III SA/Wa 2653/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że B. S. - dalej: "Skarżąca", "Strona" zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz Ordynacji podatkowej w zakresie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze spadku. W stanie faktycznym wskazała, że Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. stwierdził nabycie na rzecz Skarżącej spadku po matce oraz po ojcu. Skarżąca uzyskała wówczas informacje, iż postanowienie to uprawomocnia się po 30 dniach od dnia jego wydania, tj. [...] lipca2012 r. Skarżąca w dniu [...] sierpnia 2012 r. uzyskała prawomocne postanowienie, na którym widniał stempel z dniem 1 sierpnia 2012 r. Skarżąca zgodnie z informacją uzyskaną w Sądzie sądziła, że termin 6 - miesięczny na złożenie zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze spadku liczy się od dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżąca wskazała, że jest osobą cierpiącą na schorzenie zwane [...] co wiąże się z brakiem zdolności do działania, zwrotami głowy, utratą świadomości, w związku z czym posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i uzyskuje rentę inwalidzką. W orzeczeniu tym wskazane jest, iż Skarżąca wymaga opieki osób drugich. Jednocześnie dodała, że wymaga zażywania leków [...] . Wyjaśniła, że z dużym wyprzedzeniem zaplanowała pójście z osobą trzecią do Urzędu Skarbowego celem złożenia zgłoszenia, jednakże w okresie zbliżającego się upływu 6-miesięcznego terminu, w grudniu i styczniu nastąpiło szereg nieszczęśliwych zdarzeń, które negatywnie wpłynęły na jej stan zdrowia, psychikę oraz stan emocjonalny. Skarżąca będąc pewna, iż termin do złożenia zgłoszenia, zgodnie z zapewnieniem Sądu, mija w dniu [...] lutego 2013 r., w dniu [...] stycznia 2013 r. udała się do Urzędu Skarbowego celem złożenia zgłoszenia. Wówczas została odesłana z informacją, iż termin do wniesienia zgłoszenia upłynął w dniu [...] stycznia 2013 r. Skarżąca podkreśliła, że została wprowadzona w błąd, iż termin ten biegnie od dnia [...] sierpnia 2012 r. wskazując jednocześnie na brak swojej winy. 2. Mając powyższe na uwadze Skarżąca zapytała; czy brak uregulowania przez ustawodawcę w treści ustawy o podatku od spadków i darowizn przepisu umożliwiającego przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze spadku w sytuacji braku zawinienia w działaniu strony w uchybieniu tego terminu wywołane okolicznościami niezależnymi od strony, nie stanowi samoistnej podstawy do przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia poprzez posiłkowe stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej? W uzasadnieniu wskazała, że w związku z brakiem uregulowania instytucji przywrócenia terminu w ustawie o podatku od spadków i darowizn, niezbędnym jest posiłkowe stosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - dalej: "ustawa Ord. pod.", tj. art. 162-164. Wskazała, że samo unormowanie przepisu art. 4a ust. 1 w ustawie o podatku od spadków i darowizn o charakterze materialnym nie może przesądzać o jego charakterze. Dodała, że w omawianej regulacji wskazany został termin dla podjęcia czynności, jednakże nie określono konsekwencji jego niedochowania, co prowadzi do wniosku, iż celem wprowadzenia tego terminu było jedynie dyscyplinowanie spadkobierców do jak najszybszego uregulowania ich sytuacji spadkowej, a nie pozbawienie prawa do zwolnienia podatkowego w przypadku jego niedochowania. Ponadto wskazała, że przepis ten nie zawiera rozdzielenia sytuacji wynikającej z zawinienia lub niezawinieenie strony w zakresie uchybienia terminu. Skarżąca wskazała, że przepis ten został zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 października 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 203. poz. 1267) z dniem 1 stycznia 2009 r. Zgodnie z nowym brzmieniem przepisu wydłużeniu uległ termin na dokonanie zgłoszenia z dotychczasowego jednego miesiąca do sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. W ustawie zmieniającej w art. 2 wskazano, że terminy, o których mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą stosować należało w przypadkach, w których obowiązek podatkowy powstał po dniu 31 grudnia 2008 r. Jak wynika z treści powołanego przepisu, warunkiem przesądzającym o możliwości korzystania ze zwolnienia było zgłoszenie właściwemu organowi podatkowemu swoich praw w ściśle określonym prawem terminie - 6 miesięcy od wyznaczającego początek tego terminu w przypadku dziedziczenia uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego nabycie spadku. W konsekwencji, uwzględniając powyższe stanowisko projektu zmian w ustawie w odniesieniu do długości terminu do złożenia zgłoszenia nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w przypadku dziedziczenia liczonego od dnia uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku (zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia), stwierdzić należało, iż art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., wyznaczając 6 miesięcy terminu do zgłoszenia nabycia, zapewniał spadkobiercom czas na spełnienie tego warunku zwolnienia, jednakże przez przeoczenie nie regulując sytuacji winy lub jej braku w zakresie uchybienia. 3. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. odmówił wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że zakres określony zadanym pytaniem, nie mógł być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem nie stanowi to wykładni przepisów prawa podatkowego. 4. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie - art. 14a w zw. z art. 14b ustawy Ord. pod., poprzez pozbawione merytorycznego uzasadnienia, uznanie zasadności odmowy wszczęcia postępowania pomimo właściwego, wyczerpującego oraz zgodnego z wymogami prawa spełnienie ustawowych przesłanek wniosku z art. 14b § 2 i § 3 ustawy Ord. pod., zaś brak pogłębionej, merytorycznej analizy niniejszego wniosku, a wyłącznie lakoniczna, powierzchowna lektura spowodowała wydanie błędnego rozstrzygnięcia: - naruszenie art. 14b § b ustawy Ord. pod. w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Ord. pod. poprzez pozbawione uzasadnienia uznanie, iż wnioskowany przez Skarżącą zakres interpretacji dotyczący ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz Ordynacji podatkowej, nie mieści się w zakresie dyspozycji przepisów prawa podatkowego i jako takie nie polega interpretacji, co jest rażąco sprzeczne ze stanem prawnym i faktycznym, - naruszenie art. 217 ustawy Ord. pod., poprzez brak spełnienia ustawowego wymogu, sporządzenia postanowienia w sposób będący zrozumiałym dla jego odbiorcy, zaś samo lakoniczne stwierdzenie "zadane pytanie nie mogło być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem nie stanowi to wykładni przepisów prawa podatkowego", wynika z braku zapoznania się przez organ prowadzący postępowanie z wnioskiem i argumentami tam zawartymi - art. 217 § 2 z zw. z art. 165a ustawy Ord. pod., poprzez niewłaściwy brak wskazania w zaskarżonym postanowieniu podstaw prawnych i faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a trzymanie się wyłącznie formułkowej formy, poprzez cytowanie nie związanych ze sprawą przepisów prawa, bez ich odniesienia do realiów, zaś samo uzasadnienie podjętego postanowienia liczy jeden akapit str. 7 uzasadnienia; oraz poprzez lakoniczne powielanie ogólnych przepisów ustawy, bez ich odnoszenia do realiów niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, gdyż zostało ono wydana z naruszeniem przepisów. 5. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdził, że zakres określony zadanym pytaniem nie mógł być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem nie stanowi wykładni przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu wskazał na treść art. 14 b § 2 i § 3 ustawy Ord. pod., z którego wynika, że przedmiotem pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe przedstawiane we wniosku muszą być skonkretyzowane i dotyczyć zindywidualizowanego podmiotu. Wskazał, że przedmiotem interpretacji mogą być przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Ord. pod. w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i izb celnych. Przy czym w myśl art. 3 pkt 2 ustawy Ord. pod. przez przepisy prawa podatkowego należy rozumieć przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast ustawy podatkowe - zgodnie z definicją art. 3 pkt 1 ustawy Ord. pod. to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Sama definicja przepisów prawa podatkowego zawarta w ww. przepisach nie jest jednak wystarczająca dla określenia zakresu przedmiotowego omawianej instytucji. Oceniając, czy dany przepis prawa podatkowego może podlegać interpretacji indywidualnej, należy mieć na względzie elementy wynikające z charakteru omawianej instytucji, takie jak kwestia możliwości zastosowania się wnioskodawcy do tego przepisu i kwestia możliwości uzyskania ochrony prawnej gwarantowanej przepisami ustawy Ord. pod. w związku z zastosowaniem się do tego przepisu. Znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej, unormowanej w art. 14k - 14n ustawy Ord. pod. Prowadzi to do wniosku, że zakres przedmiotowy omawianej instytucji obejmuje przepisy materialnego prawa podatkowego. W ocenie organu odwoławczego nie można zasadnie mówić o możliwości zastosowania się podatnika do przepisów regulujących postępowanie podatkowe, których adresatem i podmiotem uprawnionym do stosowania są organy podatkowe. Ponadto wskazał, że z przepisów art. 14k § 3, art. 141, art. 14m § 2, 3 i 4, art. 14n i art. 14p ustawy Ord. pod. stanowiących wyjaśnienie i wykonanie zasady nieszkodzenia w związku z zastosowaniem się do interpretacji, określone zostały skutki ochronne w zakresie materialnego prawa podatkowego. Z powołanych przepisów nie wynika natomiast jakakolwiek ochrona natury procesowej. Gdyby przedmiotem interpretacji indywidualnych mogły być także przepisy procesowe ustawodawca przewidziałby odpowiadającą im sferę ochrony prawnej. Z powyższych uregulowań prawnych wynika, iż indywidualna interpretacja prawa podatkowego zawiera ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów materialnego prawa podatkowego w relacji do indywidualnych, ze swej istoty, okoliczności zaszłego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej. Jeżeli jednak ze stanu faktycznego pytania interpretacyjnego wynika, że dotyczy on wyłącznie okoliczności, które mogą być rozstrzygnięte na etapie postępowania podatkowego lub kontrolnego, tj. zastrzeżonych dla innego trybu orzekania wnioskodawca nie będzie mógł się do niej z ochronnym skutkiem prawnym zastosować, a tym samym nie przyniesie wnioskodawcy żadnych korzyści prawnych. Zatem wykładnia przepisów dotyczyć może jedynie prawa podatkowego materialnego, co uzasadnione jest zakresem ochrony prawnej związanej z interpretacjami indywidualnymi. Ponadto wskazał, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowaniem dowodowym lub czynności sprawdzających. Powyższe wynika wprost z unormowania zawartego w art. 14h ustawy Ord. pod., który stanowi, że w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1. art. 125. art. 129. art. 130. art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 i j 1-2. art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6. 10 i 23 działu IV. W powołanym przepisie ustawodawca nie wymienia postępowania dowodowego, które regulują przepisy rozdziału 11 działu IV ustawy Ord. pod. Powyższe wskazuje więc, że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest jedynie informacją dotyczącą przepisów prawa podatkowego, lecz posiada także znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy - adresata. Zawiera bowiem ona ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych okoliczności zaszłego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. 6. Pismem z dnia [...] września 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie: - art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez pozbawione merytorycznego uzasadnienia, uznanie prawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego pomimo rażącego pogwałcenia prawa, wyrażającego się w braku właściwego i wyczerpującego wyjaśnieniu stronie zasadności podjętych rozstrzygnięć; jak też poprzez nie odniesienie się w zaskarżonym postanowieniu do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez Skarżącą w zażaleniu, podczas gdy rozpoznanie tych zarzutów miało istotne znaczenie dla oceny zasadności zgłoszonego wniosku - art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 50 k.p.a., poprzez brak właściwego rozpatrzenia istoty sprawy, umożliwiającego ustalenie dążenia do wywiązywania się przez Skarżącą z obowiązków, i niezawinioną niemożność jego realizacji, czego efektem był wniosek o przywrócenie terminu, jak też wnioskowany zakres interpretacji dotyczący ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy Ord. pod - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez Skarżącego w pisemnym zażaleniu, podczas gdy rozpoznanie tych zarzutów miało istotne znaczenie dla oceny zasadności braku podstaw odmowy wszczęcia postępowania. - art. 14a w zw. z art. 14b ustawy Ord. pod., poprzez pozbawione merytorycznego uzasadnienia, uznanie zasadności odmowy wszczęcia postępowania i utrzymania w mocy postanowienia, pomimo właściwego, wyczerpującego oraz zgodnego z wymogami prawa spełnienie ustawowych przesłanek wniosku z art. 14b § 2 i 3 ustawy Ord. pod., zaś brak pogłębionej, merytorycznej analizy niniejszego wniosku, a wyłącznie lakoniczna, powierzchowna lektura spowodowała wydanie błędnego rozstrzygnięcia; - art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Ord. pod. poprzez pozbawione uzasadnienia uznanie, iż wnioskowany przeze mnie zakres interpretacji dotyczący ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz Ordynacji podatkowej, nie mieści się w zakresie dyspozycji przepisów prawa podatkowego i jako takie nie polega interpretacji, co jest rażąco sprzeczne ze stanem prawnym i faktycznym, - art. 217 ustawy Ord. pod., poprzez brak spełnienia