I OSK 2708/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Morys Sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 734/14 w sprawie ze skargi J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 734/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.O. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie wydał orzeczenie nr [...], w którym zaliczył J.O. do lekkiego stopnia niepełnosprawności, na stałe. Orzeczenie zostało doręczone J.O. w dniu [...] stycznia 2014 r. W dniu [...] lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) J.O. wniósł, za pośrednictwem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia odbioru decyzji organu I instancji i w niniejszej sprawie upłynął [...] lutego 2014 r. Natomiast J.O. złożył odwołanie w dniu [...] lutego 2014 r., tj. 10 dni po upływie terminu do jego wniesienia. Organ II instancji dodał, że Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności dwukrotnie ([...] i [...] lutego 2013 r.) informował telefonicznie J.O., iż odwołanie zostało złożone po terminie i konieczne jest złożenie prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mimo to J.O. nie złożył prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym organ II instancji uznał, że odwołanie jest bezskuteczne, gdyż wniesiono je po terminie. Dalej Sąd wskazał, iż w skardze na powyższe postanowienie J.O. wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 57 § 5 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez uznanie, że odwołanie nie zostało wniesione w terminie, mimo że w terminie do tego przewidzianym zostało ono wysłane pocztą. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie i niewłaściwe prowadzenie postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnił, iż orzeczenie organu I instancji otrzymał [...] stycznia 2014 r., w dniu [...] stycznia 2014 r. napisał odwołanie, a w dniu [...] stycznia 2014 r. wrzucił je do skrzynki pocztowej. Skarżący stwierdził, iż na skrzynce pocztowej była informacja, że każdego dnia pracownicy poczty wyjmują z niej listy, które następnie przekazywane są do właściwego urzędu pocztowego, gdzie jeszcze tego samego dnia nabijane są stemple pocztowe. Skarżący uważa zatem, że odwołanie nadał w terminie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego i powinno ono zostać rozpoznane. Odnośnie twierdzenia organu II instancji, że odwołanie wpłynęło 10 dni po terminie, tj. [...] lutego 2014 r., skarżący podniósł, że o zachowaniu terminu decyduje data stempla pocztowego, a nie data faktycznego wpływu korespondencji do organu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając skargę podniósł, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] marca 2014 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zostało ono wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej "Kpa"). Oba ww. akty prawne regulują postępowanie przed zespołami do spraw orzekania o niepełnosprawności. Stosownie do treści § 16 ust. 1 w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. nr 139, poz. 1328 ze zm.)., osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie. Z kolei § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. przewiduje, że wojewódzki zespół wydaje postanowienie w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 66 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że w odniesieniu do niektórych postanowień procesowych i incydentalnych, których nie reguluje ww. ustawa, z racji odesłania mają zastosowanie przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Jednym z tego typu orzeczeń jest właśnie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stąd też w tych sprawach przysługują środki prawne przewidziane w Kpa, a następnie skarga do sądu administracyjnego (zob. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 1999 r., sygn. akt OPS 12/99, ONSA 2000/2/47, Lex nr 39223 i z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OPS 8/00, ONSA 2001/2/51 Lex nr 46039, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1520/09, Lex nr 745061). W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje zatem art. 134 Kpa, który przewiduje, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z analizy akt sprawy wynika, że orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] stycznia 2014 r. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru, jak również sam skarżący w treści skargi. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem w dniu [...] lutego 2014 r. Natomiast skarżący odwołanie wniósł w dniu [...] lutego 2014 r., a więc po terminie. Datę wniesienia przez skarżącego odwołania potwierdza znajdująca się w aktach administracyjnych kserokopia koperty, w której znajdowało się odwołanie. Na rozprawie w dniu [...] lipca 2014 r. Sąd ustalił, iż kserokopia ta odpowiada oryginałowi koperty i odwołania, które zostały okazane przez pełnomocnika organu. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie argument skarżącego, że odwołanie nadał w dniu [...] stycznia 2014 r., gdyż przeczy temu data widniejąca na stemplu pocztowym odciśniętym na kopercie zawierającej odwołanie. W tym stanie faktycznym prawidłowo zatem Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, na podstawie art. 134 Kpa, co wynika wprost z treści tego przepisu. Należy również zauważyć, że skarżący nie złożył prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, mimo iż był informowany przez pracowników Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K., że jego odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] lipca 2014 r. wniósł J.O. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący kasacyjnie zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego - tj. art. 15 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że datą nadania pisma w rozumieniu art. art. 58 § 5 pkt 2 Kpa jest data stempla pocztowego widniejąca na kopercie, nie zaś data zawarcia przez skarżącego umowy o świadczenie usługi pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, 2. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy - tj. art. 58 § 5 pkt 2 Kpa poprzez uznanie, że skarżący uchybił terminowi na wniesienie odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. oraz nie uwzględnienie, że skarżący nadał listem zwykłym odwołanie od powyższego orzeczenia na adres właściwego organu w otwartym terminie do wniesienia odwołania. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż wobec braku w Kpa zdefiniowania terminu "nadanie" należy odwołać się w tym wypadku do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie Prawo pocztowe. Prawo pocztowe stanowi, iż jako "nadanie" należy rozumieć polecenie doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 10 tej ustawy "nadawca" to podmiot, który zawarł z operatorem pocztowym umowę o świadczenie usługi pocztowej. Dla prawidłowego określenia momentu zawarcia umowy z operatorem pocztowym należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 15 ustawy Prawo pocztowe, gdzie zostały wymienione przykładowe sposoby zawarcia takiej umowy. Skarżący kasacyjnej wskazał, iż w zawartym w tym przepisie katalogu z punktu widzenia niniejszej sprawy szczególnie zwrócić uwagę należy na ust. 1 pkt 3, który stanowi, iż zawarcie umowy o świadczenie usługi pocztowej następuje przez wrzucenie przesyłki listowej, z wyłączeniem przesyłek rejestrowanych oraz podlegających ustawowemu zwolnieniu z opłat pocztowych, do nadawczej skrzynki pocztowej operatora pocztowego. Skoro więc ustawa wiąże skutek w postaci nadania przesyłki pocztowej z zawarciem umowy o świadczenie usługi pocztowej- to niewątpliwie uznać należy, że w świetle powyższych przepisów momentem nadania przesyłki pocztowej jest między innymi moment wrzucenia przesyłki listowej do nadawczej skrzynki pocztowej operatora pocztowego. Skarżący kasacyjnie zwrócił uwagę, iż w przedmiotowej sprawie ani organy administracji w toku postępowania, ani też Sąd pierwszej instancji nie przeprowadził analizy art. 58 § 5 pkt 2 Kpa w świetle brzmienia odpowiednich przepisów Prawa pocztowego, co jak wykazano wyżej było konieczne do ustalenia momentu nadania przez skarżącego pisma obejmującego odwołanie od decyzji organu I instancji. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną Sąd pierwszej Instancji w ogóle nie ustalił kiedy miało miejsce nadanie przesyłki pocztowej z odwołaniem przez skarżącego - nie ustalił więc kluczowej okoliczności z punktu widzenia oceny, czy został zachowany termin wniesienia odwołania. Skarżący wskazał, iż dochował należytej staranności, bowiem przesyłkę z odwołaniem wrzucił do skrzynki pocztowej w dniu [...] stycznia 2014 r., a więc dwa dni po otrzymaniu orzeczenia organu I instancji. Skarżący wrzucił przesyłkę do skrzynki pocztowej przy Oddziale Poczty Polskiej w K. na os. [...]. Skarżący zapoznał się z informacją umieszczoną na skrzynce pocztowej, iż listy ze skrzynki wyjmowane są przez pracowników poczty każdego dnia. Skarżący działał więc w zaufaniu do informacji podanej przez wyznaczonego operatora pocztowego. Miał w pełni uzasadnione podstawy do tego, by oczekiwać, że jeszcze tego samego dnia w którym wrzucił list do skrzynki pocztowej, list ten zostanie z niej wyjęty przez pracownika poczty, a następnie, po opatrzeniu stemplem pocztowym, niezwłocznie zostanie przekazany adresatowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej "Ppsa"), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 Ppsa, a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 Ppsa, które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał takiej kontroli zaskarżonego wyroku jedynie w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 174 Ppsa skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie ; 2) naruszenie przepisów postępowania , jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił naruszenie zarówno przepisów prawa procesowego jak i prawa materialnego. Jednakże należy mieć na uwadze, iż zarzuty skargi kasacyjnej koncentrują się wokół kwestii ustalenia daty nadania przesyłki zawierającej odwołanie. W tym miejscu wskazać należy, iż skarżący kasacyjnie w skardze postawił zarzut naruszenia art. 58 § 5 pkt 2 Kpa. W ustawie Kodeks postępowania administracyjnego brak jest takiej jednostki redakcyjnej, a sam art. 58 Kpa nie