II FZ 361/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1587/13 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi K. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 2 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1587/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej K. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwanej dalej: "spółką") wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że w treści skargi wniesionej do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 2 października 2013 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia organu pierwszej instancji (Wójta Gminy P.) z dnia 5 lipca 2013 r. Strona argumentowała, że nie jest w stanie uregulować ciążącego na niej zobowiązania podatkowego z uwagi na trudności finansowe wywołane niewywiązaniem się głównych kontrahentów Spółki z zobowiązań opiewających na kwotę 5.000.000 zł. Sąd pierwszej instancji - traktując żądanie strony jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tj. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. - uznał, że skarżąca nie wykazała przesłanek skorzystania z instytucji tymczasowej ochrony sądowej przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka argumentowała, że "wykonanie postanowienia" grozi jej niepowetowaną szkodą, gdyż nie posiada jakichkolwiek środków lub majątku, które nie byłyby objęte komorniczym zajęciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie – mimo błędnego uzasadnienia – odpowiada prawu. Podkreślenia wymaga, że wniosek strony nie mógł odnieść zamierzonego skutku z uwagi na charakter zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że nie każdy akt kwestionowany przez stronę w drodze skargi może zostać objęty przedmiotową regulacją. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, ustanowiona w powołanym przepisie, odnosi się bowiem do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 138/09; z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 164/13 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zob. także B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, s. 204 - 205). Charakteru takiego ze swej istoty nie mają postanowienia w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej. Postanowienie takie odnosi się do sytuacji strony w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko organu co do zasadności zgłoszonych przez stronę zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej (zob. podobnie postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 350/14 – treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi wniesionej przez Spółkę w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., na mocy którego utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy P. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Poddany kontroli sądowoadministracyjnej został zatem akt nie posiadający przymiotu wykonalności, zawierający ocenę zgłoszonych przez zobowiązaną zarzutów, który nie stanowi źródła jakichkolwiek uprawnień bądź obowiązków materialnoprawnych. Okoliczność ta przesądza o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w świetle przedstawionych wyżej uwag. W konsekwencji kwestia należytego uzasadnienia zgłoszonego wniosku, a także akcentowana w zażaleniu trudna sytuacja majątkowa skarżącej pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.