I SA/Bd 800/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. S.-D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012r. oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta B. ustalił A. S. – D. (skarżąca) wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości przy ul. P. w B. za 2012r. w kwocie [...] zł. Organ nie uwzględnił złożonych przez podatnika korekt deklaracji oraz stanowiska strony odnośnie zwolnienia w podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) – zwana dalej: "u.p.o.l.". Organ podkreślił, że ustawodawca powyższym przepisem zwolnił od podatku od nieruchomości jedynie budowle infrastruktury portowej, budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty. Zatem, w ocenie organu, nie jest możliwe przyjęcie stanowiska, że zwolnienie to dotyczy także budowli infrastruktury rzecznej oraz zajętych pod nią gruntów. W wyniku złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podał, że definicję infrastruktury portowej wprowadzono do ustawy o portach i przystaniach morskich ustawą o jej zmianie i o zmianie między innymi także ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w której ustawodawca po raz pierwszy użył tego określenia w art. 7 ust. 1 pkt 4a, to nie może budzić wątpliwości, że ta definicja projektująca rozumienie pojęcia infrastruktury portowej z art. 2 pkt 4 ustawy o portach i przystaniach morskich odnosi się także do takiego samego jej rozumienia na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zatem nie może budzić wątpliwości to, że definicja infrastruktury portowej obowiązująca zgodnie z art. 2 pkt 4 w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich obowiązuje także na gruncie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych. Nie można więc twierdzić, że definicja infrastruktury portowej to tzw. definicja obca, która nie wiąże w procesie stosowania prawa podatkowego w ogóle. Nie ma przy tym znaczenia to, że ustawodawca w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. nie zawarł wprost odesłania do tej definicji, skoro zawarł to odesłanie w sposób pośredni wskazując na bezpośrednie jej stosowanie także w podatku od nieruchomości. Organ wskazał również, że w uzasadnieniu do art. 8 ustawy - uzasadniającego wejście w życie art. 2 z dniem 1 stycznia 2002r. - wskazano, iż "uszczerbek w budżetach gmin portowych z tytułu zwolnienia portów morskich od podatku od nieruchomości może zostać zrekompensowany dochodami z innych źródeł". W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego uzasadnienie do wprowadzonych zmian - ustawą z dnia 6 września 2001r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich - umacnia argumentację Prezydenta Miasta Bydgoszczy, że wprowadzony tą ustawą do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przepis 4a w brzmieniu: "budowle infrastruktury portowej, budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty" dotyczy zwolnienia portów morskich. A co za tym idzie zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 2a dotyczy również gruntów które znajdują się w posiadaniu podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, a nie rzeczną a zostały pozyskane na potrzeby rozwoju portu lub przystani morskiej, zajęte na działalność określoną w statucie tego podmiotu, położone w granicach portów i przystani morskich. Organ podał, że podziela stanowisko zaprezentowane w krytycznej glosie Bogumiła Pahl do wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012r., III SAlWa 933/11, (dostępnie na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym użyte przez ustawodawcę podatkowego w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. pojęcie "infrastruktura portowa" zostało zdefiniowane wyłącznie na gruncie ustawy o portach i przystaniach morskich. Racjonalność prawodawcy nakazuje przyjąć, że skoro w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych prawodawca w pierwszej części przepisu używa zwrotu funkcjonującego w ustawie o portach i przystaniach morskich (infrastruktura portowa), w dalszej zaś wskazuje na "porty i przystanie morskie", to zwolnienie to może dotyczyć wyłącznie budowli oraz zajętych pod nie gruntów znajdujących się w portach i przystaniach morskich. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego konieczności zbadania przez organ podatkowy czy z uwagi na usytuowanie działek oznaczonych nr ew. [...] i [...] znajdujących się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w ogóle jest możliwe wykorzystywanie go na cele gospodarcze, Kolegium wskazało, że "względy techniczne" w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, to takie, które mają tego rodzaju związek z nieruchomością gruntową lub budowlaną, że ze swej natury nieruchomość ta nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzenia danej działalności gospodarczej. Podatnik (czego nie kwestionuje) prowadzi działalność gospodarczą na terenie będącym przedmiotem opodatkowania, a ewentualna możliwość zalania obszaru działek wskutek powodzi nie może stanowić podstawy obniżenia podatku. