II FSK 3584/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3223/13 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za styczeń 2010 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3223/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 października 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za styczeń 2010 r. Uzasadniając Sąd I instancji wskazał, że Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 stycznia 2014 r. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r. W ocenie Sądu I instancji wpis został uiszczony w dniu 24 czerwca 2014 r. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 23 czerwca 2014 r., Skarżąca natomiast uiściła wpis dopiero 24 czerwca 2014 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. W konsekwencji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd I instancji odrzucił skargę. Od powyższego orzeczenia Spółka wywiodła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie w całości postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") poprzez błędne jego zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi, pomimo tego, że nie ziściły się przesłanki jej odrzucenia określone w tym przepisie, gdyż Skarżąca uiściła wpis od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do jego uiszczenia. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż uiściła wpis sądowy w terminie tj. 23 czerwca 2014 r. co wynika z polecenia przelewu dokonanego za pośrednictwem Banku Spółdzielczego w Brodnicy. Podkreśliła, że zgodnie z przepisami p.p.s.a. za uiszczenie wpisu uznaje się złożenie dyspozycji (zlecenia przelewu), nawet jeśli samo wykonanie przelewu przez odpowiednią instytucję nastąpi po upływie ustawowego terminu. Na potwierdzenie powyższego stanowiska przywołane zostało orzecznictwo sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a, skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jeżeli nie zostanie opłacona w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wzywającego do wniesienia opłaty. Jak wynika z akt Sądu pierwszej instancji oraz załączonych dowodów – wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej zostało doręczone w dniu 16 czerwca 2014 r. W dniu 23 czerwca 2014 r. został zlecony przelew do realizacji za pośrednictwem Banku Spółdzielczego w Brodnicy, realizacja nastąpiła w dniu 24 czerwca 2014 r. Wskazać należy na ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż o zachowaniu terminu przy uiszczaniu opłaty przelewem bankowym lub innej instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń decyduje data złożenia przez stronę zlecenia pod warunkiem, że przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony (patrz post. NSA: z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 313/09; z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 1506/06; z dnia 20 maja 2005 r., sygn. akt I OSK 34/05, z dnia 11 grudnia 2014r., sygn. akt II FSK 3342/14; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Podzielając w pełni ten pogląd uznać należy, w ustalonym stanie faktycznym sprawy, że Skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej w ustawowym terminie tj. dnia 23 czerwca 2014 r. – data zlecenia przelewu, co w konsekwencji oznaczało brak podstaw do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Stosownie do art. 203 pkt 1 p.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Tymczasem WSA w Warszawie nie orzekł o odrzuceniu skargi wyrokiem, lecz na mocy postanowienia. W takim przypadku zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.), może zostać zasądzony w przedmiotowej sprawie dopiero w razie wydania jednego z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a.