V SA/Wa 1234/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2013 r. sprawy ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz W. O. kwotę 267 zł (dwieście sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Przedmiotem skargi, wniesionej przez W. O. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2013r nr [...] utrzymująca w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] w W. w dniu [...] listopada 2012r. nr [...]. przyznającą, po potraceniu kwoty z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości w wysokości 3794,44 zł, W. O. jednolitą płatność obszarową na rok 2011 w wysokości 6636,73 zł., 2. uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 795,27 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 361,98 zł, 3. płatność do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych w wysokości 636,64 zł , wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę 289,78 zł . Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W. O. w dniu 16 maja 2011r. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: BP ARiMR) wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i ONW. We wniosku do jednolitej płatności obszarowej (JPO) zadeklarował grunty rolne o łącznej powierzchni 17,35 ha, do uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) 4,88 ha, do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych (ST) 4,88 ha, do pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) strefa nizinna II 17,35 ha. Wobec braków formalnych wniosku, organ w dniu 6.06.2011r. wezwał stronę do ich uzupełnienia. W odpowiedzi Strona złożyła korektę wniosku usuwającą wskazane braki. Decyzją z dnia [...].01. 2012r. Kierownik BP ARiMR [...] w W. , przyznał Stronie płatność jednolitą w pomniejszonej wysokości i odmówił przyznania uzupełniającej płatności podstawowej i uzupełniającej płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych. W wyniku odwołania złożonego przez W. O. , Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił w całości rozstrzygniecie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] .11. 2012r.Nr [...] Kierownik BP przyznał płatności bezpośrednie w pomniejszonej wysokości. Po wniesieniu odwołania przez Stronę, Dyrektor OR ARiMR wydał decyzję w dniu [...] stycznia 2013r Nr [...], którą utrzymał decyzję Kierownika BP ARiMR z dnia [...]. 11. 2012r. W jej uzasadnieniu organ wskazał na unormowania prawne dotyczące przyznania płatności bezpośrednich, wynikające z art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. 2007r., nr 35 poz. 217), dalej: ,,ustawa o płatnościach’’ i art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Nr 73/2009. Podkreślił, że JPO przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar , o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wskazał, że postępowanie wyjaśniające powinno zmierzać do ustalenia, czy w odniesieniu do Wnioskodawcy zachodzą przesłanki warunkujące przyznanie płatności, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, a strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu są zobowiązane przedstawiać dowody i dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Dyrektor podniósł, że w rozpatrywanej sprawie obszar stwierdzony, uprawniony do przyznania JPO i UPO ustalono dokonując pomiarów tej powierzchni w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z 19.01.2009r. (Dz.Urz. WE L 30 z 31.01. 2009r., str 16). Podkreślił, że zgodnie z rozporz. Rady (WE) Nr 1782/2003, które zostało zastąpione rozporz. Rady (WE) Nr 73/2009, od roku 2005 System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) działa w technologii geograficznych systemów informacyjnych. Jego rolą jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Wskazał także, że ortofotomapa cyfrowa jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i po wykonaniu prac , podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Ortofotomapy cyfrowe wykonane państwowym systemem odniesień przestrzennych stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Żaden pomiar powierzchni i odległości zgodnie z przepisami prawa geodezyjno- kartograficznego nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w tzw. rzucie ortogonalnym (prostopadłym). System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanowiony jest w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego; ma też na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację działki rolnej i jej położenia, kontrolę prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrolę jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie zidentyfikowanych, potencjalnych beneficjentów. Dyrektor podkreślił również, że przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o system LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych. Zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej z 2009r , nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii GIS opartej na obrazie ortofotomapy. Kontrole administracyjne prowadzone są wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone na podstawie ortofotomapy oraz materiał graficzny, na którym rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Płatność obszarowa nie jest przyznawana do powierzchni gruntów rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków lecz do powierzchni gruntów, które przez cały rok kalendarzowy, w którym złożono wniosek, były utrzymywane przez wnioskodawcę zgodnie z normami oraz były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30.06. 2003r. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, organ wskazał, że wyznaczył powierzchnie ewidencyjno-gospodarcze dla wszystkich działek ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku, w tym działek nr 14 i 43 na podstawie danych LPIS. Uwzględniono także wynik wizytacji terenowej, na podstawie której ustalono powierzchnie PEG na poszczególnych działkach. Organ stwierdził, że powierzchnia tych działek jest mniejsza niż deklarowana. Ustalił, iż powierzchnia kwalifikująca się do płatności po uwzględnieniu powierzchni referencyjnych wyniosła 14,68 ha, przy powierzchni deklarowanej 17,35 ha. Różnica wyniosła 18,188 % (2,67 ha). Powołując się na art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122 z 30 listopada 2009r Dyrektor wskazał, że jeżeli róznica miedzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekracza 3% lub 2ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotnie wykrytą różnicę. Ponieważ stawka JPO do 1 ha uprawy w 2011r , określona w rozporządzeniu MRiRW z dnia 4 listopada 2011r. wynosiła 710,57 zł, stad kwota należnej płatności to 6636,73 zł. Co do UPO, Strona zadeklarowała powierzchnię 4,88 ha, a powierzchnia stwierdzona wyniosła 15,6398%. Zgodnie w wskazanym powyżej przepisem unijnym, jeżeli róznica miedzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykryta różnicę. Po uwzględnieniu stawki UPO na rok 2011 – 327,28 zł na 1 ha, określonej rozporządzeniem MRiRW z 4.11.2011r., wyniosło 361,98 zł, płatność wyniosła 795,27 zł. Do ST Strona zgłosiła powierzchnie 4,88 ha, powierzchnia stwierdzona wyniosła 4,22 ha. Różnica miedzy powierzchnią zadeklarowana a stwierdzoną wyniosła 15,6398%. Uwzględniając stawkę płatności ST na rok 2011 w wysokości 219, 53 ustaloną rozporz. MRiRW z 4 listopada 2011r. kwota pomniejszenia wyniosła 289,78 zł, kwota należnych płatności 636,64 zł. Reasumując, powołując się na obowiązujące przepisy, Organ podkreślił, że pojedynczy wniosek zawiera wszelkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy , w szczególności identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym do celów systemu płatności jednolitej, szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażona w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana. Wskazał też, że jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany lub jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu jest błędna, rolnik wprowadza poprawki na formularzu. Jeśli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik wskazuje zaktualizowaną powierzchnię każdej z odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowe granice działki referencyjnej. Ponadto wskazano, że wypełniając wniosek, Strona winna zapoznać się z instrukcją wypełniania wniosku, w której szczegółowo opisano zasady wypełniania wniosków na rok 2011, a składając p[odpis pod wnioskiem, Wnioskodawca oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem. W skardze wniesionej przez W. O., do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, domagał się on uchylenia decyzji obu instancji. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że ubiegając się o dopłaty za rok 2011, zadeklarowała dokładnie taki sam obszar dla działki nr 14 i nr 43, jak w roku 2009 i 2010, za które to lata otrzymała dopłaty w wysokości wynikającej z zadeklarowanych powierzchni. Skarżący wskazał, że faktyczne powierzchnie obu działek się nie zmniejszyły, a organ I instancji przyjmował różne powierzchnie PEG. I tak w decyzji z [...].01.2012r. dla działki nr 43 – 11,43 ha, a dla działki nr 14- 3,18 ha. W decyzjach z dnia [...].11.2012r. przyjęto odpowiednio 10, 46 ha i 3,72ha. Różnice procentowe wynoszą odpowiednio ok. 8% i 16%. Tak duże rozbieżności, zdaniem Skarżącego, podważają wiarygodność podawanych przez ARiMR danych. W. O. podniósł także, iż mimo dokonania przez pracowników ARiMR w dniu 5.06. 2012r. weryfikacji terenowej na działce nr 43, a w dniu 8.08.2012r. na działce nr 14 – nie spisano na miejscu protokołu z przeprowadzonej czynności, nie otrzymał takiego protokołu także póżniej. W tej sytuacji nie mógł ustosunkować się do ustaleń ani zgłosić uwag. Ponadto Skarżący wskazał, iż organ zmniejszając wysokość powierzchni działek i nakładając na niego kary, nie wykazał w sposób jednoznaczny,. że ma rację. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor MOR ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ podkreślił, ze powierzchnia PEG na działce nr 43 zmieniła się. W 2010r. Skarżący zadeklarował na niej powierzchnie 12,49ha i początkowo przyznano płatność do takiej powierzchni. Jednakże w 2012r. stwierdzono nieważność decyzji Kierownika BP na podst. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwagi na nienależne przyznanie płatności do powierzchni większej, niż faktycznie użytkowana. Ta decyzja została utrzymana w mocy przez Prezesa ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 - dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest zatem sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że są one zasadne. Na wstępie należy przypomnieć, że rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia 73/2009 jeżeli: 1/ posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczpospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009 to jest 1 ha, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha 2/ utrzymuje wszystkie grunty zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności 3/ przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności 4/ został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Jednolita płatność obszarowa (IPO) przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W niniejszej sprawie Organ uznał obszar uprawniony do JPO i UPO na podstawie pomiarów powierzchni w oparciu o system informacji geograficznej (art. 17 rozporz. 