, na działalność statutową, o ile przedmiotowo pokrywa się ona z działalnością opisaną w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Jak zaś wskazuje statut, podstawowym celem Stowarzyszenia, oprócz upowszechniania bogactwa kultury chińskiej, jest upowszechnianie wewnętrznych sztuk zdrowotnych T. oraz ich zdrowotnych właściwości. Realizacja tego celu dokonuje się w szczególności poprzez organizowanie i prowadzenie kursów nauki lub warsztatów wewnętrznych sztuk zdrowotnych T., a także praktykowanie przez członków Stowarzyszenia wewnętrznych sztuk zdrowotnych T. Oznacza to, iż w świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. celem Stowarzyszenia jest działalność w zakresie kultury fizycznej i sportu oraz ochrony zdrowia, a ponadto działalność kulturalna (polegająca na upowszechnianiu bogactwa kultury chińskiej). Ponadto Skarżący wskazał, że art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. nie zawiera warunku, iż działalność objęta zwolnieniem podatkowym musi być realizowana bezpośrednio przez podatnika osiągającego dochody. Oznacza to, że podatnik może przekazać kwoty osiągniętego przez siebie dochodu, przykładowo w drodze darowizny, innemu podmiotowi, który wydatkuje je na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Skoro celem statutowym Stowarzyszenia Holenderskiego jest promocja oraz utrzymanie zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T., to cel ten pokrywa się przedmiotowo z celem Skarżącego. Istotne jest przy tym, iż statut Stowarzyszenia wskazuje, że dla osiągnięcia swych celów Stowarzyszenie może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia T., do którego należy też Stowarzyszenie Holenderskie. Skarżący dysponuje dokumentami i oświadczeniami Stowarzyszenia Holenderskiego, z których wynika, iż kwota pożyczki została wykorzystana na sfinansowanie robót budowlanych w budynku będącym własnością Stowarzyszenia Holenderskiego. Budynek ten w całości przeznaczony jest na prowadzenie działalności statutowej Stowarzyszenia Holenderskiego, pokrywającej się z działalnością Skarżącego. Jeżeli Skarżący dokona nieodpłatnego zwolnienia Stowarzyszenia Holenderskiego z obowiązku spłaty pożyczki i niezapłaconych dotychczas odsetek, to faktycznie czynność ta będzie stanowiła darowiznę dla Stowarzyszenia Holenderskiego, oznaczającą jednocześnie wydatkowanie dochodów Skarżącego w sposób określony w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Ponadto jeżeli ewentualnie budynek zostałby zbyty, wówczas kwoty uzyskane z jego sprzedaży również będą musiały w całości zostać przeznaczone na realizację przez Stowarzyszenie Holenderskie celów statutowych. W innym razie Stowarzyszenie Holenderskie będzie zobowiązane do zwrotu umorzonej pożyczki i odsetek. Odnośnie pytania nr 2 Skarżący stanął na stanowisku, że darowizny pieniężne dotychczas dokonane i dokonywane w przyszłości przez niego na rzecz ww. innych zagranicznych stowarzyszeń stanowiły (stanowić będą) przeznaczenie dochodów Skarżącego na jego cele statutowe. W konsekwencji jego dochody stanowiące równowartość tych darowizn są (będą) wolne od podatku dochodowego od osób prawnych. Skoro przedmiotowo celem statutowym obdarowanych stowarzyszeń jest promocja oraz utrzymanie zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T., to cel ten pokrywa się co do zakresu z celem Skarżącego. Statut Skarżącego wskazuje przy tym, że dla osiągnięcia swych celów Skarżący może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia T. Skarżący dysponuje (będzie dysponować) oświadczeniem obdarowanego stowarzyszenia, iż kwota darowizny została (zostanie) przez nie wydatkowana w całości na cele statutowe obdarowanego przedmiotowo dotyczące promocji oraz utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T. Ponadto Skarżący podjął (podejmie) niezbędne kroki, aby zapewnić trwałe wykorzystanie środków pochodzących z darowizn w sposób określony w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Obdarowane stowarzyszenie zobowiązało się (zobowiąże się) bowiem, iż w przypadku ewentualnego wydatkowania kwoty darowizny na inne cele niż promocja lub utrzymanie zdrowia i dobrego samopoczucia poprzez promowanie i ćwiczenie T., kwota darowizny zostanie zwrócona Skarżącemu. W interpretacji indywidualnej z [...] lutego 2013 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe. W uzasadnieniu podkreślił, że ramy omawianego zwolnienia wyznaczone zostały przez art. 17 ust. 1a i art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p., a zatem jest ono zwolnieniem warunkowym. Aby z niego skorzystać konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: - podatnik korzystający ze zwolnienia musi prowadzić działalność statutową (niekoniecznie wyłącznie) określoną w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.; - dochody muszą być przeznaczone na cele działalności statutowej wymienione w tym przepisie; - dochody muszą być - bez względu na termin - wydatkowane na te cele, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodu; - podatnik nie został ujęty w katalogu zawartym w art. 17 ust. 1c u.p.d.o.p.; - dochód przeznaczony na cele statutowe nie pochodzi ze źródeł wskazanych w art. 17 ust. 1 a u.p.d.o.p. Powyższe oznacza, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą cele statutowe. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie “w części przeznaczonej na te cele" oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych "innych celów" nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Ponadto organ wskazał, że kluczowym dla określenia zakresu omawianego zwolnienia podatkowego jest interpretacja pojęcia “których celem statutowym jest działalność". Według stanowiska Ministerstwa Finansów, przedstawionego w piśmie z 16 marca 1995 r. (sygn. [...]) przez sformułowanie to należy rozumieć nie tylko bezpośrednie prowadzenie działalności przez ww. jednostki, ale także wspieranie takiej działalności, o ile wynika to wprost z zatwierdzonego statutu jednostki. Jest to pośrednie wspieranie działalności jednostki. Dochód, w takiej części, w jakiej sfinansowano te cele może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. o ile celem statutowym jednostki jest wspieranie działalności innych jednostek, których cele statutowe są zgodne z celami statutowymi jednostki udzielającej wsparcia. Powyższe potwierdza również Uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 20 listopada 2000 r. FPS 9/00. Jeżeli podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., ponoszą wydatki, które w myśl art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ich równowartość wpływa na zwiększenie dochodu. Jeżeli jednak wydatki te były poniesione na cele inne niż statutowe, dochód powstały z tego tytułu nie będzie wolny od podatku. Przeznaczenie i wydatkowanie dochodu powinno charakteryzować tożsamość celu, na który podatnik najpierw dochód przeznaczył, a następnie wydatkował. Ważny jest cel na jaki dochód ten jest przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia. W ocenie Ministra Finansów, Skarżący realizując działania statutowe polegające na kształceniu w zakresie kultury fizycznej i sportu, ma prawo do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia tylko w części odpowiadającej przeznaczeniu pozostających w dyspozycji Skarżącego środków finansowych na realizację działalności statutowej, zgodnej z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Tymczasem statut Skarżącego zawiera jedynie zapis, że jego działalnością jest upowszechnianie wewnętrznych sztuk zdrowotnych Taoistycznego T. i sztuk powiązanych, oraz ich zdrowotnych działalności, a także upowszechnianie bogactwa kultury chińskiej. Z zapisu tego nie wynika, że celem działalności jest także wspieranie działania innych stowarzyszeń, które realizują tożsame cele co Skarżący. Tym samym organ stanowisko Skarżącego w zakresie pytania pierwszego uznał za nieprawidłowe. Odnosząc się do pytania drugiego, organ wskazał, że podobnie jak w pytaniu pierwszym, aby dokonana darowizna mogła stanowić przeznaczenie dochodów Skarżącego na jego cele statutowe musi być spełniony warunek występowania zapisu w statucie, że jego celem jest, między innymi, wspieranie działalności innych Stowarzyszeń. W związku z tym nieprawidłowe jest stanowisko Skarżącego w zakresie pytania drugiego, które dotyczy darowizn pieniężnych dokonanych dotychczas i w przyszłości przez niego na rzecz innych zagranicznych stowarzyszeń – członków - Międzynarodowego Stowarzyszenia T.. Darowizny te nie stanowią przeznaczenia dochodów Skarżącego na jego cele statutowe, w związku z czym ich równowartość nie jest wolna od podatku dochodowego. Nie zgadzając się z taką interpretacją Skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 3 kwietnia 2013 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji. Pismem z 30 kwietnia 2013 r. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego Pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą interpretację zarzucając jej naruszenie: - art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - dalej jako "O.p." - przez wydanie interpretacji bez odniesienia się do całości opisu stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych przedstawionych we wniosku ORD-IN oraz pominięcie, że we wniosku tym Skarżący powołał, iż zgodnie z jego Statutem dla osiągnięcia swych celów Stowarzyszenie może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia T.; - art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. - przez błędną wykładnię polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że w przypadku podatnika realizującego cele statutowe za pośrednictwem innych podmiotów (stowarzyszeń), statut podatnika powinien bezwzględnie wskazywać, że celem jego działalności jest także wspieranie działania innych podmiotów (stowarzyszeń) realizujących tożsame cele. W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii procesowych, albowiem kwestie merytoryczne winny być rozpoznane przez organy podatkowe w zgodzie z wymogami formalnymi, co daje dopiero podstawy do rozpatrzenia prawidłowości wykładni przepisów prawa materialnego w interpretacji podatkowej. I tak, na podstawie art. 14b § 1 O.p. Minister Finansów wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Zgodnie z poglądem wyrażonym w doktrynie, treść wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego (por. J. Brolik, Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Warszawa 2010, s. 61). Pogląd ten został zaaprobowany przez NSA w wyroku z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 944/10 (publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie podziela powyższe stanowisko. Należy bowiem uwzględnić, że wnioskowy charakter postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej oraz systemowe oczytanie art. 14 b – art. 14 h O.p. prowadzą do konkluzji, że organ wydający interpretację jest "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. Na powyższy charakter postępowania interpretacyjnego zobowiązane są zważać w procesie kontroli prawidłowości indywidualnych interpretacji prawa podatkowego także sądy administracyjne, bo ww. "związanie" organów interpretacyjnych granicami wniosku przenosi się na etap postępowania sądowoadministracyjnego. Systemowe odczytanie art. 134 § 1 p.p.s.a., oraz art. art. 14 b – art. 14 h O.p. prowadzi bowiem do wniosku, że sądy administracyjne kontrolując prawidłowość indywidualnych interpretacji prawa podatkowego nie mogą wykroczyć poza granice danej sprawy, które wyznaczają: (a) stan faktyczny przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego, (b) stan prawny wskazany przez wnioskodawcę oraz (c) zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2011r., sygn. akt II FSK 497/10). Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Oznacza to, że wnioskodawca może uzyskać stanowisko organu wyłącznie co do zastosowania przepisów prawa w konkretnej sytuacji faktycznej. Obowiązkiem określenia tej sytuacji oraz wyczerpującego jej przedstawienia we wniosku o interpretację ustawodawca obciążył wnioskodawcę. Wynika to także stąd, że realizacja tego obowiązku przełoży się niejako na przydatność samej interpretacji. Spełni ona swoje funkcje informacyjną i ochronną wobec wnioskodawcy, który się do niej zastosował, tylko o tyle, o ile rzeczywisty przebieg zdarzeń będzie odpowiadał opisanemu we wniosku o jej wydanie. Nadmienić także należy, że z punktu widzenia pytającego wartością samą w sobie analizowanej tu instytucji jest szybkość odpowiedzi. Kierując się tym prawodawca nałożył na pytającego obowiązki, spośród których na plan pierwszy wysuwa się konieczność zaprezentowania stanu faktycznego sprawy w sposób wyczerpujący. Przecież to pytający jest najlepiej zorientowany jakie okoliczności danego przypadku są dla niego istotne. Odnosząc powyższe rozważania do oceny rozpoznawanej sprawy Sąd zauważa, że zasadniczą przyczyną uznania