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego opodatkowania trafostacji znajdującej się na działce nr [...], tut. Kolegium zauważyło, że organ podatkowy w ślad za ostatnią korektą informacji w sprawie podatku od nieruchomości przyjął do opodatkowania budynki, grunty o powierzchni wskazanej przez podatnika. Wartość budowli położonej w B.przy ul. P. dz. [...] i [...] została począwszy od sierpnia 2012r. ustalona zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, natomiast organ podatkowy przyjął za okres od stycznia do lipca 2012r. wartość budowli [...] zł wynikającą z dowodów przyjęcia środka trwałego do użytkowania o wartości [...] zł wyłączając z opodatkowania od [...] r. budowlę zgodnie z dowodem likwidacji środka trwałego i pismem podatnika z dnia [...]r. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem strona złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. zarzucając naruszenie: - art. 7 ust. 1 pkt 2 i 2a u.p.o.l. poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie, polegającą na przyjęciu, że zgodnie z tymi przepisami infrastruktura portowa portu rzecznego nie podlega zwolnieniu od podatku od nieruchomości - art. 180, art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa poprzez niedostateczne zebranie materiału dowodowego i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności - art. 191 poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego wobec przyjęcia, że nieruchomości i obiekty budowlane na działkach [...] ze względów technicznych są i mogą być wykorzystane przez stronę do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 u.p.o.l. Strona powołując się na uchwałę NSA z dnia 4 czerwca 2001r. (sygn. akt FPK 6/01) wskazała, że w przypadku interpretowania przepisów dotyczących ulg podatkowych reguły wykładni językowej maja pierwszeństwo wobec innych reguł wykładni. W ocenie skarżącej w przypadku, kiedy w przepisach aktu prawnego nie ma definicji danego pojęcia i brak jest odesłania do innego aktu prawnego to pojęcie takie należy interpretować zgodnie z jego powszechnym rozumieniem. Powołując się na stanowisko doktryny skarżąca wskazała na zakaz odstępstwa od wykładni językowej w sytuacji, gdyby prowadziło to do rezultatów pogorszających sytuację podatnika. Strona podkreśliła, że ustawodawca przez posłużenie się sformułowaniem "budowle infrastruktury portowej" nie doprecyzował czy chodzi o budowle infrastruktury portów rzecznych czy też morskich. Uczynił to natomiast w odniesieniu do "budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich". Zatem niemiarodajne jest odwoływanie się, jak to uczyniły organy podatkowe, do wykładni infrastruktury portowej zdefiniowanej w art. 1 pkt 4 ustawy o portach i przystaniach morskich, albowiem z samej tej definicji wynika, ze odnosi się ona wyłącznie do portów morskich. Zatem, w ocenie strony, stosując wykładnię językową powołanych przepisów dwie kategorie budowli nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, tj. budowle infrastruktury portowej oraz budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich. Identycznemu zwolnieniu podlegać będą grunty, które znajdują się w posiadaniu podmiotu zarządzającego portem lub przystania morską, pozyskane na potrzeby rozwoju portu lub przystani morskiej (art. 7 ust. 1 pkt 2a u.p.o.l.). Skarżąca powołując się na wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2008r. (sygn. akt II FSK 1313/07) wskazał także, że trafostacja znajdująca się na działce 32/11 powinna zostać zakwalifikowana jako budowla infrastruktury portowej rzecznej. Ponadto zdaniem strony, organ w sposób wadliwy odniósł się do podniesionej przez nią okoliczności, że jedna z nieruchomości jest szczególnie zagrożona powodzią, Jak podała winien w tym zakresie zbadać, czy z uwagi na położenie tej nieruchomości i stan gruntu w ogóle możliwe jest wykorzystywanie go na cele gospodarcze, a konsekwencji czy ze względów technicznych powinien podlegać opodatkowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy stanowiące własność A. S.-D. budowle i pozostające w jej użytkowaniu wieczystym grunty (działki nr [...]) położone przy ul. P. w B. podlegają opodatkowaniu, czy też zwolnieniu od podatku od nieruchomości za 2012r., na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają: 1) grunty, 2) budynki lub ich części, 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wskazany przez stronę art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. stanowi, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budowle infrastruktury portowej, budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty. Zwolnienie to zostało wprowadzone do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych od dnia 1 stycznia 2002 r. w art. 7 ust. 1 pkt 4a, dodanym przez art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz. 1197). W wyniku ogłoszenia w 2002r. tekstu jednolitego ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 110, poz. 967) przepis ten został do niej wprowadzony, jako jej art. 7 ust. 1 pkt 2 od dnia 1 stycznia 2003r. Kluczowe znaczenie dla rozpatrywanej sprawy ma pojęcie "infrastruktury portowej". Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie określa tego pojęcia. Jego definicję zawiera ustawa dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 33, poz. 179 ze zm.). Przepis art. 2 pkt 4 tej ustawy stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o infrastrukturze portowej, rozumie się przez to znajdujące się w granicach portu lub przystani morskiej akweny portowe oraz ogólnodostępne obiekty, urządzenia i instalacje, związane z funkcjonowaniem portu, przeznaczone do wykonywania przez podmiot zarządzający portem zadań, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5. Ten ostatni przepis stanowi, że przedmiot działalności przedsiębiorstwa podmiotu zarządzającego obejmuje w szczególności świadczenie usług związanych z korzystaniem z infrastruktury portowej. Podkreślenia wymaga, że definicję infrastruktury portowej wprowadzono do ustawy o portach i przystaniach morskich wskazaną ustawą z dnia 6 września 2001r. o jej zmianie oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w tym między innymi także ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zmiana ustawy o podatkach i opłatach lokalnych polegała – jak wcześniej zaznaczono - na ustanowieniu w art. 7 ust. 1 pkt 4a u.p.o.l., zwolnienia od podatku od nieruchomości budowli infrastruktury portowej. Ustawodawca posłużył się zatem pojęciem infrastruktury portowej obowiązującym zarówno na gruncie ustawy o portach i przystaniach morskich, jak i ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przy czym definicję infrastruktury portowej ustawodawca zamieścił w pierwszym z wymienionych aktów. Uwzględniając tryb, w którym wprowadzono do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pojęcie infrastruktury portowej, należy uznać, że definicja pojęcia infrastruktury portowej zawarta w art. 2 pkt 4 ustawy o portach i przystaniach morskich odnosi się także do określenia tego pojęcia na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ponadto, odkodowanie treści art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. wymaga analizy treści całego tego przepisu, a nie tylko jego części, jak to czyni strona w skardze, ograniczając się jedynie do wykładni zwrotu "budowle infrastruktury portowej". Innymi słowy, część tego przepisu nie może być interpretowana w oderwaniu od całości. Odwołanie się do pojęcia infrastruktury portowej zawartej w art. 2 pkt 4 ustawy o portach i przystaniach morskich, uwzględnia fakt, że pozostała część tego przepisu odnosi się do portów i przystani morskich. Zwolnienie dotyczy zatem budowli infrastruktury portów morskich, budowli infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty. Wskazać też należy, że zwolnienie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, tzn. zwolnione są obiekty, urządzenia i instalacje na terenie portu morskiego, które są wykorzystywane do świadczenia określonego rodzaju usług wyłącznie przez podmiot zarządzający portem (np. wyrok WSA z dnia 29 lutego 2012r., I SA/Gd 12/12). Zatem nawet w przypadku portów morskich nie każdy podmiot może skorzystać z powyższego zwolnienia. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była podmiotem zarządzającym portem, tym bardziej morskim. Pogląd, według którego przy interpretacji zwrotu "infrastruktura portowa" zawartego w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych należy odwołać się do ustawy o portach i przystaniach morskich znajduje potwierdzenia w orzecznictwie sądowym, (np. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 2008 r., II FSK 996/07; wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2011r., II FSK 435/10; wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2011r., II FSK 434/10; wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2008r., II FSK 1082/07; wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2008 r., II FSK 557/08; wyrok WSA z dnia 8 października 2009 r., I SA/Gd 549/09). Podobny pogląd jest prezentowany w piśmiennictwie (por. R. Dowgier, Kiedy infrastruktura portowa podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, Przegląd Podatkowy 2012, nr 2 , s. 37-42; W. Krok, Budowle w podatku od nieruchomości, Lex 114037, pkt 3.6). Warto także zwrócić uwagę na ukształtowaną w orzecznictwie zasadę korzystania z definicji legalnych, zgodnie z którą wolno stosować definicje z innych ustaw lub gałęzi prawa, jeśli występują one w przepisach źródłowych i ich zastosowaniu nie sprzeciwiają się cele ratio legis danej regulacji (por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 czerwca 1976r. sygn. akt VI KZP 13/75 OSNKW 1976/7-8/86 oraz wyrok NSA z 24 lutego 1995r. sygn. akt SA/Wr 1854 Prokuratura i Prawo 1995 nr 10, s.52). W ocenie Sądu pojęcie infrastruktury portowej zostało niewątpliwie zdefiniowane w ustawie o portach i przystaniach morskich. Ustawa ta jest zatem źródłem tej definicji, inaczej mówiąc zawiera przepis źródłowy. Zdaniem Sądu zastosowaniu tej definicji na gruncie zwolnienia podatkowego w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie sprzeciwiają się cele tej ustawy, tj. cele opodatkowania. Wskazać należy, że definicja z ustawy o portach i przystaniach morskich jest wręcz adekwatna do celów regulacji podatkowej, albowiem jest to zwolnienie ze względów przedmiotowych, a ustawa o portach i przystaniach morskich reguluje pojęcie infrastruktury portowej właśnie w sposób przedmiotowy. Uzasadnieniem dla odwołania się do języka potocznego