II OZ 553/14

Dnia 5 czerwca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 56/14 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 56/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. M. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., Nr [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Zarządzenie Sądu wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało stronie prawidłowo doręczone w dniu 28 stycznia 2014 r. Odbiór niniejszego wezwania pokwitował sam skarżący. Tym samym termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 lutego 2014 r. W przedmiotowej sprawie skarżący w ogóle nie wyjaśnił przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uznał jedynie, że opóźnienie to jest niewielkie. Podał, że dyspozycję przelewu złożył w banku w dniu 5 lutego 2014 r. (Sąd omyłkowo wskazał "5 marca 2014 r."), a więc nastąpiło to już po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu. Tym samym wobec braku przyczyny uchybienia do wykonania ww. czynności nie można mówić o zaistnieniu przesłanek do przywrócenia terminu do jej wykonania. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł A. M., podnosząc, że nie dochowanie terminu było związane z zawodnością środków technicznych służących do dokonania przelewu. Wyjaśnił, że miał problemy techniczne systemu komputerowego polegające na okazjonalnym wyłączeniu możliwości zrealizowania przelewów z jego konta Banku BPH. Ponadto w wyniku złożonej w Banku reklamacji uzyskał wyjaśnienia, że omawiana usterka była następstwem konserwacji systemu informatycznego Banku, braku możliwości wsparcia systemu operacyjnego na komputerze skarżącego, niekompatybilności systemu operacyjnego oraz niewykluczonej ingerencji służb specjalnych USA i lokalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy wynikające z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jako warunek przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1199/13, LEX nr 1404114). Oznacza to, że strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że w zasadzie uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło z winy skarżącego, który wręcz wskazał, że dyspozycję zapłaty złożył w banku po terminie. W tych warunkach Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przyczyna uprawdopodabniająca brak winy w uchybieniu terminu, dlatego nie można mówić o zaistnieniu przesłanek do przywrócenia terminu do jej wykonania. Natomiast w złożonym zażaleniu skarżący wskazał na problemy z komputerem, które uniemożliwiły mu dokonanie przelewu przez "internet" w dniu 4 lutego 2014 r. W tym zakresie twierdzenia skarżącego są jednak gołosłowne. Pomimo, że skarżący powołał się na wyjaśnienia Banku, to nie przedstawił stosownej odpowiedzi na reklamację. Poza tym, mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, samo wykazanie, że rzeczywiście zaistniały problemy z systemem komputerowym to za mało dla uznania, że doszło do uchybienia terminu bez winy skarżącego. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. celem uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy konieczne jest wykazanie, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 989/13, LEX nr 1394971). Oznacza to, że wymagane jest dodatkowo wykazanie przez wnioskodawcę, że uiszczenie wpisu sądowego nie było możliwe także w inny dostępny sposób czy to w banku, czy na poczcie, tym bardziej mając na względzie miejsce zamieszkania skarżącego w W. i fakt otwarcia Poczty Głównej w W. przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Z tego względu okoliczności powoływane w zażaleniu nie świadczą o tym, że były to niedające się przezwyciężyć przeszkody. Nie mogą tym samy świadczyć, że do uchybienia termu doszło bez winy skarżącego. Mogą wyłącznie świadczyć o zawinionym powstrzymaniu się skarżącego od uiszczenia wpisu sądowego, co mogło nastąpić w inny dostępny powszechnie sposób, tj. w banku lub na poczcie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.