I SA/Bk 542/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień i wrzesień 2012 r. oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z[...] września 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w sprawie określenia Panu A. W. (dalej Skarżący) wysokości podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2012 r. Podstawą podjętego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że podatnik niezasadnie w deklaracji VAT-7 za lipiec 2012 roku wykazał nabycie towarów i usług zaliczanych do środków trwałych o wartości netto 110.000 zł, podatek VAT 25.300 zł. z faktury VAT o nr [...]z [...] lipca 2012 r. wystawionej przez firmę "A." s.c. M. K., A. W., która miała dokumentować sprzedaż na rzecz Skarżącego samochodu ciężarowego B. o nr VIN [...]. Organy podatkowe ustaliły następujący stan faktyczny. Skarżący we wrześniu 2010 r. zgłosił się do biura M. Ł. w B. w celu zamówienia samochodu. M. Ł. prowadził działalność gospodarczą polegającą na pośredniczeniu w oferowaniu samochodów zagranicznych dilerów dla polskich klientów. Pan Ł. nie kupował samochodów na siebie, samochody na swoją rzecz nabywali zamawiający. Podatnik wskazał, że zamierza nabyć samochód marki B. i określił, jakie parametry ma on spełniać. M. Ł. przedstawił podatnikowi ostateczną ofertę samochodu dnia [...] października 2010 r. i jednocześnie Skarżący z Panem Ł. zawał umowę zlecenia w tym samym dniu. Przedmiotem umowy były czynności pośrednictwa związane z nabyciem fabrycznie nowego samochodu. Z zeznań Pana Ł. wynika, że to on zamówił przedmiotowy samochód w firmie Pana F. P. "P." z siedzibą w G. (Niemcy). Natomiast wpłaty na poczet samochodu miał dokonywać zamawiający. Następnie z prywatnego konta dewizowego Skarżącego dokonano dwóch wpłat na konto F. P. - na poczet zamówionego samochodu. Pierwsza określona jako zaliczka została dokonana w dniu [...] października 2010 r. (kwota 15.000 euro). Z dokumentów przesłanych przez niemiecką administrację podatkową powyższa wpłata została poprzedzona wystawieniem faktury z [...] października 2010 r., w której jako nabywcę wskazano Skarżącego. Z dokumentu tego wynika również, że dotyczy ona zaliczki w wysokości 15.000 euro na poczet zakupu samochodu B. Natomiast druga wpłata nastąpiła w dniu [...] grudnia 2010 r. (kwota 33.900 euro), po wystawieniu faktury [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Z powyższej faktury wynika, iż została wystawiona również przez F. P. jednak jako nabywca figuruje "A." spółka cywilna z siedzibą w P. Spółka cywilna "A.", której wspólnikami byli Skarżący i M. K. w deklaracji korygującej VAT-7 za grudzień 2010 r. wykazała wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu B. Z dokumentacji Spółki wynika, że na podstawie faktury nr [...] wystawiona została faktura wewnętrzna nr [...] z [...] grudnia 2010 r. stanowiąca podstawę rozliczenia WNT. Zamówiony samochód został wyprodukowany w marcu 2011 r., zarejestrowany po raz pierwszy w dniu 18 maja 2011 r. w Niemczech. Natomiast na terytorium Polski został dostarczony 9 czerwca 2011 r. Spółka "A." w dniu [...] lipca 2012 r. wystawiła fakturę VAT nr [...], z której wynika, że sprzedaje samochód B. Skarżącemu na kwotę brutto 135.300 zł. Podatnik uwzględnił tą fakturę w rozliczeniu lipca 2012 r. Spółka złożyła w dniu [...] sierpnia 2012 r. informację o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z). Jako datę zaprzestania wykonywania tych czynności wskazała dzień [...] sierpnia 2012 r., a przyczynę - likwidacja. Natomiast Skarżący rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej [...] lipca 2012 r. Z danych przekazanych przez brytyjskie władze podatkowe wynika, iż ww. samochód został sprzedany na terytorium Wielkiej Brytanii Skarżącemu przez firmę B.I.l & S. S. D. Z informacji uzyskanych od niemieckiej administracji podatkowej w toku kontroli podatkowej prowadzonej wobec "A." s.c. wynika, że F. P. nie kupił, ani nie sprzedał tego samochodu we własnym imieniu i na własną rzecz. Działał jako pośrednik wykonując następujące czynności: organizował transport, za pośrednictwem własnego rachunku bankowego zrealizował płatności, krótko terminowo zarejestrował samochód w Niemczech