II SA/Wa 1820/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2014 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń Burmistrza Gminy [...] - oddala skargę - Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 oraz art. 92 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594) stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie powierzenia J. C. stanowiska dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...]. Wojewoda [...] w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdził, że wskazane zarządzenia nr [...] oraz nr [...] naruszają prawo w sposób istotny i stanowią konsekwencję wydanych przez Burmistrza Gminy [...] zarządzeń nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie unieważnienia konkursu na kandydatów na stanowiska dyrektorów szkół przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r. tj. w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w [...]. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność zarządzeń nr [...] oraz [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. II SA/WA 2110/12, oddalił skargę Gminy [...] na wyżej wymienione rozstrzygnięcie nadzorcze. Od powyższego wyroku Burmistrz Gminy [...] wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (termin rozprawy został wyznaczony na dzień 18 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 841/13). Organ wskazał na logiczne powiązanie kwestionowanych rozstrzygnięciem nadzorczym zarządzeń nr [...] oraz [...] oraz, że wynikają one z zarządzeń nr [...] oraz nr [...] i których nieważność została stwierdzona rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2012 r. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] października 2012 r. nie posiada jeszcze cechy prawomocności, jednak od jego doręczenia Burmistrzowi Gminy [...] w dniu [...] października 2012 r. obowiązuje stan wstrzymania wykonania zarządzeń nr [...] i [...], których nieważność stwierdzono przedmiotowym rozstrzygnięciem. Powołując się na stanowisko doktryny, organ stwierdził, iż stan wstrzymania uchwały (zarządzenia) trwa aż do czasu uprawomocnienia się zapadłego rozstrzygnięcia nadzorczego bądź do jego wzruszenia przez sąd administracyjny. Przepis art. 36 a ust. 2 z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) stanowi, iż kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Tym samym akty (zarządzenia) organu prowadzącego szkołę (Burmistrza Gminy [...]) dotyczące przedmiotowej sprawy inne niż powierzenie stanowiska dyrektora szkoły (zespołu szkół) osobie, która została wyłoniona w drodze konkursu przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r. stanowią naruszenie powołanego powyżej art. 36 a ust. 2 ustawy o systemie oświaty oraz art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie wstrzymania wykonania zarządzeń nr [...] i [...]. Reasumując organ wskazał, iż z uwagi na fakt, iż sprzeczność z prawem dotyczy istotnej części obu zarządzeń należało stwierdzić ich nieważność w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Burmistrz Gminy [...] zarzucił rozstrzygnięciu nadzorczemu Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. rażącą niezgodność z prawem polegającą na naruszeniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez jego błędną wykładnię, co skutkowało przyjęciem przez organ, że zarządzenie nr [...] oraz zarządzenie nr [...] podlegają nadzorowi organu w trybie wskazanego przepisu oraz, że są one sprzeczne z prawem w stopniu istotnym i w konsekwencji nieważne. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Stosownie do treści art. 1 i § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem materialnym i procesowym. W myśl art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Dokonując oceny legalności zaskarżonego aktu nadzorczego Wojewody [...], Sąd uznał, iż skarga wniesiona na ten akt nie zasługuje na uwzględnienie. Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] zostało podjęte w stosunku do zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie powierzenia J. C. stanowiska dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...]. W sprawie nie budzi wątpliwości, iż wskazane zarządzenia nr [...] i [...], których nieważność stwierdzono przedmiotowym rozstrzygnięciem nadzorczym zostały wydane w następstwie wcześniejszych zarządzeń Burmistrza Gminy [...] nr [...] oraz [...] i w okresie wstrzymania ich wykonania. Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] z dnia [...] października 2012 r. na podstawie art. 91 ust. 1 oraz art. 92 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie unieważnienia konkursu na kandydatów na stanowiska dyrektorów szkół przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r., tj. w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz zarządzenia Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...] oraz udzielenia pełnomocnictwa pełniącej obowiązki dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w [...]. Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało doręczone Burmistrzowi Gminy [...] i jego zasadność w wyniku skargi Gminy [...] była kontrolowana przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2110/12 skargę oddalił. Natomiast skarga kasacyjna Gminy [...] od rozstrzygnięcia Sądu została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 841/13. Stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności zarządzeń organu Gminy [...] skutkowało na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wstrzymaniem ich wykonania z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Zasadnie organ nadzoru podnosi, iż z naruszeniem powołanego przepisu Burmistrz Gminy [...], przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowego, wydał w dniu [...] maja 2013 r. zarządzenie nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...], zaś w dniu [...] czerwca 2013 r. zarządzenie nr [...] w sprawie powierzenia J. C. stanowiska dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w [...]. Podzielić też należy argumentację organu nadzoru, iż zgodnie z art. 36 a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, a zatem zarządzenia organu prowadzącego szkołę (Burmistrza Gminy [...]) dotyczące przedmiotowej sprawy inne niż powierzenie stanowiska dyrektora szkoły (zespołu szkół) osobie, która została wyłoniona w drodze konkursu przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r., stanowi naruszenie powołanego przepisu. Organ nadzoru wykazał zatem sprzeczność z prawem zarządzeń nr [...] oraz [...] i że ma ona charakter istotny. Nie można zgodzić się z zarzutem skargi dotyczącym błędnej wykładni art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w zakresie w jakim zarządzenia nr [...] oraz [...] nie podlegają nadzorowi Wojewody [...]. Powołany przepis wyraża istotę ogólnego nadzoru sprawowanego nad uchwałami lub zarządzeniami organów gminy przez wojewodę i regionalną izbę obrachunkową. Zakres przedmiotowy rozstrzygnięcia nadzorczego dotyczy uchwały lub zarządzenie organu gminy. W piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o wszelkie rozstrzygnięcia podejmowane przez organy gminy, bez względu na nazwę jaką można im w praktyce nadać (Ustawa o samorządzie gminnym z komentarzem, pod red. R. Hausera i Z. Niewiadomskiego. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 754). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.