II OSK 1922/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. . na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/GL 445/14 odrzucające skargę Z. K. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 lipca 2012 r. nr WOA.WINB.771.93.2012.JB8 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ogrzewania obiektu budowlanego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/GL 445/14, odrzucił skargę Z. K. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 lipca 2012 r. nr WOA.WINB.771.93.2012.JB8 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ogrzewania obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 20 lipca 2012 r., znak WOA.WINB.771.93.2012.JB8. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach poinformował Z. K., że zaskarżone przez niego pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Częstochowy z dnia 5 marca 2012 r. znak INB.II.70041.7.4.2012 nie ma charakteru decyzji administracyjnej, wobec tego brak jest możliwości jego zaskarżenia do organu wyższego stopnia. W konsekwencji organ nie rozpoznał również, złożonego przez Z. K., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z. K. potraktował powyższe pismo jako postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Częstochowy z dnia 5 marca 2012 r. i w dniu 2 września 2013 r. wniósł na to postanowienie skargę, za pośrednictwem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1607/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę uznając, że jej przedmiotem nie jest żaden z aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Na skutek skargi kasacyjnej Z. K., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 268/14 uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazując, że powołane na wstępie pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach należy traktować jako postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia odwołania, na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W świetle wskazanych okoliczności Sąd Wojewódzki, mając na względzie treść art. 53 § 1 p.p.s.a., dokonał kontroli skargi pod kątem jej terminowości. Stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 27 lipca 2012 r., zatem skarga Z. K., nadana na poczcie w dniu 2 września 2013 r., została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął z dniem 27 sierpnia 2012 r. Sąd podkreślił, że bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi pozostaje fakt, że dopiero wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2766/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z.K., uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 września 2012 r., nr DON/ORZ/7101/1201/12 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 lipca 2012 r., znak WOA.WINB.771.93.2012.JB8. W wyroku tym wskazano, że przedmiotowe pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach jest postanowieniem odmawiającym przywrócenia terminu do złożenia odwołania, na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W następstwie tego wyroku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r., po ponownym rozpoznaniu zażalenia Z. K. na pismo (postanowienie) Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 lipca 2012 r. stwierdził jego niedopuszczalność, wskazując, że jest to postanowienie ostateczne, a zatem zaskarżalne do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd wskazał również, że wnosząc skargę Z. K. powołując się na powyższe okoliczności, nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 14 kwietnia 2014 r. wniósł skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego. Zaskarżonemu w całości postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 p.p.s.a. oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 lipca 2012 r. nr WOA.WINB.771.93.2012.JB8 zostało doręczone Z. K. w dniu 27 lipca 2012 r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 27 sierpnia 2012 r. Skarżący wniósł natomiast skargę na ww. postanowienie w dniu 2 września 2012 r. W związku z powyższym, Sąd Wojewódzki trafnie wywiódł, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. - jako spóźniona - i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Oczywistym jest przy tym, że skarga kasacyjna jest niezasadna, kiedy strona nie zaprzecza zaistnieniu zdarzenia, z powodu którego nastąpiło odrzucenie skargi. Na ocenę powyższej sytuacji nie ma również wpływu kwestia braku pouczenia przez organ o terminie i sposobie wniesienia skargi, albowiem na skuteczność aktu organu administracji i bieg ustawowych terminów nie mają wpływu uchybienia w zakresie wadliwego pouczenia lub jego braku. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd miał obowiązek skargę odrzucić. Kwestia przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na akt organu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.