III SA/Łd 49/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi W. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 488/13 w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. nakazać zwrócić W. R. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi, zaksięgowaną w dniu 3 kwietnia 2014 r., pod poz. 1354. Wyrokiem z dnia 10 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 488/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia[...], nr [...]w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W dniu 15 października 2013 roku W. R. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 października 2013 roku i doręczenie mu jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 4 grudnia 2013 roku. W dniu 10 stycznia 2014 roku W. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 488/13. Jako podstawę skargi o wznowienie postępowania skarżący wskazał art. 273, art. 134 § 1, art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., nr 270 ze zm. ) – dalej p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. W uzasadnieniu skargi W. R. podniósł, że "wykrył" w uzasadnieniu wyroku w spr. III SA/Łd 488/13, iż podstawą jego wydania było prowadzenie przeciwko niemu egzekucji administracyjnej z wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z [..]1992r. w spr. III C 729/92. Faktycznie Urząd Miasta Ł. nie prowadził przeciwko skarżącemu egzekucji administracyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i ponowne rozpoznanie skargi wniesionej w dniu 9 kwietnia 2013 roku. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2014 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez dokładne wskazanie podstawy prawnej wznowienia postępowania wraz z uzasadnieniem, wskazując jednocześnie, że powołany w skardze art. 273 p.p.s.a. zawiera cztery podstawy wznowienia postępowania i wskazanie w jakiej dacie skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia. W piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2014r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu skarżący jako podstawę prawną wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a. Podał, że o podstawie wznowienia postępowania dowiedział się "z analizy uzasadnienia wyroku WSA w Łodzi z dnia 10 października 2013r. i porównania jego treści ze stanem faktycznym przedstawionym w skardze z dnia 9 kwietnia 2013r. oraz pozostałych jego pismach. Nastąpiło to po doręczeniu wyroku z dnia 10 października 2013r., tuż przed złożeniem skargi z dnia 10 stycznia 2014r". W motywach uzasadnienia podanej podstawy prawnej skarżący wskazał, że analizując uzasadnienie wyroku WSA w Łodzi z dnia 10 października 2013r. wykrył (ujawnił), że organ egzekucyjny Miasta Ł. nie wszczął i nie prowadził wobec niego żadnego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego. Pismo Urzędu Miasta Ł. Delegatury Ł.-W. Referatu Lokalowego z dnia 16 listopada 1993r., które nie zostało doręczone skarżącemu, skierowane do wierzyciela, tj. Państwowego Przedsiębiorstwa Szklarniowego w Ł. jest jedynym dowodem organu w sprawie realizacji wyroku Sądu Rejonowego w Ł. III Wydział Cywilny z dnia [...]1992r., sygn.. akt III C729/92 nakazującego W. R. opuszczenie lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...]w Ł. Kwestionując ustalenia faktyczne i prawne zawarte na str. 3, 6, 7 i 8 uzasadnienia wyroku skarżący podkreślił, że w postanowieniu Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], jak i w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wyroku WSA w Łodzi z dnia 10 października 201r. nie powołano żadnych dowodów, w tym dokumentów wskazujących na fakt, że organ egzekucyjny Miasta Ł. podjął jakiekolwiek czynności egzekucyjne wobec skarżącego. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, że własna, dowolna i subiektywna analiza fragmentu uzasadnienia prawomocnego wyroku sądu administracyjnego nie stanowi żadnej okoliczności faktycznej, czy środka dowodowego, które uzasadniałyby wznowienie postępowania. Organ podkreślił, że Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2002r., sygn. akt II SA/Łd 162/99 oddalił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie realizacji wyroku eksmisyjnego stwierdzając, że prowadzona była egzekucja administracyjna z wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...]1992r. nakazującego skarżącemu opuszczenie lokalu zakładowego nr [...] mieszczącego się w Ł. przy ul. A. "Odkrycie" zatem, że postępowanie egzekucyjne nie było prowadzone strona dokonała już przed wydaniem wskazanego powyżej zaskarżonego prawomocnego wyroku, formułując w tym zakresie zarzuty, co oznacza, że trudno jest wywodzić, że wystąpiła nowa okoliczność faktyczna (lub dowód) z którego strona nie mogła skorzystać w uprzednio prowadzonym postępowaniu. W piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2014r. skarżący ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę podkreślił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w dotychczas prowadzonym postępowaniu administracyjnym nie ustaliło, czy dokonana została dobrowolnie zamiana lokalu mieszkalnego nr [...] przy A w Ł. na lokal mieszkalny nr [...] przy ul. B w Ł. W dniu 7 listopada 1997r. przeprowadzono eksmisję z lokalu mieszkalnego [...] przy ul. A w Ł. bez udziału organu, tj. Prezydenta Miasta Ł. Opuszczenie lokalu na skutek eksmisji powoduje, że nie mogło nie mieć ono charakteru dobrowolnego. Skarżący wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2002r., sygn. akt