ustawowego wymogu, sporządzenia postanowienia w sposób będący zrozumiałym dla jego odbiorcy, zaś samo powtórzenie ponownie lakonicznego stwierdzenia "zadane pytanie nie mogło być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem nie stanowi to wykładni przepisów prawa podatkowego wynika z braku zapoznania się przez organ prowadzący postępowanie z wnioskiem i argumentami tam zawartymi, - art. 217 § 2 w zw. z art. 165a ustawy Ord. pod., poprzez niewłaściwy brak wskazania w zaskarżonym Postanowieniu podstaw prawnych i faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a trzymanie się wyłącznie formułkowej formy, poprzez cytowanie nie związanych ze sprawą przepisów prawa, bez ich odniesienia do realiów - art. 217 ustawy Ord. pod., poprzez brak spełnienia ustawowego wymogu, sporządzenia postanowienia w sposób będący zrozumiałym dla jego odbiorcy, zaś samo lakoniczne stwierdzenie "zadane pytanie nie mogło być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem nie stanowi to wykładni przepisów prawa podatkowego", wynika z braku zapoznania się przez organ prowadzący postępowanie z wnioskiem i i argumentami tam zawartymi. - art. 217 § 2 z zw. z art. 165a ustawy Ord. pod., poprzez niewłaściwy brak wskazania w zaskarżonym postanowieniu podstaw prawnych i faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a trzymanie się wyłącznie formułkowej formy, poprzez cytowanie nie związanych ze sprawą przepisów prawa, bez ich odniesienia do realiów, zaś samo uzasadnienie podjętego postanowienia liczy jeden akapit sir. 7 uzasadnienia; oraz poprzez lakoniczne powielanie ogólnych przepisów ustawy, bez ich odnoszenia do realiów sprawy. Mając powyższe na uwadze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa. 7. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 8. Przenosząc określone w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a") kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji w sprawie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego w indywidualnej sprawie nie naruszają przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do ich uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień powodujących obowiązek wycofania z obrotu prawnego zaskarżonych aktów administracyjnych. 9. Na wstępie podnieść należy, że celem regulacji dotyczących wydawania indywidualnych interpretacji było zapewnienie jednolitości orzecznictwa organów podatkowych, a także zapewnienie podatnikom pełnej i szybkiej informacji o przepisach prawa podatkowego i ich wykładni stosowanej przez organy podatkowe uwzględniającej mi.n. poglądy orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego, Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. 10.Stosownie do przepisów art. 14b ustawy Ord. pod., wskazany organ administracji publicznej, na pisemny wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2). Stosownie do art. 14b § 3 ustawy Ord. pod., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2). Zgodnie natomiast z art. 14h ustawy Ord. pod., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135 - art. 137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. W kontekście wskazanych powżej przepisów wskazać należy, że Skarżąca błędnie przyjęła w skardze, iż w sprawie będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 165a ustawy Ord. pod., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (§ 1); na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (§ 2). 11. Skarżąca we wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa zadała Ministrowi Finansów pytanie: "Czy brak uregulowania przez ustawodawcę w treści ustawy o podatku od spadków i darowizn przepisu umożliwiającego przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze spadku w sytuacji braku zawinienia w działaniu strony w uchybieniu lego terminu wywołane okolicznościami niezależnymi od strony, nie stanowi samoistnej podstawy do przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia poprzez posiłkowe stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej?". Organ podatkowy stosownie do zacytowanych powyżej przepisów ustawy Ord. pod mających zastosowanie do trybu wydawania interpretacji indywidualnych uznając, iż wskazane przez Stronę zagadnienie nie mogło być przedmiotem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji. Sąd uznał, iż działania organu w tym zakresie były zgodne z przepisami prawa. W sprawie istotne jest wskazanie, iż normatywny przedmiot interpretacji indywidualnej stanowią przepisy prawa podatkowego. Określenie "przepisy prawa podatkowego" definiuje art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej (por. "Ordynacja