III SA/Wa 2901/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA del. Marek Kraus, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Postanowieniem z [...] czerwca 2013 r. Dyrektor Kontroli Skarbowej w B. (DUKS) odmówił Skarżącej, Spółce pod firmą [...] SA, zawieszenia postępowania kontrolnego prowadzonego wobec Skarżącej w zakresie zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r. przed dokonaniem tego zwrotu. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (DIS) postanowieniem z [...] września 2013 r., po rozpoznaniu zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie przez Skarżącą utrzymał w mocy postanowienie DUKS. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie skargę do tutejszego sądu, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 201 § 1 pkt 2 o.p. polegające na jego wadliwej wykładni, skutkującej błędnym przyjęciem, że w przedmiotowym postępowaniu nie występuje zagadnienie wstępne mające wpływ na przebieg i rozstrzygnięcie postępowania kontrolnego w [...] S.A. W piśmie z dnia 19 lutego 2014 r. Skarżąca rozwinęła dotychczasową argumentację i wyjaśniła, że z uwagi na wydanie decyzji przez DUKS podtrzymuje stanowisko, bowiem w jej ocenie przesłanki zawieszenia postępowania występują również w toku obecnie prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M.Romańska. Wyd. 2 Lexis–Nexis Warszawa 2008; zob. Postanowienie NSA W-wa z 20.01.2011 r., II OSK 2453/10, LEX nr 743432). Bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn" występuje, gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej była zgodność z prawem postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania kontrolnego. Na wstępie wskazać należy, że od strony formalnej, prowadzone przez DUKS postępowanie kontrolne stanowi ciąg zdarzeń procesowych, podejmowanych w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w danej instancji. Standardowo, gdy ów proces przebiega bez zakłóceń, po przeprowadzeniu przewidzianych prawem czynności, zapada właściwe orzeczenie i postępowanie przed tym organem kończy swój formalny byt. Orzeczeniem takim w sprawie rozpoznawanej była niewątpliwie decyzja DUKS z dnia [...] stycznia 2014 r. w określająca Skarżącej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku do towarów i usług za czerwiec 2010 r. Wydanie powyższej decyzji stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej z 28 września 1991 r.(Dz. U. z 2011 r., Nr 41, poz. 214) zakończyło postępowanie kontrolne. Skoro zatem postępowanie kontrolne przed DUKS zostało zakończone, należało zastanowić się nad możliwością rozpoznania skargi na postanowienie odmawiające jego zawieszenia. Rozpoznanie skargi na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania kontrolnego w sytuacji zakończenia owego postępowania wydaniem decyzji prowadziłoby do sytuacji, w której ewentualny wyrok sądu uchylający zaskarżone postanowienie nie mógłby zostać wykonany przez organy podatkowe : nie istniałoby bowiem postępowanie, które organ mógłby zawiesić uwzględniając wytyczne sądu (por wyrok NSA z 26 października 2012 r. I FSK 1774/11). Brak jest również podstaw do uznania, że stan bezprzedmiotowości nie zachodzi z uwagi na ewentualną możliwe wydania wyroku stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu. W ocenie sądu skoro z wydaniem postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania kontrolnego nie wiążą się dodatkowe skutku prawne, które wpływałyby na sytuację Skarżącego (tak jak to jest np. w przypadku postanowień o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności), nie zachodzi ani potrzeba ani konieczność rozpoznawania skargi na postanowienie incydentalne, które dotyczy zakończonego już etapu postępowania podatkowego. Wobec powyższego uznać należy, że w zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, bowiem dokonanie kontroli zaskarżonego aktu stało się zbędne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania kontrolnego podlegało umorzeniu.