był w niniejszej sprawie zastosowany przez organ gdyż dotyczy wniosku o przywrócenie terminu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze treść uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. (sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010/1/1) uznał, iż zarzut dotyczy de facto art. 57 § 5 pkt 2 Kpa. W rozpoznawanej sprawie niesporna jest data doręczenia skarżącemu decyzji I instancji, co nastąpiło [...] stycznia 2014 r. (pocztowy dowód doręczenia, jak również oświadczenie skarżącego). Niesporne jest wobec tego także i to, że 14-dniowy termin do złożenia odwołania upływał w dniu [...] lutego 2014 r. Zatem ustalenie, czy przesyłka została nadana w dniu [...] stycznia 2014 r., czy też jak przyjął organ odwoławczy [...] lutego 2014 r. na podstawie daty stempla pocztowego na kopercie, decyduje o wyniku sprawy. Zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2046) w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, przywołując stosowne orzeczenia sądów administracyjnych ( uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 1999 r., sygn. akt OPS 12/99, ONSA 2000/2/47, Lex nr 39223 i z dnia 6 listopada 2000r., sygn. akt OPS 8/00, ONSA 2001/2/51 Lex nr 46039, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1520/09, Lex nr 745061), że w odniesieniu do niektórych postanowień procesowych i incydentalnych, których nie reguluje ww. ustawa, z racji odesłania mają zastosowanie przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Stronie takiego postępowania przysługuje też prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 Kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 8 ww. ustawy nadanie to polecenie doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Świadczenie usług pocztowych odbywa się na podstawie umów o świadczenie takich usług, przy czym zgodnie z art. 15 ust. 1 zawarcie umowy o świadczenie usługi pocztowej następuje w szczególności przez: 1) przyjęcie przez operatora pocztowego przesyłki pocztowej do przemieszczenia i doręczenia; 2) wrzucenie przesyłki listowej, z wyłączeniem przesyłek rejestrowanych oraz podlegających ustawowemu zwolnieniu z opłat pocztowych, do nadawczej skrzynki pocztowej operatora pocztowego. W niniejszej sprawie Sąd I instancji nie kwestionował faktu zawarcia przez skarżącego umowy z operatorem pocztowym. Nie negował, że zawarcie takiej umowy następuje m.in. przez wrzucenie przesyłki listowej do nadawczej skrzynki pocztowej operatora pocztowego. Z uwagi na powyższe nieuzasadniony jest zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 15 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku Prawo pocztowe. Odnosząc się do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej dotyczacego naruszenia art. 57 § 5 pkt 2 Kpa uznać należy, że jest on nieuzasadniony. Nie ulega wątpliwości, iż to nadawca wybiera formę usługi pocztowej, i że w przepisach nie ma wymogu, aby pismo zawierające odwołanie przesłane zostało listem poleconym. Zważyć jednak należy, że to skarżącego obciążał obowiązek wykazania zarówno wysłania odwołania, jak i dokonania tej czynności w ustawowym terminie 14 dni od daty doręczenia mu orzeczenia organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie dowodów na powyższą okoliczność skarżący nie przedstawił, brak jest bowiem nie tylko dowodu na okoliczność daty wysłania przesyłki, ale także dowodu, że przesyłka ta została wysłana z zachowaniem wskazanego terminu. Nadając odwołanie przesyłką zwykłą, strona przyjmuje na siebie ryzyko niemożności skutecznego wykazania faktycznej daty nadania odwołania. Bezspornym dowodem byłby dowód nadania przesyłki poleconej, ale z tej możliwości skarżący nie skorzystał. Skoro skarżący nie dysponuje pocztowym dowodem nadania odwołania ani żadnym innym dowodem wskazującym na to, czy i kiedy odwołanie złożył, i jednocześnie w aktach sprawy znajduje się kserokopia koperty, w której znajdowało się odwołanie, to prawidłowe jest przyjęcie za datę złożenia odwołania daty stempla pocztowego zamieszczonego na kopercie Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w stanie faktycznym zaistniałym w przedmiotowej sprawie, zgodnie z przepisami ustawy - Prawo pocztowe, nadanie przesyłki wymagane przez art. 57 § 5 pkt 2 Kpa w polskiej placówce operatora publicznego nastąpiło 13 lutego 2014 r. Oznacza to, że odwołanie na orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] zostało złożone z przekroczeniem terminu przewidzianego w § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. nr 139, poz. 1328 ze zm.). Prawidłowo zatem Sąd I instancji przyjął, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie narusza § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. z 2015 r., poz. 1110). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna jest niezasadna i dlatego na podstawie art.184 Ppsa została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ponieważ przepisy art. 209 i 210 Ppsa, mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami, zaś wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 Ppsa), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 Ppsa.