I SA/Wa 228/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń postanawia - odrzucić skargę - W dniu 23 grudnia 2013 r. Starosta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]. Decyzją tą Kolegium uchyliło decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń przez A. i D. G. w kwocie [...] zł i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Po wniesieniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W szczególności Sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 tej ustawy, zgodne z którym uprawnionym do wniesienia skargi do sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Odnosząc się do kwestii legitymacji skargowej Starosty [...] Sąd wskazuje, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w drodze postanowienia lub decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło na mocy ustawy czy porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego, zarówno w trybie postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie sądowym (m. in. uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00-ONSA 2001, nr 1, poz. 17, uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. OPS 1/03-ONSA 2003, nr 4, poz. 115, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04 – Lex nr 171164, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK Sygn. akt I SA/Wa 228/14 67/09, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt FSK 2631/04 – Lex nr 236287, wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 804/07 – Lex nr 542010, postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 342/07 – Lex nr 453873 postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2224/), w świetle obowiązujących przepisów jednostka samorządu terytorialnego występująca w danym postępowaniu w charakterze organu administracji publicznej nie ma możliwości jednoczesnego występowania w tym postępowaniu jako jego strona. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. W konsekwencji powyższego uznać należy, że organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.