oraz dokonał jego modernizacji polegającej na zmianie rodzaju samochodu z osobowego na ciężarowy. Za wyświadczoną usługę pobrał należność w wysokości 2.000 euro, którą zadeklarował w drugim kwartale 2011 r. Na potwierdzenie powyższego wystawiona została faktura VAT [...] na rzecz spółki "A.". Zdaniem Dyrektora materiał zgromadzony w aktach sprawy dowodzi, że faktura wystawiona przez spółkę "A." Skarżącemu nie dokumentuje dostawy przedmiotowego pojazdu, bowiem to Skarżący był od samego początku faktycznym nabywcą samochodu B. Podkreślono, że w dokumencie nazwanym "Wiążące zamówienie/Umowa kupna" z [...] października 2010 r. podmiotem, który zamawia samochód B. jest Skarżący. W zamówieniu inicjującym transakcję nie figuruje w ogóle Spółka cywilna "A.". Dalej wskazano, że przelewy zagraniczne na poczet przedmiotowego samochodu dokonano z prywatnego konta Skarżącego. Zauważono, iż spółka "A." nie posiadała środków na realizację takiego zakupu, gdyż przez kilka lat ponosiła straty. Z umowy spółki cywilnej zawartej w dniu [...] grudnia 2005 r. pomiędzy wspólnikami, tj. Skarżącym, a Panem M. K. wynika, że obaj wspólnicy wnieśli do spółki wyłącznie wkłady gotówkowe w wysokości 2.000 zł każdy. Natomiast z informacji PIT/B wynika, że spółka w latach 2005-2009 nie osiągała dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Dopiero w 2010 roku spółka wypracowała dochód z działalności gospodarczej w wysokości 13.005,34 zł. Organ nie dał wiary twierdzeniom pełnomocnika strony, iż Skarżący, jako wspólnik spółki, udzielił jej pożyczki w wysokości 48.900 euro, a na potwierdzenie swojej tezy załączył kserokopię pisma złożonego w Urzędzie Skarbowym [...] stycznia 2013 r. Podatnik oświadczył w nim, że w dniu [...] października 2010 r. udzielił pożyczki w kwocie 48.900 euro dla spółki "A." na zakup samochodu ciężarowego B., jednakże spółka nie złożyła w ustawowym terminie deklaracji PCC-3 oraz zaniechała uiszczenia podatku. W dniu [...] stycznia 2013 r. dokonano wpłaty zaległego podatku od czynności cywilnoprawnych wraz z odsetkami za zwłokę. Organ wskazał, że oświadczenie Skarżącego nastąpiło po przeszło dwóch latach od udzielenia "rzekomej pożyczki", dopiero po doręczeniu Skarżącemu protokołu kontroli podatkowej, w którym kontrolujący stwierdzili fakt nie posiadania przez spółkę środków finansowych w powyższej kwocie. Takie postępowanie podatnika rodzi uzasadnione podejrzenie, że zostało ono podjęte wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania, tj. uwiarygodnienia tezy, że to spółka "A." nabyła samochód B. od F. P., a nie Skarżący. Z uwagi na powyższe trudno również dać wiarę tłumaczeniom strony, iż okoliczność braku rachunku dewizowego przez "A." s.c. wynikała z powodu wysokich kosztów jego obsługi. Przedstawione okoliczności wskazują, że w istocie to Skarżący zapłacił za przedmiotowy samochód. Organ podniósł także, że faktura sprzedaży pojazdu została wystawiona przez firmę B. na rzecz Skarżącego. Informacja otrzymana od brytyjskiej administracji podatkowej Potwierdza, że firma B., dokonała w maju 2011 roku dostawy na rzecz Skarżącego nowego środka transportu, tj. samochodu B., a nie na rzecz spółki "A.". Dodatkowo zauważono, że gdyby rzeczywiście nabywcą samochodu była Spółka, to sprzedawca nie dysponowałby danymi Skarżącego. Dyrektor zgodził się z organem I instancji, iż to Skarżący jest podmiotem, który faktycznie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu na terytorium Polski. Zdaniem organu wystawiona przez niemieckiego kontrahenta faktura nr [...], nie jest fakturą potwierdzającą dokonanie dostawy. Uprawnione wydaje się zaś stwierdzenie, iż był to dokument wystawiony wyłącznie na żądanie podatnika, w którym jako nabywcę, mimo, że to Skarżący dokonał zapłaty zaliczki, wskazano, spółkę "A." - czynnego podatnika VAT. Z tego względu spółka "A." nie mogła dokonać w dniu [...] lipca 2012 r. sprzedaży na rzecz Skarżącego samochodu marki B., gdyż nie nabyła prawa do dysponowania nim jak właściciel. Skarżący bezzasadnie zatem ujął w deklaracji VAT-7 za lipiec 2012 r. podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] wystawionej przez spółkę "A." na "zakup" samochodu ciężarowego B., która stwierdza czynność niedokonaną. Powyżej uzasadniało zakwestionowanie na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej "u.p.t.u." prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 25.300 zł, wynikający ze spornej faktury. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku pełnomocnik Skarżącego zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia: 1. art. 194 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej "o.p.", poprzez nieuwzględnienie treści dokumentu urzędowego w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu wystawionego przez Starostę B. z [...] czerwca 2011 r., z którego wynika, że samochód został nabyty przez wspólników do majątku spółki cywilnej "A."; 2. art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 i art. 122 o.p. poprzez zaniechanie: przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w świadka M. K. wspólnika spółki cywilnej A., na okoliczność nabycia przez wspólników spółki cywilnej samochodu marki B. do majątku spółki, w tym świadomości wspólników w zakresie pochodzenia pojazdu oraz podmiotu sprzedawcy, udzielenie pożyczki spółce; zwrócenia się za pośrednictwem niemieckich organów podatkowych o wyjaśnienie, czy F. P. sporządził i doręczył spółce "A." korektę faktury VAT nr [...] z [...] grudnia 2010 r. w okolicznościach, w których świadek – F. P. zaprzecza dokonaniu transakcji, 3. zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 o.p. poprzez uznanie, że spółka cywilna "A." nie była właścicielem pojazdu marki B., który sprzedała Skarżącemu, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci: faktury VAT [...] wystawionej przez "P." na rzecz spółki cywilnej "A." dokumentującej nabycie samochodu, dokumentu urzędowego w postaci dowodu rejestracyjnego, faktury VAT nr [...] dokumentującej sprzedaż pojazdu przez spółkę "A." na rzecz Skarżącego; wyjaśnień Skarżącego, który wskazywał, że wolą wspólników było nabycie samochodu do majątku spółki cywilnej – w kontekście zaniechania przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów, nie daje podstawy do poczynionych przez organ ustaleń faktycznych. Nadto pełnomocnik zarzucił skarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u., poprzez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy umowa sprzedaży zawarta pomiędzy spółką cywilną, a Skarżącym została dokonana w sposób ważny, a nie dla pozoru. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że podanie w pierwotnym zamówieniu nazwiska Skarżącego było spowodowane tym, że producent B. wymaga podania danych użytkowania pojazdu, bez względu na to, kto będzie właścicielem pojazdu. Te okoliczności zostały potwierdzone przez brokera samochodowego M. Ł. Przy ostatecznym sfinalizowaniu transakcji do faktury zostały podane dane właściciela, tj. spółki cywilnej "A.", które znalazły się na fakturze otrzymanej od "P.". Przelew został dokonany z konta Skarżącego, który w tej wysokości udzielił pożyczki "A.". Jedyną fakturę, jaką otrzymała spółka, była ta wystawiona przez "P.". Podatnik nie otrzymał faktury od brytyjskiego producenta B. Wskazał, że dokładne dane Skarżącego miał F. P., u którego został zamówiony samochód przez Pana M. Ł. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że pomimo dołożenia należytej staranności wspólnicy spółki cywilnej nie mieli świadomości podjętych przez F. P. działań, które miały ukryć, że to on był faktycznym pierwotnym nabywcą pojazdu od brytyjskiej firmy. F. P. nigdy nie poinformował spółki o odstąpieniu od umowy, nie przekazał też faktury wystawionej w dniu [...] kwietnia 2010 r. Pełnomocnik podniósł, że data jej wystawienia wskazuje, że miało to miejsce 6 miesięcy przed zawarciem umowy sprzedaży. Podkreślono, że spółka, ani Skarżący nigdy nie zawierali żadnej umowy z B. Pozorność działania F. P. nie ma wpływu na skuteczne nabycie prawa własności pojazdu przez spółkę. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Spór w sprawie dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT o nr [...] z [...] lipca 2012 r. wystawionej przez firmę "A." s.c. M. K., A.j W. na rzecz Skarżącego mającej dokumentować sprzedaż samochodu ciężarowego B. Zdaniem organów podatkowych wskazana faktura nie dokumentuje rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, w konsekwencji nie daje podstawy do realizacji uprawnienia przewidzianego w art. 86 ust. 1 u.p.t.u. W ocenie Sądu, stanowisko to należy podzielić z następujących względów. Zgodnie przywołanym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przy czym, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Na tle powołanych regulacji w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przewidzianego z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych przez innego podatnika - wyłącznie w odniesieniu do podatku wynikającego z faktury, dokumentującej faktycznie zrealizowaną przez jej wystawcę czynność podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem (zob. m.in.: wyrok NSA z 27 września 2011 r., I FSK 1223/10, LEX nr 965861; wyrok NSA z 29 czerwca 2010 r., I FSK 584/09, LEX nr 594070; wyrok NSA z 24 lutego 2009 r., I FSK 1700/07, LEX nr 519267). Także w orzecznictwie TSUE zauważono, że wprawdzie prawo do odliczenia podatku jest integralną częścią mechanizmu funkcjonowania podatku od wartości dodanej i fundamentalnym prawem podatnika i zasadniczo nie może być ograniczane, to jednak zasada ta nie ma nieograniczonego zasięgu i może doznać wyjątku w tych wszystkich przypadkach, gdy miało miejsce działanie w nieuczciwych celach lub nadużycie prawa (zob. wyrok z 6 lipca 2006 r., C-439/04 i C-440/04; wyrok z 21 lutego 2006 r., C-255/02 i wyrok z 3 marca 2005 r., C-32/03). W wyroku z 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 TSUE wskazał wśród warunków powstania prawa do odliczenia dokonanie transakcji mającej stanowić podstawę odliczenia. Podzielając powyższe stanowisko należy zatem przyjąć, że w sytuacji, gdy organ podatkowy ustali, że dana faktura nie odzwierciedla rzeczywistych transakcji pomiędzy podmiotami tam wymienionymi, podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z takiej faktury. Sam bowiem fakt posiadania oryginału danego dokumentu nie przesądza o prawdziwości zdarzeń z niego wynikających. Źródłem prawa do odliczenia podatku naliczonego nie jest sama faktura, lecz nabycie towaru lub usługi i wykorzystanie do wykonywania czynności opodatkowanych. Tylko faktura rzetelna od strony podmiotowej i przedmiotowej, tzn. dokumentująca rzeczywistą czynność opodatkowaną podatnika, przez niego wykonaną i udokumentowaną tą fakturą, daje jej odbiorcy uprawnienie do odliczenia wykazanego w niej podatku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organy zakwestionowały fakt nabycia przez Skarżącego samochodu ciężarowego B. od firmy "A." s.c. M. K., A. W. Powyższe uzasadnia pozbawienie podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z mającej dokumentować tę transakcję faktury VAT z [...] lipca 2012 r. Zdaniem Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie dawał organom podatkowym uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że Skarżący działając poprzez pośredników nabył ww. samochód już w 2011 r. od firmy B. I. & S. S. D. Za takim stwierdzeniem przemawia w szczególności to, że to Skarżący zamówił ten pojazd, następnie zapłacił za niego, na Skarżącego została też wystawiona faktura dokumentująca jego sprzedaż. Dokonanie przez Skarżącego zamówienia we własnym imieniu samochodu ciężarowego B. potwierdza "Umowa zlecenia [...]" zawarta [...] października 2010 r. z firmą M. M. Ł. oraz "Wiążące zamówienie/Umowa kupna" z [...] października 2010 r. skierowane do firmy "P.". W dokumentach tych nie wskazano spółki cywilnej "A.". Nie jest kwestionowane przez stronę, że przelewy zagraniczne na poczet zapłaty za przedmiotowy samochód zostały dokonane z prywatnego konta Skarżącego. Organy w tym zakresie zauważają, że spółka "A." nie posiadała środków na realizację takiego zakupu, ponieważ przez kilka lat ponosiła straty. Z informacji PIT/B wynika, że spółka w latach 2005-2009 nie osiągała dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, dopiero w 2010 r. wypracowała dochód w wysokości 13.005,34 zł. Organy odniosły się również do podniesionej przez stronę w toku postępowania kwestii udzielenia przez Skarżącego, jako wspólnika spółki "A." pożyczki spółce w