II SA/Łd 162/99 oddalił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie realizacji wyroku eksmisyjnego, wskazując w pouczeniu, że wyrok jest prawomocny i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia Tym samym, skarżący został pozbawiony możliwości zaskarżenia powyższego wyroku poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do NSA w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd odrzucił skargę W. R. z uwagi na brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie W. R. wnosił o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2013r. w spr. III SA/Łd 488/13. Jako podstawę prawną wznowienia wskazano przepis art.273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. Skarżący uzasadnił swoje żądanie tym, że w uzasadnieniu wyroku w spr. III SA/Łd 488/13 "wykrył", iż podstawą jego wydania było prowadzenie przeciwko niemu egzekucji administracyjnej z wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z [...]1992r. Wskazał cztery fragmenty uzasadnienia wyroku, w których użyto takiego sformułowania, szczegółowo wymienione w piśmie procesowym z 18 lutego 2014r. (k. 8 akt sądowych). Zgodnie z treścią art.273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że w art.273 § 2 p.p.s.a. chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania, którego wznowienia strona się domaga, ale nie były znane stronom i z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. może być każdy środek, który zgodnie z prawem służyć może wykazaniu konkretnego faktu. Okolicznością faktyczną jest zaś zdarzenie, fakt lub wydarzenie zaistniałe w sensie fizycznym lub ich niewystąpienie. Okoliczności te i dowody muszą być przy tym tego rodzaju, że ich znajomość w dacie wydania prawomocnego orzeczenia mogłaby spowodować wydanie rozstrzygnięcia odmiennej treści. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 lipca 2012r. w spr. I FSK 849/12 (Lex nr 1332251), z 22 września 2010r. w spr. II OSK 1295/10 (Lex nr 743256), z 7 maja 2010r. w spr. I OSK 1663/09 (Lex nr 1264590) i z 21 czerwca 2004r. w spr. FSK 170/04. Należy zaznaczyć, że dla wykazania, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie wystarczy samo jej przytoczenie we wniosionej skardze. Trzeba nadto wykazać, że taka ustawowa podstawa w danej sprawie rzeczywiście istnieje a więc należy przytoczyć fakty i okoliczności mieszczące się w dyspozycji przepisu prawnego określającego podstawę wznowienia. Nie wystarczy zatem wskazanie przez skarżącego samej podstawy prawnej wznowienia (art.273 § 2 p.p.s.a.) lecz konieczne jest także wykazanie, że zachodzi ta podstawa. W niniejszej sprawie wskazane przez W. R. okoliczności nie wypełniają przesłanki wznowienia postępowania w oparciu o art. 273 § 2 p.ps.a. Skarżący podnosił, że "wykrył" w uzasadnieniu wyroku w spr. III SA/Łd 488/13, iż podstawą jego wydania było prowadzenie przeciwko niemu egzekucji administracyjnej. Nie są to nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe w rozumieniu art.273 § 2 p.p.s.a. W. R. nie zgadza się z wyrokiem z dnia 10 października 2013r. i z treścią sporządzonego uzasadnienia. Uważa bowiem, że jego zdaniem nie była prowadzona wobec niego egzekucja administracyjna przez Urząd Miasta Ł. W istocie polemizuje z ustaleniami sądu w tym zakresie W sytuacji gdy nie zgadzał się on z wyrokiem w spr. III SA/Łd 488/13 miał możliwość złożenia skargi kasacyjnej lecz tego nie uczynił. "Wykrycie" przez skarżącego w uzasadnieniu wyroku sformułowań o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym nie jest podstawą do wznowienia postępowania sądowego w rozumieniu art.273 § 2 p.p.s.a. Wymieniony przepis dotyczy takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które nie zostały ujawnione w zakończonym postępowaniu sądowym tj. nieznanych stronie i z których strona nie mogła skorzystać. W niniejszej sprawie natomiast skarżący wiedział o tym, że prowadzona była wobec niego egzekucja administracyjna gdyż wynika to z postanowienia SKO w Ł. z [...] nr [...] i z wyroku NSA z 26 listopada 2012r. w spr. II SA/Łd 162/99. W. R. była zatem dobrze znana wymieniona okoliczność i nie jest to żadna nowa okoliczność w rozumieniu art.273 § 2 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że cztery sformułowania "odkryte" w uzasadnieniu wyroku przez skarżącego a z którymi się on nie zgadza, stanowią omówienie wcześniej wydanych: postanowienia SKO w Ł. z dnia [...]nr [...] oraz wyroku NSA z 26 listopada 2002r.. W sprawie III SA/Łd 488/13 sąd omawiając treść wymienionych orzeczeń zacytował sformułowania użyte w tych orzeczeniach o tym, że przeciwko W. R. była prowadzona egzekucja administracyjna. Innymi słowy sąd w sprawie III SA/Łd 488/13 omówił to co znajdowało się w uzasadnieniach postanowienia SKO z [...] i w wyroku NSA z 20 listopada 2002r. Sformułowania te, "odkryte" przez skarżącego, nie są żadnymi nowymi okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi w rozumieniu art.273 § 2 p.p.s.a. Reasumują sąd uznał, że skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zarówno bowiem z treści skargi jak i pism procesowych skarżącego wynika, że nie zachodzi ustawowa podstawa wznowienia, o której mowa w art.273 § 2 p.p.s.a. Brak ustawowej podstawy wznowienia skutkuje natomiast odrzuceniem skargi. Mając to na uwadze, na podstawie art.281 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Na podstawie art.232 § 1 pkt.1 p.p.s.a. sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy. k.ż.