II SA/Sz 144/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [....] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] dwieście złotych. A.J. I., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego B. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnymi i sądami administracyjnymi oraz wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Jednocześnie pouczono stronę, że nieusunięcie braku formalnego skargi oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone stronie skarżącej, za pośrednictwem jej pełnomocnika, w dniu 21 lutego 2014 r., (k. 12 akt sądowych). W dniu 25 lutego 2014 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 11). Skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, polegającego na nadesłaniu pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do badania legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym, obowiązkiem sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy są podstawy do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, w tym. m.in. czy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne (patrz B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego. Wydanie 4. Warszawa 2012, s. 169). Wśród wymogów formalnych skargi, ustawodawca w art. 37 § 1 potwierdzając to w art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – P.p.s.a.), wymienił obowiązek dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu przed sądem administracyjnym fakt, że pełnomocnictwo już przedłożono w postępowaniu administracyjnym. Nie można bowiem utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 P.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami administracji (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2412/11, opubl. w Lex nr 1152160). Zaś nie dołączenie pełnomocnictwa powinno być traktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 334/05, opubl. w Lex nr 847339). Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka polecona z wezwaniem do uzupełnienia wskazanego na wstępie braku formalnego skargi oraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona stronie skarżącej, za pośrednictwem jej profesjonalnego pełnomocnika w dniu 21 lutego 2014 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na uzupełnienie wymienionych braków skargi upływał w dniu 28 lutego 2014 r., który nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo uznany za wolny od pracy (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Strona skarżąca, uiszczając w dniu 25 lutego 2014 r. opłatę na konto Sądu w wysokości 200 zł, wykonała tylko jedno z kierowanych do niej dwóch wezwań. Skarżąca w zakreślonym przez sąd terminie nie usunęła bowiem braku skargi, polegającego na nadesłaniu pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu, mimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych tego zaniechania, co było wymogiem koniecznym do nadania niniejszej sprawie dalszego biegu. W tym stanie sprawy, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 37 § 1 art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł, jak w pkt I postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł, odpowiednio w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.