nie może być także brak bezpośredniego odesłania w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych do przepisów ustawy o portach i przystaniach morskich. Dokonując bowiem wykładni przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zasadne jest sięganie do regulacji zawartych w innych aktach prawnych nawet wtedy, gdy takiego odesłania wprost brakuje w tej ustawie. Jako przykład takiej regulacji można wskazać art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., który zwalnia "budynki i budowle i zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego". Pomimo braku bezpośredniego odesłania do prawa lotniczego, nie budzi wątpliwości, że części lotnicze lotnisk użytku publicznego są ustalane na podstawie ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696 ze zm.). Tak samo termin "uczelnia" użyty w art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.o.l. powinien być rozumiany identycznie, jak w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Zdaniem Sądu, przy wykładni art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zasadne jest sięgnięcie do metod pozajęzykowych – wykładni systemowej, oraz historycznej, związanej z trybem, w jakim wprowadzono do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych analizowany przepis. Skoro zatem na gruncie tych wykładni zwrot "infrastruktura portowa" został zdefiniowany w języku prawnym, to brak jest podstaw, aby odwoływać się do reguł języka potocznego. Należy stosować dyrektywy języka prawnego, a zatem nadać temu terminowi takie znaczenie, jaki przypisał mu ustawodawca, a nie znaczenie, które ma on w języku potocznym (por. L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2006, s. 93). W świetle powyższych wywodów pojęcie infrastruktury portowej na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych należy wiązać wyłącznie z portem morskim, a nie – jak to utrzymuje skarżąca – także z portem rzecznym. Tym samym nie ma podstaw prawnych, aby skarżąca skorzystała ze zwolnienia od podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Należy zauważyć, że budowle wykorzystywane wyłącznie na potrzeby portów rzecznych były zwolnione od podatku od nieruchomości do dnia 1 stycznia 2001 r., na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. Na podstawie jednak ustawy z dnia 13 października 2000 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 95, poz. 1041) zwolnienie to zostało zniesione. W następnych nowelizacjach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych – wyżej przedstawionych – zwolnieniem podatkowym objęto jedynie budowle infrastruktury portów morskich. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie od podatku również budowli portów rzecznych, to uregulowałby tę kwestie w u.p.o.l., tak jak uczynił to wcześniej, we wskazanym art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. w wersji obowiązującej do dnia 1 stycznia 2001r. Z powyższych względów Sąd nie podzielił przeciwnych poglądów zawartych w skardze, że przy zastosowaniu wykładni językowej art, 7 ust. 1 pkt 2 i 2a u.p.o.l. nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości dwie kategorie budowli, tj. budowle infrastruktury portowej oraz budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz grunty, które znajdują się w posiadaniu podmiotu zarządzającego portem lub przystania morską, pozyskane na potrzeby rozwoju portu lub przystani morskiej. W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organu odwoławczego dotyczące wykorzystywania gospodarczo działek [...]. Skarżąca podniosła w skardze, że znajdują się one na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią i ze względów technicznych nie powinny podlegać opodatkowaniu, albowiem gruntów tych nie może wykorzystać na cele gospodarcze w ramach prowadzonej przez siebie działalności. W tym miejscu należy wskazać, że skarżąca nie kwestionowała dotąd, że na terenie podlegającym opodatkowaniu prowadzi działalność gospodarczą, a okoliczność że grunt jest na tyle podmokły że uniemożliwia wykorzystanie go w celach prowadzonej działalności gospodarczej podniosła dopiero w skardze. W tym miejscu wskazać należy, że organy rozpatrują sprawy według stanu faktycznego z dnia podejmowania decyzji, natomiast sądy administracyjne dokonują kontroli legalności podjętych przez organy rozstrzygnięć. Zatem podniesiona przez stronę dopiero w skardze nowa okoliczność może stanowić ewentualnie jedynie podstawę do wznowienia postępowania. W skardze strona także zarzuciła organowi, że niezasadnie uznał, iż stacja transformatorowa znajdująca się na działce nr [...] stanowi budynek, a nie budowlę infrastruktury portowej podlegającą zwolnieniu podatkowemu. Nawet gdyby zgodzić się ze skarżącą, że stacja transformatorowa stanowi budowlę, to nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem stacja ta jako budowla infrastruktury portowej również podlega, z podanych wyżej przyczyn, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Przy czym należy zauważyć, że opodatkowanie stacji jako budynku jest korzystniejsze dla strony, albowiem podatek obliczony jest według powierzchni budynku, a nie od wartości obiektu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.