wysokości 48.900,00 euro na zakup samochodu ciężarowego B. Przede wszystkim wskazano, że nastąpiło to dopiero w dniu [...] stycznia 2013 r., po doręczeniu Skarżącemu protokołu kontroli podatkowej ([...] grudnia 2012 r.), w którym kontrolujący stwierdzili fakt nie posiadania przez spółkę środków finansowych w powyższej kwocie. Oświadczenie Skarżącego nastąpiło po przeszło dwóch latach od udzielenia deklarowanej pożyczki, w dniu [...] stycznia 2013 r. dokonano wpłaty zaległego podatku od czynności cywilnoprawnych wraz z odsetkami za zwłokę. Powyższe okoliczności spowodowały, że organy nie dały wiary twierdzeniom pełnomocnika strony, iż Skarżący rzeczywiście udzielił spółce pożyczki. Takie działania podatnika uzasadniają wniosek, że złożenie oświadczenia udzieleniu pożyczki i uiszczenie podatku PCC nastąpiło wyłącznie na potrzeby postępowania podatkowego dla uwiarygodnienia, że spółka "A." dysponowała środkami umożliwiającymi nabycie samochodu B. W tym kontekście trudno uwzględnić tłumaczenia, że brak rachunku dewizowego przez spółkę "A.", wynikał z wysokich kosztów jego obsługi. Nie sposób uznać za wiarygodne, że spółka oceniając jako zbyt wysokie koszty prowadzania rachunku dewizowego miała wydatkować 48.900 euro na zakup samochodu. Uznanie stanowiska organu uzasadnia wniosek, że to Skarżący zapłacił za przedmiotowy samochód, dokonując przelewów na konto F. P. Nie ulega także wątpliwości, że faktura dotycząca sprzedaży spornego pojazdu została wystawiona przez firmę B. I. & S. S. D na rzecz Skarżącego. Fakt zakupu przez Skarżącego samochodu B. za pośrednictwem F. P. od firmy B. I. & S. S. D. potwierdzają informacje otrzymane od brytyjskiej i niemieckiej administracji podatkowej. Z informacji otrzymanej od brytyjskiej administracji podatkowej wynika, iż firma B., dokonała w maju 2011 r. dostawy na rzecz Skarżącego nowego środka transportu, tj. samochodu B. Informacje uzyskane od niemieckiej administracji podatkowej wskazują, że F. P. działał w ramach tej transakcji jako pośrednik wykonując następujące czynności: organizował transport, za pośrednictwem własnego rachunku bankowego zrealizował płatności, krótko terminowo zarejestrował samochód w Niemczech oraz dokonał jego modernizacji polegającej na zmianie rodzaju samochodu z osobowego na ciężarowy. Za świadczoną usługę pobrał należność w wysokości 2.000 euro, którą zadeklarował w drugim kwartale 2011 r. F. P. natomiast nie kupił, ani nie sprzedał tego samochodu we własnym imieniu i na własną rzecz. W świetle powyższych okoliczności należy zgodzić się z organami podatkowymi, że wskazywana przez stronę faktura nr [...] z [...] grudnia 2010 r. wystawiona przez niemieckiego kontrahenta nie potwierdza dokonania dostawy przedmiotowego pojazdu spółce "A.". Uprawnionym jest wniosek, iż był to dokument wystawiony wyłącznie na żądanie podatnika, w którym jako nabywcę wskazano spółkę, jako czynnego podatnika VAT mimo, że to Skarżący, który takim podatnikiem nie był, dokonał zapłaty za pojazd. Działanie to, jak wskazuje organ I instancji, miało zaś umożliwić rozliczenie VAT przez spółkę, według reguł obowiązujących w 2010 r. Reasumując, skoro Skarżący nabył przedmiotowy samochód na podstawie faktury VAT wystawionej przez B. I. & S. S. D. z [...] maja 2011 r., nie mógł dokonać następnie tego nabycia od spółki "A." na podstawie faktury VAT z [...] lipca 2012 r. Ta ostatnia faktura nie dokumentuje zatem rzeczywistego obrotu, nie odzwierciedla zdarzenia gospodarczego dokonanego pomiędzy wymienionymi w niej podmiotami. Tym samym stosownie do art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. nie może stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o wynikający z niej podatek naliczony. Oceniając przeprowadzone w sprawie postępowanie należy stwierdzić, że zebrany materiał dowodowy jest kompletny. Organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły dowody, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Jako dowód dopuszczono wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Zebrane dowody zostały następnie poddane wyczerpującej ocenie, która znalazła odzwierciedlenie w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia. W świetle art. 