II OZ 260/15

Dnia 15 kwietnia 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2014 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 odmówił zmiany postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2014 r. odmawiającego K. C. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawie z jego skargi na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 referendarz sądowy w WSA w Rzeszowie, odmówił K. C. przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego od ww. rozstrzygnięcia WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. jak wyżej, odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dalszej kolejności, na skutek zażalenia K. C. złożonego od tego postanowienia, w sprawie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1076/14 oddalił zażalenie. W tej sytuacji, z uwagi na uiszczenie przez skarżącego wpisu w części, tj. w kwocie 20 zł, Przewodniczący Wydziału II WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 wezwał K. C. do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 180 zł. W zakreślonym terminie do uzupełnienia powyższego braku fiskalnego K. C. pismem z dnia 18 listopada 2014 r. złożył zażalenie na powyżej opisane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie. Jednocześnie ww. ponownie zwrócił się o zwolnienie go " z kosztów skargi w części ponad kwotę 30 zł", którą to kwotę (30 zł) wpłacił na konto tegoż sądu. Wnioskodawca wniosek ten uzasadnił faktem dokonania oszczędności w wydatkach z dochodu miesięcznego (gospodarstwa rolnego), podając, że obecnie przebywa w szpitalu, na oddziale kardiologii a dodatkowe koszty nie pozwalają mu na opłacenie wpisu w całości. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 15/15 Naczelny Sad Administracyjny oddalił zażalenie K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 24 października 2014 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Wcześniej bo pismem z dnia 30 grudnia 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) K. C. ponownie zwrócił się o zwolnienie go z kosztów sądowych, tym razem "w części ponad kwotę 100 zł". Jedocześnie wyżej wymieniony uiścił kwotę 50 zł na konto WSA w Rzeszowie. Jako uzasadnienie podał, że miesięczny dochód z gospodarstwa rolnego jego i jego żony wynosi łącznie 560 zł. Zakład Mleczarski, którego jest współwłaścicielem nie przynosi dochodu. Nie posiada żadnych akcji, udziałów, obligacji, kosztowności i wartościowych ruchomości. Kwotę 50 zł uiścił dokonując oszczędności w miesięcznych wydatkach. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w okolicznościach sprawy wnioskodawca nie wykazał by jego sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu w stosunku do okresu, kiedy wydano poprzednie postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do podtrzymania dotychczasowych informacji o stanie majątkowym (brak wartościowych składników majątkowych, łączny dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 560 zł, brak dochodu z tytułu współwłasności w posiadanym Zakładzie Mleczarskim) i wpłaty kwoty 50 zł tytułem wpisu sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. C., wnosząc o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, - rozpoznanie wniosku z dnia 18 listopada 2014 r. o zwolnienie go z kosztów wpisu sądowego w części, ponad kwotę 50 zł, - rozpoznanie wniosku z dnia 30 grudnia 2014 r. o zwolnienie z kosztów wpisu sądowego w części, ponad kwotę 100 zł, - ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że sytuacja skarżącego uległa całkowitemu pogorszeniu, choćby ze względu na chorobę i prowadzenie leczenia szpitalnego, które całkowicie uniemożliwia prowadzenie działalności i pracy w gospodarstwie rolnym, jak również w "[...],[...], który nie przynosi żadnych dochodów. W załączeniu skarżący nadesłał m.in. kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia 19 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie bowiem sąd I instancji przyjął na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: Ppsa), że brak jest możliwości zmiany uprzednio wydanego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. Zgodnie z treścią powołanego przepisu postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W świetle tej regulacji zmiana postanowienia wydanego w kwestii incydentalnej może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpiły zmiany okoliczności sprawy tak istotne, że tę zmianę uzasadniające. W art. 165 Ppsa nie chodzi więc o jakąkolwiek zmianę okoliczności sprawy, a o taką zmianę, która w porównaniu ze stanem poprzednim, dawałaby sądowi możliwość zmiany czy uchylenia poprzedniego orzeczenia. Uwzględniając treść powyższych norm prawnych stwierdzić trzeba, że sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił zmiany postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2014 r. odmawiającego K. C. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona skarżąca nie wykazała, bowiem, że jej sytuacja materialna i rodzinna ulegała takiemu pogorszeniu, które uzasadniałoby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Co więcej, skarżący w złożonym wniosku ograniczył się tylko do podtrzymania dotychczasowych informacji o stanie majątkowym, natomiast twierdzeń tych nie poparł żadnymi dokumentami je potwierdzającymi oraz wpłatą kwoty 50 zł tytułem wpisu sądowego. Odnośnie argumentacji przywołanej w zażaleniu, a dotyczącej pogorszenia sytuacji skarżącego ze względu na chorobę i prowadzenie leczenia szpitalnego, które jak sam przyznaje uniemożliwiają mu prowadzenie działalności i pracy w gospodarstwie rolnym, należy wskazać, że wprawdzie z karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, iż jest osobą podlegającą dalszej diagnostyce czy kontroli, to jednak w stosunku do wnioskodawcy nie zostały wydane orzeczenia o całkowitej, czy też częściowej niezdolności do pracy. Powyższe okoliczności nie zezwalają na przyjęcie, że obecny stan zdrowia wnioskodawcy uniemożliwia mu kontynuowanie działalności zarobkowej. A zatem, w świetle powołanych wyżej powodów, sąd I instancji słusznie stwierdził, że nie było podstaw do zmiany wydanego postanowienia z dnia 27 sierpnia 2014 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.