II SAB/Kr 235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 czerwca 2014 r. P.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. W skardze tej skarżący wyraźnie wskazał, że zarzucana bezczynność dotyczy braku rozpoznania skargi z dnia 8 stycznia 2014 r. dotyczącej remontu chodnika, wymiany nawierzchni oraz wydzielenia zatok dla parkowania na działkach przy ul. [....] w Z. przez Urząd Miasta Z. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracyjny, zobowiązanie do wydania decyzji, wymierzenie grzywny, zasądzenie odszkodowania od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla skarżącego z tytułu wyrządzonej krzywdy oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że skarga dotyczy bezczynności w sprawie dotyczącej remontu chodnika, wymiany podbudowy i nawierzchni z kostki brukowej oraz wydzielenia zatok dla parkowania przy ul. [....] w Z. Skarżący poprzedził wniesienie skargi zażaleniem z dnia 10 marca 2014 r. złożonym do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Organ ten wyznaczył w trybie art. 237 § 4 K.p.a. termin załatwienia skargi do 3 czerwca 2014 r. Skarżący zarzucił, że do chwili wniesienia skargi do Sądu ani Powiatowy Inspektor, ani Wojewódzki Inspektor nie wydali decyzji lub postanowienia. Skarżący podał, że w dniu 20 maja 2014 r. otrzymał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. pismo, z którego wynika że nie jest on stroną w postępowaniu. Z takim stanowiskiem skarżący się nie zgadza i podaje tezy kilku orzeczeń sądowych definiujących stan bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie i o orzeczenie o kosztach postępowania wg norm przepisanych. Organ stwierdził, że remont chodnika przy ul. [....] w Z. został zgłoszony do Starostwa Powiatowego w Z. w 2009 r. Organ przeprowadził w dniu 18 lutego 2014 r. kontrolę robót budowlanych i nie stwierdził naruszeń Prawa budowlanego. W związku z tym, że w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia wykonania przedmiotowych robót skarżący nie był stroną i nie powinien być stroną, Powiatowy Inspektor powiadomił o tym skarżącego. Ponadto w dniu 8 maja 2014 r. została wydana decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie remontu chodnika przy ul. [....] jako bezprzedmiotowego z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądów administracyjnych. Artykuł 3 § 2 P.p.s.a. określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które dotyczą aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne - pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Skarżący zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność w załatwieniu sprawy. Sprawę tą skarżący określił w swojej skardze ("skarga-wniosek") z dnia 7 stycznia 2014 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 5). Z treści tej skargi-wniosku wynika, że skarżący domaga się od Burmistrza Miasta Z. likwidacji zatoki parkingowej ulokowanej nieopodal nieruchomości skarżącego i przywrócenia na tym miejscu zieleńca. To jest istota wniosku skarżącego. Uzasadniając tak wskazany wniosek skarżący podał, że remont chodnika przy ul. [....] w Z. wykonano niezgodnie z przepisami prawa, w obszarze co do którego inwestor nie dysponował prawem do tego terenu i z naruszeniem chronionych praw skarżącego. Budowa (wykonanie) zatoki parkingowej lub zieleńca przez właściciela danego terenu bądź też likwidacja tak wykonanej zatoki nie stanowi w okolicznościach tej sprawy przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej. Nie jest to bowiem sprawa podlegająca rozpoznaniu w trybie administracyjnym na wniosek skarżącego. Co najwyżej sam Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego mógł z urzędu wszcząć postępowanie kontrolne celem sprawdzenia, czy dana inwestycja została wykonania zgodnie z dokonanym zgłoszeniem. Taka sytuacja w zakresie przedmiotowego remontu chodnika miała miejsce i Powiatowy Inspektor nie stwierdził żadnych naruszeń prawa. Wniosek bądź żądanie przez mieszkańca gminy wykonania danych robót budowlanych przez gminę nie jest objęte przedmiotem postępowania administracyjnego ani też innych przepisów prawa objętych kontrolą sądu administracyjnego, a tym samym Sąd ten nie może merytorycznie skargi skarżącego rozstrzygać. Należy także stwierdzić, że skarga P.W. to skarga regulowana w art. 227 K.p.a. zamieszczonym w Dziale VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Są to bowiem skargi, w którym każdy może domagać się podejmowania właściwych działań przez organy administracyjne, ale taki skarżący nie posiada swojego interesu prawnego do skutecznego wszczęcia podstępowania administracyjnego, w której byłby stroną. Taka sytuacja ma miejsce także w tej sprawie, w której mogłoby się toczyć postępowanie administracyjnego dotyczące nieprawidłowości w wykonaniu remontu chodnika, ale stroną tego postępowania byłby inwestor i właściciel terenu, na którym inwestycja jest lub została wykonana. Skarżący nie jest ani inwestorem, ani właścicielem obszaru, na którym dokonano remontu chodnika przy ul. [....] w Z. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII K.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od aktów wydanych w tym trybie (uchwał czy zawiadomień o załatwieniu sprawy) nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 599/11, opub. w LEX nr 1102187, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I OW 30/10, opub. w LEX nr 643335, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 30/10, opub. w Wspólnota 2010 r., nr 17, s. 46-47). Tym samym skoro nawet na zawiadomienie o sposobie rozpoznania skargi nie służy skarga do sądu administracyjnego, to tym samym bezczynność organu w wydaniu takiego zawiadomienia nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, albowiem nie mieści się w zakresie aktów, innych czynności lub bezczynności objętych art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.