II SO/Po 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu 29 maja 2014 r. wniosku K. J. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę w kwocie 500,- (słownie: pięćset) złotych; 2. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz wnioskodawcy K. J. kwotę 100,- ( słownie: sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ J. Zieliński K. J. w dniu 4 marca 2014 r. złożył za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy S. skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, dotyczącej dyrektora Szkoły Podstawowej [...]. W dniu 24 marca 2014 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywny za nieprzekazanie w terminie powyższej skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Skarżący wskazał na naruszenie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: u.d.i.p. i zażądał wymierzenia organowi grzywny wysokości 5.000 zł, Organ w dniu 2 kwietnia 2014 r. (data nadania) przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na nią, a następnie pismem dnia 11 kwietnia 2014 r. poinformował, iż wniosek K. J. jest bezzasadny, bowiem po udzieleniu mu żądanej informacji publicznej wezwano go do ostatecznego sprecyzowania, czy wobec załatwienia jego wniosku podtrzymuje swoje żądanie przesłania skargi do sądu administracyjnego. Po otrzymaniu w dniu 28 marca 2014 r. stanowiska K. J. skargę przekazano do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55. § 1. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 15-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. W orzecznictwie podkreśla się, iż sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do wymierzenia na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny. Podobnie, przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w terminie, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (por. np. postanowienia NSA z 6 maja 2008 r. o sygn. akt II OZ 400/08, 29 września 2010 r. o sygn. II OZ 914/10 oraz z dnia 17 kwietnia 2013 . o sygn. akt I OZ 232/13 – wszystkie dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do naruszeniu przez organ obowiązku przekazania skargi w terminie 15 dni. Skoro skarga została wniesiona w dniu 4 marca 2014 r. to jej przekazanie – zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. powinno nastąpić do dnia 19 marca 2013 r. Tymczasem nastąpiło w dniu 2 kwietnia 2014 r., a więc z uchybieniem 14-dniowym. Zwłoki w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie może tłumaczyć konieczność zwrócenia się do skarżącego o wyjaśnienia czy w związku z udzieleniem żądanej informacji publicznej podtrzymuje swoją skargę. Nawet w przypadku złożenia przez stronę takiego oświadczenia na organie spoczywa obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego. Zatem okoliczności podane w odpowiedzi na wniosek nie usprawiedliwiają 14-dniowego opóźnienia organu w stosunku do terminu ustanowionego w w/w przepisie. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę w kwocie 500,- zł. Przy ustaleniu wysokości grzywny Sąd miał na uwadze, iż organ nadesłał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem niniejszego wniosku, a 14-dniowe uchybienie terminowi nie jest na tyle duże, aby uzasadniało wymierzenie grzywny w żądanej przez K. J. wysokości. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach niniejszego postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. /-/ J. Zieliński