przez Ministra Finansów za nieprawidłowe stanowiska Skarżącego było stwierdzenie, że ze stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego określonych we wniosku o udzielenie zaskarżonej interpretacji wynika, że "... statut zawiera jedynie zapis, że działalnością Skarżącego jest upowszechnianie wewnętrznych sztuk zdrowotnych T., oraz ich zdrowotnych działalności, a także upowszechnianie bogactwa kultury chińskiej. Z zapisu tego nie wynika, że celem działalności jest także wspieranie działania innych stowarzyszeń, które realizują tożsame cele co Skarżący...". Jednakże wbrew temu stwierdzeniu, w części G (p.68) wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego Skarżący wskazał, że dla osiągnięcia swych celów może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia. Powyższa okoliczność przesądza zdaniem Sądu o naruszeniu przez Ministra Finansów art. 14c § 2 O.p. w związku z art. 14b § 3 O.p. poprzez przekroczenie granic sprawy, a mianowicie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego. Jednocześnie na str. 11 zaskarżonej interpretacji Minister Finansów przywołał stanowisko Ministerstwa Finansów z 16 marca 1995 r., że przez zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. sformułowanie "których celem statutowym jest działalność" należy rozumieć nie tylko bezpośrednie prowadzenie działalności przez jednostki, ale także wspieranie takiej działalności, o ile wynika to wprost z zatwierdzonego statutu jednostki. A zatem wydaje się, że organ udzielający interpretacji podziela wzmiankowany pogląd. Sąd podkreśla w tym miejscu, że powyższe stanowisko zyskało aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dla przykładu w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3213/06 (publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) wskazano, że " ... znaczenie słownikowe pojęcia "działalność" (zawartego w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. - uwaga Sądu), oznacza "ogół działań, czynności, starań podejmowanych w określonym, jakimś celu, zakresie; praca, aktywność, działanie; wywieranie wpływu, funkcjonowanie czegoś, oddziaływanie na coś (...) ( vide Popularny słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr hab. Bogusława Dunaja Wydawnictwo Wilga; także Internetowy Słownik Języka Polskiego PWN). Stwierdzić zatem należy, iż w tak zdefiniowanej działalności mieszczą się zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie działania podejmowane w określonym celu lub zakresie (w przedmiotowej sprawie) ochrony zdrowia rozumianej jako wszelkiej społecznej działalności, której celem jest zapobieganie chorobom i ich leczenie, utrzymanie rozwoju psychicznego, fizycznego i społecznego człowieka, przedłużanie życia, zapewnienie zdrowego rozwoju następnych pokoleń; podstawowe metody współczesnej ochrony zdrowia to: umacnianie zdrowia, zapobieganie chorobom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie zapobiegające ich rozwojowi oraz ograniczające ich skutki, rehabilitacja, opieka medyczno - społeczne nad ludźmi. Powyższe wnioski wynikające z wykładni gramatycznej art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. uprawniają do twierdzenia, iż dochody fundacji realizującej jednej z celów statutowych jakim jest ochrona zdrowia, przekazywane w formie darowizny (z poleceniem nakładającym obowiązek określonego działania na obdarowanego), środków pieniężnych wyspecjalizowanej fundacji zagranicznej celem leczenia dzieci dotkniętych chorobami nowotworowymi korzystają ze zwolnienia podatkowego określonego w ww. przepisie ...". Pogląd ten został zaakceptowany również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 827/07(publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela cytowane wyżej stanowisko i stwierdza, że winno być ono uwzględnione przez Ministra Finansów przy ponownym rozpoznaniu niniejszej sprawy. Nadto organ uwzględni wszelkie okoliczności stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wskazane we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, a w szczególności odniesie się do zawartego tam stwierdzenia, że dla osiągnięcia swych celów Skarżący może wspierać w różnych formach działalność zagranicznych stowarzyszeń - członków Międzynarodowego Stowarzyszenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.