191 o.p. organy podatkowe samodzielnie oceniają na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania organ ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. Dokonywana ocena organu podatkowego musi być zgodna z wiedzą, doświadczeniem życiowym oraz zasadami logiki. Reguły te zostały zachowane w niniejszej sprawie. Ustalenie istotnych okoliczności pozwalających na ocenę faktycznego przebiegu transakcji nastąpiło w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów. Organy kierowały się przy tym prawidłami logiki i doświadczenia życiowego. Zebrane dowody oceniono z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy, ocena ta ma charakter wszechstronny. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące kwestii braku zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowego pojazdu z B. Niewątpliwie organy nie twierdziły, że umowę taką zawarła spółka "A.", skoro zakwestionowały dokonanie zakupu samochodu przez ten podmiot. Jeżeli chodzi zaś o Skarżącego, nie wskazano, że zawarł on taką umowę bezpośrednio. Jak bowiem ustalono, przy dokonywaniu tej transakcji Skarżący korzystał z usług pośredników, tj. M. Ł. i F. P. zlecając zamówienie pojazdu u sprzedawcy. Z zeznań M. Ł. wynika, że Skarżący był świadomy jak wygląda proces zamówienia takiego samochodu. Wbrew twierdzeniom Skarżącego organy nie pominęły dowodu w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu B. wystawionego przez Starostę B. z dnia [...] czerwca 2011 r., co ma uzasadniać zarzut naruszenia art. 194 § 1 o.p. Kserokopia tego dokumentu znajduje się w aktach sprawy, organ odwoławczy odniósł się także w postanowieniu z [...] września 2013 r. do wniosku o pozyskanie z CEPiK i Starostwa Powiatowego informacji i dokumentów wskazujących, kto był właścicielem pojazdu przed dniem [...] lipca 2012 r. Wskazywany dowód rejestracyjny nie może jednak rozstrzygać o prawe podatnika do odliczenia podatku naliczonego ze spornej faktury. W świetle pozostałych dowodów, co zostało już powyżej wskazane, pojazd B. został "pierwotnie" nabyty przez Skarżącego, a nie przez spółkę "A.". Stanowiska tego nie podważa fakt rejestracji pojazdu na spółkę, który wynikał z przyjętego przez Skarżącego (wspólnika spółki "A.") sposobu postępowania z nabytym pojazdem. Strona skarżąca podnosi, że faktura VAT nr [...] wystawiona przez F. P. jest opatrzona datą [...] kwietnia 2010 r., a zatem datą poprzedzającą złożenie przez Skarżącego zamówienia na samochód. W tej kwestii należy podzielić stanowisko kontrolujących, że wskazane oznaczenie roku wynika z oczywistej pomyłki. Faktura ta zawiera bowiem numer VIN samochodu wyprodukowanego w marcu 2011 r. Potwierdza to także numer jakim opatrzono fakturę (w porównaniu z numerami wskazanymi na innych fakturach). Odnośnie zarzutu zaniechania przesłuchania jako świadka wspólnika spółki cywilnej "A." M. K. oraz zwrócenia się za pośrednictwem niemieckich organów podatkowych o wyjaśnienie, czy F. P. sporządził i doręczył spółce korektę faktury VAT nr [...], trzeba zauważyć, że strona w postępowaniu podatkowym nie występowała do organu z takimi wnioskami. Wskazać należy, że organy podjęły ustalenia dotyczące sposobu rozliczenia nabycia samochodu B. dokonanego w spółce "A.", oceniły również dowody przedstawione na okoliczność udzielenia przez Skarżącego pożyczki spółce. Odnośnie faktury VAT nr [...], z informacji uzyskanych od niemieckiej administracji podatkowej wynika, że zachodzi konieczność "stornowania" faktur zakupu pojazdu, ostatecznie dokonano bowiem usługi, która została wyliczona na 2.000 euro. Trzeba dodatkowo zauważyć, że wbrew stawianym zarzutom, kwestia nabycia przez spółkę "A." przedmiotowego pojazdu na podstawie faktury VAT wystawionej przez F. P. została analogicznie, jak w niniejszej sprawie, oceniona w postępowaniu dotyczącym rozliczenia w spółce podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. Potwierdza to przesłana przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. decyzja z [...] października 2012 r., którą dopuszczono jako dowód w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając naruszenia prawa, które musiałoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.