I SA/Wa 1446/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Iwona Maciejuk Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku oddala skargę. I. Stan faktyczny 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzeczeniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] - po rozpoznaniu wniosku Spółdzielni [...] (dalej Spółdzielnia) – odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej dotycząca działek nr [...] (obręb [...]) jest nieuzasadnione w zaproponowanej wysokości. Wypowiedzenie opłaty rocznej zostało dokonane przez Zarząd [...] pismem z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] i zostało doręczone Spółdzielni w dniu [...] grudnia 2010 r. 2. W dniu [...] marca 2013 r. do Kolegium wpłynął wniosek Spółdzielni o przywrócenie terminu do złożenia wniosku kwestionującego aktualizację. Spółdzielnia wskazała, że w/w wypowiedzenie otrzymała łącznie z wypowiedzeniem Zarządu [...] dotyczącym działek niezabudowanych nr [...]. Jako dowód nadania dwóch wniosków dotyczących obydwu wypowiedzeń, a nie jednego Spółdzielnia dołączyła kserokopię z książki nadawczej z dnia [...] stycznia 2011 r. z adnotacją "[...]" oraz oświadczenie pracownicy Spółdzielni J. K., z którego wynika, iż wysłała dwa odwołania. Kolegium odmawiając przywrócenia terminu stwierdziło, że Spółdzielnia nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Bezspornym jest bowiem, że do Kolegium wpłynął tylko jeden wniosek. 3. Ze skargą na powołane orzeczenie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła Spółdzielnia, zarzucając naruszenie: - art. 7 Kpa w zw. z art. 77 Kpa w zw. z art. 107 § 3 Kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie sprawy, pominięcie dowodu z oświadczenia J. K. i uznanie, że fakt nieodnotowania wpływu wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oznacza, iż wniosek ten nie został złożony w terminie oraz nieuzasadnione przyjęcie, że treść notatki służbowej J. K. wynika, że koperta skierowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawierała dwie kopie tego samego pisma, - art. 58 § 1 Kpa poprzez nieuzasadnione uznanie, że wysłanie przez stronę dwóch odwołań w jednej kopercie stanowi o braku dochowania przez stronę należytej staranności koniecznej do prawidłowego wniesienia pisma w terminie. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga jest całkowicie nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, nie istniały bowiem jakiekolwiek przesłanki, aby w przedmiotowej sprawie organ mógł przywrócić termin do złożenia wniosku o ustalenie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu. 2. Po pierwsze wskazać należy, że pomimo że aktualizacja opłaty rocznej stanowi co do istoty sprawę o charakterze cywilnoprawnym, to jednak rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu rozstrzygane jest postanowieniem jak stanowi art. 59 § 1 Kpa. Przy czym art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) nie przewiduje, aby od takiego rozstrzygnięcia Kolegium służył sprzeciw do sądu powszechnego, gdyż służy on jedynie od orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 tej ustawy, a postanowienie w kwestii przywrócenia terminu orzeczeniem takim nie jest. Jednocześnie z mocy art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami od w/w postanowienia, wydanego przez samorządowe kolegium odwoławcze, w myśl zasad wynikających z Kpa nie służy zażalenie. Konsekwencją tego jest uznanie przez Sąd, że na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie zasadności aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, jako postanowienie kończące postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), służy skarga do sądu administracyjnego (pogląd ten jest powszechnie prezentowany w orzecznictwie wyroki NSA z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 1141/06, publ. LEX nr 299413, z dnia 17 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 1008/09, publ. LEX nr 594826, z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 876/07, publ. LEX nr 413615, z 21 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 876/10). 3. Koniecznym warunkiem wniosku o przywrócenie terminu jest przyznanie przez stronę, że do uchybienia terminu doszło i wykazanie, iż uchybienie nie nastąpiło z winy strony. Tymczasem w przedmiotowej sprawie Spółdzielnia konsekwentnie twierdzi, że nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku aktualizacyjnego, udowadniając zachowanie terminu. Niemożliwym było zatem rozpatrywanie merytoryczne tego wniosku. Kolegium prawidłowo zatem wskazało, że Spółdzielnia nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż strona w ogóle nie wykazała uchybienia terminu. 4. Strona, która uważa, iż złożyła wniosek aktualizacyjny w terminie i nie został on rozpoznany może swoich praw dochodzić poprzez skargę na bezczynność Kolegium w ramach postępowania aktualizacyjnego, co wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2013 r. sygn. akt I OPS 12/13, a nie poprzez wniosek o przywrócenie terminu. Reasumując, mając na względzie ustalony stan faktyczny w sprawie, Sąd uznał prawidłowość zaskarżonego orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji