I SA/Bk 68/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi PPHU E. s.c. E. L., R. S. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr .. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o podatek akcyzowy oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] stycznia 2012 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez PPHU "E" s.c. E. L., R. S. odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] listopada 2011 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że decyzja z [...] listopada 2011 r. określająca stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okresy od stycznia do października 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi spółki 30 listopada 2011 r. W dniu 16 grudnia 2011 r. pełnomocnik wystosowała do organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wraz z wnioskiem złożone zostało odwołanie. Postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. W zaskarżonym do Sądu postanowieniu organ wskazał, że termin do wniesienia odwołania upłynął 14 grudnia 2011 r., natomiast odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym 16 grudnia 2011 r. Z uwagi na powyższe oraz odmowę przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, organ stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej w skrócie: "o.p.". W skardze do Sądu pełnomocnik strony wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej w całości. Zarzuciła naruszenie art. 228 § 1 w zw. z art. 162 § 1 o.p. poprzez stwierdzenie, że uchybiono terminowi do wniesienia odwołania pomimo, iż strona wraz z odwołaniem złożyła wniosek o przywrócenie terminu zachowując wszelkie wymogi formalne i uprawdopodobniając brak winy. Zdaniem pełnomocnik naruszono ponadto art. 120 o.p. poprzez nieuwzględnienie przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu i wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia jego uchybienia. Dodatkowo podniesiono zarzuty naruszenia art. 121 § 1 i art. 122 o.p. poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności, tj. złożenia wniosku o przywrócenie terminu, istnienia przesłanek uzasadniających jego uwzględnienie. W skardze argumentowano, że we wniosku o przywrócenie terminu wskazano, iż przyczyną jego uchybienia była nagła choroba. Z uwagi na wielowątkowość sprawy i zaangażowanie pełnomocnika prowadzącego ją od ponad półtora roku, nie istniały żadne możliwości przekazania sprawy innej kompetentnej osobie. Krótki czas, jaki pozostał do złożenia odwołania w chwili wystąpienia choroby oraz stan zdrowia pełnomocnika w żadnym razie nie pozwalały na sporządzenie odwołania, ani na zaangażowanie innej osoby, która mogłaby dokonać tej czynności. Włączenie innej osoby w miejsce dotychczasowego pełnomocnika wymagałoby znacznego nakładu pracy i czasu na zapoznanie odpowiedniej osoby z problematyką sprawy. Z uwagi na stan zdrowia pełnomocnik nie była w stanie funkcjonować w sposób pozwalający na podjęcie takich starań. Pełnomocnik zarzuciła, że rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, a następnie stwierdzenia jego uchybienia nie zostały poprzedzone gruntowną i obiektywną analizą przypadku. Organ zbagatelizował wagę i istotę przyczyny naruszenia terminu. Nie uwzględnił krótkiego upływu czasu od wystąpienia przeszkody do upływu terminu na wniesienie odwołania oraz stopnia skomplikowania sprawy. Zdaniem pełnomocnik uchybienie terminowi było niezawinione. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem sądowej kontroli w tej sprawie jest jedynie postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 228 § 1 pkt 2 o.p. zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu zgodnie z treścią art. 228 § 1 pkt 2 o.p. (zob. np. wyrok NSA z 26 stycznia 2012 r. II FSK 1355/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; wyrok NSA z 21 marca 1997 r. SA/Łd 2990/95, LEX 29079). Z uregulowania art. 228 § 1 o.p. wynika, że organ odwoławczy, do którego wpływa środek zaskarżenia jest obowiązany w pierwszej kolejności zbadać czy środek ten spełnia warunki formalne. Merytoryczne rozpatrzenie sprawy przez ten organ jest możliwe w razie ustalenia, że odwołanie spełnia warunki formalne. Jednym z takich warunków jest złożenie odwołania w odpowiednim terminie. W rozpatrywanej sprawie termin do złożenia odwołania wynosił 14 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej decyzji organu pierwszej instancji (art. 223 § 2 pkt 1 o.p.). Decyzja Dyrektora UKS w B. z [...] listopada 2011 r. została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony 30 listopada 2011 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 14 grudnia 2011 r. Odwołanie zostało złożone 16 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Oddzielnym postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. organ odmówił jednak stronie przywrócenia tego terminu. W związku z tym istniały podstawy do wydania zaskarżonego w tej sprawie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Podnoszone w skardze okoliczności, mające wskazywać na brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie mogą mieć znaczenia w niniejszym postępowaniu. Były one bowiem przedmiotem badania w odrębnym postępowaniu. Negatywne rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania sprawia, że organ ma obowiązek wydać postanowienie, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 o.p. (zob. też wyrok NSA z 1 października 2009 r. I FSK 854/08, LEX nr 537058). W tym stanie rzeczy zarzuty skargi nie znajdują usprawiedliwionych podstaw, co skutkuje oddaleniem skargi w oparciu o przepis art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).