I SAB/Wa 647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. A. S. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...]. W skardze wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zobowiązało organ pierwszej instancji do rozpatrzenia powyższego wniosku w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Skarżący podniósł, że orzeczenie powyższe odebrane zostało przez organ pierwszej instancji w dniu [...] sierpnia 2013 r. Organ ten nie podjął jednak jakichkolwiek działań zmierzających do wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie bądź umorzenie postępowania. W obszernym uzasadnieniu swojego stanowiska, organ szczegółowo opisał przebieg postępowania wskazując m.in., że bezczynność w przedmiotowej sprawie była już wielokrotnie przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. I tak wyrokiem z dnia 28 października 2010 r., sygn. I SAB/Wa 196/10, Sąd uwzględnił skargę A. S. i zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Z kolei wyrokiem z dnia 27 września 2013 r., sygn. I SA/Wa 1046/13, w związku z niewykonaniem ww. wyroku z dnia 28 października 2010 r., WSA w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Organ podniósł, że akta administracyjne niniejszej sprawy nadal znajdują się w Sądzie, natomiast liczne skargi A. S. uniemożliwiają procedowanie w sprawie z uwagi na konieczność ciągłego przekazywania akt postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jakkolwiek skarżący formułując swoją skargę zarzucił, co prawda bezczynność Prezydenta W. w sprawie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z [...] sierpnia 2013 r., to w istocie prawa ta dotyczy nie rozpatrzenia przez Prezydenta W. wniosku skarżącego o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...]. Bezczynność organu w tej sprawie była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 28 października 2010 r., sygn. I SAB/Wa 196/10, którym zobowiązano organ do rozpoznania ww. wniosku w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 15 lutego 2011 r. Skarżący również z sukcesem wniósł skargę o ukaranie organu grzywną wobec niewykonania ww. wyroku (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 września 2013 r., sygn. I SA/Wa 1046/13). W tym miejscu wskazać należy, że niniejsza sprawa jest tożsama ze sprawą zakończoną ww. wyrokiem. Ponowne rozpatrzenie tej sprawy byłoby zatem niedopuszczalne. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie zamyka stronie drogi do dochodzenia swoich praw przed sądem. Strona nadal posiada, bowiem uprawnienie do złożenia ponownej skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Sądu. Oceniając, bowiem zasadność takiej skargi Sąd bada okres jaki upłynął od daty zobowiązania organu do wykonania danej czynności. Przy czym wyjaśnić trzeba, że wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 ppsa ma charakter dyscyplinujący organ. W przypadku zatem uporczywego niewykonywania wyroku sądu, pomimo nałożenia grzywny, możliwe jest ponowne zastosowanie środków dyscyplinujących. Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. orzekł jak w pkt 1 sentencji.