73/2009). Ortofotomapa cyfrowa jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z przepisami prawa, a żaden pomiar powierzchni i odległości , zgodnie z przepisami prawa geodezyjno – kartograficznego nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w rzucie ortogonalnym (prostopadłym). Rację ma Organ wskazując, że definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności, wynikająca z przepisów wspólnotowych nie jest tożsama z powierzchnią użytków rolnych, które są definiowane w Ewidencji Gruntów i Budynków. Zasady przyznawania JPO są zawarte w art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 35 poz. 217 z 2007r.) W niniejszej sprawie organ wyznaczył powierzchnie ewidencyjno – gospodarcze dla działek, w tym dla 14 i 43 na podstawie danych LPIS. Odnośnie obu wskazanych działek stwierdzono, ze powierzchnia wskazana we wniosku a powierzchnia stwierdzona różnią się, stąd kwoty płatności zostały pomniejszone zarówno co do płatności JPO, UPO i specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zarówno obowiązujące w tej sprawie przepisy prawa unijnego, w tym dotyczące kontroli administracyjnych (art. 28 ust. 1-3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r.) , oraz prawa krajowego, w tym rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010r w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. 2010r., nr 39, poz. 215 z póz. zm.). Oczywiste jest także to, że wypełniając wniosek, strona powinna zapoznać się z instrukcją jego wypełniania. Jednakże, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie (podobnie jak w rozpoznawanej również WSA w Warszawie sprawie o sygn. V SA/Wa 1234/13 dot. płatności ONW), przez , nie ustalono w sposób jednoznaczny wielkości powierzchni uprawnionej do płatności bezpośrednich. Sądowi, z urzędu, znane są ustalenia organów zawarte w uzasadnieniach decyzji zaskarżonych do WSA i już przez Sąd rozstrzygniętych. Są to sprawy o sygnaturach: V SA/Wa 1433/12, V SA/Wa 11434/12, V SA/Wa 2239/12, V SA/Wa 23/12. Wszystkie za przedmiot miały stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa ARiMR o przyznaniu płatności ONW lub systemów wsparcia bezpośredniego i we wszystkich tych sprawach WSA decyzje o stwierdzeniu nieważności uchylił. Zdając sobie sprawę, że stwierdzenie nieważności to instytucja szczególna i sąd, kontrolując taką decyzję nie bada sprawy merytorycznie, a tylko sprawdza, czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych , wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a , należy wskazać, że wszystkie wymienione sprawy dotyczą działek nr 14 i 43, a wiec tych samych, o które chodzi w niniejszej sprawie. I tak z uzasadnienia sprawy dot. ONW,. o sygn. akt V SA/Wa 1434/12, dot. działki nr 43 wynika, że Prezes ARiMR w swoim rozstrzygnieciu przyjął, że wartość maksymalnego kwalifikowanego obszaru (PEG) na tej działce wynosił 11, 36 ha. W uzasadnieniu złożonej na rozprawie decyzji Dyrektora MOR ARiMR z dnia [...].07. 2013r. w sprawie przyznania płatności ONW na rok 2012 wynika jeszcze inne powierzchnia; co więcej, organ II instancji stwierdza (str. 5 uzasadnienia) ,,Tym samym w powyższej sprawie zachodzi konieczność ponownego prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, poprzez ustalenie rzeczywistej powierzchni działek rolnych zgłoszonych do płatności.’’ Inne wartości powierzchni wskazane są w uzasadnieniu decyzji organu I instancji (str. 97 akt adm.), utrzymanej w mocy przez organ II instancji. Podobne stwierdzenia odnośnie działki nr 43 zawarte są w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2012r dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, która była przedmiotem kontroli przez tut. Sąd (sygn. akt: V SA/Wa 1433/12). Identyczna sytuacja dotyczy jest z działki nr 14. W uzasadnieniu sprawy o sygn akt V SA/Wa 2372/12 wskazano, iż Prezes ARiMR wskazał, że kwalifikowany obszar (PEG) wynosił 3,19 ha. W złożonej na rozprawie decyzji z dnia [...] .09. 2013r Kierownika BP ARiMR w W. , przyznającej płatność ONW na rok 2012 przyjęto jako powierzchnię PEG dla wskazanej działki – 3,72 ha. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, organ powinien ponad wszelka wątpliwość , przy użyciu dopuszczonych przez obowiązujące prawo krajowe i unijne metod ustalić, jaka jest powierzchnia kwalifikowana (PEG) działki nr 14 i nr 43 w stosunku do powierzchni deklarowanej przez Skarżącego. Dopiero wówczas, będzie mógł podjąć właściwa decyzję o przyznaniu stosownej płatności w odpowiadającej rzeczywistości kwocie. W tym bowiem, nie ustalonym prawidłowo stanie faktycznym, WSA nie jest w stanie skontrolować zasadności zaskarżonej decyzji Ponadto Skarżący także ma prawo oczekiwać , iż w sprawie wszczętej jego wnioskiem, rozstrzygniecie podjęte przez organ będzie rzetelne i prawidłowe i w sposób jednoznaczny zostaną wskazane, w jego uzasadnieniu, motywy, którymi kierował się organ podejmując decyzję o określonej treści, zgodnie bowiem z art. 107 k.p.a. decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Oczywiste jest, iż jej wydanie powinno być poprzedzone prawidłowo zebranym i ocenionym materiałem dowodowym. Wobec powyższego , na podstawie przepisu art.145 § 1 pkt 1 lit a , c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie przepisu 200 p.p.s.a..