II OSK 559/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D.O. i J. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 807/13 o odrzuceniu skargi D. O. i J.O. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 25 kwietnia 2013 r., XXXI/180/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnymi w Gdańsku. Rada Gminy [...] podjęła dnia 25 kwietnia 2013 r. uchwałę nr XXXI/180/2013 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar obrębu geodezyjnego wsi K. Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2013 r. wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do Rady w dniu [...] lipca 2013 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., doręczonym w dniu [...] września 2013 r., poinformowano skarżących, że wezwanie zostało przekazane do analizy prawnej i będzie ono rozpatrywane na sesji Rady na przełomie września i października. Skarżący wnieśli skargę na powyższą uchwałę w dniu [...] października 2013 r. (data nadania skargi do organu). W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako przedwczesnej, gdyż została złożona przed doręczeniem skarżącym zawiadomienia o treści uchwały w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Sąd stwierdził, że z uwagi na okoliczności sprawy skarżących obowiązuje 60-dniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia doręczenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc upływał on [...] września 2013 r. Tymczasem skarżący wnieśli skargę [...] października 2013 r. Od tego postanowienia skarżący wnieśli skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona do Rady Gminy po upływie terminu określonego w tym przepisie. Wnieśli o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazali, że pismo informujące skarżących, że wezwanie zostało przekazane do analizy i będzie rozpatrzone w terminie późniejszym stanowi odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa, od doręczenia której biegnie termin trzydziestodniowy na złożenie skargi do sądu. Na potwierdzenie tego stanowiska przytoczyli odpowiednie fragmenty uchwały o sygn. akt II OPS 2/07. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 101 ust. 1 us.g., regulującym kwestię zaskarżania do sądu aktów organów samorządu gminnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanej regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wystosowanie do organu wezwania. Zgodnie natomiast z treścią uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt II OPS 2/07 przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1999 r. o samorządzie gminnym. Dokonując wykładni art. 53 § 2 p.p.s.a. zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi. Natomiast jeżeli w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi, termin sześćdziesięciu dni liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Zasadny jest zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie art. 53 § 2 p.p.s.a, poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w tym przepisie. Istota zagadnienia sprowadza się do oceny jaki charakter ma pismo z dnia [...] sierpnia 2013r. Przewodniczącego Rady Gminy [...] adresowane do skarżących ( doręczone w dniu [...] września 2013r.) w którym zostali poinformowaniu, że ich wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało przekazane do analizy prawnej w celu podjęcia właściwego stanowiska, a nadto, że sprawa będzie rozpatrywana podczas najbliższej sesji rady Gminy na przełomie września i października br. Sąd I instancji uznał, że pismo organu z dnia [...] sierpnia 2013r. nie ma wpływu na termin wniesienia skargi, nie uzasadniając swego stanowiska. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione stanowisko nie jest prawidłowe. Należy bowiem zwrócić uwagę, że z przedmiotowego pisma z dnia [...] sierpnia 2013r. doręczonego skarżącym w dniu [...] września 2013r. , a więc przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wynika nie tylko informacja, kiedy będzie rozpatrywane wezwanie skarżących do usunięcia naruszenia prawa, ale przede wszystkim z pisma tego jednoznacznie wynika, że złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie będzie uwzględnione w terminie 60 dni od jego złożenia. Tym samym pismo z dnia [...] sierpnia 2013r. stanowi odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albowiem jednoznacznie wynika z niego, że w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ pozostaje przy dotychczasowym stanowisku. W konsekwencji termin do wniesienia skargi powinien wynosić 30 dni, liczonych od dnia doręczenia pisma z dnia [...] sierpnia 2013r., czyli od dnia [...] września 2013r. Wobec tego stwierdzić należy, iż wniesienie skargi w dniu [...] października 2013 r. nie stanowi o przekroczeniu terminu zakreślonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185§1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie został uwzględniony z uwagi na to, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości w przypadku zaskarżenia kończącego postępowanie w sprawie postanowienia sądu administracyjnego pierwszej instancji (por. uchwała NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).