I SA/Bd 1104/13
WyrokWSA w Bydgoszczy2014-02-05
Skład orzekający: Zdzisław Pietrasik, Leszek Kleczkowski, Ewa Kruppik-Świetlicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli pełnomocnik podatnika nadał odwołanie listem zwykłym w ostatnim dniu terminu, a data nadania na kopercie jest nieczytelna?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ pełnomocnik podatnika, działając jako profesjonalista, powinien zachować należytą staranność i nadać odwołanie listem poleconym, zwłaszcza w sytuacji, gdy data nadania na kopercie jest nieczytelna. Skutki zaniechań pełnomocnika obciążają reprezentowanego.Stan faktyczny
Pełnomocnik P. K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B., który stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik zarzucił organowi naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie przepisów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 05 lutego 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej
w B. stwierdził, że odwołanie P. K. z dnia [...]. od decyzji Dyrektora urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień
i listopad 2006r. oraz styczeń, maj i czerwiec 2007r., wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik i grudzień 2006r., miesiące od lutego do kwietnia oraz lipiec i sierpień 2007r. a także wysokość zobowiązania podatkowego o którym mowa w art. 108 ust. 1
i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej: "ustawa o VAT" zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzję Dyrektora UKS z dnia [...]. zawierającą stosowne pouczenie dotyczące wniesienia odwołania,
w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, pełnomocnik podatnika otrzymał w dniu 23 lipca 2013r. o czym świadczy potwierdzenie jej odbioru złożone przez pełnomocnika na pierwszej stronie egzemplarza decyzji. Zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 06 sierpnia 2013r. jak podał organ, z pieczęci umieszczonej na kopercie zawierającej odwołanie decyzji wynika natomiast, że zostało ono nadane w dniu 17 sierpnia 2013r., a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego złożenia. Organ zaznaczył przy tym, że pełnomocnik nie wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, stosownie do art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) – dalej: "O.p."
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem pełnomocnik strony złożył na nie skargę, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając mu naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz art. 122 O.p. poprzez niedostateczne wyjaśnienie jaka data znajduje się na kopercie zawierającej odwołanie, a także w jakiej dacie zostało ono nadane w urzędzie pocztowym.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podatnika podał, że nadał przesyłkę zawierającą odwołanie, listem zwykłym, w ostatnim dniu terminu, przy czym została ona ostemplowana przez pocztę w sposób uniemożliwiający odczytanie daty na stemplu. Zatem, zdaniem pełnomocnika, nie można wywodzić dla odwołującego się ujemnych skutków prawnych spowodowanych działaniem poczty. Ponadto podkreślił, że z uwagi na kończące się godziny urzędowania poczty nie nadał przesyłki listem poleconym,
a jedynie zwykłym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Ponadto podkreślił, że o niezachowaniu terminu do złożenia odwołania w dniu 06 sierpnia 2013r. przemawiał również fakt, iż przedmiotowe odwołanie wpłynęło do organu I instancji po upływie 13 dni od dnia,
w którym według pełnomocnika nadał odwołanie w urzędzie pocztowym. Organ wskazał, że bezzasadnym było zwrócenie się do urzędu pocztowego o potwierdzenie nadania przesyłki, z uwagi na fakt, iż nie została ona nadana jako list polecony lub przesyłka priorytetowa za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, zatem nie posiadała stosownego numeru czy kodu niezbędnego do jej identyfikacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżone orzeczenie, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa, które pozwalałoby na jego wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, zgodnie z zacytowanym przepisem art. 145 § 1 p.p.s.a
Zdaniem strony stan faktyczny nie został prawidłowo ustalony, czym naruszono przepis art. 122 O.p. poprzez niedostateczne wyjaśnienie jaka data znajduje się na kopercie zawierającej odwołanie, a także w jakiej dacie zostało ono nadane w urzędzie pocztowym w Jastarni. Ponadto naruszenie to spowodowało, w opinii pełnomocnika, strony niewłaściwe zastosowanie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.
Istota sporu sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie organy uznały, iż skarżący nie zachował terminu do wniesienia odwołania. Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony zgodnie z obowiązującymi zasadami wynikającymi ze wskazanego przez skarżącego przepisu art. 122 O.p.
Jak wynika z akt sprawy decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]. zawierająca stosowne pouczenie organu, o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia stronie, działającej w niniejszej sprawie przez pełnomocnika, została doręczona do jego rąk w dniu 23 lipca 2013r.
o czym świadczy adnotacja uczyniona osobiście przez pełnomocnika podatnika na pierwszej stronie otrzymanej decyzji. A zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg od daty otrzymania decyzji (k. 50 akt adm.) i mijał wraz z upływem 6 sierpnia 2013r.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego przedmiotowe odwołanie nadał w placówce pocztowej w J. prawdopodobnie w dniu 17 sierpnia 2013r. - listem zwykłym, tłumacząc się, że było to w ostatnich minutach urzędowania tego urzędu pocztowego, co w opinii Sądu nie przeszkadzało w nadaniu tej przesyłki listem poleconym. Nieczytelna data nadania listu zwykłego i tak przeczy temu, że list został nadany w terminie, bo do organu dotarł dopiero po 13 dniach. A zatem twierdzenia pełnomocnika strony skarżącej o zachowaniu terminu wniesienia odwołania nie zasługują na uwzględnienie w konfrontacji ze stanem faktycznym.
W ocenie Sądu, z uwagi na powyższe, organy zasadnie zastosowały art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdzając, że odwołanie strony nie zostało złożone w terminie.
Należy zaznaczyć, że pełnomocnika strony jako profesjonalistę obowiązują zasady zachowania należytej staranności przy wykonywaniu zawodu zwłaszcza, w sytuacji, gdy chodzi o zachowanie terminów procesowych, zważywszy na fakt, że skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań - tak pozytywne, jak
i negatywne - obciążają reprezentowanego (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 1997r.,
I SA/Gd 1144/97, Temida (CD), Sopot 2002).
Mając powyższe na względzie Sąd skargę na podstawie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło