II SO/Lu 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.P. – R. z udziałem S. A. w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć S. A. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od S. A. na rzecz K. P. – R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 14 marca 2014 r. K. P. – R. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny S. A. za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 18 listopada 2013 r. na bezczynność spółki polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 18 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek K P. – R. o wymierzenie grzywny S. A. jest zasadny. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej jako: ustawa), termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 ustawy). Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 28 listopada 2013 r. K. P. – R. złożyła skargę na bezczynność S.A. w dwóch egzemplarzach. Pierwszy wysłała na adres spółki, zaś drugi – nadała na adres Sądu. Skarga zaadresowana do S.A. wpłynęła do spółki w dniu 28 listopada 2013 r. (k. 6 akt sądowych sprawy II SAB/Lu 141/14), zaś skarga wysłana bezpośrednio do Sądu została nadana przez Sąd na adres S.A. w dniu 2 grudnia 2013 r. i doręczona spółce w dniu 4 grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta sprawy II KO 151/13). S.A. przekazała Sądowi skargę K. P. – R. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu 2 kwietnia 2014 r. (k. 3-9 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 141/14). W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga K. P. – R. na bezczynność S.A. dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 18 września 2013r., zaadresowana do S.A. wpłynęła do spółki w dniu 28 listopada 2013 r. Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez spółkę obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Termin ten upłynął w dniu 13 grudnia 2013 r. Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez spółkę Sądowi dopiero w dniu 2 kwietnia 2014 r. W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia S.A. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Ustalając wysokość nałożonej grzywny, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz fakt przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.