podatkowa. Komentarz". S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, LexisNexis 2012 r., s. 113). Przepis ten stanowi, iż przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawnopodatkowych. Instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną wnioskodawcom, którzy zastosowali się do ich treści, a jej zakres regulują przepisy art. 14k - 14n ustawy Ord. pod. Jak już wyżej podano, stosownie do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ord. pod. organ interpretacyjny wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej, gdy wniosek o jej wydanie został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowaną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w tej sprawie nie może być wszczęte. Stwierdzenie, że wnioskodawca nie posiada statusu zainteresowanego w sprawie obliguje organ do odstąpienia od merytorycznej oceny wniosku dotyczącego przepisów prawa podatkowego, z tego powodu, że wskazane we wniosku przepisy nie mają wpływu na powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy. W doktrynie podkreśla się, że art. 165a ustawy Ord. pod. nie należy interpretować rozszerzająco. Taka wykładnia stanowiłaby skuteczny środek dla organów podatkowych ograniczający merytoryczne rozpatrywanie wniosków oraz oznaczałoby to ograniczenie prawa do procesu i w konsekwencji prowadziło do wykluczenia merytorycznego rozpatrzenia sprawy. 12. Nie ulega zatem wątpliwości, iż przedmiotem interpretacji mogą być tylko takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, a więc które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Zagadnienie to nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 192/12, czy wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1755/11 - opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Stanowisko to w podziela również tut. Sąd. 13.Analiza złożonego przez Stronę wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wyraźnie wskazuje, iż istota poruszanego zagadnienia sprowadza się do próby pozaprawnego wyinterpretowania uprawnienia do przywrócenia terminu zawitego do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych w drodze spadku. Wniosek Skarżącej stanowi w swej istocie polemikę z istniejącymi przepisami prawa dotyczącymi okoliczności zgłoszenia nabycia organom podatkowym majątku w drodze spadkobrania. Analiza wniosku, w którym przedstawiono szczegółowo trudną sytuację Skarżącej wskazuje także na to, iż wydana interpretacja indywidualna miałaby stanowić wyłączną podstawę do przywrócenia terminu w trybie wydania interpretacji skierowanej wyłącznie dla Strony. Zdaniem Sądu tryb i zakres żądania Skarżącej opisanego we wniosku o wydanie interpretacji jest niedopuszczalny w polskim systemie prawa podatkowego. Zgodzić się należy z organem, że treść interpretacji indywidualnej nie może podważać zasad wynikających z jednoznacznych przepisów ustawy. Zdaniem Sądu wydanie interpretacji indywidualnej w kształcie żądanym przez wnioskodawcę ingerowałaby w sposób niedopuszczalny w uprawnienia przysługujące organowi podatkowemu właściwemu rzeczowo i miejscowo w zakresie ustalania wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn lub rozpatrującego wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do zgłoszenia nabycia spadku, co jest sprzeczne z istotą przepisów regulujących procedurę postępowania interpretacyjnego. 14.Z przepisów art. 14a oraz 14b ustawy Ord. pod. nie wynika wprost dostatecznie jasno, czy na ich podstawie Minister Finansów może wydawać interpretacje prawa podatkowego w odniesieniu do przepisów normujących postępowanie w sprawach podatkowych. Rozważając to zagadnienie, należy mieć jednak na uwadze fakt, że przepisy postępowania podatkowego skierowane są do organów podatkowych, a więc w przypadku gdy strona postępowania wyprowadza z nich dla siebie określone uprawnienia lub obowiązki procesowe żądając jak w niniejszej sprawie prawa do przywrócenia terminu na zgłoszenia nabycia majątku, zastosowanie tych przepisów lub ewentualne ich naruszenie zawsze będzie odnosić się do organu prowadzącego postępowanie, a nie do podmiotu uprawnionego do wystąpienia o wydanie interpretacji. Organy podatkowe stosujące przepisy postępowania podatkowego nie są natomiast uprawnione do występowania o wydanie interpretacji prawa podatkowego - vide: "Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego" J. Brolik, Wydanie I rok 2013, LexisNexis, rozdział III pkt 3. W niniejszej sprawie, wyrażenie przez organ wydający interpretację opinii, co do możliwości samoistnej podstawy do przywrócenia terminu prawa materialnego sprowadzałoby się w istocie bowiem do dokonania za organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia ewentualnego wniosku w tym przedmiocie aktu administracyjnego o cechach rozstrzygnięcia w sprawie przywrócenia terminu. Wnioskowana przez Skarżącą ocena odnosiłaby się zatem do stanu faktycznego nie zaś do przepisu prawa. Tymczasem adresatem interpretacji podatkowej ma być nie inny organ podatkowy, lecz podatnik składający wniosek. Rolą interpretacji podatkowej jest bowiem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Przyjąć zatem należy, iż ocena stanowiska wnioskodawcy, a konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego o charakterze materialnym. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze materialnego prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Ponadto, instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną wnioskodawcom, którzy zastosowali się do ich treści, jej zakres regulują przepisy art. 14k - 14n ustawy Ord. pod. 15.W ocenie Sądu Organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w odniesieniu do zagadnienia zakreślonego przez Skarżącą w postawionym pytaniu, gdyż wydana interpretacja indywidualna nie realizowałaby funkcji tej instytucji przewidzianej w przepisach rozdziału la Działu II ustawy Ordynacja podatkowa, jak również nie dotyczyłaby bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Wskazać także należy, iż podobne stanowisko zostało zaprezentowane w orzeczeniu NSA z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1344/11. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd podniósł m.in., że "interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (art. 14c § 1 ustawy Ord. pod). Wynikiem działania organu interpretującego jest wydanie pisma przedstawiającego ocenę możliwości zastosowania oraz wykładnię określonych przepisów prawa podatkowego w stanie faktycznym realizowanego bądź przyszłego opodatkowania, zindywidualizowanym wnioskiem wszczynającym prawne postępowanie interpretacyjne. Czynność ta nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko o nich się wypowiada. Polega ona wyłącznie na udzieleniu informacji, nie wiąże się natomiast z przyznaniem, stwierdzeniem albo uznaniem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja podatkowa - Komentarz, Toruń 2007 r., s. 97, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2012r., II FSK 2350/10, LEX nr 1213652). Zastosowanie się do interpretacji, w przypadku identyczności stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i zaistniałego w rzeczywistości, nie może szkodzić wnioskodawcy (art. 14k § 1 i § 3 ustawy). Celem wydania interpretacji jest w związku z tym uzyskanie przez wnioskodawcę informacji o wykładni i stosowaniu prawa podatkowego w przedstawionym przez niego stanie faktycznym i przyznanie mu pewnych uprawnień ochronnych, związanych z zastosowaniem się do tej interpretacji. Przyjęcie, że uwzględnienie w opisie stanu faktycznego, zawartego we wniosku o interpretację, nabycia mogącego być wynikiem darowizny, stanowi powołanie się na fakt nabycia przed organem podatkowym, a tym samym powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn stosownie do art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stanowiłoby zaprzeczenie celu instytucji, uregulowanej w dziale II rozdziale 1a ustawy Ord. pod.". 16.Nie doszło również w niniejszej sprawie do naruszenia przepisu art. 14b § 1 w związku z art. 165a § 1 ustawy Ord. pod., poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej. Należy podkreślić, iż ustawodawca przewidział sytuacje, gdy wniosek podmiotu o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji danego przepisu nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 14h ustawy Ord. pod., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. Stosownie natomiast do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ord. pod., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych wart. 165a § 1 ustawy Ord. pod., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji - interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy: - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; - wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie pozaprawnego wyinterpretowania określonego uprawnienia lub obowiązku, a nie przedstawienia wykładni przepisu prawa podatkowego. 17. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w postanowieniu będącym przedmiotem skargi organ zasadnie uznał, iż żądanie Strony wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. i w oparciu o przepis art. 165a § 1 w związku z art. 14h ustawy Ord. pod. zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji w ww. zakresie. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.