II SA/Wr 276/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P[...] sp. z o.o. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu wsi P. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (trzysta) złotych. W dniu 8 listopada 2004 r. Rada Gminy D. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obrębu wsi P. Pismem z dnia 6 lutego 2014 r., doręczonym w dniu 10 lutego 2014 r., P[...] sp. z o.o. wezwała Radę Gminy D. do usunięcia naruszenia prawa. Uchwałą z dnia [...] r. (Nr[...] ) Rada Gminy D. nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a o fakcie tym poinformowała w dniu 10 kwietnia 2014 r. P[...] sp. z o.o. z siedzibą w W. W dniu 24 marca 2014 r. P[...] sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia 8 listopada 2004 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu wsi P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Akty prawa miejscowego, a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w pkt 6 art. 3 ustawy), mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 powyższej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Skuteczne wniesienie skargi wymaga dochowania terminu oraz wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z przepisem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do postanowień z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P[...] sp. z o.o. w dniu 10 lutego 2014 r. wezwała Radę Gminy D. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia 8 listopada 2004 r. W konsekwencji rozpoczął bieg 60-dniowy termin, który upłynął wraz z dniem 11 kwietnia 2014 r. Został on przerwany przez udzielenie skarżącej spółce odpowiedzi na złożone przez nią wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 10 kwietnia 2014 r. doręczono bowiem uchwałę Rady Gminy D. z dnia 31 marca 2014 r. (Nr XXX/479/14) w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym od tego dnia zaczął biec 30 dniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym złożona w dniu 24 marca 2014 r. skarga wniesiona została z uchybieniem przepisu z art. 53 § 2 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu. Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.